Pſalmus

⁊ vir nō tranſibit ꝑ eam: qm̄ dn̄s deus iſrl̓ ingreſſus eſt ꝑeam eritqꝫ clauſa principi princeps ipſe ſedebit vel (quishabitabit) de ea cōfitendo ⁊ ſpem ſua in ea totam ponendo btūs Bern̄. ille beata virgo laudes tuas ſileat qͥ te fideliter inuocatā ſenſit in ſuis neceſſitatibꝰ defuiſſe. In ftabernaculo debemus habitare qn̄ pluuia tētatōis immnet Prouer. vl. Confidit in ea cor viri ſui. Item taber. dr̄corpus xp̄i. Psͣ. In ſole poſuit tabernaculū ſuum .i. in ardore paſſionis (⁊ qͥs habitabit) ꝑ dignā ⁊ iugē paſſionisrecordationē ⁊ imitationē Can̄. ij. Ueni amica mea in foraminibus petre ī cauerna macerie Eſa. ij. Ingredere inpetram ⁊ abſcōdere in foſſa humo a facie timoris dn̄i. ij.Coꝝ. iiij. Semꝑ mortificationē ieſu in corꝑe vr̄o circūferentes. Item tabernaculū dei dr̄ corpus nr̄m. j. Coꝝ. vj.An neſcitis qm̄ mēbra vr̄a templū ſunt ſpūſſancti qui invobis eſt Heb̓. xiij. Habemus altare de qͦ nō habēt ederequi tabernaculo deſeruiūt (⁊ quis habitabit) in eo ꝯſiderando infirmitatē ⁊ fragilitate ſuā Naū. vl. Intra in lutum ⁊ calca ⁊ ſubigens tene laterē qd̓ tūc fit qn̄ cogit carnē ſeruire ſpūi. Item taber. dr̄ ꝯſcīa hoīs. Psͣ. Sanctifi.cauit tabernaculū ſuū altiſſimus (⁊ quis habitabit) ꝑ cōſcīe frequentē diſcuſſionē Iud̓. v. Bn̄dicta iael in tabernaculo ſuo. Iael interp̄tat̉ expectās deū: hͨ eſt fidelis aīaq̄ oīa pn̄tia ꝯtemnēs ſolū deū expectat ⁊ eſt bn̄dicta in tabernaculo ꝯſcīe ſue: qꝛ oīs gloria eius ab intus ſꝫ pauci volunt ibi habitare: vn̄ Seneca. Nullus eſt cui nō ſit ſautiꝰeſſe cū alio qͣꝫ ſecū. Itē tabernaculū dr̄ pn̄s eccleſia vt ſupra expoſitū ē ⁊ de hͦ ꝓprie q̄rit ꝓph̓a (dne qͥs habitabit intab̓. t.) nūero ⁊ merito digne ſacr̄a tractādo.¶ Qui ingredit̉ ſine macula ⁊ oꝑat̉ iuſticiā¶ Scd̓a ꝑs in qua ꝓpheta doctus a dn̄o ſue qōni rn̄det q̄ꝯtinet ⁊ decē virtutes .i. effectus eaꝝ quarū ſeptē prime ꝑtinent ad ꝑfectos tres vltime ad imꝑfectos ꝑ qͣs habitatr̓. hō in eccleſia militante: ⁊ tandē ꝑ eaſdē requieſcet in triūo phāte: hoc ergo enumerās dicit (qui ingredit̉ ſine macul la) corꝑis ⁊ ſi nō velleris .i. ſine mortali pctō hͦ eſt primuꝫibi qd̓ requirit̉: vn̄ Leui. xxj. p̄cipit̉ ꝙ nullus hn̄s maculā aci cedat ad miniſterium dn̄i. Scd̓m eſt bona vitā: vn̄ ſubdia­ (⁊ oꝑat̉ iuſticiam) .i. bona oꝑa. hͨ ergo duo .ſ. declinare ata malo ⁊ facere bonū in hͦ verſu notant̉. ⁊ in Act̉. x. In vetis ritate cōperi qd̓ nō ſit ꝑſonarū acceptor deus: ſꝫ in om̄i geha te qui timet deū ⁊ oꝑat̉ iuſticiā acceptus eſt illi. TerciuꝫNle̓ eſt veritas in ſermone de qua addit.¶ Qui loquit̉ veritatē in corde ſuo: qui nōegit dolum in lingua ſua.¶ Qui loquat̉ veritatē in cor .ſ.) nō ſolū ore vt .