Pſalmus

ne dyaboli vel hoīs fiunt q̄ dicunt̉ aliena: qꝛ pͥmo ſunt illius qͥ ſuggerit. Scd̓o efficiūtur illius cui ſuggerit̉ ſi conſentiat qͦ genere peccauit adā. psͣ. Declinātes aūt in obli.ad. d. cū. o. ini. (parce ſeruo. t.) tu cui ꝓpriū eſt miſereri ſꝑ⁊ ꝑcere qd̓ facit dn̄s in cuſtodiēdo ne labantur: vel lapſisin diligēdo pctm̄ ſuū aūt ſe notat vt dn̄m ad miſcd̓iamuocet ſicut ⁊ filius ꝓdigus. Luc. xv. dicit Iam nō ſum dignus vo. fi. tuus ⁊cͣ. ⁊ his duobꝰ generibus cōprehenduntur oīa pctā: deinde oſtēdit modū liberationis ⁊ mūdationis qua petit ſcꝫ Si pctm̄ mortale nō dn̄etur ei: vn̄ ſb̓dit¶ Si mei nō fuerint domīati tunc immaculatus ero: ⁊ emundabor a delicto maximo.¶ Si mei) genitiue (nō fuerint do.) demonēs vel pctōresid eſt pct̄a ẜm ꝙ alibi dr̄ in matutino inter. oēs pctō. terreid eſt oīa pctā: vel (dominata) ẜm aliā lr̄am .ſ. aliena peccata vel delicta (tūc īmaculatus ero). Et noͣ ꝙ nō dicitme inuaſerit vel tēptauerint (ſed ſi mei nō fuerint dn̄atqꝛ vt dicit Aug. Tēptatio cui nō cōſentit̉ nō eſt pctm̄ ſecmateria exercede ꝟtutis: ſi ergo ita (nō fue. do.) vel (dn̄ata) vt dictū eſt (tūc īmaculatus. e.) qꝛ ſi ecōtrario macultus ero. Iob. xxxj. Si ſecutꝰ eſt oculus meꝰ cor meū ⁊ manibus meis adheſit macula (⁊ emūda. a de. ma.) .i. a pctꝭſuꝑbie quo peccauit dyabolus qͥ pͥmo ꝑ ſuꝑbiā deū dereliquit: ⁊ iō dr̄ delictū. q. a delinquēte factu: ⁊ dr̄ maximū: qͥarecte opponit̉ deo. Eſa. xlij. Gloriā me. alteri nō dabo. ſuperbia aūt ſibi vēdicat gl̓iam ⁊ honorē: ⁊ iō. j. Pe. iiij. di.cit̉. Deus ſuꝑbis reſiſtit: humilibus aūt dat gratiā.¶ Et erunt vt cōplaceāt eloquia oris mei:⁊ meditatio cordis mei in cōſpectu tuo ſꝑ.¶ Et erūt vt cō). q. ſi ita immaculatꝰ ⁊ emūdatus fuero:tūc ero dignꝰ tāta ſacramēta referre ⁊ te laudare: ⁊ hͦ eſt:(⁊ erūt vt cōpla) .i. talia vt bn̄ cōplaceant deo eloqͥa orismei: vn̄ Can̄. ij. Cū debuit dicere: ſonet vox tua in auritmeis: p̄miſit on̄de mihi fa. t. ſi .