Decimuſſeptimus XXXIIII

XXXIIII

¶ Qui ꝑfecit pedes meos) .i. affectus meus vt tranſiliātomnia q̄ ſunt mūdi: cerui em̄ tranſiliūt lutoſa ſpinoſa ⁊ feueas ꝑ q̄ tria illa q̄ ſunt in mūdo ſignant̉ de quibus infraIoh̓. ij. Omne qd̓ eſt in mūdo cōcupiſcentia carnis: eccelutū ⁊ ꝯcupiſcētia oculorū: ecce ſpine teſtāte dn̄o Math̓xiij. Qui aūt ſeminat̉ in ſpinis: hoc ē qui ꝟbū audit ⁊ ſollicitudo ſeculi huius ⁊ fallacia diuitiarū ſuffocāt verbur⁊ ſine fructu efficit̉: ⁊ ſuꝑbia vite: ecce fouea: qꝛ oīs qui ſiexaltat humiliabit̉: exemplum de illo qui eleuat̉ in palavt ꝓfundius deijciat̉ in fouea plena immundicijs: ſimilAbacuc. iij. Ponet pedes meos qͣſi ceruorū. Quarto neceſſariū eſt vt habeat bonū equū: de quo ſubdit (⁊ ſuꝑcelſa) .i. celeſtia (ſtatuens me) Phil̓. iij. Noſtra cōuerſatio in celis eſt ꝑ (ſtatuens) notat̉ ſtabilitas q̄ eſt in excelſis Iacobi .j. Apud quē nō eſt tranſmutatio: ⁊ qd̓ ibi ſtabiliter maneamus ſi bn̄ volumus pugnare: qꝛ exquo miles cadit de equo cito ſuperat̉: vn̄ Boetius miles fortitedebet tenere pedes in ſtrepis: pedem dextrū .ſ. affectū ⁊ ſniſtrū .ſ. intellectū vt ſicut cantat̉ de confeſſoribus de cetatione ecce pes ſiniſter: ⁊ auiditate ecce pes dexter in illaeternā patria ꝯuerſet̉. Quintū eſt ars pugnādi: vn̄ add¶ Qui docet manus meas ad p̄lium: ⁊ poſuiſti vt arcum ereum brachia mea.¶ Qui docet manus meas ad p̄lium) Contra tres hoſte(manus) .i. oꝑa nō ſolum linguam ſicut quidā de qͥbuꝫin psͣ. Ecce loquunt̉ in ore ſuo ⁊ gladius in labijs eoꝝ qͣſnō in manibus qm̄ quis audiuit .ſ. ꝙ pugnaturus teneregladiū in ore ⁊ non in manu. q. d. ridiculū eſt: vn̄ ſequit̉tu dn̄e deridebis eos ⁊cͣ. (docet manus meas) ꝑ ſuas Cie. xlix. In manibus meis depinxi te. j. Petri. iiij. Xp̄o igpaſſo in carne ⁊ vos eadē cogitatōe armamini. Sextumeſt infatigabilitas: vn̄ ſequit̉ (⁊ poſuiſti vt arcū ereū brachia mea) .i. infatigabilem fortitudinē meaꝫ ⁊ eſt ſil̓tudde re q̄ nō eſt qꝛ ſi eēt arcus ereus fortiſſimꝰ eēt. arcꝰ erin nobis debꝫ eē pnīa Prouer. xxx. Qui impatiēs eſt ſuſtnebit damnū Hiere. j. Ego dedi te columna ferream ⁊ inmurū ereum ſuꝑ oēm terram. Septimum eſt ſcutum: dquo ait.