XXIIITerciuſdecimus
XXIII
eſt hec vr̄a cogitatio ⁊cͣ. cōtra hoc dicit hic (dn̄s de celolicꝫ ſit in celo (ꝓſpexit ſu. fi. ho.) lꝫ ſint in terra: qꝛ ſicut diProuer. xv. In oī loco oculi dn̄i cōtēplant̉ bo. ⁊ ma. (vtvideat ſi eſt iutel.) diuinū iudicium ꝑ timorē Iob. ix. Scitote eſſe iudiciū. Psͣ. Intelligite inſipiētes in ppl̓o ⁊ ſtul.ali. ſapi. qͥ plan. au. nō audi. aut qͥ finxit. o. nō ꝯſi. ⁊cͣ. (autreqͥ. de.) ꝑ amorē: ⁊ iſtud rn̄det ei qd̓ ſupra dixit (dixit inſi. in cor. ſuo nō eſt deꝰ: oēs decl̓.) peccādo: hͦ eſt qd̓ ſupradixit (corrupti ſt̓: ſil̓ inu .f. ſūt) ꝑ ꝯſuetudinē (abhoīabi.ſunt nō eſt qͥ fa. bo. ⁊cͣ) hͦ eſt quantū qd̓ ſupra dixerat innotat̉ pctm̄ omiſſionis: nō dicit querēs (ſ requirēs) .i.rū ⁊ iterū querēs .i. aſſidue: multi em̄ q̄rūt qͥ nō querūtvt dr̄ ad tp̄s credūt: ⁊ in tꝑe tentatōis recedūt ꝓpter hͦ d̓in psͣ. Querite dn̄m ⁊ ꝯfirmamini vt .ſ. firmi ſitis in q̄rēdovn̄ addit (Querite fa. e. ſꝑ) ⁊ Eſa. xxj. Si q̄ritis q̄rite: coruertimini ⁊ venite. q. d. ſi q̄ritis ī ꝓſperitate: q̄rite ī aduerſitate ⁊ ecōnerſo: ꝯuertimini .i. ex toto vertimini ⁊cͣ. Ioel̓ij. Conuertimini ad me in to. cor. vr̄o: poſſet etiā hic (dn̄sde celo ⁊cͣ) dici de p̄latis ⁊ viris eccl̓iaſticis qͥ ſe reputaredebēt eſſe filios hoīm .i. rōnabiles ⁊ ſapiētes: vn̄ dr̄ Ezec.iij. Fili hoīs ſpeculatorē dedi te filijs iſrl̓ an̄qͣꝫ diceret ſpeculatorē dedi te. vocauit eū filiū hoīs in qͦ notat̉ ꝙ ſpeculatores eccl̓ie filij debēt eſſe hoīm .i. imitatores ſctōꝝ qͦrilocū tenēt. vn̄ psͣ. Iuſte iudicate fi. ho. ⁊ qꝛ ſupra dixit pripheta de minoribus (nō eſt qͥ fa. bo. ⁊cͣ) hoc dicit de maioribus (dn̄s de ce. ⁊cͣ). q. d. de mīoribꝰ illud dixi: ſꝫ nolo mōtes corrigere nec vitā eoꝝ indagare: ſꝫ ipſe (dn̄s de ce. proſpe. ſuꝑ fi. ho.) .i. ſuꝑ p̄latos ⁊ clericos (vt videat ſi ītel.illud qd̓ docet Sap̄. vj. Audite reges ⁊ ītelligite diſcite iudices finiū terre qm̄ data eſt a dn̄o ptās vobis ⁊ ꝟtus alaltiſ. qͥ inter. o. vr̄a ⁊ co. ſcru. ⁊ infra horrēde ⁊ cito apparebit vobis iudiciū duriſſimū in his qͥ p̄ſūt fi. ⁊cͣ. qui hͦ inteligeret multū timeret: dicit gͦ (ſi eſt intel.) ⁊ ſic timēs deū(aut requi. deū) toto cor. Sap̄. j. Sentite de dn̄a ī bonitate (⁊ in ſimplicitate cor. q̄ il.) .i. in toto corde nō duplici ẜꝫdimidio: ecce de minoribꝰ dixit (nō eſt qͥ fa. bo.) de maioribus aūt dicit (nō eſt intel. aut re. de.) ſil̓e Hiere. v. Cū dixiſſet de plebe indura. fa .ſ. ⁊ nolue. reuerti. ſubiūgit: forſitāpauꝑes ⁊ ſtulti ⁊ ignorātes viā dn̄i ⁊ iudiciuꝫ dei ſui: iboigit̉ ad optimates ⁊ lo. eis ipſi em̄ cog. viā dn̄i ⁊ iudi. deiſui ⁊ ecce hi mag. ꝯfre. iugu. rup. vincula .