ſ. eſt immaculata: qꝛ nō eſtſpecioſa laus in ore pctōris. Eccl̓i. xv. Sicut ecōtrario dpctōri dicit deus qͣre tu enar. iuſti. m. ꝑ (complaceāt) duonotant̉ .ſ. placētia in ſpū ⁊ veritate. Io. iiij. Nō diligamꝰꝟbo neqꝫ lingua: ſꝫ oꝑe ⁊ veri. vel (cōpla.) .i. ſimul deo. placēt ⁊ hoībus: vn̄ Eccl̓i. xlv. Dilectꝰ deo ⁊ hoībꝰ Moy. i.aſſumptus de aquis pctōꝝ. ⁊ labia Eſa. mūdata ſunt anteqͣꝫ a dn̄o mitteret̉ vel a ppl̓o audiret̉ (⁊ medi.) .q. ex iudicio nō ſolū ſequit̉ actio p̄dicandi ſed ⁊ vacatio contenplandi (⁊ meditatio cordis. m. in cō. t. ſꝑ) ⁊ actiue ⁊ paſſi.ue: ⁊ qꝛ deū conſpicit ẜm illud. Beati mu. cor. q. ip̄i de. vi5Math̓. v. Et a deo cōſpicit̉: qꝛ oculi dn̄i ſuꝑ iuſtos.¶ Dn̄e adiutor meus: et redēptor meus.¶ Dn̄e adiutor) q. d. merito eſt (meditatio cor. m. in cont.) qꝛ dn̄e tu es adiutor meꝰ: ad bonū faciendū: ẜm hoc d̓cit alibi. Leuaui ocu. m. in mō. vn̄ ve. aux. mihi. nec ſolumadiutor in bono: ſed (⁊ redēp. me.) a malo: ẜm illud Eſa.xliiij. Reuertere ad me quia redemi te.¶ Pſalmus XIXCaudiat te dominus in die tribulaeItionis: ꝓtegat te nomē dei iacob.Titulus In fi. ps. dauid. titulus pꝫ. ſupra egit debn̄ficijs collatꝭ eccl̓ie ſed qꝛ maxīe collata ſunt ꝑ xp̄m re⁊ ſacerdotē. Ideo agit h̓ ꝓpheta de xp̄o rege ⁊ ſacerdotPrimo agit de eo inqͣꝫtum aſſumpſit ſacerdotꝭ officiū.cūdo inqͣꝫtuꝫ rex fuit ſacerdos: fuit in paſſiōe rex in reſirectiōe intētio eſt mone̓ infirmos ad cōpatiēdū cōpatiēti⁊ gaudēdū reſurgēti. Modꝰ biptitus ē. psͣ. Primo opta⁊ p̄dicit q̄ xp̄o vult fieri tꝑe paſſiōis. Scd̓o q̄ tꝑe gaudreſurrectiōis ibi (tribuat tibi) Prio ergo agēs de paſſionein qͣ fuit ſacerdos offerēs ſe nob̓ hoſtiā deo patri de eo loquit̉: vt de ſacerdote cuiꝰ triplex eſt officiū .ſ. orare: offerre: cōſulere. qͣꝫtuꝫ ad pͥmū officiū dicit (exaudiat te) o xp̄equi es verbū patris (dn̄s) pater (in die tri.) .i. paſſiōis ettota vita xp̄i tribulatio fuit. Heb̓. v. Qui in diebꝰ carnisſue .i. mortalitatꝭ p̄ceſ. ſuꝑ. qꝫ ad eū qui po. il. ſal. fa. a mor.cū cla. va. ⁊ lachry. offe. exaudi. eſt pro ſua re. ecce ꝙ h̓ ꝓ-

