Pſalmus

manus inimīcorū nec ſolū ſalui: ſed victores effecti ſunt:vn̄ addit (in te ſperauerūt) cōgrediētes cū hoſtibus: et iōnō ſunt cōfuſi: qꝛ ſperauerūt in te nō in ſe: vn̄ dauid dixiphiliſteo .j. Regꝭ. xvij. Tu venis ad me in gladio ⁊ haſta⁊ clypeo: ego aut venio ad te in nomīe dn̄i exercituum deagminū iſrael. Iudith. vj. Nō derelinquis p̄ſumentes dete ⁊ p̄ſumentes de ſe ⁊ de ſua ꝟtute gloriantes humiliasMoraliter pōt exponi vt loquat̉ in ꝑſona cuiuſlibet fidelis dicēs (deus) creando (deus meus) redimēdo: qꝛ in redemptione datus fuit nobis. Ioh̓. iij. Sic deꝰ dilexit midum vt filiū ſuū vnigenitū daret: ꝓpter hoc dicit (meusreſpice in me: multipliciter per incarnationē: ꝑ gratie infuſionē: per flagellationē: per approbatōnē: de pͥmo in pſalUſqꝫ quo dn̄e obliuiſceris me in fi. vſ. auer. f. t. a me Lu. j.Uiſitauit ⁊ fecit redēptionē plebis ſue. De ſcd̓o reſpectugre. Lu. xxij. Cōuerſus dn̄s reſpexit petrū. Sap̄. iiij. Gratia dei miſcd̓ia eſt in ſanctos eius ⁊ reſpectꝰ in electos illus. de reſpectu diſcipline vel flagellatiōis. Oſee. iiij. Nonviſitabo ſuꝑ filias vr̄as cum fuerint fornicate. de reſpectiapprobatiōis. Gen̄. iiij. Reſpexit dn̄s ad Abel ⁊ ad munra eius ⁊cͣ. (quare me dereliquiſti). dn̄s derelinquit exꝑnēdo culpe. psͣ. Qm̄ nō derelinquet ſanctos ſuos ineternicōſeruabunt̉: ⁊ alibi. nō vidi iuſtū derelictū. Item derelinquit exponēdo pene. Eſa. liiij. Ad punctū in modico dereliqui te. Itē nō apponēdo gratiā vel ſb̓trahendo eā. Eſal. Quis eſt libellus repudij matris vr̄e quo dimiſi eā. Itēſuſpendendo flagella. Ezech̓. xvj. Auferet̉ zelus meus:me ⁊ quieſcā nec iraſcar amplius. Itē pene eterne tradēdo. j. Paralyp. xxviij. Si dereliqueris eū ꝓijciet te ineternū (longe ⁊c̄.) Hic rn̄det ſue queſtioni (verba) .i. clamor(delictorū meorū) longe ſunt vel faciūt me eſſe (lōge a ſlutē mea) .i. a te qui es falus ⁊ ſaluator meus. de clamoreiſto. Gen̄. iiij. Vox ſanguīs fratris tui clamat ad me de terra. ⁊ Gen̄. xxviij Clamor ſodomorū ⁊ gomorreorū multiplicatus eſt: ⁊ peccatū eorū aggrauatū eſt nimis: hec ꝟbſiue clamor elongāt nos a deo: ſicut dr̄ Eſa. lix. Iniqͥtatesveſtre diuiſerūt inter nos ⁊ deū noſtrū: vel ſic (verba delictorū mēorū) videlꝫ parentū eue dubitatiue rn̄dentis: neforte moriamur: ⁊ Ade excuſantis: ⁊ peccatū in deum toquētis mulier quā dediſti mihi ⁊cͣ. Gen̄. iij. Longe a ſalutehoc nō mutat̉ (deus meus clamabo). q. d. lꝫ ſim (longtn̄ clamabo ad te: qꝛ es deus meꝰ. Iob. xiij. Si occiderūme in ip̄o ſperabo. psͣ. Clamabo ad deū altiſſimū deū quibn̄ fecit mihi (clamabo) inquā (ꝑ diē ⁊ nō exaudies. ⁊ nocte) ſimiliter (clamabo) ⁊ tn̄ non exaudies: clamandū eſad deū ꝑ diē ⁊ noctē: ad lr̄am vt ſine intermiſſione oretur.j. Theſſal̓. v. Sine intermiſſione orate. Itē (per diē et noctē) .i. in die gr̄e ⁊ nocte peccati .i. (ꝑ die ⁊ noctē) .i. in proſperitate ⁊ aduerſitate: ⁊ licꝫ ſic clamet hō: tn̄ qn̄qꝫ non exaudit eū deus. ⁊ ſunt multe cauſe qͣre nō exaudit deus hominē. Primo ꝓpter petētis indiſcretionē. Math̓. xx. Neſcitis qͥd petatis. Scd̓o ꝓpter petētis dubitationē. Iac. j.Poſtulat in fide nihil heſitās. Tertio ꝓpter eius pro quopetit indignitatē. Hiere. xv. Si ſteterit Moy. ⁊ Samuelcorā me nō eſt anīa meā ad populū iſtū. j. Reg. xvj. Dixitdn̄s ad ſamuelē: vſqꝫquo tu luges ſaulem cū ego proiecerim eū ne regnet ſuper iſrael. Quarto ꝓpter petentis indignitatē. Eſa. j. Cū multiplicaueritis oratione nō exaudiaManus em̄ veſtre ſanguine plene ſunt. Quinto propterinutilitatē eius quod petit̉: vnde Paulus non eſt exauditus de amotione ſtimuli. ij. Chor̄. xij. Augu. Preſtant̉ inuitis quādo eorū cōſulitur vtilitati non voluntati. Sextoꝓpter hoc qd̓ petitur malū: vt quādo quis petit fornicarivel vindictā ⁊ huiuſmodi: de tali dicit pſal. Oratio eius fat in peccatū: ꝓpter hoc ergo dicit (non exaudies) ⁊ quiavir iuſtus cū ſe nō exaudiri videt non ꝓpter hoc blaſphemat ſicut faciūt mali: ſed ꝓpter aliquā cauſarū predictaſe nō exaudiri cognoſcit: ideo addit (et nō ad inſipientiamihi) ſed potius ad eruditionē: vnde Grego. Clamanteꝫme nocte cōtinue nō exaudis: qꝛ vnde me in temꝑali tribulatione quaſi deſeris inde ad eternā ſapientiā plus eridis: vnde bene ſequit̉ (tu aūt in ſancto habitas laus iſra-

