TerciuſdecimusXXII
modernorū ⁊ cuiuſlibet (reſpice) miſcd̓iā (⁊ exaudi medep̄cantē ⁊ loquit̉ more infirmoꝝ qui pͦ on̄dunt infirmaſuā: ⁊ poſt hͦ petūt auxiliū (illumina oculos meos) Eſtdē duplex oculꝰ .ſ. īterior ⁊ exterior: ⁊ ſicut exterior dupleſcꝫ ſiniſter ⁊ dexter: ita ⁊ interior duplex .ſ. oculus cognitonis ſiniſter: ⁊ oculus affectōis dexter: oculus cognitiōisobſcurat̉ ꝑ ignorantiā: oculus affectōis ꝑ ꝯcupīam: illuminat̉ aūt oculus cognitiōis ꝑ ſcīam: oculus affectiōisꝑvirtutē: qn̄qꝫ illuminat̉ vnus oculus .ſ. cognitiōis ⁊ alterobſcurat̉ .ſ. affectōis Num̄. xxiiij. Dixit balaā dixit hō cuius obſcuratus eſt oculus: balaā interp̄tat̉ oculus vanuqui em̄ vanitatē huius ſeculi querit: habet oculū affectionis obſcuratū: fedus em̄ inijt cū naͣas qͥ eruit oculū eiꝰ d̓xtrū. j. Reg. xj. Dixit naas in hͦ feriā vobiſcū fedus vt eram oīm vr̄m oculos dextros. Naas interp̄tat̉ ſerpēs veaugurās: hoc eſt callidꝰ ſerpēs Gen̄. ij. Qui auguratꝰ eſeue nequaqͣꝫ moriemini ⁊cͣ. Sed ad hanc obſcurationemdat̉ remediū. j. Reg. xiiij. vbi dr̄ ꝙ Ionathas extendit ſūmitatē virge quā habebat in manu ⁊ intinxit in fauū mellis ⁊ ꝯuertit manū ad os ſuū ⁊ illuminati ſunt oculi eiuIonathas interp̄tat̉ donū columbe ⁊ ſignificat illū in qͦ ēdonū gr̄e: virga eſt rigor iuſticie cuius ſummitas eſt euangeliū qd̓ ꝑfectā iuſticiā docet. vn̄ Math. Niſi abundauerit iuſticia vr̄a pluſqͣꝫ ſcri. ⁊ pha. Non intra. in re. ce. Fauus mellis ē mīa q̄ ē in duabꝰ naturꝭ xp̄i figuratis: ꝑ mecerā manū ad os ꝯuertit qͥ qd̓ alios docet priꝰ facit ⁊ cuvirga fauū attrahit qͥ ꝑ iuſticiā quā in ſeip̄m facit mīamdei acqͥrit. vn̄ ps. Feci iudiciū ⁊ iuſti. ⁊cͣ. ⁊ alibi. Miſcd̓ia⁊ veri. obuia. ſibi: mīa .ſ. dei miſerētis: ⁊ veritas hoīs ſe iudicātis ⁊ de ſe iuſticiā faciētis: ⁊ hͦ mō illumināt̉ oculi ionathe (Ne vnqͣꝫ obdor. in mor.) .i. in pctō mortali. Et n.jiſtam dr̄iam dormitatꝭ (in morte) .i. pctō qͥ frequēter labit̉⁊ frequēter reſurgit dormit qͥ cū ceciderit nō reſurgit/ obdormit obſtinatus hͥ pctm̄ ſuū defendit nec defacili excitat̉ hͨ tria notant̉ Eccl̓s. xliij. Frigidus ventus aquilo fluit ⁊ gelauit criſtallus ab aqua: aqua dormitationē: glacies dormitionē criſtallus obdormitionē ſignificat. hoc eſttriplex mors .ſ. delectatōis ꝯſuetudinis obſtinatiōis q̄ notat̉ Tren̄. iij. Lapa ſeſt in lacū vita mea ⁊ poſuerūt lapidem ſuꝑ me: in lapſu notat̉ delectatio: in lacu ꝯſuetudoin lapide obſtinatio: vel (in morte) .i. in pctō: de quo dicitj. Ioh̓. v. Eſt pctm̄ ad mortē: nō ꝓ illo dico vt roget quisvel (ne vnqͣꝫ obdor. in mor.) .i. ne pnīam vſqꝫ ad mortendifferā: ⁊ ita dormiā cū morte pctī in inferno vbi nulla eſredemptio (Neqn̄ dicat ini.) .i. dyabolus: de qͦ Mathexiij. Inimicus hō hͦ fe. (p̄ualui) tentando (aduer. eū) inmicꝰ iſte pͦ impetit ī ſuggeſtione luctat̉ in delectatiōe/ percutit in ꝯſenſu inclinat in actu p̄cipitat in ꝯſuetudine preualet ī morte qn̄ .