Quintuſdecimus
XXVI
raꝑe diuinitatē ⁊ amiſer̄t felicitatē ⁊ quō facta fuerit xp̄oiſta reſtitutio ſubiungit.¶ Funes ceciderūt mihi in preclaris: et em̄hereditas mea preclara eſt mihi.¶ Funes) .i. poſſeſſio mea limitata tractū eſt a limitantagit̉. hij inꝙͣ funes (cecide. mi. in p̄cla.) .i. in celeſtibꝰ vbnihil eſt niſi p̄clarū .ſ. immortalitas impaſſibilitas. fruitidiuinitatis. in hoc aūt ꝙ dicit (ceci.) notat̉ ꝙ hec hereditas gr̄a dat̉. eſt em̄ ſenſus (ceci.) .i. cōtigerūt ſorte diuineelectōis. vn̄ Act̉ j. cecidit ſors ſuꝑ mathiā. ⁊ em̄ probatdixit (in p̄cla. etem̄ here. m. p̄cla. eſt mi.) vt legat̉ (mihidiſcretiue. q. d. nō oībꝰ videt̉ p̄clara eē vt in pͣsͣ. de qͥbuſdā d̓r pro nihilo habuerūt terrā deſiderabilē: ⁊ greg. Canaliū mentes bona penſare nō valent niſi q̄ carnaliter.dent: vel tranſitiue pōt legi (dn̄s eſt ꝑs hereditatis meeid eſt bonoꝝ qͥ ſunt hereditas xp̄i. vn̄ Eſa. xix. Hereditasmea iſrl̓: ⁊ in Pſal. Beata gens cuiꝰ dn̄s deꝰ eiꝰ populquē elegit in hereditatē ſibi hmōi hereditatis eſt dn̄s ꝑsid ē portio qꝛ aliud nō q̄rūt psͣ. Pars. m. deꝰ ineter .i. ſemper. maloꝝ aūt eſt ꝑs illa: de qͣ Iob. xx. in fine hec eſt ꝑhoīs impij a deo. hec eſt ꝯcluſio capituli ſꝫ q̄ ſit alia ꝑs ꝑmiſit fere ꝑ totū titulū ⁊ parū an̄ finē dicit: vadent ⁊ venent ſuꝑ eū horribiles. deuorabit eū ignis qͥ nō ſuccendi⁊cͣ. (⁊ cali. mei) ſupple eſt (ꝑs dn̄s) .i. eſt merces poſſeſſionis mee (tū es) o deꝰ pr̄ (qͥ reſti. here. meā mi.) .i. gēteshereditate .ſ. genꝰ humanū ꝑditū in Adā de qͣ he̓ditate ſipra dictū eſt. Dabo ti. gen̄. hē̓di. t. (funes) hmōi hereditatis .i. diuiſiōes (ceci. mihi in p̄cla. .i. ſctīs qͥ ſunt p̄clari.batio (etem̄ he̓. m. (multitudo .ſ. ſctōꝝ (p̄clara eſt mi.) ⁊nō hoībꝰ. vt d̓r Heb. xj. Egentes anguſtiati afflicti qͥbꝰ dignus nō erat mūdꝰ. Et nota ꝙ verſus iſte .ſ. (dn̄s ꝑs horeditatis mee ⁊cͣ.) ꝓpriꝰ clericoꝝ. vn̄ dicūt illū qn̄ accipiūbn̄dictionē corone. q. d. nolumꝰ decetero habere hereditatē in terra: ſꝫ ſolū deū. vn̄ Aaron ⁊ leuite nō hēbant ꝑtē inter filios iſrael. qꝛ dn̄s erat ꝑs eoꝝ ⁊ hereditas nūe. xviijdixit dn̄s ad aaron in terra eoꝝ nihil poſſidebitis nec habebitis ꝑte̓ inter eos. ego ꝑs ⁊ hereditas tua in medio filorū iſrael. ſꝫ qꝛ ad illā hereditatē q̄ deꝰ eſt nō venit̉ niſitribulationē: ne forte aliqͥs nimis timeat tribulationē acdit (⁊ calicis mei). q. d. dn̄s etiā ē ꝑs calicis .i. pn̄tis tribilationis. dē qͦ calice̓ math. xx. Poteſtis bibere calicē queego bibiturꝰ ſum: ꝑs eſt dico qꝛ ſemꝑ in tribulatōe dat deus aliquā cōſolationē. vn̄ psͣ. In tribulatiōe dilata. mi. ealibi. cū ip̄o ſum in tribulatōe. ſꝫ de reprobis d̓r. Ignis ſulphur ⁊ ſpūs ꝓcellaꝝ ꝑs calicis eoꝝ ẜm ꝙ ſupra expoſitūeſt in loco ſuo. tu es ⁊cͣ. q. d. nō penitet ſi hereditatē terrenā dimiſi. qꝛ tu ēs O deꝰ qͥ reſtituēs hereditatē meā