Pſalmus
brū ſignificat eccleſiā ſuꝑ quā debēt̉ poni ſeptē lucerne .i.vniuerſitas p̄latorū bonorū Math̓. v. Vos eſtis lux mūdi: qm̄ inquā ita facis p̄latis bonis etiā vſqꝫ ad ſubditosextēde bn̄ficiū: hoc eſt (illumina) o (deus meus tenebrasmeas) .i. ſubditos: ſicut em̄ ſubditi reſpectu p̄latorū grexvocant̉ ⁊ p̄lati paſtores: ita vocant̉ tenebre reſpectu p̄lati torū: ⁊ p̄lati vocant̉ lux: qꝛ alijs debent ſuꝑemine̓ in vitas ſcīa ⁊ gr̄a Math̓. vj. Si lumen qd̓ in te eſt tenebre ſint: ipe ſe tenebre quāte erūt ⁊ debēt vitā in ſe alijs oſtēdere: ſciena tiam dei ex ſe eos docere gratiā a dn̄o eis impetrare: de pͥmo dicit dn̄s apl̓is ⁊ p̄latis Math̓. v. Sic luceat lux vr̄aco. ho. vt vi. oꝑa vr̄a bona ⁊cͣ. De ſcd̓o Malach̓. ij. Labiaſacerdotis cuſtodiūt ſcīam: ⁊ legem requirēt ex ore eius.De tercio in psͣ. Suſcipiant montes .i. p̄lati pacē ppl̓o: ealibi ſicut vnguentū in capite qd̓ deſcēdit in barbā aaronqd̓ deſcēdit in oram veſtimēti eius: ⁊ hoc eſt qd̓ petit hic:(qm̄ tu illu. lucer. m. dn̄e) .i. p̄latos ⁊ p̄dicatores ꝑ gratiā(deus meus illumīa tenebras meas) .i. ſubditos vt dictūeſt: vel (tenebras) vocat nō tm̄ ſubditos ſꝫ peccatores qͦdicit xp̄s: vel eccleſia eſſe ſuos: qꝛ ſui ſūt ꝑ p̄deſtinationeꝫquidam em̄ ſunt de eccleſia p̄deſtinatōe ⁊ re. ſicut ſimpliciter boni: quidā p̄deſtinatiōe ⁊ nō re: vt mali ⁊ tn̄ futuriboni: alij re ⁊ nō p̄deſtinatōe vt boni qui ſunt futuri malifinaliter. Alij nec re nec p̄deſtinatōne: ſꝫ tm̄ numero: ſicutſimpliciter mali: de his ergo qui ſunt mali futuri aut bonidicit (illumina tenebras meas qm̄ tu illuminas lucernaꝫmeā) .i. iuſtos Iob. xij. Deridet̉ iuſti ſimplicitas lampascōtempta apud cogitatōes diuitū: vel (lucerna) eſt rō illuminata a gr̄a ſicut lucerne a luce (tenebre) ſenſualitaque tunc illuminat̉ cum ſeruit rōni. Psͣ. Cor meū ⁊ caromea exultauerūt in deum viuū: vel (lucerna) cogitatio (tēnebre) ignorātia Gen̄. j. Tenebre erant ſuꝑ facie abyſſi. i.ſuꝑ corda hoīm Eſa. lviij. Oriet̉ in tenebris lux tua: et tenebre erūt ſicut meridies: vel (lucerna) xp̄s Eſa. lxij. Saluator eius vt lampas accēdat̉: lucerna em̄ eſt lux in teſta⁊ ipſe lucē ſue diuinitatis poſuit in teſta nr̄e mortalitatisLuce. xv. Mulier .i. ſapīa diuina accendit lucernā ⁊ queſiuit dragmā q̄ ꝑierat: vel (ucerna) ſinderiſis Iob. xxixQuis mihi tribuat vt ſim iuxta mēſes priſtinos ẜm diesquibus deus cuſtodiebat me qn̄ ſplendebat lucerna eiusſuꝑ caput meū ⁊ ad lumen eius ambulabam in tenebris:vel (lucerna) eſt ſacra ſcriptura. Psͣ. Lucerna pedibꝰ meis verbū tuū: ⁊ lumen ſemi. Sopho. j. Scrutabor hierl̓min lucernis. Item (lucerua) dr̄ charitas Prouer. vlt. Nōextinguet̉ in nocte tribulatiōis lucerna eiꝰ .i. charitas ẜmqd̓ dr̄ Can̄. vl. Aque multe nō potuerūt extinguere chartatē. Item (lucerna) dicunt̉ oꝑa bona Luce. xij. Sint lūbi vr̄i p̄cineti ⁊ lucerne ⁊cͣ.