Pſalmus

ſepulchro immo eam vnies corꝑi ⁊ ꝑ eam animas ſanctorū ibi captiuatas liberabis. ⁊ vere (nō dere. a. m. in infer.qꝛ (nec da. ſan. t.) .i. corpus meū a te ſctīficatū. hoc em̄ donū gr̄e eſt nō nature (vide̓ cor.) .i. incinerationē ⁊ putrefactionē in ſepulcro: qꝛ xp̄s nō niſi ꝑ triduū quieuit in ſepucro: nec eſt ꝯͣriū illud q̄ vtilitas in ſanguine meo dū deſ. incor. vbi corruptio ſumit̉ nō ꝓ putrefactiōe ſed ꝓ liuore ⁊flagellatione tm̄. ⁊ vere (non dabis ſanctū tuū videre corruptionem) quia.¶ Notas mihi feciſti vias vite. adimplebisme leticia cum vultū tuo. delectationes indextera tua vſqꝫ in finem.¶ Uias vite) .i. hūilitatē ꝑ quā oꝑtet hoīem redire ad vitā qͥ ꝑ ſuꝑbiā cecidit in mortē. q. d. merito hūilitatis quaon̄da ī paſſiōe ꝑueniā ad gl̓iam reſurrectōis vn̄ ad Phil̓ij. Hūiliauit ſemetip̄m fa. obe. vſ. ad mor. mor. aūt crucisꝓpter qd̓ ⁊ deꝰ ex. illū ⁊cͣ. (adimplebis me leticia cū vultituo) cū ad dexterā tua ſeſſurus aſcendero ⁊ (dele. erūt mhi in dex. tua) .i. in cōſeſſu tuo. ⁊ hoc (vſqꝫ in finē) .i. ꝑfecte ⁊ eternaliter. hoc breuiter de xp̄o allegorice trāſcurrinus. Nūc ꝟo moraliter pleniꝰ videamꝰ. ſupra dictū eſtairo iuſto (hereditas mea p̄clara eſt mihi) .i. p̄clarā eſſetellexi: ⁊ iō vt p̄clarā dilexi. ⁊ dictū eſt qꝛ quibꝰ nō eſt ſicclara amittunt eā ẜm ꝙ etiā d̓r in Iob. 4. qꝛ nullus intelligit ineternū peribūt. mō intelligens vir iuſtꝰ quantū vtiliſit ei ille intellectꝰ ꝯuertit ſe ad gr̄arūactionē ꝓ eo dicen(bn̄dicā dn̄m qͥ). i. qͥ (tribuit mihi intelle.) vt intelligā ē̄qͣꝫ preclara ſit illa eterna hereditas. xx. Coꝝ. xxx. nō ꝙ ſufficientes ſimꝰ cogitare aliqͥd ex nobis. q. ex nobis. ſꝫ ſufficientia nr̄a ex deo eſt. ⁊ iō regratiandꝰ eſt de intellectu: q̄ſi nec cogitare poſſumꝰ ⁊cͣ. multo magꝭ. nec ꝯgnoſcere auintelligere. ⁊ iō petit psͣ. Da mihi intellectū (inſuꝑ ⁊ vſad noctē ⁊cͣ.) q. d. Bn̄dicā dn̄m. nō ſolū qꝛ tribuit mihi intellectū. ſꝫ etiā qꝛ ne magnitudo reuelationuꝫ extollat mdatꝰ eſt mihi ſtimulꝰ carnis mee qͥ me humiliet. ij. Coꝝ. xihoc eſt qd̓ dicit (renes mei) ad lr̄am in qͥbus ſedē