Pſalmus

cere. ad Ro. vj. Quem fructū habuiſtis tūc in his in qui.nūc. e. ⁊ hoc modo legendo notat hec p̄poſitio ꝓpter cauſam finalē: poteſt aūt aliter legi vt notat cauſam impelletē: vt ſit ſenſus. (ꝓpter qͥd ⁊cͣ.) .i. quid mouit eū vt iſta faceret: ⁊ ſubdit (quid fuit) .ſ. p̄ſumptio (dixit em̄ ī cor ſuo)id eſt cogitauit (nō reqͥret) deꝰ iſta q̄ facio: vn̄ ſupra (auertit fa. ſu. ⁊cͣ.) poteſt aūt queri de quolibꝫ peccatore (ꝓpterqͥd irritauit impius deū) vt q̄rat̉ ⁊ de cā impellēte ⁊ pͥmode finali (ꝓpter qͥd ⁊cͣ.) q. ꝓ nihilo qꝛ pro pctō ꝙ multꝭ decauſis abhominādū ⁊ cōtemnēdū eſt vicꝫ qꝛ viliſſimū eſtEzech. xviij. Quare moriemini domꝰ iſrl̓. qͣni pro nihilo .ſ.pro pctō qd̓ nihil ⁊ viliſſimū eſt: vn̄ ph̓us. Si ſcirem deosignoſcituros ⁊ hoīes ignoraturos: adhuc dedignarer pecs.care. Itē qꝛ ſordidū eſt peccatū. Deut̓. Peccauerūt ei nōfilij eius in ſordibus. Itē qꝛ parū durat. Greg. Momētaneū eſt ⁊ leue: qd̓ delectat: eternū eſt qd̓ cruciat. Itē qꝛ laborioſum. Sap. v. Laſſati ſumꝰ in viā iniqͥtatis ⁊ ꝑditionis ambulauimꝰ vias difficiles. Hiere. ix. Vt iniq̄ agerētlaborauerūt. ⁊ Greg. Uigilijs ⁊ cruciatibꝰ cruciatu mertur eternū: vel (ꝓpter quid). Scd̓o mō vt q̄rat que fuit cāimpellēs ad pctm̄. q. dicat nulla qꝛ hoſtꝭ eſt debilis: vndelaHier. Debilis ē hoſtis qͥ nō pōt vince̓ niſi volentē. Itē nihil pōt eū cogere ad pctm̄. Sene. Res hūane ī bono ſuntnemo niſi in ſuo vicio fit miſer: omitte excuſationē nempeccat inuitus. ⁊ Augu. Pctm̄ adeo eſt voluntariū qd̓ ſinō volūtariū nō eſt pctm̄. Itē hō hꝫ preſidiū angeloꝝ. ps.Angelis ſu. māda. de te: vt cuſt. t. in oī. vi. t. Itē hꝫ ip̄m deum in auxiliū. ps. Cū ip̄o ſuꝫ in tribu. j. Coꝝ. x. Fidelis eſtdeꝰ qui nō patiet̉ vos tēptari vltra id qd̓ po. cū igit̉ pctm̄ſit ita deteſtandū vt p̄diximꝰ ⁊ debilis ſit hoſtis ⁊ dei ⁊ angeloꝝ hēamus auxiliū (ꝓpter qͥd irritauit impius deū dixit em̄ in corde ſuo nō eſt deꝰ) requirēs .