XXIDuodecimus

XXI

lodiā ⁊ ſuꝑ vtraqꝫ lingua ſuauis. Unde p̄cepit dn̄s moyſi vt faceret duas tubas argenteas quibus cōuocare poſſet multitudinem hec ſunt duo teſtamēta de his duobusque p̄diximus .ſ. de nundicia p̄dicatorum ⁊ dulcedine eloquiorum Iob. xxvij. Argentum innocens diuidet. Quatto cōmendat a puritate cum dicit (igne examinatū) igneſcꝫ ſpūs .ſ. Psͣ. Ignitū elo. tu. vehe. Prouer. xxx. Oīs ſermo dn̄i clipeus ignitus Prouer xxv. Aufer rubiginem deargento ⁊ egrediet̉ vas puriſſimum. Quinto a ſpūalitatecum dicit (ꝓbatum terre) .i. a terrenitate. ⁊ ponit̉ genitiuus ꝓ ablatiuo more greco: ⁊ dr̄ (purgatuꝫ) a terra qꝛ nōꝓmittunt terrā ſed celum: ⁊ qꝛ docet deſpicere terram: etqꝛ tractantes ea debēt eſſe purgati a terra. Grego. Ignominioſum valde eſt ſub eius ſtatus ſpecie gloriam mūd⁊ diuitias querere in quo debet alios ad cōtemptum tenporaliuꝫ ꝓuocare Eſa. xiij. ſuſcitabo ſuꝑ vos medos quargentum nō querant: nec aurum velint. Sexto a ꝑfectpurgatione cum dicit (purgatum ſeptuplum) .i. perfectSeptenarius em̄ numerus eſt ꝑfectionis: vel (ſeptuplū.i. per ſeptiformem ſpiritum: de quo Eſaie. xj. Requieſcſuꝑ eum ſpiritus dn̄i ſpiritus ſapientie ⁊ intellectus ⁊c̄vel (ſeptuplum) .i. ſeptempliciter vt intelligat̉ ſpiritualiter de ſermone dn̄i habito in monte Mathei. v. vbi ſeptponit beatitudines ſeu virtutes .ſ. pauꝑtatem manſuetudinem luctum miſericordiam iuſticiam mūdiciam patiētiam que purgant̉ ꝑ ſuſtinētiam ꝑſecutionis. Vnde octaua beatudo ſeu virtus retorquet̉ ad quamlibet de ſeptemvt dicat̉ Beati pauꝑes ſpū. ſi ꝑſecutionem patiunt̉ pro.pter iuſticiam: ⁊ ſic de alijs. ⁊ ita ſeptempliciter purgatueloquium.¶ Tu dn̄e ſeruabis nos: ⁊ cuſtodies nos ageneratione hac ineternum.¶ Tu dn̄e ſeruabis nos) Hic oſtendit vtilitatem eloquiorum dei. q. d. ita ſunt caſta ⁊ bona eloquia tua: ⁊ (tu dn̄e)nō noſipſi (ſeruabis nos) ꝑ tua eloquia. Psͣ. lex dei eiusin corde ipſius: ibi Glo. lex in corde cuſtodit a laqueo. ꝓuer. iiij. Ne obliuiſcaris neqꝫ declines a verbis oris meinec dimittas eam ſapientiam ⁊ cuſtodiet te (ſeruabis) dco a malo (⁊ cuſtodies) in bono ⁊ hoc neceſſe eſt: qꝛ vtīcit Greg. Cito bonum perdit̉ qd̓ a largiente nō cuſtodit̉.Ioh. xvij. Ego ſeruaui eos in nomine tuo .ſ. a malo. Ecceprimum quos dediſti mihi cuſtodiui ⁊ nemo ex his perijniſi filiꝰ ꝑditōis. Ecce ſcd̓m Eſa. xxj. cuſtos qui de noctehic ſamaritanus. id eſt cuſtos qui miſericordia motus aligauit vulnera ſauciati Luc. x. Vnde cum dictum fuiſſeci Ioh. viij. Samaritanus es tu ⁊ demonium habes ſe ſmaritanum eſſe tacendo concedēs: reliquum negauit dicens. Ego demonium non habeo (a generatione hac) ideſt in generatione hac mortali (ac ineternum) .i. ſemꝑ vecuſtodies nos ducendo (a generatione) hac mortali (ineternum) .i. in eternam beatitudinem. Psͣ. Spiritus tuꝰbonus deducet me in ter. re. ꝓpter no. t. do. viu. me in eqͦtate tua. Abacuc. iij. deducet victor .i. xp̄us in pſalmis canentem. Sequit̉.¶ In circuitu impij ambulant ẜm altitudinem tuam: multiplicaſti filios hominum.¶ In circuitu impij ambulant) concluſio eſt p̄cedentiuꝫbreuiter continens: quid vtriſqꝫ facit. q. d. nos cuſtodies(ſed impij ambulant in circuitu) id eſt in labore temporalium: ſicut em̄ ille qui ambulat in circuitu ſemꝑ eſt quaſi in principio motus ſui ⁊ ſemꝑ habet ad ambulandumſic iſti ſemꝑ habēt circa qd̓ negociēt̉. psͣ. Deus meus pone illos vt rotam: ⁊ ſicut ſti. ante fa. venti. hoc ſignificatūeſt Iud. xvj. Qn̄ philiſtei cum app̄hendiſſent ſanſonē ſtatim eruerūt oculos eius ⁊ clauſum in carcere molere fecerunt. ⁊. j. Reg. xxv. dixit abigail ad dauid. aīa inimicorumtu. rotabit̉. q. in impetu ⁊ circulo funde: qꝛ ſicut in fundavoluit̉ petra ⁊ cito ⁊ ſubito eripit̉: ſic iſti voluuntur circatꝑalia ſua ⁊ ſubito moriunt̉: ſicut ille qui cogitabat intraſe dicēs Luce. xij. quid faciam: qꝛ nō habeo quo cōgregefructus meos ⁊cͣ. ⁊ ſtatim ſequit̉ dixit illi deus: ſtulte hac

