Pſalmus
pugnaturum: dicit ergo (ꝑſequar) .i. ꝑfecte ſequar (inimicos meos) demones mundū carnales affectus: de qͥbusEccl̓i. xviij. Si p̄ſtes aīe tue cōcupiſcētias eius faciet te ingaudium inimicis tuis (⁊ cōprehendam illos) nō illi me(⁊ nō cōuertar) ſed ꝑſeuerabo (donec deficiant) hoc autēnō eſt an̄ mortē: vn̄ ꝑſeuerandū eſt vſqꝫ ad mortē: vn̄ ꝟſusPax erit hec nobis ſemꝑ dum vita manebit. Cum pecore infirmo q̄ ſolet eſſe lupis. j. Coꝝ. xix. Sic currite vt cōp̄hendatis Math̓. x. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē ⁊cͣ. vl(ꝑſequar inimicos meos) .ſ. malos motus vel peccataſcrutando eos ⁊ ad iudicium cōfeſſionis trahendo et adignem penitētie ꝑtrahendo: vn̄. j. Machab̓. iij. dr̄ de iudaqd̓ ꝑſecutus eſt inimicos ꝑſcrutans eos ⁊ qui conturbabant ppl̓m ſuum eos ſuccedit igni: ecce illa tria que ſuntpenitētia: ꝑ iudam em̄ qui interp̄tat̉ cōfitens ſignificat̉.exprimit̉ confeſſio in ꝑſcrutatiōe ſignificat̉ cōtritio Eſaixxxviij. Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine anīe mee: in igne aūt ſignificat̉ pnīa. Psͣ. Tranſiuimus ꝑ ignem penitētie ⁊ aquam baptiſmi ⁊cͣ. (⁊ comprehendam eos) primos motus ligando ⁊ tenēdo eos ne ꝓgrediant̉ in actum Ioſue. x. Voluite ſaxa ingentia ad orſpelunce ⁊ ponite viros induſtrios qui clauſos cuſtodiāvos aūt nolite ſtare: ſꝫ ꝑſequimini hoſtes ⁊cͣ. illi quinqꝫ rges qui erant in ſpelunca ſignificāt motus qui egrediuna quinqꝫ ſenſibus manentes in corde hoīs. q. in ſpeluncaquibus ſuꝑponēda ſunt ſaxā .i. duritia penitētie: ⁊ viri induſtrij .i. iudicia reſurrectōis ne poſſint exire ad actū Preuer. xx. Rex qui ſedet in ſolio ⁊cͣ. Qd̓ aūt ſequit̉: vos aūnolite ſtare: ſꝫ p̄ſequimini ⁊cͣ. idem eſt ei qd̓ d̓r hic (⁊ nō cōuertar donec deficiāt) qꝛ ſi ꝯuertar ego ipſe deficiam: quiparuus fons ſi nō obturet̉ creſcit paulatim ī fluuiū magnū ⁊ parua ſcintilla magnam domuꝫ incēdit Iacobi. iij.Ecce quātus ignis qͣꝫ magnā ſiluam incendit Eccl̓i. xj. Aſcintilla vna auget̉ ignis: ſꝫ querit̉ quō dicat iuſtus (ꝑſequar ⁊cͣ (cū inimicus dicat idem. xv. Exo. dixit. Inimiꝑſequar ⁊ cōprehendā: diuidam ſpolia implebit̉ aīa meeuaginabo gladiū meū interficiet eos manus mea: ſed hͦeſt qꝛ ſemꝑ cōtrarietas eſt inter impiū ⁊ iuſtū hominemProuer. xxix. Abhominant̉ iuſti virū impium: ⁊ abhominant̉ impij eos qui in via recta ſūt. ꝑſequit̉ ergo male inmicus cum homo delectat̉: comp̄hendit cū homo conſentit: diuidit ſpolia cum ꝑ manifeſtū actum diuidit hoīem adeo anima eius implet̉ cū homo aſſuefacit: euaginat gladiū cū vſqꝫ in finē cōtinuat ⁊ pctm̄ hoībus manifeſtat: vtꝑ exemplū illius alios capiat: vn̄ ⁊ Amon ſeruis Dauioraſit dimidiā partem barbe ⁊ veſtes eorū p̄cidit vſqꝫ adnātes. ij. Reg. x. Manus eius interficit cum morti eternetradit qd̓ ꝓprie eſt opus ſuū: vn̄ dicit manus mea.