Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
XXVr
Einzelbild herunterladen
 

DecimuſquintusXXV

XXV

Nue. xv. Quid erit iſtis: crudeliores etiā ſt̓ herode quidn̄m die natiuitatis dn̄i ꝑſequunt̉. Septimū ē qꝛ ꝯͣriaeſt iuri diuino Luc. vj. Date dabit̉ vobis. Item ꝯtraria eſt iuri vl̓i: de quo Aug. iudiciū diuine ptātis eſt q̄libet. creatura cogit̉ ſeip̄am dare. Itē eſt ꝯtraria iuri naturali. de quo Mat. vij. Oīa q̄cūqꝫ vultꝭ vt fa. vo. ho. vosea. fa. il. Octauꝰ ē qꝛ fenꝰ interficit mīam. vn̄ feneratormīam hēbit. Nona ratio ē qꝛ eſt ſodomia nature facitem̄ vt granū ſemīatū creſcat mortificatū reuiuiſcatdando duos modios frumenti tribꝰ vel hmōi ꝯtra illd̓Ro. xij. Niſi granū frumenti cadens in terrā mor. f. ip. ſo.ma. Decima eſt quia feneratores ſunt incantatores f.ciūt em̄ tranſmutatōes mētallorū ſiue aliqͣ ꝑcuſſione mallei. faciunt em̄ de turonenſi pariſienſem. hi ſunt magi pharaonis Exo. vij. Qui virgas ſine baculos in ſerpentesuerterunt baculo ſuſtentat̉ homo ita mutuo ſuſtentāturpauꝑes pupilli: ſed vſurarij cōuertunt illud in ſerpentēvſure que eos deuorat interficit. Undecima ratio eſt qꝛillas ꝑſonas ꝑſequunt̉ que deo familiarius ſunt aſcripteſcꝫ pupillos viduas. qꝛ dicit psͣ. Pupillū vid. ſuſce. dominus. Iob. xxij. dicit̉ feneratori viduas dimiſiſti vacuas lacertos pupilloꝝ cōminuiſti ꝓpt̓ hoc circūda. eſ. la.tur. te for. ſubita. Duodecima eſt qꝛ fenꝰ cōtrariū eſt penitētie quā dn̄s iniunxit pͥmo hoī. Gen̄. iij. In labore vutus tui veſ. pa. t. Ip̄i aūt feneratores comedūt niſi deſudore alieno. Decima virtus eſt cauere ab acceptiōe muuerū. vn̄ ſequit̉ vltīo ( munera ſuꝑ) .i. cōprimēdū (innocentē ac.) Prouer. xvij. Munera de ſinu .i. occulte impius accipit vt ꝑuertat ſemitas iudicij. Iob. xvj. Ignis .ſ.cupiditatis in pn̄ti gehenne in futuro deuorabit tabereoꝝ munera libenter accipiunt: bonū eſt excutere manus fuas ab omni munere ſic̄ dicit Eſa. xxxiij. tandē exbus predictis concludit ꝓpheta. Qui facit hec: non mouebitur ineternum Qui facit) Non dicit dicit ſed facit: quia vt dr̄ Roij. Non auditores legis iuſti ſunt apud deū: ſed factoresApo. j. Beatꝰ audie. fe. verba ꝓphetie huiꝰ (hec). idoīa p̄dicta: qꝛ dicit Iac. ij. Qui offendit in vno factꝰ ē omniū reꝰ ( mouebit̉ ineternū) .i. nunqͣꝫ mouebit̉ ſil̓e Io.xiij. lauabis mihi pedes ineter. mouet̉ de ſtatu bo ad malū vadit: ſic ſctī nunqͣꝫ mouent̉: vn̄ de ipſis dr̄ occidi pn̄t flecti nequeunt vel ſic ( facit hec) tria .ſ. p̄cedentia vltima lꝫ faciat illa ſeptem maiora p̄cedentia (normouebit̉ ineternū) .i. finaliter: ſed hec tria ꝑueniet ad illa. vij. maiora ſic mouebit̉ in pn̄ti a fide nec in futuroab eterna ſtabilitate. p̄s. dabis fluctuationē iuſto: ettūc erimꝰ ſil̓es deo apud que eſt tranſmutatio ⁊cͣ. Iacj. Tunc implebit̉ illud. j. Io. iij. apparuerit ſil̓es ei erimus. Noͣ in psͣ. plura tangit vicia lingue ꝙͣ alteriꝰ merbri: hoc ē qꝛ vt hr̄ Ia. iij. Lingua eſt vniuerſitas iniqͥtaet in eodeꝫ: ſi quis in lingua non offendit hic ꝑfectꝰ eſt virEccī. xiiij. Beatꝰ vir eſt lapſus verbo ex ore ſuo. Pſalmus decimuſquintus.Onſerua me dn̄e) Titulꝰ. Tituli inſcriptio ipſ dauid pilatus crucifixo xp̄o titulū ſcripſit .ſ. ieſunazarenꝰ rex iudeoꝝ qd̓ iudei videntes dixerunnoli ſcribere rex iudeoꝝ: ſed qꝛ ipſe dixit rex ſum iudeori pylatus ait: qd̓ ſcripſi ſcripſi: verbi geminatio regni ciſti confirmationem notauit qd̓ intelligens Heſdras ſiritum. Hunc titulum appoſuit iſti pſal. Eſt aūt qͥdam titulus exequialis. qͥdam p̄conialis. quidā triumphalis. eequialis qui ſculpit̉ ſuꝑ tumulos ad memoriā mortuorip̄conialis qui ſcribit̉ in portis ciuitatū ad laudē fundato. triumphalis qui ſcribit̉ in arcubus triumphalibꝰ adconiū triumphantū. talis eſt titulꝰ iſte. Chriſtꝰ em̄ morte ſua mundū dyabolū vicit. eſt ſenſus tituli talis (titili inſcriptio) .i. cōfirmatio regni xp̄i ſignata illū titulumattribuit̉ ipſi Dauid .i. xp̄o quotienſcūqꝫ em̄ hoc ꝓnonipſe addit̉ Dauid intelligit̉ dauid actualis ſed dauioſpūalis. Iſte ps biꝑtitus eſt. In prima ꝑte xp̄s in ſe oſterdens veram hoīs naturā petit ſe ſuos inter ꝑicula ſeruari. In ſecunda agit gratias de bonis ſibi ſuiſqꝫ collatꝭ ibi:

