Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
XXXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

pugnaturum: dicit ergo (ꝑſequar) .i. ꝑfecte ſequar (inimicos meos) demones mundū carnales affectus: de qͥbusEccl̓i. xviij. Si p̄ſtes aīe tue cōcupiſcētias eius faciet te ingaudium inimicis tuis ( cōprehendam illos) illi me( cōuertar) ſed ꝑſeuerabo (donec deficiant) hoc autē eſt an̄ mortē: vn̄ ꝑſeuerandū eſt vſqꝫ ad mortē: vn̄ ꝟſusPax erit hec nobis ſemꝑ dum vita manebit. Cum pecore infirmo ſolet eſſe lupis. j. Coꝝ. xix. Sic currite vtp̄hendatis Math̓. x. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē ⁊cͣ. vl(ꝑſequar inimicos meos) .ſ. malos motus vel peccataſcrutando eos ad iudicium cōfeſſionis trahendo et adignem penitētie ꝑtrahendo: vn̄. j. Machab̓. iij. dr̄ de iudaqd̓ ꝑſecutus eſt inimicos ꝑſcrutans eos qui conturbabant ppl̓m ſuum eos ſuccedit igni: ecce illa tria que ſuntpenitētia: iudam em̄ qui interp̄tat̉ cōfitens ſignificat̉.exprimit̉ confeſſio in ꝑſcrutatiōe ſignificat̉ cōtritio Eſaixxxviij. Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine anīe mee: in igne aūt ſignificat̉ pnīa. Psͣ. Tranſiuimus ignem penitētie aquam baptiſmi ⁊cͣ. ( comprehendam eos) primos motus ligando tenēdo eos negrediant̉ in actum Ioſue. x. Voluite ſaxa ingentia ad orſpelunce ponite viros induſtrios qui clauſos cuſtodiāvos aūt nolite ſtare: ſꝫ ꝑſequimini hoſtes ⁊cͣ. illi quinqꝫ rges qui erant in ſpelunca ſignificāt motus qui egrediuna quinqꝫ ſenſibus manentes in corde hoīs. q. in ſpeluncaquibus ſuꝑponēda ſunt ſaxā .i. duritia penitētie: viri induſtrij .i. iudicia reſurrectōis ne poſſint exire ad actū Preuer. xx. Rex qui ſedet in ſolio ⁊cͣ. Qd̓ aūt ſequit̉: vosnolite ſtare: ſꝫ p̄ſequimini ⁊cͣ. idem eſt ei qd̓ d̓r hic (uertar donec deficiāt) qꝛ ſi ꝯuertar ego ipſe deficiam: quiparuus fons ſi obturet̉ creſcit paulatim ī fluuiū magnū parua ſcintilla magnam domuꝫ incēdit Iacobi. iij.Ecce quātus ignis qͣꝫ magnā ſiluam incendit Eccl̓i. xj. Aſcintilla vna auget̉ ignis: ſꝫ querit̉ quō dicat iuſtus (ꝑſequar ⁊cͣ ( inimicus dicat idem. xv. Exo. dixit. Inimiꝑſequar cōprehendā: diuidam ſpolia implebit̉ aīa meeuaginabo gladiū meū interficiet eos manus mea: ſedeſt qꝛ ſemꝑ cōtrarietas eſt inter impiū iuſtū hominemProuer. xxix. Abhominant̉ iuſti virū impium: abhominant̉ impij eos qui in via recta ſūt. ꝑſequit̉ ergo male inmicus cum homo delectat̉: comp̄hendit homo conſentit: diuidit ſpolia cum manifeſtū actum diuidit hoīem adeo anima eius implet̉ homo aſſuefacit: euaginat gladiū vſqꝫ in finē cōtinuat pctm̄ hoībus manifeſtat: vt exemplū illius alios capiat: vn̄ Amon ſeruis Dauioraſit dimidiā partem barbe veſtes eorū p̄cidit vſqꝫ adnātes. ij. Reg. x. Manus eius interficit cum morti eternetradit qd̓ ꝓprie eſt opus ſuū: vn̄ dicit manus mea. Confringam illos nec poterunt ſtare: cadent ſubtus pedes meos. Confringā illos) bn̄ dico cōuertar ⁊cͣ. ſꝫ quō deficient ecce (cōfringam illos) primos motus pcta minutatim cōfitendo non in quodam inuolucro Oſee. x. Arabitiudas .i. ꝯfitens terram cordis ſui .i. pctā ordinate euertet etiam ſingula pctā adhuc ſubdiuidet minutatim: eſtcōfringet ſibi ſulcos iacob. ꝓpter hoc dr̄ Math̓. xij. Inunit domū cordis ſcopis mūdatā: ſcopa aūt mūdant̉ nſi minuti pulueres: groſſa ꝟo cum pala eijciunt̉: cōfringtur aūt ad lapidē .i. ad memoriā dn̄ice paſſionis. Psͣ. Batus qui tenebit allidet paruulos ſuos ad petram. id eſtxp̄m: ſic ergo cōfracti ( potuerūt ſtare) ſed (cādent ſubtus pedes meos) Gen̄ iiij. Sub te erit appetitus eius: ettu dn̄aberis illius. verſus. Si ſubiecta deo: ſi mensni: ſi menti caro ſit ſubdita viuit homo: vel de dyabolo etalijs inimicis legit̉ (cōfringam illos) .i. totaliter frangamcum em̄ magno impetu in hoīem irruūt: ipſe viriliter ſeopponit qͣſi cōfringunt̉ ſicut homo qui irrueret in murū(nec poterūt ſtare ſꝫ cadent ſubtus pedes meos) Malachie. iij. Calcabitis impios fuerint cinis ſub planta pdum veſtrorū Luce. x. Ecce dedi vobis ptātem calcandiſuꝑ ſerpētes: ſuꝑ oēm virtutē inimici nihil vobis nocebit Gen̄. iij. Ipſa cōteret caput tuū.