ſ. timoris ⁊ vincula amoris: qꝛ nec timēt ip̄m vt dn̄m nec diligūt vt patrēMal̓. j. Si ego dn̄s ⁊cͣ. Poſſemus aūt dicere hodie ꝙ ſūtmulti intelligētes ⁊ nō requirētes ꝑ vitā intelligētes intelectu nō requirētes affectu: hi ſūt multi ſcolares ⁊ lr̄ati qͥin ſcripturis ſacris intelligūt volūtatē dn̄i ſꝫ eā oge adimplere negligūt: ſꝫ vtinā illud intelligerēt qꝛ ſeruꝰ ſciēs volitatē dn̄i ſui ⁊ nō fa. vapu. mul. Lu. xij. ⁊. ij. Pe. Meliusēviā veri. nō ag. qͣꝫ poſt ag. re. (oēs declina.) a via veritaquā intellexerūt in ſcripturis Hiere. vj. Oēs pͥncipes dclinantiū .i. ſunt de nūero declinātiū ambulātes fraudulter: ⁊ ꝑ hͦ (ſil̓ inuti. facti ſūt) qꝛ ꝑ ſcīam aut p̄dicationē ſuānō edificāt alios ſi deſit vita bona. Greg. Cuiꝰ vita deſꝑcit̉ reſtat vt eiꝰ p̄dicatio ꝯtēnat̉ (nō ē) de ipſis (qͥ fa. bo. n̄ē vſ. ad vnū) Neutral̓r vix ē em̄ de intelligētibꝰ iſtis qͥ vlit facere bonū vſqꝫ ad illud vnū de qͦ dicit dn̄s Lu. xvii.⁊ Mar. x. Adhuc vnū tibi deeſt: vade ⁊ vēde oīa q̄ ha. etve. ſe. me .ſ. nudus nudū pauꝑ pauperē obediēs obediēt.¶ Sepulcrum patens eſt guttur eorum: linguis ſuis doloſe agebāt: venenum aſpidūſub labijs eorum.¶ Sepulcrū patēs ⁊cͣ) Hic on̄dit ꝓpheta quō iudei peccauerūt ī xp̄m .ſ. detrahēdo ei: vn̄ dicit) ſepulcrū pa. eſt gut.eo.) qꝛ ſicut ſepulcrū patēs ꝑatū eſt ad acccipiendū cadauera mortuorū: ſic ipſi ꝑati erāt ad capiendū malū verbūde ore eiꝰ: vel etiā malū factū ab eo. Un̄ in pl̓ibꝰ locis euāgelij hr̄ ꝙ obſeruabāt eū: ſꝫ qꝛ nō poterāt eū caꝑe in ſermone vel in facto ⁊ ſic ſepulcrū eoꝝ nullū cadauer ab eo recipiebat aliā ꝓprietatē ſepulcrū patētis on̄debāt qꝛ (ſepulcrū patēs) lꝫ nihil recipiat: tn̄ de corruptōe quā in ſe habebat ꝓximū aera inficit: ita iſti ex malicia ſua detrahebantxp̄o ⁊ blaſphemabāt eū Ioh. viij. demoniū hēs. Item ei
adulādo: vn̄ addit (in .ſ. dō. a.) Mat. xxij. Mgr̄ ſcimꝰ qꝛverax es ⁊ vi. dei in ve. do. ⁊ nō eſt tibi cura dē aliqͦ. Itemodio irremediabili: vn̄ ſb̓dit (Uenenū aſp. ſub. l. e.) Inſanabile em̄ ē venenū aſpidis ſic eoꝝ odiū īcant̉. Deut̓. Uenenū aſpidū īſanabile ⁊ ꝯꝑāt̉ iudei aſpidi: qꝛ ſicut aſpisne incantet̉ obturat vnā aurē terra: ⁊ aliā cauda: ſic iudeiꝓpter duo tenebāt̉ ne crederēt ī xp̄m: pͥmū erat amor terrenorū ⁊ xp̄s pauꝑtatē p̄dicabat: aliud qꝛ timebat ne romani venirēt ⁊ ſibi locū ⁊ gentē auferēt ſi hoīes ī xp̄m crederēt vt dr̄ Ioh. xj. Itē falſū teſtīoniū ꝯͣ eū ferēdo: de qͦ ſb̓iūgit (qͦꝝ os ple. eſt male.) Mat. xxvj. Cū multi fali te. acceſ. nouiſſime ve. duo fal. teſ. di. hic dixit. poſſuꝫ deſtrueretē. dei ⁊ poſt. tri. ⁊cͣ Itē ei ꝯminādo: vn̄ dicit (⁊ amaritudine) Itē ꝓnitate ad eū occidēdū: vn̄ ſequit̉ (velo. pe. e. adeſ. ſan.) .ſ. xp̄i. ⁊ ſuorū: hi tres verſus .ſ. duo p̄dicti ⁊ terciꝰqui ſequit̉ .ſ. (ꝯtritio ⁊ infelicitas) vn̄ dr̄ in glo. nō reꝑiūt̉in hebreo: ſꝫ credūt̉ eē ꝯpacti ex ꝟbis ꝓphete dd̓: ⁊ ex verꝗis alioꝝ ꝓphetarū vel qd̓ apud eos inueniunt̉ in editōelxx. vn̄ eos ꝯͣ iudeos ꝓpoſuit ad Ro. iij. Moral̓r hic pn̄tnotari qͥnqꝫ vicia lingue: ē em̄ lingua impudica q̄ loquit̉de luxuria ⁊ ſpurcitia de hac dicit (ſepul. pa. eſt gut. eo.)Apo. ix. De ore. e. ꝓce. ig. ⁊ fu. ⁊ ſulphur. Ignis ſūt ꝟba q̄inflamāt ad luxuriā Eccl̓s. ix. Colloquiū eiꝰ .