¶ Et dediſti mihi ꝓtectionem ſalutis tue:⁊ dextera tua ſuſcepit me.¶ Et dediſti mihi ꝓtectionem ſalutis tue .i. memoriā dn̄ice paſſionis vt recogitem quō oꝑatus es ſalutē in medieterre: ⁊ hec ꝓtegit a tentatōne omni Tren̄. iij. Dabis eisſcutū cordis laboreꝫ tuū: vel (ꝓtectionē) qꝛ ipſe ꝓ nobisictus recepit Eſa. liij. Diſciplina pacis vr̄e ſuꝑ eum ⁊ dicit (ꝓtectionem ſalutis) qꝛ ⁊ ꝓtegit nos ab ira dei ⁊ ſanauit a pectō ⁊ eius memoria ꝓtegit ab imminēte tentatiō⁊ ſanat a iā facto vulnere ſicut ſignificatū fuit Num̄. xxjꝙ ꝑcuſſi a ſerpētibus reſpiciebāt ſerpētem eneū in paloſanabant̉: ⁊ dicit (ſalutis tue) qꝛ ipſe eam fecit Lu. j. Fecit redemptionē plebis ſue. Octauo neceſſe eſt ei vt habat defenſorem ſicut milites habēt armigeros: qui eos q̄qꝫ cum feſſi ſunt extrahāt de acie vt refocillent̉: ⁊ ꝓpter hͦdicit (⁊ dextera tua ſuſcepit me) dextera .i. diuina ꝯſolatiCan̄. viij. Leua eius ſub capite meo: ⁊ dextera illius amplexabit̉ me Math̓. xj. Uenite ad me oēs qui laboratisonerati eſtis ⁊cͣ. Hec eſt armiger nr̄ q̄ portat arma illa: dequibus dicit Hiero. Cinis ⁊ ciliciū arma ſunt penitentiūij. Coꝝ. j. Qui conſolat̉ nos in omni tribulatōe nr̄a. PrCum ipſo ſum in tribulatōe. Nono neceſſariū eſt ei vt recogitet coronā quā habebit ſi vincat: vn̄ dicit.¶ Et diſciplina tua correxit me in finem: etdiſciplina tua ipſa me docebit.¶ Et diſciplina tua) .i. eruditio ꝑ moleſtias ⁊ tentatione.(correxit me in finem) .i. vt quicquid ago vel patior dirigam ad finem xp̄m qui eſt finis noſter ⁊ corona ⁊ p̄miunad Rom̄. x. Finis legis xp̄s. j. Coꝝ. ix. Neſcitis qd̓ hi qu. Eſt aūt duplex diſciplina. Una que fit in verberibus ⁊ibulationibus que dicit̉ fedia. Alia que fit verbis ⁊ doctrina que dr̄ epiſteme: vn̄ verſus. Fedia verberibus caſti