¶ Quoniā in te eripar a tentatiōe: ⁊ in deomeo tranſgrediar murum.¶ Qm̄ in te eripiar). q. ideo rogo vt illumines (qm̄ ſi illumines in te) .i. ꝑ te eripiar a tentatōe. Psͣ. Ipſe liberauitme de laqueo venatiū: vel (in te) .ſ. exiſtens Iob. xvij. Lbera me dn̄e ⁊ pone me iuxta te: ⁊ cuiuſuis manus punet cōtra me (⁊ in deo meo tranſgrediar murū) .i. cōgerie⁊ duriciā pctōꝝ/ ꝑmutationē ꝑſone notant̉ due nature inxp̄o: murus aūt dr̄ peccatuꝫ: qꝛ ſicut murus ſeꝑat nos neiideamus vel intremus ad id qd̓ eſt vltra murū: ſic peccatū ſeꝑat nos a deo ne videamus eū vel ne intremus aceum Eſa. lix. Iniquitates vr̄e diuiſerūt inter vos ⁊ deumde hoc muro Ezech̓. iiij. Sume ſartaginē ferream ⁊ poneeam murū ferreū inter te ⁊ ciuitateꝫ ⁊ obfirmabis faciemtuā ad eaꝫ: iſte aūt murus fit ex luto luxurie: ⁊ latere auaricie ⁊ palea inanis glorie: ⁊ cemēto amoris mūdi: lapidibus auaricie Fundamentū eſt timor ſatiſfaciēdi qui ſuſtinet totū murū latitudo eſt ꝑſeuerātia in pctō altitudo pſumptio.¶ Deus meus impol luta via eius eloquiadn̄i igne examinata: ꝓtector eſt omniū ſperantium in ſe.¶ Dijs meus) Hic cōmendat dn̄m primo a mūditia vie
ſue ⁊ ꝑ hoc cōtinuat̉ p̄cedēti qꝛ vere in eo t̓ranſit̉ muruspollutus viciorū qui impollutam viam tenet. Nota ergoꝙ eſt via dei qua venit in nos .ſ. fidei: de qua via Iob. xxxjSi declinauit greſſus meos de via hec eſt impolluta quiapollutos mūdat Act̉. xv. Fide purificās corda eorū. Eſtalia via quā venit in mundū .ſ. beata virgo. Psͣ. In marivia tua .i. beata virgine: Maria em̄ amarū mare interp̄tatur hec eſt impolluta qꝛ peccatū nō fecit: vn̄ Prouerb̓. penul. Uia colubri .ſ. peccati vel dyaboli nō inuenit̉ ſuꝑ petrā .i. ſuꝑ mariā q̄ perta dr̄ Eſa. xvj. Emitte agnū dn̄e dn̄atorē terre de petra deſerti ⁊cͣ .i. xp̄m de beata virgine de hisduobus de via .ſ. ⁊ ꝙ impolluta ſit Eſa. xxxv. Via ſctā vocabit̉ ⁊ nō tranſibit pollutus ꝑ eam .i. dyabolus qui tranſit ſuꝑ pctōres Iob. xxx. Fecerūt ſibi viam ꝑ me Eſa. lj.Incuruate vt tranſeamus dicūt demones: eſt ⁊ via quanos venimus ad deū .i. charitas. j. Coꝝ. xiij. Adhuc excellentiorē viam vobis demōſtro: hec eſt immaculata qꝛ oīaſuffert vt ibi dr̄. Eſt etiā alia via ꝑ quā itur ad eum. ſcꝫ ſacra ſcriptura Math̓. ij. Intrātes domū .ſ. ſacram ſcripturam inuenerūt pueꝝ .i. xp̄m. Psͣ. In domo dei ambulauimus cū cōſenſu ⁊ ſic eſt impolluta ⁊ etiā qꝛ mūdat Ioh̓.xiiij. Iam vos mūdi eſtis ꝓpter ſermonē quē locutus ſuꝫvobis. Scd̓o ꝯmēdat dn̄m a ſapīa ſubdēs (eloquia dn̄ixp̄i (ſunt igne) ſpūſſancti (examinata) vel (igne) tribulationis. Psͣ. Un̄ patiētes erūt nec annūcient. Tercio commendat eum a liberalitate ꝓtegēdi dicēs (ꝓtector eſt omniū ſperantiū in ſe) nullus em̄ excipit̉ a ꝓtectōe eius niſiqui ſperare negligit Eccl̓i. ij. Nullus ſperauit in dn̄o ⁊ cōfuſus eſt. Quarto ꝯmēdat eum in p̄rogatiuā qd̓ nullus ēei ſil̓is: ⁊ eſt hec ꝓbatio p̄cedētis. q. d. bn̄ pōt ꝓtegere cuꝫſit deus ⁊ dn̄s.