nocte repetent aīam tuā a te: ⁊ que paraſti: cuius erunt: ⁊beatus Bern̄. addit ⁊ qui paraſti cuius eris. Idē iſti voluunt̉ ad modū pueroꝝ qͥ rotāt ſe ⁊ circūeūdo turbāt ſe ⁊cadūt ſubito: ita iſti ⁊ rotātes ſe ⁊ turbātes circa tꝑalia ſb̓ito ruūt ī pctm̄ Itē qͥ ambulat ī circuitu nō īgredit̉ ita iſtinō ingrediūt̉ intelligētiā ſacre ſcpͥture ſiue doctrine Gen̄.xix. ſodomite circūentes domū Loth ꝑcuſſi ſunt cecitate:ita vt oſtiū inuenire nō poſſent. Loth interp̄tat̉ vacās: etbn̄ ſignat bonos theologos qͥ deo intendūt: quoꝝ domuseſt ſacra ſcriptura. Psͣ. In domo dei ambu. cū cōſenſu: ſꝫhodie poſſet dici de multis xp̄o. Ecce mr̄. t. ⁊ frēs tui forisſtant Math. xij. Mater xp̄i ⁊ frēs ſunt ⁊ debēt eſſe p̄lati⁊ oēs curati qͥ xp̄m in mētibus ſimpliciū adhuc ꝑuulū lactare debēt lacte ſimplicis p̄dicatōis ſicut mater: ⁊ ei debent ſuſcitari ſemen ſicut frēs ſꝫ multi ex his hodie tꝑalibus intēti ⁊ implicati foris ſtant: qꝛ ſacrā ſcripturā intelligere nō pn̄t: aīalis hō nō ꝑcipit ea q̄ ſunt ſpūs dei. j. Coꝝ.ij. Eccl̓i. vij. Deus creauit hoīem rectū: nūc aūt miſcuit ſeinfinitis qōnibus (ſꝫ tū dn̄e ẜm altitudinē tuā) .i. in virtutibus qͥbus ad te aſcēdit̉ ſicut dr̄ in psͣ. Ibunt de virtutein virtutē ⁊cͣ. in virtutibꝰ dico (mulciplicaſti fi. ho) nō inauro ⁊ argēto: vel vino ⁊ frumēto: ſicut illi de qͥbus dictūeſt ſupra. A fructu frumēti ⁊cͣ. vel (ẜm alti. t.) .i. ẜm ꝙ decet. t. altū (multiplicaſti fi. ho.) .ſ. bonis ſpūalibus: qꝛ magnos magnā decēt. Un̄ Heſter. jͣ. dr̄ ꝙ vinū abūdans ⁊ p̄cipuū ponebat̉ vt magnifi. re. dig. e. Et nota ꝙ eſt altitudo diuinitatis: vn̄ in psͣ. Nolite extollere in altū cornu. v.Et eſt altitudo ꝓfunditatis ꝯſiliorū dei. ad Rom̄. xj. O atitudo diuitiarū ſapīe ⁊ ſcīe dei. Item eſt altitudo ꝓſperitatis humane. Psͣ. ab altitudine diei timebo. Item nobilitatꝭ de qͣ Eſa. ij. Incuruabit̉ in die illa altitudo viroꝝItem intelligētie: de qua hic in psͣ. accedat hō ad cor altūNota etiā ꝙ triplex eſt multiplicatio .