NonusXV III

XV III

factus eſt hereticus vt inſignis ⁊ famoſus hēretur. vel ſic(nō mo. a ge.) mortali. (in ge.) immortalē (ſine ma) .i. ſine malis artibꝰ: putabit em̄ ſe ꝑ malas artes vētuꝝ de terra in celū cū corꝑe ſicut attēptauit Symon magus vl̓ ſic.(nō mo. a ge. in ge) .i. ſꝑ viuā et regnabo ⁊ addit ꝓph̓a (ſine malo). q. d. viues quideꝫ ſed nō ſine malo: qꝛ viues inmorte eterna. Nec mirū ſi ita dicet: qꝛ malicia plenus eritcuius maliciā proſequit̉ dicens.¶ Cuius maledictiōe os plenū eſt ⁊ amaritudine ⁊ dolo: ſub līgua eiꝰ labor ⁊ dolor¶ Cuius). q. d. ex ſuꝑbia de qͣ p̄dictū eſt faciet hec malaſequunt̉ pͥmo blaſphemia. Un̄ dicit (cuius os maledictone) .i. blaſphemijs (ple. eſt) Dan̄. xj. Aduerſum deū eorū loq̄t̉ magnifica. ⁊ deū pr̄m ſuoꝝ nō reputabit ⁊ Apocxiij. Datū eſt ei os loquēs magna ⁊ blaſphemiā Scd̓o ceminabitur bonis: vn̄ dicit (⁊ amaritudine) .i. amara conminatiōe ⁊ incautos decipiet: vn̄ ſequit̉ (⁊ dolo) .i. verbidoloſis ⁊ ꝓmiſſis ⁊ hoc vt faciat multū laborabit: vn̄ ſetur (ſub lingua eius labor) qͣſi ſubditur .i. vt quid dicere⁊ cōminabit̉ ⁊ ꝓmittet executioni mādet̉ laborē magnſuſtinebit. Hiere. ix. Docuerūt linguā ſuā loqui mādacivt iniq̄ agerēt. Greg. Dū fallacia ſuū cor tueri cogit̉: durolabore fatigat̉: ⁊ qꝛ nō ſꝑ poterit facere ad libitū ſuū dolebit: vn̄ addit (⁊ dolor) Itē ꝑ hͦ qd̓ dicit (ſub lingua) innuit qd̓ hoc occultū erit. Iob. xx. Cū dulce fuerit in ore eiusmalū abſcōdet illud ſub lin. ſua. Greg. in lingua ⁊ nō ſublingua malū eſſet ſi loquēs maliciā aꝑiret: iō dicit (ſb̓ lingua. e. la. ⁊ do.) labor ex ꝑte corꝑis: dolor ex ꝑte anīe: ⁊ merito: qꝛ labor ꝓmiſſus fuit ade cui dictū eſt Gen̄. iij. In labore comedes: ⁊ dolor fuit ꝓmiſſus eue cui ibidē dictuneſt. In dolore paries. ꝓuerb̓. xvj. Uir iniquus lactat amicū ſuū ⁊ ducit ꝑ viā non bonā qui atto. oculis cogitat praua ⁊ mordens labia ſua ꝑfi. ma. Prouer xxvj. Labijs ſuis intelligit̉ inimicus cū corde tractauerit dolos qn̄ ⁊cͣ. etſequitur: quō laborabit ad ꝑdendos bonos.