DecimuſſeptimusXXXII

XXXII

vj. Zelus ⁊ furor viri non parcet in die vindicte. ⁊c.¶ Miſit de ſummo ⁊ accepit me ⁊ aſſumpſitme de aquis multis.¶ Chriſtus totus loquēs nō mutata voce cladē hūani generis ante aduentū et liberationē ꝑ aduentū xp̄i hucuexpoſuit hic introducit eccleſiā ꝑ apl̓os collecta de ſe ⁊ debeneficijs ſibi collatis loquentē dicit gͦ (miſit de ſummodeus pater filiū de ſummo. vn̄ Pſal. Aſum. ce. e. eius. etIoh. xvj. Exiui a pr̄e et veni in mūdo. Sed pōt obici imdeus vbiqꝫ ē qualiter ergo miſit. Solutio notat̉ hic manfeſtatio huiliationis et maxima naturarū diſtantia: qꝛ prima et naturarū natura ē deus vltima hō. vn̄ Prouerb. vlꝓcul et de vltimis finibus terre preciū eius. hec mulier eeccleſia cuius preciū ē deus et hō (et accepit me) eccleſiaſponſā ſibi cōſenſus animoꝝ ſponſi et ſponſe proceſſit inAbel primo iuſto in vtero virginis fuit cōiunctio corpoin futuro erit traductio in ꝓpriā domū (et aſſūpſit me deaquis mul.) .i. de ppl̓is multis qꝛ de iudeis ⁊ gētibꝰ Apoxvij. aq̄ multe populi multi vel (de aqͥs multꝭ) .i. de triblationibus multis (aſſumpſit me) ad regnū ad qd̓ nullusaſſumet̉ niſi ex his aqͥs. Act̉. xiiij. ꝑ multas tribulationesoꝑtet nos ītrare in regnū celoꝝ. Hebr. xij. ſi extra diſciplinā eſtis gͦ adulteri et nō filij eſtis ſed ad ſolos filios ꝑtinethereditas regni. nō .n. erit heres filius ancille. Gen̄. xxv. v.(de aquis mul) baptiſmi q̄ dieunt̉ multe. qꝛ ad multa valēt. videlicet fomite debilitāt remiſſionē pctōꝝ ꝯferūt grtiā augmentāt. vel hoc pōt dicere qͥlibet cōuerſus ad pertentiā (miſit de ſummo) gratiā ſua. Iaco. .j. Omne datuoptimū et oē donū ꝑfectu deſurſū deſcendens a pr̄e luminū (et accepit me) ad pnīam. q. portandū. Eſa. xl. ſicut paſtor gregē ſuū paſcet ī brachio ſuo. cō. ag. et viſi .ſ. le ſ. ipſeportabit oſee. xj. ego. q. nutritiꝰ Effraim portabā eos ī brachijs meis (et aſſumpſit me) .i. extraxit me (de aqͥs mul..i. de pctīs multꝭ .