¶ Confringam illos nec poterunt ſtare: cadent ſubtus pedes meos.¶ Confringā illos) bn̄ dico ꝙ nō cōuertar ⁊cͣ. ſꝫ quō deficient ecce (cōfringam illos) primos motus ⁊ pcta minutatim cōfitendo non in quodam inuolucro Oſee. x. Arabitiudas .i. ꝯfitens terram cordis ſui .i. pctā ordinate euertet⁊ etiam ſingula pctā adhuc ſubdiuidet minutatim: hͦ eſtcōfringet ſibi ſulcos iacob. ꝓpter hoc dr̄ Math̓. xij. Inunit domū cordis ſcopis mūdatā: ſcopa aūt nō mūdant̉ nſi minuti pulueres: groſſa ꝟo cum pala eijciunt̉: cōfringtur aūt ad lapidē .i. ad memoriā dn̄ice paſſionis. Psͣ. Batus qui tenebit ⁊ allidet paruulos ſuos ad petram. id eſtxp̄m: ſic ergo cōfracti (nō potuerūt ſtare) ſed (cādent ſubtus pedes meos) Gen̄ iiij. Sub te erit appetitus eius: ettu dn̄aberis illius. verſus. Si rō ſubiecta deo: ſi mens rōni: ſi menti caro ſit ſubdita viuit homo: vel de dyabolo etalijs inimicis legit̉ (cōfringam illos) .i. totaliter frangamcum em̄ magno impetu in hoīem irruūt: ⁊ ipſe viriliter ſeopponit qͣſi cōfringunt̉ ſicut homo qui irrueret in murū(nec poterūt ſtare ſꝫ cadent ſubtus pedes meos) Malachie. iij. Calcabitis impios cū fuerint cinis ſub planta pdum veſtrorū Luce. x. Ecce dedi vobis ptātem calcandiſuꝑ ſerpētes: ⁊ ſuꝑ oēm virtutē inimici ⁊ nihil vobis nocebit Gen̄. iij. Ipſa cōteret caput tuū.
¶ Et p̄cinxiſti me virtute ad bellū: ⁊ ſupplā.taſti inſurgentes in me ſubtus me.¶ Et p̄cinxiſti me). q. d. hec oīa mihi erūt: qꝛ (tu p̄cinx. mevirtute) iſtud ſupra habitū eſt ⁊ expoſitū ⁊ bis ponit̉ hic:qꝛ oportet bis p̄cingi ⁊ in principio ⁊ in fine: finē em̄ ſignificat hic cū dicit ad bellū qd̓ ſupra nō dixit ⁊ cū hō totumbellū credit ſe ꝑfeciſſe: tunc incipit ei bellū ſuꝑbie ſiue inanis glorie: vn̄ verſus. Cum bn̄ pugnaris cū cuncta ſubacta putaris. q̄ magis infeſtat vincēda ſuꝑbia reſtat: dumpoteris vinci ⁊cͣ. ꝓpter hͦ dicit Grego. Ualde timendū eſtviciū qd̓ de victoria ſurgit vicioꝝ. hͨ aūt bn̄ ſignificatū eſtGen̄. iij. vbi cū dixiſſet dn̄s ad ſerpentē ipſa cōteret capuituū: ſtatim adiūxit: ⁊ tu inſidiaberis calcaneo eius qd̓ ibiexponit Greg. ſic. Caput ſerpētis ꝯterere eſt vicia ſuggeſtiōis manu ſollicite ꝯſideratōis a cordis aditu extirparequi cū ab initio dep̄hēdit̉ ꝑcutere calcaneū molit̉: qꝛ guiprima tentatōe nō ꝑcutit deciꝑe in finē tēdit: ⁊ Aug. Aliaquecunqꝫ iniquitas in malis oꝑibus exercet̉ vt fiant: ſuꝑbia ꝟo etiā bonis oꝑibus inſidiat̉ vt pereāt: vn̄ bn̄ dr̄ hic(p̄cinxiſti me virtute) .