¶ Sedet in inſidijs cum diuitibus in occultis vt interficiat innocentem.¶ Sedet) morā faciēs (in inſidijs) ſicut latro (cū di.) qͦsipſe ditabit: vt cupidos diuitiaꝝ ad ſe cōuertat: non dicꝙ ſedeat cū pauꝑibus: qꝛ ſicut nulla ꝑticipatio iuſticie ainiquitatē. ij. Coꝝ. vj. Ita nulla eſt ꝑticipatio pauꝑis acdiuitē Eccl̓i. xiij. Quid cōicabit cacabus ad ollā: ⁊ hoc faciet (in occultꝭ) hypocrita em̄ erit nec ſe inſidiatorē dicet:ſꝫ potiꝰ ſaluatorē ſe eē ſimulabit ⁊ hͦ fine faciet iſta (vt interfi. innocē.) faciēdo eū nocētē: xp̄s ecōtrario vt viuificeIo. iij. Nō miſit deꝰ fi. ſu. vt iudi. mun. ſꝫ vt ſal. mun. ꝑ in¶ Oculi eius in pauperem reſpiciūt inſidiatur in abſcondito quaſi leo in ſpelūca ſua¶ Oculi eius) cōtinuatio licꝫ ſit peſſimꝰ: vt p̄dictū eſt: tivolet aſſimilari xp̄o qui reſpicit pauꝑes. Eſa. vlt. Ad qureſpiciā niſi ad pauꝑ. ⁊cͣ. ⁊ iō dicit: (oculi eius) .i. antij(in pau. reſpi.) quaſi miſerēdo ⁊ cōpatiēdo: ita faciūt hꝫpocrite: ſꝫ lꝫ ſimulet mīam: nihilominꝰ tn̄ ⁊ crudelis: ⁊ neqͣꝫ erit: vn̄ addit (inſidiat̉ ī abſcōdito) vt qūocūqꝫ noceꝫqꝛ ſicut dr̄ Eſa. x. Ad cōterendū erit cor eiꝰ ⁊ ad internitionē gentiū nō paucarū (qͣſi leo in ſpe .ſ.) .i. vult nocereviolentiā ⁊ ꝑ fraudē (qͣſi leo) qͣꝫtum ad violentiaꝫ. Tren̄iij. Uſus inſidiās factus eſt mihi leo in abſcōdito ibi glohis duabꝰ beſtijs omīs ſeuitia dyaboli monſtrat̉ (in ſpelū .ſ.) qͣꝫtum ad fraudulentiā qꝛ antixp̄s tres ꝑſecutiōesq̄ diuerſis tꝑibus fuerūt in eccl̓ia .ſ. ſtragē martyrū conflictū hereticoꝝ ſeductionē falſoꝝ fratrū cōflabit in vnā ꝑſcutionē: ⁊ iō maior erit illa tribulatio oībus alijs. Math.xxiiij. Erit tunc tribulatō magna qͣlis nunqͣꝫ fuit ab initiomūdi: neqꝫ fiet: vn̄ Amos. v. Qūo ſi fugiat vir a facie leonis ⁊ occurrat ei vrſus ⁊ ingrediat̉ domum ⁊ innitat̉ manū ſuꝑ parietē ⁊ mordeat eum coluber: ꝑ leonē qui feroreſt ⁊ ſuꝑbus ſignatur tyrannica p̄ſecutio: ꝑ vrſum qui infirmus eſt capite ⁊ duriſſima pelle tegitur ſignificant̉ heretici qͥ infirmitatē capitis .i. mentis. infidelitatē patiūtur.