ſ. in numero in premio in merito. Multiplicatio in numero eſt ẜm ꝓmiſſionē abrae Gen̄. xxij. Multiplicabo ſemen tuū ſicut ſtellasceli. In p̄mio ẜm altitudinē dei. ⁊ ſicut decet eū altū ⁊ ml̓tiplicatio iſta eſt: qꝛ ſupra merita dat̉ Lu. vj. Menſurambonā ⁊ ꝯfertā ⁊ coagitatā ⁊ ſuꝑeffluentē dabūt in ſinū veſtrū. Meritū nota tribus modis accipit̉: qꝛ meritū aliqn̄notat dignitatē ẜm ꝙ dr̄: ꝙ beata Maria meruit portaredn̄m .i. digna fuit: nō tn̄ ita digna ꝙ potuiſſet ꝯqueri ſi nōfuiſſet xp̄s natꝰ de ea. Aliqn̄ aūt notat plenitudinē ſanctitatis: ita ꝙ iniuſte ageret̉ cum illo qui meruit: ſi remanente illo merito nō daret̉ ei p̄mium. vt cū aliquis meret̉ regnum celorū plenitudine virtutū ⁊ operū .ſ. ꝑ multa bona. Aliqn̄ aūt notat tm̄ rei euentū. Un̄ illud in bn̄dictiōepaſcalis cerei. O felix culpa q̄ tm̄ ac talē meruit hr̄e redēptorē qͣſi bn̄ ceſſit culpe illi vel potius culpabili illi qui tm̄ac talē habuit redemptorē .ſ. xp̄m.¶ Pſalmus XIIv ¶ Sqꝫ quo dn̄e) Titulus In finē psͣ. dauid titulus ptꝫ ꝑ p̄dicta. In hͦ psͣ. on̄dit̉ quātus fueritardor ⁊ deſideriū antiqͦꝝ deſiderantiū primuꝫxp̄i aduentū ⁊ myſtice on̄dit̉ deſideriū modernoꝝ deſiderantiū ẜm aduentū: qd̓ deſideriū qͥ habet mūdū nō amathic .ſ. charitas xp̄i eſt manifeſta huius psͣ. q̄ dr̄ multipliciter .ſ. quā habuit Ephe. ij. Deus qui diues eſt miſcd̓ia ꝓpter nimiā charitatē ſua qua diligit nos cū eſſemus mortui pctīs ꝯuinificauit nos ⁊ charitas quā docuit Io. xiij.Mandatū no. do. vo. vt dili. inuicē ⁊ charitas quā deditLuce. xij. Ignē veni mittere in terrā. Intentōe monet addeſideriū eternoꝝ. Modus biꝑtitus eſt psͣ. In pͥma ꝑteexprimit deſideriū antiquorū patrū qͣꝫtum ad primū aduentū. In ſcd̓a in ꝑſona cuiuſlibet fidelis petit vt illuminet̉ ne capiat̉ a laqueis dyaboli: ibi (reſpice ⁊ exaudi me⁊cͣ) Propheta ergo in ꝑſona antiquorū de dilatiōe primiaduentus primo cōquerit̉ dicēs.¶ Uſqꝫ quo dn̄e obliuiſceris me in finem:vſqͣꝫ quo auertis faciem tuam a me.¶ Uſqꝫ quo obliuiſ. me domine) ⁊ fiat ibi modus (obliui.me) nūquid (vſqꝫ in finem) id eſt vſqꝫ ad tempora gratie

(

Qualiterimpij ⁊ peccatores incircuitu ābulant

Psͣ. xij.

Meritumtriplex

Triplexmultiplicatio

Ml̓tiplealtitudo