M. q. d. ſi me nō exaudis non ꝓpter hoc blaſphemabo dicens ꝙ nō cures de tuis ſed potius te laudabo inſtructꝰper hoc qd̓ ⁊ ſi nō remoues tribulationē: tn̄ es cū ſanctisin tribulatiōe hoc aūt eſt (tū aūt) o (laus iſrl̓) .i. o deꝰ quēlaudat ⁊ laudare debet qͥ te cognoſcit (habitas) ꝑ gratiaꝫ(cū ſancto) .ſ. in eo qͥ eſt ſine terra ſine terrenorū cupiditate vel amore: licꝫ videat̉ ſtultis ꝙ deſeras eos ⁊ obliuiſcaris (in te ſperauerūt) adhuc on̄dit ꝙ nō dꝫ deſꝑare ſi nonaudiat̉ ꝑ hoc qd̓ dn̄s audiuit patres antiquos hoc eſt mihi cōſolatio: ꝙ eos audiſti qn̄ expediuit eis quia ex hoc cognoſco ꝙ ⁊ nūc me audires ſi ſcires mihi expedire: qꝛ ī tenō ſtat. Et noͣ ꝙ hic ponit̉ ter (ſperauerunt) ⁊ ſemel (clamauerūt) qꝛ tria ſunt ſperanda a deo ⁊ pro quolibet eorūeſt clamandū .ſ. veniā: gratia: gl̓ia: vt ſit ſpes venie prima.ſpes gratie ſcd̓a. ſpes gl̓ie tertiā. ⁊ ponit etiā tria verba q̄rn̄dent hic triplici ſpei .ſ. liberaſti eos ſalui facti ſunt: nonſunt cōfuſi (liberaſti eos) a pctō ꝑ veniā (ſalui facti ſunt)ꝑ gratiā (no ſunt cōfuſi) ꝑ gloriā quā aſſecuti ſunt: et prohis oībus neceſſe eſt orare dn̄m: vn̄ interponit̉ (ad te clamauerunt) hec oīa poſſunt notari alibi in psͣ. Reuela dn̄oviā tuā .ſ. in cōfeſſione ⁊ tūc ſpera in eo .ſ. ſpe venie ſpe gratie ſpe glorie: ⁊ ſequit̉ de illis tribus ⁊ ip̄e faciet ⁊ educetquaſi lumē iuſticiā tuā ⁊ iudiciū tuū tanqͣꝫ meridiē: nō dicit qͥd faciet: vn̄ intelligenduꝫ eſt de ꝓprio eius officio qd̓eſt miſereri: hoc eſt dare veniā ⁊ educet quaſi lumen iuſticiā tuā dando gratiā: ⁊ iudiciū tuū tanqͣꝫ meridiē quādode iudicio te ducet ad lucē perpetuā dando gloriā: de oratione ſb̓dit: ſubditus eſto dn̄o: ⁊ ora eū hoc eſt qd̓ dicit h̓(ad te clamauerūt) .ſ. in or̄one. In or̄one aūt ſunt multecircūſtantie q̄ notant̉ in hoc ꝟſu. Ad quē qͥs clamet: cur:quō: qn̄: qͥd: vn̄. Ad quē qꝛ ad deū: vn̄ h̓ dicit (ad te) ⁊ alibi: ad dn̄m cū tribularer clamaui. qͥs qꝛ iuſtus dꝫ eſſe. psClamauerunt iuſti ⁊ dn̄s exaudiuit eos: ⁊ alibi: oculi dn̄iſuꝑ iuſtos ⁊ aures eius in p̄ces eoruꝫ: cur .