(benedicam dominū) Primo ergo dicit. Cōſerua me dn̄e qm̄ ſꝑaui in te: dixi dn̄odeꝰ meꝰ es tu. qm̄ bonorū mēorū eges Cōſerua me) .i. ſimul me cum meis ẜua Io. xvj. Paterſerua eos qͦs dediſti mihi. vel (cōſerua) .i. continue ſerua:(dn̄e) o pr̄ potens es. deſtruit̉ hic pelagij hereſis quiſibi bonū ſuū attribuebat qꝛ xp̄s caput eſt eccīe ſeorauerit homo carnalis nihil ſibi dꝫ attribuere ad qd̓ facillud. j. Coꝝ. iiij. Quid habes qd̓ accepiſti. poſtea oſtēdit triplex meritū .ſ. ſpei. cum dicit (qm̄ ſꝑaui) cōfefeſſiōis dicit (dixi dn̄o ⁊cͣ.) hūilitatꝭ dicit (qm̄ bo. m. eg.q. d. (cōſerua. qm̄ ſꝑaui in te) in me. Eſt aūt ſpes xp̄i ſpes puri hoīs. multiplex .ſ. ſpes venie ex fide miraculoꝝ. ſpes gratie ex fide ꝓmiſſorū. ſpes gl̓ie ex fide mandatoꝝ. xp̄i aūt ſpes fuit ſciā. fides ſpes in xp̄o ſimilit̓ fuerunt niſi quantū ad ea que ſūt ex ꝑte corꝑis. ſicut ēincorruptio. et hmōi (dixi do) ecce cōfeſſio (dixi) voce etoꝑe (dn̄o) patri. (deꝰ me. es tu) meꝰ dico inquantū ſūet vere (qm̄ bo. m. eg.) ſed ego ẜm et mei egemꝰbonis tuis: ecce hūilitas et hoc eſt ꝓprijſſima ratio ſitdeꝰ .ſ. qm̄ nullo indiget ſed ē ꝑfectiſſimꝰ ẜꝫ illud Act̉. xvij indigens aliquo ip̄e det vitā hoībꝰ et inſpirationē etomnia dare vita iſtud ꝑfectiſſimū eſt. qui dat vitā datmoueri et eſſe et econerſo. dicit Dyoni. ipſe eſt ſub̓ale bonū ad oīa extendens bonitatē ſicut ſol lumen preeligens ſed ipſum illuminans oīa. ſic etiā dꝫ quilibetfidelis orare. o (dn̄e conſerua me) .i. alijs ſerua .i. me etalios ſerua et hoc facit or̄onē ſuā efficacē. vn̄ Greg. multum p̄ces ſuas valere efficit qui eas alijs effundit et alibi apud deū ꝑfecte ꝑfecta diluit ꝓpria pie plāgit alienavel (conſerua) .i. cum alijs exn̄tē ſerua. qꝛ qui ſūt alijsfacilius ſeruant̉ et curant̉ qꝛ dn̄s eſt eis: Math. xviij.vbi ſunt duo vel tres cōgregati in no. meo. ibi ſū in medioeoꝝ. et hoc videt̉ argumentari Salo. Eccleſiaſtes. iiij. melius eſt ergo duos eſſe ſimul qͣꝫ vnū. hn̄t emolumentumſocietatis ſue. ſi vnꝰ ceciderit ab altero fulciet̉. ve ſoli qꝛ ſiceciderit non hꝫ ſubleuantē ſe. vel (conſerua) .i. mecū ſerua. ita .