ſ. ad vindicanduꝫet ita hͦ fit ex defectu fidei: qꝛ ſi qͥs timeret penā gehēne etcrederet p̄mia patrie. nunqͣꝫ peccaret mortalit̓: vn̄ OrigeSi cuius cā periclitat̉: cōſulit iura ⁊ leg. peritos ſi qͥs infirmat̉ cōſulit medicos ne moriat̉: ſꝫ nō cōſulit ſacra ſcripturā ne puniat̉: ⁊ qͣre facit hoc: qꝛ credit: illd̓ ꝟo minime⁊ tn̄ dr̄ Eſa. viij. Cū dixerint vobis querite a phitōnibus⁊ a diuinis qͥ ſtudēt incātatiōibus ſuis. Nūquid nō ppl̓sa deo q̄ret viſionē pro viuis ⁊ mortuis. q. d. ita ad legemmag. ⁊ ad teſtamentū impius irritat deū: ſed deus proſpicit ꝙ veniat dies eius ⁊ hoc eſt.¶ Uides quoniā tu laborē et dolorem conſideras: vt tradas eos in manus tuas.¶ Uides qm̄ tu la. ⁊ do. cōſi. vt tra. e. in ma. t.) qd̓ ſic conſtrue (vides) vt .i. quomō (tradas. e. in ma. t.) .ſ. antixp̄m⁊ ſeruos eius ad puniendū: ⁊ hͦ (quoniā tu labo. et do. cōſi.) quē ſanctis in via intulerūt: hoc eſt qd̓ ſupra dixit ſublinguā eius labor ⁊ do. vel ſic ẜm Auguſtinū interrogatiue (vides) .i. vidēdo diſſimulas: qꝛ tu times laborē nimium pati in puniēdo. hoc eſt (quoniā tu labo. ⁊ do. cō. vtid eſt (ſi trades. e. in ma. t. ad puniendū dolorē dicit qͣꝫtuad irā interiorē laborē dicit qͣꝫtū ad opus vindicte exterius: eſt gͦ ſenſus. o dn̄e nūquid impunita dimittes ſcelereoꝝ vt ip̄i dicūt eo ꝙ timeas in puniēdo laborare ⁊ iraſcmore hoīm abſit on̄ſa a ꝓpheta dei iuſticia quā exhibit puniēdo malos agit de eiꝰ miſcd̓ia quā exhibet bonis ⁊ hͦ duobus mōis ꝓtegēdo a malo: ⁊ adiuuādo in bono: ⁊ hͦ eſt¶ Tibi derelictus eſt pauper: orphano tueris adiutor.¶ Tibi derelictus eſt pauꝑ) vt eū ꝓtegas. Ecce pͥmū ⁊ lege diſcretiue ⁊ cū pondere. q. tibi qui talis es de ſcd̓o ſubdit (orphano tu) non alius (eris adiutor) ad bonū faciendū orphanus eſt cui pater mūdus ⁊ mater cōcupiſcentiamortui ſunt de qͥbus Ezech. xvj. Pater tuus amorreusmater tua cethea: amorreus interp̄tat̉ amaricās: hoc eſtmūdus multis amaritudinibꝰ ⁊ doloribus ſuos afficit cethea interpretat̉ tenebreſcēs ⁊ ſignat carnē ſiue carnis cōcupiſcentiaꝫ q̄ lumen rationis abſorbet ⁊ obtenebrat. psͣ.Suꝑcecidit ignis cōcupīe ⁊ nō viderūt ſo. iuſticie. Moraliter: vſus iſte p̄latorū eſt. (tibi derelictus eſt pau. ⁊cͣ.) Un̄