mihMath. xix. Oīs qͥ reliq̄rit domū: aut fratres: aut ſororeaut patrē: aut mr̄em: aut vxorē: aut filios: aut agros ꝓnomen meū centuplū accipiet ⁊ vitā eternā poſſidebit.Gen̄. xv. Noli timere Abraā ego ꝓtector tuus ⁊ mercetua mecū magna nimis. hͦ dixit dn̄s ad abraam. poſteadixerat. Egredere d̓ terra tua ⁊cͣ. Gen̄. xij. Sꝫ poſſet aliqͥdicere q̄ tibi vtilitas ad qd̓ lucrū dare hāc hereditatē ꝓla reſpōdet ꝙ multo melior eſt illa quā eligit dicēs (funesceci. mi. in p̄cla.) q. d. ego habeo meliorē portionē. meliuseſt em̄ celū ꝙͣ terra: eterna qͣꝫ tꝑalia. deꝰ qͣꝫ mundꝰ. vn̄ frater beati Bernar. dixit frībꝰ ſuis qͥ volebat religionē intrare ⁊ ei hereditatē terrenā dimittere. ꝙ nō erat ei bona illapartitio ꝙ ipſi haberent celū ⁊ relinquerent ei terrā Lu. j.Maria optimā ꝑtem elegit q̄ nō auferet̉ ab ea. ſꝫ qꝛ multi ſunt qͥ hoc nō attendūt. ⁊ iō feſtināt ad hereditatē pn̄t.de qͣ Prouer. xx. hereditas ad quā feſtinat̉ in pͥncipio bn̄dictione carebit. neceſſe eſt dicere qd̓ ſequit̉ (etem̄ hered.j. p̄. eſt mi.) .i. p̄ oībus clara ē ⁊ p̄cioſa. ⁊ ſunt tria generim qͥbꝰ iſta hereditas nō eſt p̄clara. ⁊ iō non ſunt dignbere eā. ſignificati ꝑ tres .ſ. Eſau Hiſmaelē Abſalonepriuati ſunt pr̄na hereditate. ſūt em̄ qͥ plꝰ volūt hr̄e diuliꝙ tias ⁊ delitias in pn̄ti qͣꝫ expectare illā he̓ditatē. ⁊ iō ſe voluptati exponūt hi ſignant̉ ꝑ Eſau Gen̄. xxv. qͥ vendiditprimogeniturā ſuā ꝓ lentis edulio ⁊ cōedit ⁊ bibit ⁊ abijtparuipendens ꝙ primogenita ſua vendidiſſet. ecce ꝙ nō
erat ei p̄clara hereditas ſua. Alij ſūt qͥ ceſſant a malo ⁊ faciūt oꝑa de gn̓e bonoꝝ. ſꝫ nō amore patrie ſꝫ timore pene.ſcꝫ timore ſeruili ⁊ his nō eſt p̄clara hereditas. qꝛ ad eā n̄hn̄t oculū. ⁊ iſti ſignificant̉ ꝑ Hiſmaelē qͥ ꝑdidit hereditatē Gen̄. xxj. Eijce ancillā ⁊ filiū eiꝰ. nō em̄ hēres erit filiꝰ ancille cū filio meo yſaac. Alij ſunt qͥ bona faciūt amore patrie ſꝫ cū fecerint inde ſuꝑbiūt ⁊ gl̓iant̉. hi ſignificati ſuntꝑ Abſalonē qͥ ſibi regnū ⁊ gl̓iam pr̄is voluit vſurpare. ij.Reg. xv. Et ſuſpenſus mortuꝰ eſt. ⁊ hereditatē nō habuiteodē. xviij. hec tria gnͣa hoīm ꝑdunt hereditatē qꝛ nō ē eisp̄clara ſꝫ ſctī nō ſic. qui ſignificati ꝑꝭ Naboth Ieſraelitē. iijRe. xxj. cui fuit hereditas ſua intm̄ p̄clara. ꝙ nullo mō voluit eā vendere Achab ſꝫ dixit ꝓpiciꝰ ſit mihi dn̄s ne demhereditatē patrū meoꝝ tibi. q. d. (hereditas mea p̄clara ēmihi) .i. pre oībus alijs clara ⁊ dilecta.¶ Bn̄dicā dn̄m qͥ tribuit mihi intellectū: inſuper ⁊ vſqꝫ ad noctē increpuerunt me renes mei.¶ Secunda ꝑs in qͣ agit xp̄s gr̄as patri ꝓ bonis ſibi ⁊ ſuis collatis .