ſ. ꝓpter lumengr̄e: vn̄ Lu. xviij. Cecus clamabat ⁊ dn̄o q̄renti qͥd vis vtfaciā tibi. Rn̄dit dn̄e vt videā quō corde: ore: oꝑe. j. Coꝝ.xij. Nemo pōt dicere dn̄s ieſus niſi in ſpūſancto. ibi gloNemo qͣꝫtumcūqꝫ pōt dicere vere .i. cogitatiōe ꝟbo ⁊ oꝑoecce illa tria qn̄ maxime in tribulatiōe. Oſee. vj. In tribulatione ſua mane cōſurgent ad me: quid .ſ. vitā eternā. psͣ.Unā petij a dn̄o hanc requirā ⁊cͣ. Io. xvj. Uſqꝫ modo nōpetiſtis quicqͣꝫ in noīe meo petite ⁊ accipietꝭ vt gaudiū veſtrū ſit plenū vn̄ ex corde accēſo charitate. jͣ. Coꝝ. xiij. Silinguis hoīm loquar ⁊ angeloꝝ: charitatē aūt nō habeamfactus ſum velut es ſonās aut cymbalū tinniens.¶ Ego autem ſum vermis ⁊ non homo: opprobrium hominū ⁊ abiectio plebis.¶ Ego aūt ſum vermis) Sūpra dixerat chriſto ſe non deſperare: licꝫ non eſſet exauditus in petitione quā fecit ẜmſenſualitatē ſed ſe innuit a patre cōfortandū ꝑ locū a minori: qꝛ patres antiquos cōfortabat deus. hic aūt ꝓſequitur illud on̄dens ſe maiorē illis patribus in natura ⁊ ī merito: in natura qꝛ deus ⁊ hō: in merito qꝛ plura paſſus. dicit ergo (ego ſum vermis ⁊ nō hō) ego cū pondere legat̉.q. d. ego in ꝓpria ꝑſona: cū em̄ ante loqueret̉ in ꝑſona mebrorū dicens: deus meus clamabo nō dixit ibi (ego ego)ego in ꝑſona ꝓpria (vermis) .i. ſine coitu ⁊ ſemine natusde terra .ſ. beata virgine: de qua psͣ. Terra nr̄a dabit fructū ſuū nō dixit reddet: ſed dabit. ſi em̄ ſemen ſuſcepiſſetūc fructū reddere ⁊ nō dare dici debuiſſet: ſed qꝛ ſemē nōſuſcepit fructū quē protulit nō reddere ſꝫ dare dicta eſt. inhoc ergo ꝙ ſe vocat vermē on̄dit ſe maiorē antiquis patribus in natura: ſꝫ in natura humana: in hoc aūt qd̓ dicit̉poſtea (⁊ nō homo) on̄dit ſe eis eſſe maiorē in natura diuinā .i. ꝑ naturā diuinā quā hꝫ ip̄e ⁊ nō ip̄i. eſt em̄ ſenſus(ego ſuꝫ vermis ⁊ nō homo) tm̄ ſupple: ſꝫ etiā deus ſic legit̉ hoc in bono de laude vtriuſqꝫ xp̄i nature: quod aūt ſequit̉ (opprobriū hominū ⁊cͣ.) cōmendat eius meritū .ſ. qꝛhic paſſus eſt ex obedientia: vel etiā hoc (ego ſuꝫ vermisnō homo) poteſt legi de merito eius ſic ſicut filius dei conſubſtantialis patri (ego ſum vermis) .i. ita viliter concul

Noͣ ꝙ dominꝰ derelinqͥt multis modis.

Non exaudit deus ꝓpter ml̓tascauſas.

Noͣ ꝙ dominꝰ reſꝑcit qͣttuormodis.

Moralit̓.

Tria debhō peterea deo

Circūſtantie or̄onisUerſus