hꝫ incetiuū luxurie (increpuerūt me) delectatiōibꝰ tentando. vel(increpuerūt) .i. rep̄henſibilē oſtēderūt: ſicut qͥ aliū increpat ip̄m rep̄henſibilem eſſe oſtendit. Col̓. v. Caro cōcupiſcit aduerſus ſpm̄ (vſqꝫ ad noc.) .i. vſqꝫ ad mortē: qꝛ noneſt hic pax vſqꝫ poſt mortē. vn̄ verſus. Pax erit hec nobisſꝑ duꝫ vitā manebit. Cū pecore infirmo q̄ ſolet eſſe lupisvn̄ dicit Iero. Quocūqꝫ ꝑgo mecū meū hoſtē porto. velẜm aliā lr̄am (emendauerūt me re. m.) vn̄ Greg. Dū nosvicia tentant ꝓficientes in nobis virtutes hūiliant Deū.vij. Nō poteris delere eas gentes ꝑiter ne forte multiplicent̉ ꝯͣ te beſtie terre .i. motus ſuꝑbie q̄ om̄e bonū vaſtat.vel (erudierūt) alia litera. vn̄ Iudith. iij. Hec ſunt genteſqͣs dereliquit dn̄s vt in eis erudiret iſraelē ⁊cͣ. ⁊ ꝓpt̓ hmōiꝑicula ne aliqn̄ tentationi ſuccumberē (ꝓuideba dn̄m inꝯſpe. m. ſꝑ) hoc em̄ multū valet ad reprimenda carnis deſideria. vn̄ in Nūeris. xxj. Ad aſpectu ſerpentis enei ī palo leuati .i. xp̄i in cruce affixi ſanabant̉ qͥ ꝑcuſſi erant a ſerpentibꝰ .i. a carnis delectationibꝰ. ⁊ ne vincamur tentationibꝰ debemꝰ dn̄m ꝓuidere tanqͣꝫ inſpectorē oīm q̄ facimus ⁊ cogitamꝰ vt erubeſcamꝰ Prouer. v. reſpicit dn̄s vtas hoīs. ⁊ om̄es greſſus illiꝰ cōſiderat ⁊ hoc retrahit a peccato. vn̄ verſus. Cū qͥd turpe facis qd̓ me ſpectante rubres. Cur ſpectante deo nō magis ip̄e rubes. Idē vt iudicē vt timeamꝰ qꝛ nō ſolū videt qd̓ facimꝰ ⁊ cogitamꝰ: ſe⁊ diſtricte iudicabit Sap̄. vj. Interrogabit oꝑa nr̄a ⁊ cogitatiōes ſcrutabit̉. ⁊ hoc ſil̓r multū retrahit a pctō. vndiProuer. xx. Rex qͥ ſedet in ſolto iudicij .i. xp̄s quē hō ī corde ſuo ſtatuit iudicem intuitu ſuo diſſipat om̄e malū. Itēvt remuneratorē vt ſperemꝰ Apoc. iij. Qui vicerit daboei ſedere mecū ī throno meo ⁊cͣ. ⁊ hoc etiā multū valet acreprimendū motus peccati. vn̄ de Moyſe d̓r Heb̓. xj. qmagis elegit affligi cū ppl̓o dei qͣꝫ tꝑalis peccati hr̄e iocunditatē aſpiciebat em̄ in remuneratorē. Itē vt auxiliatorēvt cōfidamꝰ. vn̄ dicit (qm̄ a dex. eſt mi. ne cōmo.) q. adiuuare. ⁊ hoc etiā maxime valet ad reprimendū peccatū. psͣ.