¶ Quoniam quis deus p̄ter dn̄m: aut quisdeus p̄ter deum noſtrum.¶ Qm̄ quis eſt deus p̄ter dn̄m). q. d. nullus deus dicit eſſentiā ẜm ſe dn̄s ẜm ꝙ aliquid ei ſubeſt Eſa. xlij. Ego ſuꝫdn̄s hoc eſt nomen meū Deut̓. vj. Audi iſrl̓ dn̄s deus tuꝰvnus eſt (aut quis deus p̄ter deū nr̄m) qui nr̄ eſt pietate⁊ cultura ⁊ vnione nature ⁊ carnis aſſumptōe ⁊ redēptione nec ſolū ꝓtegit: ſꝫ facit eos pugnare ⁊ vincere qͥ ſperātin illū: vn̄ de hoc ſubiungēs enumerat plura q̄ neceſſariaſunt pugnāti: primū eſt vt armet̉: de qͦ dicit (oeus qͥ p̄cinxit me) .i. armauit Cingit agit ac pugnat ſuccurrit p̄qꝫ miniſtrat. cingimur em̄ ſimpl̓r accingimur pugaturi ſuccingimur ituri: p̄cingimur miniſtraturi (virtute) .i. fortitudine ad pugnandū ẜm qd̓ diximus videt̉ ꝙ melius deberetdicere accinxit vel etiam ſuccinxit qͣꝫ p̄cinxit cū pugnaturiaccingi dicunt̉. Solutio hͦ dicit duabus de cauſis .ſ. (precinxit) prima eſt vt ī hac pugna nos repotemꝰ miniſtros.Scd̓a eſt vt notet̉ ꝙ nos debemus arma .i. virtutes quibus pugnamus a terra leuare ſicut miniſtrans leuat veſtes ⁊ reſtringit: qn̄ ſe p̄cingit vt .ſ. ꝓpter deū nō ꝓpter tꝑalia fiant vt ſic ſil̓ ꝯcurrāt charitas ⁊ humilitas. he ſūt dueancille Heſter: de quibus dr̄ Heſter. xv. Cum fulgeret heſter .i. aīa iuſta regio habitu .i. veſtimetis virtutum: aſſumpſit duas famulas: ⁊ ſuꝑ vnā innitebat̉ ꝑ quā ſignificat̉charitas: altera aūt defluētia in humū veſtimēta ſuſtentabat hec eſt humilitas nec dicit quā virtute p̄cinxit eam deus ſꝫ ſimpliciter (virtute) ꝑ hoc innuēs ꝙ qui habet vnaꝫhabet oēs Prouer. vl. Accinxit ſe fortitudine lumbos ſuos. Scd̓m qd̓ neceſſariū eſt pugnāti eſt vt nō ſit in lubrico ſiue in luto: de qͦ ſubiūgit (⁊ poſuit immaculatā viammeā) .ſ. charitatē qua ad ip̄m vado ſicut dicit Glo. Sedcōtra imo potius qua ipſe venit ad nos ẜm illud Ioh̓.xiiij. Si quis diligit me ſermones meos ſeruabit ⁊ patermeus diliget eū ⁊ ad eū veniemus. Solutio. Nos ad ipſum venimus ꝑ charitatē ⁊ ipſe occurrit nobis immaculatā: de cōtrario dr̄ Hiere. xxxviij. Uiri pacifici tui demerſerunt in ceno ⁊ lubrico pedes tuos. Tercio neceſſariumeſt ei ꝙ ſit velox ⁊ leuis: vn̄ ſubdit.¶ Qui ꝑfecit pedes meos tanqͣꝫ ceruorum⁊ ſuꝑ excelſa ſtatuens me:
Ꝙ prelatidebet alijsſuꝑemine̓in vita ſcīa.⁊ gr̄a.
APeccatuꝫquare dicitur murꝰ.
9
Plura ſūneceſſariapugnantiUerſus
Figura
De muplici viadeus veninit ad noet nos adeū imus