Et p̄cinxiſti me virtute ad bellū: ſupplā.taſti inſurgentes in me ſubtus me. Et p̄cinxiſti me). q. d. hec oīa mihi erūt: qꝛ (tu p̄cinx. mevirtute) iſtud ſupra habitū eſt expoſitū bis ponit̉ hic:qꝛ oportet bis p̄cingi in principio in fine: finē em̄ ſignificat hic dicit ad bellū qd̓ ſupra dixit totumbellū credit ſe ꝑfeciſſe: tunc incipit ei bellū ſuꝑbie ſiue inanis glorie: vn̄ verſus. Cum bn̄ pugnaris cuncta ſubacta putaris. magis infeſtat vincēda ſuꝑbia reſtat: dumpoteris vinci ⁊cͣ. ꝓpter dicit Grego. Ualde timendū eſtviciū qd̓ de victoria ſurgit vicioꝝ. aūt bn̄ ſignificatū eſtGen̄. iij. vbi dixiſſet dn̄s ad ſerpentē ipſa cōteret capuituū: ſtatim adiūxit: tu inſidiaberis calcaneo eius qd̓ ibiexponit Greg. ſic. Caput ſerpētis ꝯterere eſt vicia ſuggeſtiōis manu ſollicite ꝯſideratōis a cordis aditu extirparequi ab initio dep̄hēdit̉ ꝑcutere calcaneū molit̉: qꝛ guiprima tentatōe ꝑcutit deciꝑe in finē tēdit: Aug. Aliaquecunqꝫ iniquitas in malis oꝑibus exercet̉ vt fiant: ſuꝑbia ꝟo etiā bonis oꝑibus inſidiat̉ vt pereāt: vn̄ bn̄ dr̄ hic(p̄cinxiſti me virtute) .ſ. humilitate antonomatice ꝟtusdr ſicut ſuꝑbia maximū pctm̄. Psͣ. Emūdabor a delictomaximo .i. a ſuꝑbia: qꝛ p̄dicta poſſet facere gratiā ſibi datam niſi deus cooꝑaret̉ illi gr̄e. ẜm illud Rom̄.ix. Non eſt volentis neqꝫ currētis ſꝫ dei miſerentis: ſubdit ( ſupplātaſti) qͣdā pia vtili fraude (ſupplā.) tu.ego (inſurgētes in me) i. ꝯͣ me (ſubtus me) ad Rom̄. vlt.Deus aūt pacis ꝯteret ſathanā ſub pedibꝰ nr̄is velociter Et inimicos meos dediſti mihi dorſum: odientes me diſꝑdidiſti. Et inimicos meos) Prauos motꝰ (dediſti mihi dorſū)ne corā oculis meis veniāt ad delectādū Eſa. xxxviij. Proieciſti poſt tergū tuū oīa pctā mea: vl̓ aliter loquit̉ ꝓph̓ain ꝑſona xp̄i ( inimicos meos) iudeos (dediſti mihi dorſum) vt ꝯuerſi ꝑte ſequerent̉ me: vt pꝫ n paulo deſecutore factus ē diſcipulus de multis alijs Eſa. lx. Uenient ad te curui filij eoꝝ qui humiliauerūt