pheta optabat ⁊ p̄dicabat faciendū: apl̓us teſtat̉ factuꝫ ⁊bene dicit (in die tri.) qꝛ in paſſiōe vere fuit dies qꝛ tūc luxit dies iuſticie ſuꝑ terraꝫ in cruce: fuit tn̄ iudeis dies illadies ire cala. ⁊ mi. ſꝫ credētibꝰ fuit lux. Iob. v. Per diē incurrūt tenebras: ⁊. q. in nocte ſic pal. in me. in paſſiōe em̄fuit meridies: qꝛ tūc maxime calorē ſuū oſtēdit ſol xp̄s ſicmutatio facta eſt olim cū nox eſſet ⁊ tenebre apud egyptios: dies erat ⁊ lux clara: vbicūqꝫ iudei eſſent. Exo. x. Nūcecōtrario iudeis fuit tenebroſa dies paſſionis ⁊ gētibꝰ luxclara. Eccl̓i. xxxvj. Innoua ſigna immuta mirabilia (protegat te) o xp̄e (nomē dei ia.) .i. inuocatio dei patris vl̓ bonitas eius qͥ ꝓtexit xp̄m: ẜm ꝙ hō dando patientiā vt nōdeſcēderet de cruce melius liberat cū patientiā dat. Myſtice. de eccl̓ia vel de qͦlibet iuſto (exaudiat) .i. exaudiet te(dn̄s) deꝰ trinitas (in die tri.) quo magis orare debemus⁊ qn̄ magis oportunū eſt auxiliū. psͣ. Ad dn̄m cū tribula.cla. ⁊ alibi adiutor in oportunitatibꝰ in tri. Et nota ꝙ dicit (in die tri.) tribulatio em̄ dies dicit̉: qꝛ illuminat. Eſaxxviij. Uexatio dabit intellectū prote. te. ẜm illud Eſaie.xlix. In vmbra manꝰ ſue ꝓte. me. ps. Protexiſti me a iuuētute mea (nomē dei) filius. Io. j. Unigenitus filiꝰ eiusqͥ eſt in ſinu patris ip̄e enarrauit. Prouer. xxviij. Turrisfortiſſima nomen din̄i (dei ia.) .i. populi iunioris .i. cōuerſi gentilis quē elegit vt iacob. reprobatis iudeis vt Eſau.vel Moraliter (dei iacob) .i. dei ſupplantantis vicia: noneſt em̄ deus vicioſorū ẜm ꝙ dicit Aug. Ꝙ vnuſquiſqꝫ colit ⁊ venerat̉ hͦ ſibi deus eſt: vnde de guloſis dicit apl̓usPhil̓. iij. Quorū deus venter eſt. Et nota ꝙ multiplex eſteffectus tribulationis quia de primo.¶ Mittat tibi auxilium de ſancto: et de ſyon tueatur te.¶ Mittat tibi auxiliū) pater o xp̄e (de ſancto) .i. de ſeip̄oid eſt de celo .ſ. angelus: vel (mittat tibi aux. de ſancto) .i.ſanctificet eccl̓iam qd̓ eſt tuū auxiliū o xp̄e qͥ ideo paſſuses vt eā ſanctificares. Eph̓. v. Xp̄us dilexit eccl̓iam ⁊ tradidit ſeip̄m ꝓ ea vt eā ſanctificaret: ⁊ ẜm hͦ cū dr̄ (de ſancto) ablatiuꝰ cū p̄poſitiōe ponit̉ ꝓ genitiuo: ⁊ eſt ſenſus(de ſancto) .i. ſanctitatꝭ: hoc aūt factū eſt qn̄ miſit ſpirituꝫſanctū. ij. Act̉. Gen̄. j. Faciamꝰ ei adiutoriuꝫ ſimile ſibi. j.Coꝝ. iij. Dei adiutores ſumꝰ: vel de eccl̓ia vel fideli anīalegit̉ ſic (mittat tibi aux. de ſancto) .i. de filio incarnato: qͥanthonomatice dr̄ ſanctus: vn̄ Lu. j. Qd̓ naſcet̉ ex te ſanctū vo. fi. dei. Dan̄. ix. Cū venerit ſctūs ſanctoꝝ: vn̄ de hocauxilio cantat̉ in vigilia natiuitatꝭ dn̄i Cōſtātes eſtote viauxi. dn̄i ſuꝑ vos: ⁊ ſumit̉ de ſcd̓o Paral̓. xx. Ubi diciturState cōfidēter ⁊ videbitis auxi. deſuꝑ vos o viri iuda ⁊hierl̓m. Nolite timere cras egre. cōtra eos ⁊ do. e. vobiſcū in carne factus homo. Eſa. vij. Ecce virgo cōci. ⁊ pari.fi. ⁊ vo. no. e. ema .i. nobiſcum deus: vel (de ſancto) .i. xp̄opaſſo qui in paſſione ſanctificauit ſe pro nobis. Io. xvij.Pro eis ſanctifico meip̄m vt ſint ⁊ ipſi ſanctificati in veritate de auxilio qd̓ impendit iſte ſanctus figura habita eſtj. Reg. xj. Sic dicetis viris qͥ ſunt in iabeſgalaad cras eritvobis ſalus cū incaluerit ſol .i. in meridie paſſionis xp̄i. dequa ſupra dictū eſt (⁊ de ſyon) .i. de chriſto qͥ eſt ſpeculūnoſtrū in quo debemus nos mirari (tueat̉ te) .i. membratua ſiue filio. t. o eccleſia ne abſcindātur a te per peccatū:vel (de ſyon) quod interpretat̉ ſpeculatio. id eſt ſpe eterne beatitudinis (tueatur te) corda tuorū a terrenis eleuado et ſic tuebitur te in eis ne eijciaris ab eis ſicut homoeijcitur de domo vel caſtro ſuo quādo preualent inimiciſui: tunc autē tuetur dominus eccleſiam (de ſyon) quando cōtemplando ſuperna ⁊ ſperando ſic roboratur ꝙ adhoc infima non poteſt allici. vnde in pſal. Altiſſi. poſu. re.tuū. nō acce. ad te malū. Grego. de Iob in altum menteꝫfixerat: ideo ad eum dyabolus irrumpere nō valebat: velſic exponit̉ (mittat tibi auxiliū de ſancto). id eſt de quolibet ſancto homīe: quia ſancti ſe coadiuuant: vnde Prouer. xviij. Frater qui adiuuat̉ a fratre. q. ci. f. propter hocdixit Ioab Abyſai fratri ſuo. ij. Regū. x. Si preualuerintaduerſum me ſyri eris mihi in adiutorium: ſi autem filijAmon preualū. aduerſum te. auxiliabor tibi. (et de ſyon

Psͣ. xix.

14

Myſtice

Moralit̓.