ſ. ego ad hoc cooperer. j. Corin. iij. dei adiutoresſumꝰ (qm̄ ſꝑaui). q. d. debes conſeruare (qm̄ ſꝑaui ī te)psͣ. In te dn̄e ſꝑaui confun. ineter. Eccī. ij. Reſpicite filij nationes hoīm et ſcitote: qm̄ nullꝰ ſꝑauit in eo et cōfuſus eſt ꝓbatio qd̓ ſperaui (qꝛ in te dixi dn̄o) corde ore oꝑe verā .ſ. fidē: qꝛ corde credit̉ ad iufficiā. ore aūt fit cōfeſſioad ſalutē Ro. x. Et fides ſine oꝑbꝰ mortua eſt: Iac. ij. qͥd(dixi deꝰ meus es tu) et ex hoc ita (dixi) .i. vere credidiſequit̉ ( ſperaui) qꝛ fides generat ſpem Heb̓. xj. Fideseſt ſperandarū rerū ſubſtantia ꝓbatio deꝰ es (qm̄ bo.meo. eg.) vt ſupra expoſitum eſt. vn̄ Iac. j. Dat omnibus affluenter improperat: qꝛ humor aſcēdit a trūco in ramos. et filius dicit̉ eſſe de patre Sanctis qui ſunt in terra eiꝰ. mirificauitomnes voluntates meas in eis. In precedenti verſu orauit xp̄s in iſto dicit bona contulit ei deus pr̄ .ſ. (oēs volun. meas miri.) .i. miras fecit eton̄dit. et nota mutat ꝑſonas a ſcd̓a in terciā ad ſignificandū in xp̄o in duas naturas. Multe ſunt volūtates xp̄iſed oēs referunt̉ ad duo .ſ. ipſe voluit mori ꝓpter delicta nr̄a et reſurgere ꝓpter iuſtificationes nr̄as. pōt aūt intellīgi de qͣdruplici voluntate. Quadruplex eſt dei volūtas: deitatis quecunqꝫ voluit fecit quā mirificauit oīaſunt facienda. voluntas reſurrectiōis eſt quā voluit moriet reſurgere quā mirificauit deo pr̄i vſqꝫ ad mortē obediendo Phil. ij. et dum homines ſibi obedientes fecit moripctō et reſurgere gr̄am. Voluntas ſenſualitatis eſt voluit mori. vn̄ dixit Mat. xxvj. Pr̄ ſi poſſibile eſt tranſeat a me calix iſte quā mirificauit ſe verū hoīem oſtendedo et infirmitatē nr̄am ſe veraciter aſſumpſiſſe voluntascōpaſſionis eſt. cōpaſſus eſt pctōribꝰ. vn̄ Luc. xix. vidēsciuitatē fleuit ſuꝑ illā ⁊cͣ. Oſee. vj. Mīam volui ſacrificiū quam mirificauit deus etiā indignis cōpatiendoet quibus mirificauit on̄dit dicens (ſctīs) non iudeis aut

Citulꝰ triylex

Nota ml̓te ſunt volūtates in xp̄o

Allegorice

Nota demultiplici ſpe