ſ. ex abūd.tiā cordis os loquit̉ contra qd̓ dr̄ Eſa. xxix. Populus hicla. me ho. cor aūt e. lon. eſt a me. Item in corde vt pͥus veniat ſermo ad limā qͣꝫ ad linguā: ⁊ cor dictet ⁊ lingua loc̄tur nota ꝙ eſt veritas cordis ſine duplicitate veritas orisſine falſitate: veritas oꝑis ſine vanitate: ⁊ hͦ eſt oīs .i. ꝑfecta veritas: de qua Ioh. xvj. Docebit vos oēm veritatemQuartū eſt vt ſibi ⁊ ꝓximo nō noceat: vn̄ ſubiūgit (qͥ nōegit dolū in lingua ſua) hͦ eſt qn̄ aliud eſt in corde ⁊ aliudin ore ad decipiendū ꝓximū: vn̄ psͣ. In corde ⁊ corde locuti ſunt Hiere. ix. Sagitta vulnerās lingua eoꝝ dolū locuta eſt ⁊ ne videat̉ eſſe meritoriū in negatōe legendū eſt afirmatiue (qui nō e. ⁊cͣ) .i. qͥ ex volūtate dimiſit ⁊ in hͦ verſu excludit̉ oīs duplicitas: ꝑ hͦ em̄ qd̓ pͦ dr̄ (qͥ loqͥt̉ ve. ⁊notat̉ ꝯſonātia cordis ⁊ oris ⁊ ꝑ hͦ qd̓ dicit ſcd̓o qͥ nō egidolū ⁊cͣ. notat̉ ꝯſonātia oꝑis ⁊ oris: ⁊ ſic omnia ꝯſonātiaQuintū eſt vt ꝓximo nō noceat facto: vn̄ ſequit̉.¶ Nec fecit ꝓximo ſuo malum: ⁊ opprobrium nō accepit aduerſus ꝓximos ſuos.¶ Nec fecit ꝓx .ſ. ma.) .i. habuit volūtatē nō faciēdi Eſa.lxvj. Btūs vir qͥ nō facit hͦ cuſtodiēs manꝰ ſuas ne faciatoē malū ⁊ notat̉ hic ꝓximus ſicut dicit glo. oīs hō. Sextūeſt vt nō noceat ꝓximo audiēdo eius malū vel detrahendo: vn̄ ſubdit (⁊ opprobriū nō accepit aduerſus ꝓximosſuos) .i. nō acceptauit illatū a ſe vel ab alio ꝓuer. x. Quꝓfert ꝯtumeliā inſipiēs eſt vel nō accepit neqꝫ ī corde ad

cogitādū: neqꝫ in ore ad loquēdū nec in aure ad audiēdū¶ Ad nihilū deductus eſt in cōſpectu eiusmalignus: timentes aūt dn̄m glorificat.¶ Supra dixit ſex q̄ debēt eſſe in hoīe ⁊ ſi ſint fortis erit ꝯͣinimicū: de qͦ ſubdit (ad nihilū deductꝰ eſt in ꝯſpectu eiꝰ)qui p̄dicta facit (malignus) .i. diabolus: malignus em̄ dr̄a malo ignē. j. Ioh. ij. Scribo vobis iuuenes qm̄ viciſtismalignū: ⁊ hͦ eſt ſeptimū .ſ. deiectio inimici vel (malign.i. mūdus. j. Ioh. vl. Totus mūdus in maligno poſitꝰ eſtvtrūqͣꝫ iſtoꝝ deducit̉ (ad nihilū in ꝯſpectu viri iuſti dyabolus ꝑ reſiſtētiā Iacobi. iiij. Reſiſtite dyabolo ⁊ fugiet avobis: mūdus ꝑ ꝯtēptū Phil̓. iij. Oīa detrimētū feci ⁊ arbitror vt ſtercora: vt xp̄m lucrifaciā: vel ſic (malignus) .i.dyabolus (deductꝰ eſt ad nihilū) qn̄ ꝓiectꝰ eſt de ꝑadiſo⁊ hͦ (in ꝯſpectu eius) .i. vt hō ꝯſideraret caſum eiꝰ ⁊ a cōſil̓i ſibi caueret. vn̄ ⁊ dicit ei dn̄s Ezech. xxviij. Eieci te demōte dei ⁊ ꝑdidi te o cherub: ꝓtegēs de medio lapide ignitoꝝ eleuatū eſt cor tuū in decore tuo in terrā ꝓieci te an̄faciē regū vt cernerēt te vel (malignꝰ) .i. mūdus (ad nibilū deductꝰ eſt in ꝯſpectu eiꝰ) vt hō ꝯſideret ꝙ trāſit mundus ⁊ ꝯcupīa eiꝰ: vn̄ Naū. iij. Ponā te in exēplum ⁊ eritoīs qͥ viderit te reſiliet a te: ⁊ dicet vaſtata eſt niniue .i. mūdus: vel al̓r pōt exponi vt iūgat̉ ei ꝙ immediate p̄cedit ſic(opprobriū nō ac. ad. ꝓx .