de malis cōquerit̉ dn̄s Eſa. j. Pupillo nō iudicant cā vidue nō ingredit̉ ad illos: quo aūt adiuuat pauꝑem ſb̓dit¶ Contere brachiū peccatoris et maligni:queret̉ peccatū illius ⁊ non inueniet̉.¶ Contere brachiū) .i. fortitudinē. (peccatoris) .i. antixp̄iqui dr̄ ꝑ excellentiā peccator qͣꝫtum ad ſe. (⁊ maligni) qͣꝫtum ad proximū ⁊ vere cōteres: (qꝛ queret̉ pctm̄ illiusid eſt iudicabit̉ de peccato ſuo ⁊ peribit. Un̄ addit. (et nōinueniet̉) quia peribit proiectus in tenebras exteriores.Math. xlv. Uidi impiū ſuperexaltatuꝫ ⁊ ele. ſicut ce. li. ettrāſiui. ⁊ ecce nō erat q̄ſiui eū ⁊ nō eſt inuētus locus eius.vel ſic: (queret̉ pctm̄ illius). vtrū adhuc neceſſariū ſit adpurgationē peccatorū. (⁊ nō inue.) qꝛ nō erit neceſſariuꝫpurgata eccl̓ia ſicut lima nō eſt neceſſaria ferro planato.Et nota ꝙ multis modis accipit̉ brachiū in ſcriptura: dicit̉ em̄ brachiū potētia ſicut hic: dicit̉ etiā brachium bonaintentio. psͣ. Poſuiſti vt arcū ere. bra. m. Itē xp̄us dr̄ brachiū. Eſa. liij. Brachiū dn̄i cui reuelatū eſt. Item dr̄ brachiū fortitudo corporalis. Iob. xviij. Cōſumat brachia illius pͥmogenita mors. Primū brachiū eſt cōterendū. Secundū appetendū ⁊ deſiderandū. Terciū eſt exaltanduꝫQuartū nō eſt curandū: qꝛ ſicut dr̄ in psͣ. Non in tibijs viri beneplacitum erit ei.¶ Dominus regnabit ineternū et in ſeculū ſeculi: peribitis gentes de terra illius.¶ Dominus regnabit). cōtinuatio ille cū ſuis peribit: ſed(dn̄s) .ſ. xp̄s. regnabit) .i. innoteſcet eſſe rex illis defunctꝭ.j. Coꝝ. xv. Cū euacuauerit oēm principatū ⁊ ptātē: oportet aut illū regnare: donec ponat omēs inimicos ſub pedibus eius. (regnabit). dico nō ad horā ſed (ineternū. ⁊id eſt in ſeculū ſeculi. (vos aūt gētes) .i. geniti tales .ſ. filijire ⁊ gentiliter viuētes. (ꝑibitis de terra illius) .i. xp̄i de qͣin psͣ. Credo videre bona do. in ter. vi. ⁊ Gen̄. penul. Iſa.char aſinus fortis accubans inter terminos vidit requi.qd̓ eſſet bona ⁊ ter. ꝙ optima ⁊ ſuppoſuit humerū ſuū adpor. Iſachar interptat̉ vir mercedis ⁊ ſignat illos qͦ meicedē eternā intantū diligūt vt ſe illi quaſi matrimonio cōiūxerint cogitatiōe ⁊ auiditate ei adherētes aſinus cōtentus eſt viliſſimo pabulo. ita ⁊ ipſi habitantes inter terminos .i. neqꝫ in corpore neqꝫ extra corpus. Iob. vij. Suſpēdiū elegit anīa. m. vidit oculo intellectus cōtemplando etoculo affectus p̄libādo requiē eternā Et notat hic duo inqͥbus totū gaudiū paradiſi cōſiſtit .ſ. defectū oīs mali: Un̄dicit requiē ⁊ abundantiā oīs boni: vn̄ dicit terrā q̄ .ſ. afferet fructū oīs boni: et ideo dicit vidit requiē ꝙ eſſet bona⁊ terram quod op. in his autem.¶ Deſideriū pauperū exaudiuit dn̄s preparationē cordis eoꝝ audiuit auris tua.¶ Deſideriū pau. exaudi. dn̄s). Hic agit de ſaluādis in qͦbus quattuor notant̉. Primo impletio deſiderij cū dicit:(deſideriū pau. exau. dn̄s). Secūdo facilitas exaudiendicū dicit (p̄parationē cordis. e. audi. au. t. Tercio remuneratio cū dicit. (iudicare pupillo ⁊cͣ .i. remunerare ſicut meruerūt. Quarto ſecuritas pͥmij ibi (vt nō appo. vltra. ⁊cͣ)Dicit ergo. (deſideriū pau. quo diē iudicij deſiderabāt ꝓpter mala q̄ ſuſtinebāt. (exaudiuit dn̄s). deſideriū aūt viri iuſti in tribus debet cōſiſtere qꝛ tria debet cōſiderare videlicet vt ſit in ſe mūdus a peccato: vt ſit vtilis proximo:vt ſit deuotus deo: Un̄ dicit̉ Prouer. xj. Deſiderium iuſtiM3tere.omne bonū om̄e diſtribuit hic tāgit illa tria teſte Mich.vj. Indicabo tibi o homo qͥd ſit bonū ⁊ quid dn̄s q̄rat ate vtiqꝫ facere iudiciū homīs ſe iudicantis in cōtritione ⁊⁊ cōfeſſione mūdat a pctō. Prouerb̓. xx. Rex qui ſedet inſolio iudicij intuitu ſuo diſ. omne ma. ⁊ diligere miſcd̓iaꝫ.ecce ſecundū ⁊ ſollicite ambu. cū deo. t. ecce terciū: ⁊ ꝓpterhec tria pōt homo dici vir deſideriorū ſicut Daniel. ſꝫ nōniſi a deo dn̄t hec deſideria peti. psͣ. Dn̄e an̄ te oē deſideriū(⁊ auris. t.) .i. clemētia. t. ⁊ eſt methaplaſmus (audiuit pͥpa. cor. e.) .i. cor eorū p̄paratū ad ſeruiendū tibi vel ad recipiendū te ſicut in templo: duobus aūt modis preparat̉

Moralit̓.

Ꝙ peccatu ſit volūtariū et exdefectu fdei ꝓcedꝫ

UPeccatuꝫabhominādū multisde cauſis.

32

37

Deſideriiſanctū ī tribus dꝫ cōſiſtere.

Ꝙ multismodis dictur brachiū