ſ. mulieris qͣſi ignis exardeſcit. Sulphur ſignificat fetorē qͥ ad lr̄am ēin pctō illo. Fumꝰ excecatione qꝛ pctm̄ illud plꝰ qͣꝫ aliqd̓alid̓ excecat ⁊ abſorbet rōnē. Itē ē linguā doloſa q̄ notat̉ibi (linguis ſu. do. age.) Hiere. ij. Sagitta vulnerās līguaeoꝝ dolū locuta ē eꝯͣ in psͣ. Qui nō egit dolū in lingua ſuaEſa. liij. dicit de xp̄o. Nec inuētꝰ ē dolus ī ore eiꝰ. Itē eſtlinguā adulatoria de qͦ ītelligi p̄t qd̓ ſeqͥt̉ (venenū aſ. ſubla. e.) iſtd̓ venenū facit hoīem obdormire ⁊ mori Hiere. v.Inuēti ſūt ī ppl̓o meo īpij īſidiātes qͣſi aucupes .i. dulcit̉loq̄ntes. Itē ē līgua detractoria ſiue maledica de qͣ ſb̓dit.¶ Quorum os maledictiōe ⁊ amaritudineplenum eſt: veloces pedes eorum ad effundendum ſanguinem.¶ Quoꝝ os maledictōe) Leui. xxx. Nō maledices ſurdoſurdo maledicit qͥ abſenti detrahit. Itē ē lingua magniloqͣ .ſ. ꝑ iactātiā ⁊ ꝯminationē de qͣ dicit (⁊ amaritudine) d̓q Eſa. v. Rugitꝰ eiꝰ vt leonis aīalia terrēt̉ ad amaritudinē cordis ducūt̉ ad rugitū leonis: ſic multi terrēt̉ ad v̓baiſtoꝝ maledictoꝝ. Prouer. xxviij. Leo rugiēs ⁊ vrſus eſuriēs pͥnceps impiꝰ ſuꝑ ppl̓m pauperē (veloces pedes) ſupra rep̄hedit eos de pctō lingue: hic aūt de pctō oꝑis (pedes eoꝝ) ad lr̄am vel affectōes (veloces ad effundenduꝫſāguinē) .i. ad ꝑpetrādū ſiue ꝓpalādū pctm̄ qd̓ dr̄ fāguisOſee. iiij. Sanguis ſanguinē tetigit ꝓuer. .jͣ. Pedes illoꝝad malū currūt ⁊ feſtināt vt effundāt ſanguinē. Orig. Lēta eſt ꝟtus viciū īpetuoſū: ẜm illud Gen̄. viij. Senſus ⁊ cogitatio hūani cordis ꝓni ſt̓ ī malū ab adoleſcētia ſua neceſt ꝯͣriū illud Amb̓. neſcit tarda molimina ſpūſſctī gr̄a qꝛeſt duplex tarditas. Una qͦ ad gr̄e infuſione ⁊ ſic intelligitAmb̓. Alia qͦ ad oꝑationē ⁊ ſic intelligit Orige¶ Contritio ⁊ infelicitas in vijs eorū: ⁊ viāpacis nō cognouerunt nō eſt timor dei ante oculos eorum.¶ Supra oſtēdit ꝓpheta culpā iudeorū: hic oſtēdit penaꝫduplicē qua paſſi ſūt in pn̄ti dicens (Contritio) q̄ fuit facta ꝑ Tytum ⁊ Ueſpaſianuꝫ ⁊ infelicitas qn̄ venundatiſunt vbiqꝫ a romanis (in vijs eorū) .i. ꝓ vijs eorū .ſ. operibus malis. vnde Prouerb̓ .j. Comedent fructus vie ſueEſaie. iij. Uhe. impio in malum retributio manuum ſuarum fiet ei (et) pro quia (Uiam pacis non cognouerūtid eſt xp̄m qui dicit Ioh. xiiij. Ego ſum via: vel aduentūeius que fuit via pacis .ſ. ad faciēdum pacē. j. Coꝝ. v. Deus erat in xp̄o mundū reconcilians ſibi (⁊ nō eſt timor ante oculos eorum) quin xp̄m ip̄m interficiant. vn̄ Matheixxj. ſignanter dixit. Forſitan verebunt̉ filium meum. q. d.no verebunt̉: vn̄ ibi ſequit̉. Et apprehenſum eum occiderunt: hāc penam ⁊ cauſam pene quā ꝓpheta aſſignat in hͦverſu determīauit ipſe dn̄s ī euāgelio Lu. xix. Qn̄ vidēs
Cōtra bn̄ītelligentes ⁊ maleviuentes.
Allegorice
Moral̓rhic tāgunt̉qͥnqꝫ vicialingue
Allegorice