ſ. de cōſtantia paſſiōis de paſſiōe ⁊ reſurrectione. de cōſeſſu ad dexterā patris. Dicit gͦ (bn̄dicā). q. hereditas mea p̄clara eſt mihi. ⁊ iō (bn̄dica dn̄m) patre in me⁊ in meis qͥ tribuit mihi ⁊ meis intellectū quo iſta hereditas videri poſſit ⁊ credi: videri in patria. ⁊ credi in via. tamen chriſtus intellectum patrie habuit in via. ſancti ꝟohabent intellectum fidei: ⁊ in futuro habebūt intellectumrei. de qua Eſa. vij. Niſi credideritis nō intelligetis (inſuper) .i. ſuꝑ intellectū illu (increpuerūt me renes mei) .i. iudei a qͥbꝰ genitꝰ ſum ẜm carne. vel (renes) .i. coutribulesmei (increpuerūt me vſqꝫ ad noctē) .i. vſqꝫ ad mortē. velerudierūt alia litera me .ſ. de morte qꝛ cū xp̄us oīa ſciret ꝑſcīam. nōdū tn̄ fciebat mortē ꝑ experientiā. vn̄ d̓r ad Hebre. v. Chriſtus didicit ex his q̄ paſſus eſt obedientiā. ⁊ ineadē. iiij. Nō hēmꝰ pontificē qͥ nō poſſit cōꝑati infir. nr̄istentatū aūt ꝑ oīa ꝓ ſil̓itudine abſqꝫ pctō. ⁊ qͥ nō tentat̉ qͣlia ſcit. vel ſic (renes mei) .i. inferior natura mea (increpuerūt me vſqꝫ ad noctē) .i. vſqꝫ ad paſſibilitatē carnis. timebat eī caro paſſionē (ego aūt) in iſta paſſione.¶ Prouidebā dn̄m in cōſpectu meo ſꝑ. qm̄a dextris eſt mihi ne cōmouear.¶ In ꝯſpectu meo) .i. in cōſcīa. q. nō tam oculis qͣꝫ cordis⁊ poſſet queri quare dicit (prouidebā in cōſpectu) tale eieſt. ac ſi dice̓t. vidi cras. eſt .n. ꝓuidentia p̄uiſio rerū gerendarū in futuro. ſed viſio ſiue cōſpectus eſt rerū p̄ſentiū. inhoc notat̉ ſtatus xp̄i qͥ in nullo alio eſt. ſicut eī in angeliseſt cōtinua fruitio lꝫ mittant̉ qꝛ ſꝑ aſtant. ⁊ ſi miniſtrent.ſic ⁊ ī xp̄o fuit ꝯtinua fruitio. ⁊ ẜm hoc fuit (dn̄s in cōſ. e.⁊ qꝛ miſſus fuit ſic ꝓuidebat. vel (ꝓuidebā) .i. ꝓpe videbā⁊ merito ꝓuidebā (qm̄ a dex. ē mi) .ſ. dn̄s in fauore ⁊ ꝓpiciatiōe (ne cō.) .i. ꝓpter hoc nō cāmouebor ego a ſtabilitate veritatis ⁊ mei a ſtabilitateᶠ fidei.¶ Propter hoc letatū ē cor meū ⁊ exultauitlingua mea inſuꝑ ⁊ caro mea reqͥeſcet in ſpe¶ Et ꝓpt̓ hoc) .ſ. qꝛ ita fauet mihi dn̄s ⁊ ꝓtegit me (cor meum) interiꝰ in cōtinua fruitiōe (⁊ ex lin. m.) exteriꝰ ꝓmittendo alijs gaudiū. tūc eī ē ꝑfectā leticia qn̄ gaudiū qd̓ cōceptū eſt in corde ꝓfert̉ in ore (inſuꝑ ⁊ caro. m.) ad lr̄am(reqͥeſ. in ſpe) .i. in felici expectatōe reſurrectōis ẜm ꝙ d̓rcorꝑa ſanctoꝝ in pace ſepulta ſunt .i. in felici expectatiōefuture pacis dicit p̄terite (leta. ē. ⁊ ex.) future aūt dicit (reqͥeſcet) ⁊ hoc iō qꝛ leticia cordis in xp̄o fuit ꝑfecta ⁊ līguaꝑfectū ꝓmittit. ſed caro nō fuit in ꝑfecta quiete. vn̄ dic (requieſcet) .i. iterū quieſcet poſt quietem anime Eſa. vl. eritſabbatū ex ſabbato. ꝑ (inſuꝑ) diſtinguit inter ſtolā anīe etcorꝑis. ⁊ eſt hic aꝑta ꝓphetia de reſurrectiōe xp̄i ⁊ ſuorū.quia ſi caput ſurrexit reſurgent ⁊ membra. vn̄ ſequit̉Qm̄ nō derelinques aīam meā in inferuo.nec dabis ſanctū tuū videre corruptionem¶ Nō derelin.)o tu pater (animā meā) vnitā diuinitati acarne depoſitā (in inferno) .ſ. in limbo dormiēte corꝑe in
d 2
Malit̓.
No. ꝙ ſūttria genera hoīm qͥbꝰ hereditas celeſtꝭnō eſt p̄cla
Allegorice
8