ſ. de aqͥs luxurie. Gen̄. xlix. Ruben effuſus ē ſicut aqͣ nō creſcas qꝛ aſcēdiſti cubile pr̄is tui et maculaſti ſtratū eius. Itē (de aqͥs) mūdane cupiditatis Grego. Amor eternoꝝ deſiccat cupiditatē terrenoꝝ. Iteꝫ (deaqͥs) ꝑſecutionū. Can. viij. aq̄ multe nō potuerūt extīgure charitatē ꝑ hoc ergo qd̓ dicit (accepit) notat̉ pura gr̄aꝑ (aſſumpſit) gr̄a cū libero arbitrio (aſſumpſit) dico. et¶ Eripuit me de inimicis meis fortiſſimis ⁊ab hijs qui oderunt me: quoniam confortati ſunt ſuper me.¶ Eri. me) in qͦ notat̉ gr̄a et violētia qꝛ hō. q. naturalit̓ fuit ſub ptāte dyaboli et ꝑ gratiā et violentiā ereptus Io.Ecce agnus dei. ecce gr̄a. ecce qͦ tollit pctā mūdi. ecce violentia (de inimicis meis) mundo. carne. dyabolo. (fortiſſimis) fortes .n. ſunt ad illicita deſideria attendēda. Lu. xjCū fortis armatꝰ cuſtodit atriū ſuū in pa .ſ. e. q̄ poſ. fortiores ſunt mundanā cōcupiſcentiā ſuggerēdo. Hiere. xxxj.Liberauit eū de manu potētioris fortiſſimi ī ſuꝑbia. xliiij.Nō ē ptās ſub celo qͥ cōparet̉ ei qͥ factus ē vt nullū timeret oē ſublime videt ⁊cͣ. ſed ecōtra dn̄s ē fortis carnē mortificādo ſicut Mat. iiij. cū ieiunaret mundū contēnendovn̄ Io. vj. Fugit in montē ne facerēt eū regē. fortiſſimus.ſeip̄m exinaniēdo. Phil̓. ij. Exinaniuit ſemetip̄m for. ẜ. ac.(et) .i. (ab hijs qͥ oderūt me) id ē demonibus cōtra Iereviij. Tu fornicata es cū amatoribꝰ multis .i. cū demonibꝰnon ergo oderunt. Solutio ad hoc amant vt perdant. ⁊hec perditio odium dicit: quia igit̉ dn̄s (eripuit de fortiſſimis) ideo magis ē landādus ꝓpter maiore triumphū. qͥne (ab hijs qͥ oderūt) magis ē diligēdus ꝓpter maius cōmodū ⁊ neceſſe fuit ꝙ eriperet (quoniā cōfortati ſunt ſuꝑme) cōiungēdo vitiū vitio ẜm illud Oſee. iiij. ſanguis ſante (ſuꝑ me) qͣſi opprimendo. ij. Pet̓. ij. a quo qͥs ſuperatē eius et ſeruus ē: vel ſic poteſt legi (eripuit me) dicit ecoſia (de inimicis meis fortiſſimis) .i. tyrannis (et ab hisoderūt me) .ſ. a malis hoībus et hoc mō .ſ. (qm̄ cōfor. ſūtſuꝑ me) qꝛ eccleſia creuit inter preſſuras. Gen̄. vij. Inundauerunt aque et eleuauerunt archam in ſublime: vnde fides eius comparat̉ grano ſynapis. Mat. xvij. vn̄ dr̄ Exo