Niſi dn̄s adiuuaſſet me: paulominꝰ habitaſſet in infernoaīa mea ⁊ alibi. Adiuua me ⁊ ſaluus ero (propter hoc) qꝛſcꝫ eſt (a dextris. letatū eſt cor meū) ſicut d̓r. j. Re. xxj. deviris Iabes Galaad ꝙ audito nuncio ꝙ ſaul veniret eisin auxilium letati ſunt ⁊ ſumpta fiducia dixerunt ad inimicos mane exhibimus ad vos. nota mane. ⁊ poſt cordisleticiā qꝛ ex habundantia cordis os loquit̉ (Exulta. ling.mea) vn̄ Seneca. Garrula res eſt leticia (inſuꝑ ⁊ ca. mearequieſcet) .i. motus carnis q̄ cōcupiſcit aduerſus ſpūmcōquieſcet vt nō me nimis infeſtēt. ſicut p̄liantes retrahūtſe a prelio qn̄ vident magnū ⁊ fortiꝰ auxiliuꝫ aduerſarijsſuꝑuenire: ⁊ cum vidēt aduerſarios nō timere. ſed deſuꝑveniente auxilio exultare. vn̄. j. Reg. iiij. dicit̉ ꝙ timuerūtphiliſtijm qn̄ archa dei venit in caſtra iſrael: ⁊ dixerūt. venobis. nō ei tanta fuit exultatio heri ⁊ nudiuſterciꝰ. ve nobis deꝰ nō ſeruabit de manu deoꝝ ſublimiū iſtoꝝ (requieſcet) dico (in ſpe) .ſ. reſurrectiōis ⁊ glorificatiōis. qͥ eī bene aduerteret ꝙ ꝓ peccato carnis nō ſolū anima ſed ⁊ corpus cruciabit̉ in gehenna ⁊ ecōuerſo ꝓ cōtinentia carnisſolū aīam. ſed ⁊ ip̄a caro gloriabit̉: de facili motꝰ carnisrefrenaret: ⁊ hoc eſt (in ſpe) ⁊ in qua ſpe. in ſpe gemīe ſtole. de ſtola aīe primo dicit (qm̄ nō dereliuques aīam meāin inferno.) Nota ꝙ n̄ dicit tm̄ linques (ſed derelīques)linquit̉ anima q̄ labi ꝑmittit̉ relinquit̉ q̄ excecat̉: derelinquit̉ q̄ in inferno precipitat̉. Simile ꝟo ad Heb. ne ſorte ꝑeffluamꝰ hō fuit in lapſu effluit in cōſuetudine pereffluit in damnatiōe. hoc gͦ dicendo ſperat de ſtola anīe dicens aūt qd̓ ſequit̉ .ſ. (Nec dabis ſanctū tuū videre corruptionē) .ſ. eternā ſperat de ſtola corꝑis (notas mi. feci. vias vite) in p̄cedenti verſu dicit ſe ſperare geminā ſtolamſed qꝛ ſpes eſt vt dicit̉ certa expectatio future beatitudīsex meritis p̄cedentibꝰ niſi em̄ p̄cedāt merita nō eſt ſpes ſꝫ p̄ſūp̄ſuppoſito. iō hic oſtendit ſe habere merita nō tn̄ ex ſe ſꝫex gratia dei dicens (notas feci.) .i. a te habeo qd̓ ſcio (vias vite) via vite eſt xp̄s qͥ dicit Iohan. xiiij. Ego ſum viaveritas ⁊cͣ. hec via eſt ꝑ quam ſpargit̉ lux Iob. xxxviij. ꝑquā viā ſpargit̉ lux: immo ē ipſa lux Ioh̓. j. Erat luxvera⁊cͣ. de hac viā dicit Augu. Per me venit̉: ad me venit̉. inme ꝑmanet̉. Fama vite eſt probatio vite. ſicut ꝑ flagella.Prouer. xvj. Uia vite increpatio diſcipline. de qua diſciplina Heb. xij. Om̄is diſciplina in preſenti videt̉ nō eſſegaudij ſed meroris. poſtea aūt fructū pa. excercitatis ꝑ eāreddet iuſticie. ecce ꝙ eſt via vite. Tercia via vite eſt ꝑfectio vite .ſ. mori pro xp̄o. Prouer. xij. In ſemita iuſticie vita Math. vj. Si qͥs vult venire poſt me ab. ſe. ip. ⁊ tol. cr.ſuā ⁊ ſe. me. qͥ em̄ voluerit animā ſuā ſal. facere perdet eāEt ecōtra eſt triplex deuiū has vias fecit dn̄s notas. Primā fecit notam carnis aſſumptione. de qua dicit ThomeIoh̓. xiiij. Et quo ego vādo ſcitis ⁊ viam ſcitis. Secundāfecit notā miraculorū operatōne: Ioh̓. v. Opera q̄ ego facio teſti. phi. de me. Terciam fecit notā mortis paſſione. jͣ.Pet̓. ij. Chriſtus paſſus eſt ꝓ nobis vobis relinquens exemplū: vt ſequamini veſtigia eiꝰ. cū ergo dn̄s has vias vtte notas fecerit nō eſt excuſatio tenentibus vias mortis qͥdicunt deo recede a nobis ſcientiā viarū tuarū nolumusIob. xxj. nolunt em̄ multi ſcire experimento lꝫ multi ſtudeant ad ſciendū cognitiōe de quibꝰ Greg. ipſi ſibi verbisiudices ⁊ factis accufatores fiunt: ⁊ qꝛ in via lꝫ ſit gaudiūiuſto ẜm ꝙ ſupra dictū (letatum eſt cor meum ⁊cͣ.) nō tn̄plenū eſt gaudiū qꝛ multa ſunt de quibꝰ dolent viri iuſti īvia. vn̄ Prouer. xiiij. Riſus dolore miſcebit̉. gaudent em̄dolendo ⁊ dolent gaudendo. vn̄ dicit̉. .j. Heſdre. iij. Nonpoterat quiſqͣꝫ cognoſcere vocē clamoris letantiū ⁊ vocēfletus: iō de pleno gaudio qd̓ erit in patria ſubdit (adimplebis me leticia) qn̄ .ſ. dices mihi intra in gaudiū dn̄i tui:⁊ in hoc ꝙ dicit (adimplebis) notande ſunt cōpoſitōes p̄poſitionū. nō em̄ tm̄ pleni erimꝰ: ſed impleti: ſꝫ adimpletipleni erimꝰ leticia ꝓ gloria ꝓximoꝝ impleti ꝓ gloria noſtra. adimpleti ꝓ gloria ieſu xp̄i. ⁊ hoc notat̉ cū dicit (adimplebis me leticia cum vultū tuo) .i. filio tuo qn̄ facie adfaciem videbo eū ⁊ cognoſcā ſicut ⁊ cognitus ſum: nec dicit in vultū: ſꝫ (cum vultū) angelos em̄ implebit in vultu

Moralit̓vſqꝫ ī finē

Uerſus

Aerſus

11