ſ. humilitate q̄ antonomatice ꝟtusdr ſicut ſuꝑbia maximū pctm̄. Psͣ. Emūdabor a delictomaximo .i. a ſuꝑbia: ⁊ qꝛ hō p̄dicta nō poſſet facere ꝑ gratiā ſibi datam niſi deus cooꝑaret̉ illi gr̄e. ẜm illud Rom̄.ix. Non eſt volentis neqꝫ currētis ſꝫ dei miſerentis: iō ſubdit (⁊ ſupplātaſti) qͣdā pia ⁊ vtili fraude (ſupplā.) tu. nōego (inſurgētes in me) i. ꝯͣ me (ſubtus me) ad Rom̄. vlt.Deus aūt pacis ꝯteret ſathanā ſub pedibꝰ nr̄is velociter¶ Et inimicos meos dediſti mihi dorſum:⁊ odientes me diſꝑdidiſti.¶ Et inimicos meos) Prauos motꝰ (dediſti mihi dorſū)ne corā oculis meis veniāt ad delectādū Eſa. xxxviij. Proieciſti poſt tergū tuū oīa pctā mea: vl̓ aliter ⁊ loquit̉ ꝓph̓ain ꝑſona xp̄i (⁊ inimicos meos) iudeos (dediſti mihi dorſum) vt ꝯuerſi ꝓ ꝑte ſequerent̉ me: vt pꝫ n paulo qͥ de ꝑſecutore factus ē diſcipulus ⁊ de multis alijs Eſa. lx. Uenient ad te curui filij eoꝝ qui humiliauerūt te ⁊ adorabūtveſtigia pedum tuorū: oēs qui detrabebāt tibi (⁊ odiētesme) .i. in odio ꝑſeuerātes qͥ voluerūt ꝯuerti (diſꝑdidiſti)ꝑ vniuerſuꝫ: ⁊ enumerat hic plures penas qͣs intulit dn̄siudeis qͥ noluerūt ꝯuerti: prima eſt diſꝑſio Ezech̓. vj. Relinquā in vobis eos qͥ fugerint gloriā in gentibus cū diſꝑſero vos in terras Eſaie. jͣ. Derelinquet̉ filia ſyon vt vmbraculū in vinea: ⁊ ſicut tuguriū in cūcumerario: ⁊ ſicut ciuitas q̄ vaſtat̉. Scd̓a pena eſt qꝛ nō fuit eis auxiliū nec adeo nec ab alio vn̄ dicit.¶ Clamauerūt nec erat qui ſaluos faceret:ad dn̄m nec exaudiuit eos.¶ Clamauerūt) ad eos qͦs coluerūt nec erat ex dijs falſis(qui ſaluos faceret) clamātes nec mirū qꝛ ſolus xp̄us ſaluator eſt Act̉. iiij. Non em̄ eſt aliud nomen ſub celo datūhoībus in qͦ oporteat nos ſaluos fieri Hiere. ij. Ubi ſuntdij tui qͦs feciſti tibi ſurgāt ⁊ liberēt te in die afflictōis tue⁊ nō inueniētes auxiliū in dijs ſuis poſtea (clamauernntad dn̄m nec exandiuit eos) Eſa. j. Cum multiplicaueritiſor̄onem nō exaudiā: ⁊ ſubiūgit cam: manus em̄ vr̄e pleneſunt ſanguine: de qͦ dixiſtis Math̓. xxvij. Sanguis eiꝰ ſuper nos ⁊ ſuꝑ filios nr̄os Prouer .j. Tunc inuocabūt me⁊ nō exaudiā. Tercia pena ē: qꝛ eos diſꝑſos attereret: dequo addit.¶ Et cōminuam eos vt puluerem ante faciem venti: vt lutum platearum delebo eos.¶ Et cōminuā eos) .i. diuerſis penis afficiā (vt puluereꝫante faciē venti) qui ſemꝑ a veto mouet̉ ⁊ ſpergit̉ Ezec.v. Uentilabo vniuerſas reliquias tuas in oēm ventum. ⁊poſt ſubdit. euaginabo gladiū meū poſt eos. Quarta pena eſt iuſtificatio eoꝝ: de qͦ dicit (vt lutū platearū) qui aboībus ꝯculcat̉ delebo eos Eſa. x. Mandabo illi .ſ. ſennache. vt auferat ſpolia ⁊ diuidat p̄dā et ponat illū .ſ. ppl̓miudeorū incōculcationē qͣſi lutū platearū: pōt etiā legi deq̄libet pctōre qd̓ dicit (cōminua eos) .i. pctōres qͦs dn̄s
Uerſus
Uerſus
37
De penisiudeorum
Alego. īcede xp̄o
Ꝙ ſuꝑbiai vel inanisgloria vade timēdſunt qꝛ cōſurgūt devictoriayciorum.
Ao3.i cede xp̄oDe peniiudeorum
39