ſ. ⁊ in ꝯſpectu eiꝰ malignꝰ) .i. detractor deductꝰ eſt ad nihilū qꝛ nō audet detrahere cora:ipſo qͥ nō recipit opprobriū dictū de ꝓximo ſuo Prouer.xxv. Ventus aqͥlo diſſipat pluuiā ⁊ facies triſtis linguaꝫdetrahentē Hiero. Si deeſt adiutor: de eſt ⁊ detractor: vl(in ꝯſpectu eiꝰ ⁊cͣ.) qꝛ in ꝯſpectu boni viri ꝯfundunt̉ inli malefacere: vn̄ Iob dicit. xxix. Videbant me iuuenes ⁊abſcōdebant̉. Hec ſeptē virtutes ꝯueniūt ꝑfectis tres q̄ſequunt̉ cōes ſunt ꝑfectis ⁊ imꝑfectis (timētes āt dn̄metiā initial̓r ſupple dn̄s gl̓ificat Eccl̓i .j. Timor dn̄i gl̓ia etgl̓ificatio ⁊ leticia ⁊ corona exultatiōis: iſte timor nō facitnumerū int̓ illas decē ꝟtutes: ſꝫ eſt comes ꝑ ſingulos gradus eorum. Octauum eſt cauere a ꝑiurio: vn̄ dicit.¶ Qui iurat ꝓximo ſuo ⁊ nō decipit. qui pecuniam ſuam nō dedit ad vſuram: ⁊ munera ſuꝑ innocentem nō accepit.¶ Ubi neceſſe eſt nec deierat: vn̄ ſequit̉ ⁊ nō decipit Leui.xxix. Nō decipiat vnuſqͥſqꝫ ꝓximum ſuū: nō ꝑiurabis innoīe meo. Nonū eſt cauere ab vſura de qͦ ſubdit (qͥ pecniā ſuā n̄ dedit ad vſurā) Lu. vj. Mutuū date. Ezec. xviij.Si ad vſurā nō cōmodauerit ⁊ ampliꝰ nō acceꝑit: ſupplevita viuet ⁊ nō moriet̉ ⁊cͣ. vſurā em̄ deteſtat̉ dn̄s ꝓpt̓ ml̓tas cās: pͥma ē qꝛ vſura directe opponit̉ charitati. j. Coꝝxiij. Charitas patiēs eſt: benigna eſt: nō q̄rit q̄ ſua ſūt Ioſue .j. Oēm locū quē calcauerit veſtigiū pedis vr̄i vob̓ tradā ꝑ pedē ſignificat̉ charitas q̄ facit ſuū qͥcqͥd calcat: vn̄oīa facit cōia caritas vſura oīa appropriat. Scd̓a cā eſt qvſura eſt homicidiū Eccl̓i. xxxiiij. Panis egētiū vita paupeꝝ ē qͥ defraudat illū hō ſāguinū eſt. Tercia ē qꝛ ē furtūlꝫ curiale Exo. xx. Nō facietꝭ furtū. Aug. ibi. furtū ē attrectatō rei aliene īuito dn̄o. Quarta cā ē: qꝛ fenerator ꝯꝑat̉inferno Abac. ij. Dilatauit. q. infernꝰ aīam ſuā: ⁊ ipſe qͣſimors ⁊ nō adimplebit̉. ⁊ ſicut in inferno nulla eſt redemptio ſic in iſtis imo peiores ſūt inferno ⁊ dyabolo: qꝛ qr̄dn̄s deſcēdit ad infernū infernꝰ ⁊ dyabolus reddideruntea q̄ iniuſte detinebāt .ſ. aīas iuſtoꝝ: et vſurariꝰ qn̄ dn̄s vſitat euꝫ ꝑ infirmitatē vel p̄dicationē vel̓ hmōi nihil vultreddere: vn̄ Eſa. v. Tenebit p̄dā ⁊ amplexabit̉ ⁊ nō erit q̄eruat. Quinta eſt qꝛ nunqͣꝫ dormit ſicut dyabolus. j. Pet̓.vl. Uigilate in or̄onibus qꝛ aduer. ve. diabo. tanqͣꝫ leo rucircū. que. quē deuo. Eſa. v. Nō dormitabit neqꝫ dormīet.Iob. xxx. Et qui me comedūt nō dormiūt .i. vſurarij dicitpauꝑ. Sexta eſt qꝛ nunqͣꝫ habet treugas cum dn̄o lꝫ aliapctā aliqn̄ habeāt. j. Mach. ij. de antiocho dr̄ ꝙ cōſtituitaduerſus eos p̄liū in die ſabbatoꝝ: antiochus qͥ interp̄tatur ſilentiū pauꝑtatis ſignificat feneratorē qͥ de pauꝑtatiſilet hic dn̄m oī die ⁊ hora impugnat inceſſanter: ſꝫ cū hōcolligēs ligna die ſabbati lapidatus fuerit ex p̄cepto dn̄i.

Uſura deteſtāda eſꝓpt̓ ml̓ta.