ſ. hō morit̉ in pctō: ⁊ bn̄ dicit (Neqn̄ dicat). q. gaudēs ⁊ iactās ſe: demones em̄ iactāt ſe: vn̄. j. Regū in fi. Philiſtei victo ſaule caput eiꝰ miſerūt ꝑ circūitūterre ſue ad iactantiā: vn̄ in ꝑſona penitētis dicit Mich̓.viij. Ne leteris inimica. m. ſuꝑ me: qꝛ cecidi qꝛ ſurgaꝫ ⁊cͣ.iram dn̄i portabo ꝑ pnīam ⁊ ꝙ letent̉ dicit.¶ Qui tribulant me exultabūt ſi motus fuero: ego aūt in miſericordia tua ſperaui.¶ Qui tribulāt me) .ſ. demones. Greg. Quotidie nos inimicus impugnat vt ſaltē tēdio deijciat (exultabūt ſi motꝰfuero) ſicut em̄ gaudiū eſt in celis ſuꝑ vno pctōre pnīamagēte Lu. xv. Ita gaudiū eſt demonibꝰ ſuꝑ vna aīa pctm̄ꝑpetrāte: vn̄ illud poeticū. Nunqͣꝫ riſus adeſt niſi quē fecere dolores Prouer. ij. Letant̉ cū malefecerint ⁊ exul. inre. peſſi. vn̄. ij. Reg. j. dicit dauid. Nolite annūciare ī geth.ne forte exultēt filie philiſtum .i. demones: qꝛ nō ſolum illedemō qͥ ſuggerit pctm̄ alicui gaudet ſi ille incidat: ſꝫ ⁊ oēsdemones gaudēt. vn̄ Eccli. xviij. Si p̄ſtiteris aīe. t. ꝯcupiſcētias eiꝰ faciet te in gaudiū inimicis tuis .ſ. demonibus:vel mūdo carni dyabolo (ſi motus fuero) a loco ꝓprio: locus ꝓprius aīe eſt deꝰ: ⁊ ſicut lapis nō quieſcit ſꝫ p̄mit humū tendēs ad terrā ſic aīa nō qͥeſcit niſi in deo: vn̄ Augin. j. li. ꝯfeſ. Inqͥetū eſt dn̄e cor m. donecvenerit in te. Itēlocus aīe eſt ſtabilitas ꝟtutū Eccl̓s. x. Si ſpūs po. ha. deſ.
ſuꝑ te .i. ſuꝑbia dyaboli locuꝫ. t. ne di. Ita illi (exultabo ſimo. fue.) sꝫ ego ſpero in te ꝙ non mouebor: ⁊ hͦ (ego aūtdiſcretiue. q. d. nō impij. Greg. iniqͥ oēs qͥ diſtrictionē iuſticie nō metuūt incaſſuꝫ ſibi de mīa blandiūt̉ (in mīa. t. ſperaui) qꝛ mīe dn̄i eſt ꝙ nō ſumus ꝯſūpti Tren. iij. In mīat. nō in ptāte mea qꝛ nulla eſt cōtra dyabolū Iob. xlj. Nōeſt ptās ſuꝑ terrā q̄ cōparet̉ ei.¶ Exultabit cor meum in ſalutari tuo: cantabo dn̄o qui bona tribuit mihi: ⁊ pſallamnomini dn̄i altiſſimi.¶ Supra petierat illuminet̉ vt ſciret ⁊ poſſet dyaholo reſiſtere ⁊ ne dyabolus de victoria habita de hoīe exultaret⁊ mō hic on̄dit quō deꝰ ſuos illuminat ⁊ armat ꝯͣ dyabo ᵘlū .ſ. ꝑ tria q̄ ſunt arma fortia .ſ. ꝑ leticiā ſpūalē: ꝑ deuotaꝫˡor̄onē: ꝑ bonā oꝑationē. de pͦ dicit pͦ (exultauit cor. m.) nōin mūdo vel in tꝑalibꝰ vl̓ vanitatibꝰ ſicut faciūt mūdanide qͥbus Iob. xxj. Gaudēt ad ſonitū organi O ſee. ix. Noli letari iſrl̓ noli exultare ſicut ppl̓i (ſꝫ in ſalutari. t.) i. ī xp̄oqͥ ad hͦ venit vt ſaluet nos. vn̄ ⁊ vocatꝰ eſt ieſus Math.j. vocabis nomen eiꝰ ieſū: ⁊ ſubiūgit cām. Ipſe aūt ſal. fa.po. ſu. a pec. ē. ⁊ hͨ letieia eſt armatura ꝯͣ dyabolū q̄ multū roborat hoīem ⁊ ꝯfortat. Un̄ dicit be. Anthoniꝰ. Unaeſt rō vincēdi inimicū leticia ſpūalis Eſa. xxxj. Et in citharis ⁊ in tympanis ⁊ in bellis p̄cipuis expugnabit eos. ꝓuerb̓. xj. Animꝰ gaudēs floridā etatē facit: ſpūs aūt triſtisexiccat oſſa: ⁊ ſcitis ꝙ qn̄ oſſa exiccata ſunt: hō non habetfortitudinē: ⁊ iō neceſſaria eſt leticia ſpūalis: hāc leticiammultū timēt demones: vn̄. j. Reg. iiij. Cognouerunt philiſtei dicētes. Uhe vobis. Nō em̄ fuit tāta exultatio heri ⁊nudius terciꝰ in nob̓. Scd̓m eſt or̄o vel laus dei vn̄ additCantabo dn̄o) .i. laudabo eū ⁊ multū valet hͦ ad pugnādū ⁊ expugnandū dyabolū: vn̄ Math. xvij. Hoc genꝰ demonij nō eijcit̉ niſi ꝑ or̄oneꝫ ⁊ ieiuniū. ⁊ .j. Macha. xv. dr̄ꝙ cū exclamaſſent ſacris tubis ꝯuerſus ē cendebeus ī fugā cū exercitu ſuo: ſacre tube ſunt ſacra ora pſallentiū etorantiū: ad qͦꝝ clamorē fugit cendebeus .i. dyabolus. ⁊ qͣre laudādus ſit deꝰ: ſubdit (qͥ bona tribuit mihi) .i. qꝛ bona tribuit mihi Iac. jͣ. Omne datū optimū ⁊ oē do. ꝑ. deſur. ⁊cͣ. ⁊ dicit plr̄ bona: qꝛ ſūt bona pl̓a: eſt em̄ bonū tꝑis⁊ bonū in tꝑe ⁊ bonū ſupra tp̄s: bonū tꝑis eſt tꝑalia: de qͦbus Iob. xxj. Ducūt in bonis dies .ſ. ⁊cͣ. bonū in tꝑe diuiſiones gr̄aꝝ virtutes ⁊ dona ſpūs .ſ. de qͥbus Iob. ij. Sibona ſuſcepimꝰ de manu dn̄i ⁊cͣ. bona ſupra tp̄s ſunt bona glorie: de qͥbus psͣ. Credo videre bo. do. in ter. vi. hͨ oīabona tribuit dn̄s: ⁊ iō merito laudādus eſt Eccl̓s. vl. Dāti mihi ſapīam dabo gloriā. Terciū eſt bonuꝫ opus: de qͦſubiūgit (pſallā) .i. oꝑabor. pſallere em̄ ē manu tāge̓ pſalteriū: ⁊ hͦ ē neceſſariū ad repellēdū dyabolum: vn̄ Hiero.Sēꝑ aliqͥd oꝑis facito vt te dyabolꝰ inueniat occupatū.Mat. xij. ꝙ cū ſpūs īmūdꝰ exierit ab hoīe: ābulat ꝑ locaarida q̄rēs reqͥē ⁊ nō inueniēs: dicit reuertar ī domū meāpͥorē ⁊ veniēs inuenit eā vacātē ſcopis mūdatā ⁊ ornatālꝫ mūdata ſit a pctō ſcopis pluriū ꝯfeſſionū ⁊ ornata ꝟtutibꝰ: tn̄ qꝛ īuenit eā vacatē: aſſumit audaciā ꝙ poterit ītrare: vn̄ ſeqͥt̉ ibi: ⁊ aſſumit ſeptē alios ſpūs ſecū neqͥores ſe⁊ in. do. ha. ibi. ⁊ fiūt no. ho. illi. pe. pͥo. ⁊ ſubiūgit ꝓph̓a cāꝫfinalē oꝑatōis ſne: vn̄ dicit (noī dn̄i) .i. ad laudē ⁊ gloriānoīs dn̄i Mat. v. Sic luceat lux ve. c. ho. vt vi. o. ve. bo. ⁊gl̓i. pa. ve. qͥ ī ce. ē: ⁊ qͣre ad laudē ipſiꝰ ſubdit (altiſſimi) qꝛem̄ altiſſimꝰ eſt iō laudari dꝫ Lu. j. Gl̓ia ī altiſſimis deo.¶ Pſalmus XIIIMIxit inſipiens) Titulus. In finem pō. Dauid.id eſt xp̄i vel ipſius ꝓphēte dauid qui loquit̉ inperſona ſua vel chriſti. Non oportet plus ex-poni de titulo quia ſupra expoſitus eſt In p̄cedenti psͣ. egit de deſiderio antiquorum patrum in iſto psͣ.oſtendit ꝙ ille qui tam deſideratus erat a iudeis anteqͣꝫveniret contemptus eſt ab eis quādo venit de quo ꝯquerit̉ Eſa. j. Cognouit bos poſſ. ſuū: ⁊ aſi. p̄ſepe dn̄i ſui iſrael aūt me non cognouit. ⁊ Hiere. viij. miluus in ce. cog. t.ſu. tur. ⁊ hy. ⁊ cy. co. tem. aduen .ſ. ppl̓s aūt meus non co.
Or̄ia inte.dormire edormitare⁊ obdormre in pctō
De duplici oculo interiori ⁊liter illuminant̉ ⁊ ob.ſcurant̉.
Figura
Figura
Psͣ. xiij.
Qual̓r deus ſuos illuminat ⁊armat cōtra dyabolū qͦ ad tria