di. j. Ꝙ filij iſrael quātomagīs opprimebant̉: tantomasʸmultiplicabantur.¶ Preuenerunt me in die afflictionis mee:et factus eſt dominus protector meus.¶ Preuenerūt me) .i. bene cōfortati (quia preuenerūt mein die afflictionis mee) ſic em̄ facit dyabolus in afflictionetentat: vnde Math. iiij. Cū dixiſſet cū ieiunaſſet. xl. diebꝰ.et. xl. noctibus poſtea eſurijt. ſtatim ſubiunxit et accedenstentator ⁊cͣ. et bene dicit preuenerunt: qd̓ faciunt quandoimpediunt progreſſum boni ꝓpoſiti et tūc quaſi comitantur cū hominē in peccatū traxerunt: vel (preuenerūt me)decipiendo me: ex improuiſo. Lu. x. Homo quidam deſcēdebat a hieruſalem in hiericho et inci. in la. Luc. xij. Si ſciret pater famili .i. ratio qua hora fur veniret vigi. vtiqꝫ ⁊cͣ.Eſa. v. Nocte .i. ex improuiſo vaſtatus eſt murus virtutūſic ergo (p̄uenerūt) ſed ſunt multi qͥ non expectant ꝙ dyabolus p̄ueniat eos hoc mō: ſed ip̄i p̄ueniunt eum tentationes contra ſe excitādo. Oſee. ij. Sequet̉ amatores ſuos .i.demones. Eſa. lvij. miſiſti legatos tuos ꝓcul .i. cogitationes malas et affectiones et humiliata es vſqꝫ ad inferos:in multitudine vie tue laboraſti. Treno. j. Abierunt abſqꝫfortitudine ante faciem ſubſequētis. Dicit ergo (preuenerūt me in die afflictionis ſue) vt expoſitum eſt et bene dicit in die affli.) quia afflictio diē facit: ẜm illud Eſa. xxviijUexatio dabit intellectū: vel (in die afflictiōis) in triſticiatunc facilius vincit dyabolus hominem. Eccl̓i. xxxviij. Atriſticia feſtinat mortē et cooperit veritatē: et triſticia cordis flectit ceruicē. Prouer. xvij. Spūs triſtis exiccat oſſa.(et factus eſt dn̄s ꝓtector meus) bn̄ ſequit̉ h̓ poſt afflictionē: qꝛ in afflictione requirit̉ dn̄s: vn̄ Eſa xxvij. Dn̄e ī anguſtia requiſierūt te et ſi requirūt inueniūt. math. vij. Quiquerit inuenit. Prouer. xvij. Turris fortiſſima nomē dn̄iad ip̄m curret iuſtus et exaltabit̉: et hoc eſt qd̓ dr̄ h̓ (et factus eſt dominus protector me.) et hic ſcuto fidei de quoEph̓. vl. In omnibus ſumentes ſcutum fidei: ſed non cuiuſcunqꝫ fidei: vnde ſubdit.¶ Et eduxit me in latitudnem: ſaluum me fecit quoniam voluit me.¶ Et educit me in latitudinē) et non dicit tm̄ ducit ſꝫ (educit) in quo notant̉ duo per e. notat̉ a. quo dominus liberat ꝑ ducit notat̉ a quo liberat. Exo. xv. Dux fuiſti in conſpectu eius (in latitudinē) cōtra ſꝫ in anguſtiā. math̓. vij.Artā ē via que ducit ad vitā. Solutio. Arta eſt in pͥncipiolatior in medio latiſſima in fine vbi ē ꝑfecta charitas q̄ anguſtiā oīs timoris expellit. Prouer. iiij. Ducam te ꝑ ſemitas equitatis qͣs cū ingreſſuꝫ fueris nō artabunt̉ greſſustui: ⁊ ideo bn̄ dicit (in latitudine) Aug. Charitas latior eſtqͣꝫ occeanus: nec mirū quia eū tenet qui ē vbiqꝫ. Itē bene:(in latitudinē) qꝛ extra mūdi anguſtias per mundi cōtemptū extra carnis curuitatē q̄ ſe tm̄ diligēdo in ſe reflectit̉:ꝑ abſtinentiā extra rationis argumenta ꝑ fidē ad Roma.viij. Creatura liberabit̉ a ſeruitute corruptionis ⁊cͣ. Sen̄.Contemptus ſui corꝑis vera libertas eſt ⁊ in hac latitudine (ſaluū me fecit) ecce creatio ⁊ recreatio Eſa. xliij. Anteme non eſt formatus deus ⁊ poſt me nō erit: ego ſum dn̄s⁊ nō eſt abſqꝫ me ſaluator (ſaluū) triplici ſalute temporaliſpirituali ⁊ glorie: glorie ꝟo nō adhuc in re: ſꝫ ī ſpe ⁊ ī fideIuſtꝰ eī ex fide viuit Abac. ij. ⁊ Gal̓. iij. ⁊ hoc totū ē mihi:(quoniam voluit me) anteqͣꝫ vellem eum. j. Iohannis. iij.In hoc eſt charitas dei non ꝙ nos dilexerimus eum: ſedquoniam ipſe prior dilexit nos: Titum. iij. Non ex operibus iuſticie que fecimꝰ nos. ſed ẜm ſuaꝫ miſericordiā ſaluos nos fecit. Et ſcienduꝫ ꝙ hic notantur gradus ad beatitudinem. Primus eſt diuina electio qui notatur per hocquod dicit (voluit) Ioh̓is. xv. Non vos me elegiſtis. ſedego elegi vos. Secundus gradus eſt fides ⁊ maxime paſſionis que notatur per (ſaluum me fecit) Tercius eſt charitas que notatur ibi (eduxit me in latitudinē) Quartusē noſtra bona volūtas que notat̉ ibi (⁊ retribuet mihi dn̄sẜm iuſti. me.) Quintus eſt bona operatio que notatur ibi(ẜm puritatem manuū mearum) Sextus eſt perſeueran

18

17

Gradꝰ adbeatitudinem.

19

18