te adorabūtveſtigia pedum tuorū: oēs qui detrabebāt tibi ( odiētesme) .i. in odio ꝑſeuerātes voluerūt ꝯuerti (diſꝑdidiſti) vniuerſuꝫ: enumerat hic plures penas qͣs intulit dn̄siudeis noluerūt ꝯuerti: prima eſt diſꝑſio Ezech̓. vj. Relinquā in vobis eos fugerint gloriā in gentibus diſꝑſero vos in terras Eſaie.. Derelinquet̉ filia ſyon vt vmbraculū in vinea: ſicut tuguriū in cūcumerario: ſicut ciuitas vaſtat̉. Scd̓a pena eſt qꝛ fuit eis auxiliū nec adeo nec ab alio vn̄ dicit. Clamauerūt nec erat qui ſaluos faceret:ad dn̄m nec exaudiuit eos. Clamauerūt) ad eos qͦs coluerūt nec erat ex dijs falſis(qui ſaluos faceret) clamātes nec mirū qꝛ ſolus xp̄us ſaluator eſt Act̉. iiij. Non em̄ eſt aliud nomen ſub celo datūhoībus in oporteat nos ſaluos fieri Hiere. ij. Ubi ſuntdij tui qͦs feciſti tibi ſurgāt liberēt te in die afflictōis tue inueniētes auxiliū in dijs ſuis poſtea (clamauernntad dn̄m nec exandiuit eos) Eſa. j. Cum multiplicaueritiſor̄onem exaudiā: ſubiūgit cam: manus em̄ vr̄e pleneſunt ſanguine: de dixiſtis Math̓. xxvij. Sanguis eiꝰ ſuper nos ſuꝑ filios nr̄os Prouer .j. Tunc inuocabūt me exaudiā. Tercia pena ē: qꝛ eos diſꝑſos attereret: dequo addit. Et cōminuam eos vt puluerem ante faciem venti: vt lutum platearum delebo eos. Et cōminuā eos) .i. diuerſis penis afficiā (vt puluereꝫante faciē venti) qui ſemꝑ a veto mouet̉ ſpergit̉ Ezec.v. Uentilabo vniuerſas reliquias tuas in oēm ventum.poſt ſubdit. euaginabo gladiū meū poſt eos. Quarta pena eſt iuſtificatio eoꝝ: de dicit (vt lutū platearū) qui aboībus ꝯculcat̉ delebo eos Eſa. x. Mandabo illi .ſ. ſennache. vt auferat ſpolia diuidat p̄dā et ponat illū .ſ. ppl̓miudeorū incōculcationē qͣſi lutū platearū: pōt etiā legi deq̄libet pctōre qd̓ dicit (cōminua eos) .i. pctōres qͦs dn̄s

Uerſus

Uerſus

37

De penisiudeorum

Alego. īcede xp̄o

ſuꝑbiai vel inanisgloria vade timēdſunt qꝛſurgūt devictoriayciorum.

Ao3.i cede xp̄oDe peniiudeorum

39