gat epiſteme verbis. de prima ergo dicit primo (diſciplinatua correxit me) .i. in p̄terita ꝯuerſione .i. direxit (in finē)vt dictū eſt qd̓ p̄cipue fit ꝑ tribulationem vbi non ita citoeleuat̉ cor nec cōuertit̉ a vanitatem Oſee. ij. Ego ſepiamvias tuas ſpinis. Augꝰ. in libro ꝓſperi. Cuſtodit nos dn̄sab omni malo nō vt nil patiamur aduerſi: ſed vt ipſis aduerſitatibus ainma nō ledat̉: cum em̄ adeſt tentatio fit qͥdem in id qd̓ nos impugnat introitus: ſed cum bono finevulnere anime tentatio cōſummat̉ ad eternam requiemde ꝓfundo tēporalis laboris exit̉: vl̓ (correxit me in finē).i. vt citius currerē (in finem) deū. Greg. Mala que noshic p̄munt ad deum nos ire compellūt. De ſcd̓a addit (⁊diſciplina tua) q̄ fit ꝑ doctrinam ⁊ ꝑ p̄cepta (me docebitin futura ꝑſeuerantia. Decimo neceſſariū eſt pugnanti ꝙhabeat latū ſpaciū ad pugnandū: de qͦ dicit.¶ Dilataſti greſſus meos ſubtus me: ⁊ nōſunt infirmata veſtigia mea.¶ Dilataſti greſſus meos ſubtus me) greſſus .i. affectōes(ſubtus me) .i. in his que ſunt ſubtus .ſ. in temporalibusvt nō habeam cor ſtrictum ꝑ auaritiam vel iram vel huiꝰhec aūt dilatatio fit ꝑ tria principaliter ꝑ largitionem elemoſynarū Prouer. xviij. Donū hominis dilatat viā eiꝰ:⁊ ante principes ſpacium ei facit. Itē ꝑ delectationes ſꝑrituales quas dn̄s immittit in tribulatiōe. Psͣ. In tribulatione dilataſti mihi. Terciū eſt ꝑ penitētiam Prouerb̓.iiij. Ducaꝫ te ꝑ ſemitas equitatis quas cum ingreſſus fueris nō artabunt̉ greſſus tui. Itē (dilāſti greſſus meos).i. affectus meos (ſubtus me) .i. vt ſint ſubditi mihi Gen̄.iiij. ſub te erit appetitus eius. Vndecimo neceſſarium eſtpugnāti qd̓ bene teneat ſe ſuꝑ pedes ſuos. Un̄ addit (etnō ſunt infirmata veſtigia mea (ſed ſunt mea) ſed ſūt fortia ⁊ ſtabilia Ezech̓. ij. Fili hominis ſta ſuꝑ pedes tuos:pedes ſiue greſſus vt dictum eſt ſunt affectōnes: veſtigiaaūt que relinquunt̉ ex pedibus vel greſſibus qͣſi ſigna ſūtoꝑa. Greg. Probatio dilectionis exhibitio eſt operis quibene vult pugnare cōtra dyabolum oportet vt hec veſtigia nō infirment̉: vn̄ dicit Hieroꝰ. Semꝑ operis aliquidfacito ne te dyabolus inueniat occupatuꝫ: qꝛ ipſe intrauitin domū ſuā: qꝛ inuenit eam vacātem licet mūdata ⁊ ornata eſſet Math̓. xij. ideo dr̄ de muliere forti Prouer. vltīo.Manū ſuam miſit ad fortia Ioſue. xiiij. dicit caleph hodie. 85. annorum ſum ſic valens vt eo valebā tēꝑe qn̄ adexplorandū miſſus ſum illius in me tēꝑis fortitudo vſqꝫhodie ꝑſeuerat tam ad bellandū qͣꝫ ad gradiēdū ęcce (noſūt infirmata veſtigia eiꝰ) hͦ nō poſſuꝫ dicere illi qͥ ſtatimfeſſi ſunt de pnīa vel de religione quā aſſumpſerāt. de quibus Naum vl. Omnes munitōes tue ſicut ficus cū groſis ſuis que ſi cōcuſſe fuerint cadent in os comedentis. p̄taūt primo legi in ꝑſona xp̄i (deus qui p̄cinxit me virtute)ad bene oꝑandum Luce vlt. Qui fuit vir ꝓpheta potensin oꝑe ⁊ ſermone (⁊ poſuit immaculatā viam meam) ſcꝫp̄ſentis vite Eſa. liij. Eo ꝙ iniquitatem nō fecit ⁊cͣ. (qui fecit meos pedes tanqͣꝫ ceruoꝝ) qꝛ ſicut ceruus tranſilit ſꝑneta: ita xp̄s ſpinas viciorū Can̄. ij. Ecce iſte venit ſaliēsin mōtibꝰ ⁊ trāſiliēs colles (⁊ ſuꝑ excelſa ſtatuēs me) addexterā ſuā collocādo ⁊ ſuꝑ creaturas exaltādo (qͥ docetma. me. ad p̄.) ꝯͣ diabolū vt eū vincerē: ẜm ꝙ dicit b. Ber.Nō manu armata: ſꝫ cruci affixa nō eqͦ reſidēs ſꝫ in crucependens (⁊ poſuiſti vt arcū ereum brachia mea) .i. apl̓os⁊ martyres ꝑ qͦs oꝑatus eſt xp̄s (⁊ dediſti mihi ꝓtectionem ſalutis tue) in paſſione (⁊ dextera tua ſuſcepit mein reſurrectōe (⁊ diſciplina tua correxit me in finem: ⁊ diciplina tua ipſa me docebit) xp̄s nō fuit correctus in aliqͣſꝫ ſpeciem correcti habuit (dilataſti greſſus meos ſubtusme) .i. oꝑa (⁊ nō ſūt infirmata veſtigia mea) .i. ſibna operum q̄ on̄di ⁊ reliqui alijs.¶ Perſequar inimicos meos ⁊ cōprehendam illos: ⁊ nō cōuertar donec deficiant.¶ Perſequar ⁊cͣ.) Enumeratis omnibus que neceſſariaſunt pugnaturo dicit ꝓpheta in ꝑſona viri iuſti ſe fortiter

e 2

DiſciplīaplexDerſu

Allegoricede xp̄o

36

3