⁊ duri ⁊ incorrigibiles ſunt. Prouer. xxv. Leo rugiēs ⁊ vrſus eſuriēs pͥncipes ip̄ius ſuꝑ populū pauperē: ꝑ colubꝝmordentē in domo: domeſticus inimicus. ſcꝫ falſus fraterad quid aūt inſidietur. aperit propheta ſubdens.¶ Inſidiatur vt rapiat pauperē rapere pauperem dum attrahit eum.¶ Inſidiatur vt rapi. pau.) ꝑ violentiā ⁊ inſidiatur repete raꝑe pau. per fraudulentia: dum attra. e. blāditijs ⁊ ꝓmiſſis. de quibus promiſſis ſubdit.¶ In laqueo ſuo humiliabit euꝫ: inclinabitſe ⁊ cadet cū dominatus fuerit pauperum.¶ In laqueo ⁊cͣ.) laqueus iſte eſt felicitatꝭ ⁊ diuitiaꝝ promiſſio q̄ ſunt laqueus. j. Thi. vj. Qui volunt diuites fieriinci. in temp. ⁊ in la. diaboli (ſuo) .i. qui ſibi fit .i. ad volurtatē ſuā: vel (ſuo) .i. qͥ ſibi fit ad illaq̄andū eū (humiliabiteū) .ſ. pauperē: qꝛ qͣntum ip̄e in tꝑalibus diuitijs ⁊ honoribꝰ extollet̉ tantū pauꝑ cōtemnet̉: vel (hūiliabit) .i. ſibiſb̓ijciet qn̄tum ad illos qͣs ꝑuertet. hic eſt em̄ draco de qͦdr̄ in Apocͣ. xij. Ꝙ cauda eiꝰ trahebat terciā ꝑtem ſtellaꝝceli: qꝛ multi cōuertent̉ ad eū: etiā de his qͥ ſtelle celi. i. boni pͥus erāt. Ecce iam dixit ꝓph̓a qūo antixp̄s ad alios ſehabebit: poſtea ſb̓iungit qͦ modo ſe habebit ī ſeip̄o: vn̄ dicit (inclinabit ſe) ad delitias ⁊ voluptatē carnalem. Eccl̓i.xlvij. Dicit̉ ad ſalomonē inclinaſti femora. t. mulieribus.ps. Oēs declinauerūt ſi. inuti. facti ſunt alibi oculos ſuosſta. decli. in terrā. ſed tandē cadet cū do. fu. pau. qꝛ cū extulerit ſe nō ſolū ſuꝑ pauꝑes: ſed ⁊ ſupra om̄e qd̓ dr̄ ⁊ colit̉deus: vt dr̄. ij. Theſſal̓. ij. Tūc dicit̉ ei fulminare ⁊ ita fulminatus cadet: qꝛ ſicut ibi. ij. Theſſal̓. dicitur. Interficieteū dn̄s ieſus ſpū oris ſui: ſic ambicioſi. psͣ. Alliſiſti eos dūalle. Iob. xxx. Eleuaſti me ⁊ qͣſi ſuꝑ ventū ponēs alliſiſtime valide. Eccl̓i. xxxij. Rectorē te poſuerūt eſto in illis ⁊cͣj. Pet̓. v. Neqꝫ vt dn̄antes in cle. ⁊ hoc totū proueniet antichriſto ex defectu fidei: qd̓ innuit propheta ſubiungens.¶ Dixit enī in corde ſuo oblitus eſt deus:auertit faciem ſuam ne videat in finem.¶ Dixit em̄ in cor. ſuo) .i. apud ſe nō palā (oblitus eſt deus) me punire ⁊ ita (auertit faciē ſuā ne videat in finē) .i.ne extremo iudicio puniat: vl̓ (ne vide. in fi.) .i. in iſtud extremū elementū .ſ. terra. q. d. deus nō curat tꝑalia iſta: necea q̄ fiunt in terra: ſed tm̄ celeſtia ⁊ ea q̄ fiunt in celis: ⁊ cōplectit̉ hic tria tꝑa .ſ. p̄teritū cū dicit (oblitus eſt deus) p̄ſens cū dicit (auertit faciē) futurū cū dicit (ne vide. in fi.)Cōtra pͥmū Eccl̓. xxiiij. Mēoria. m. ingene. ſe. cōtra ſcd̓mProuer. xvj. Omnes vie hoīm patent oculis eius. Iob.xxxvij. Suꝑ oēs celos cōſiderat ⁊cͣ. Cōtra terciū dicit̉ ſupra: quoniā non in finem oblitus. e. pau.¶ Exurge domine deus ⁊ exaltetur manustua: ne obliuiſcaris pauperum.¶ Exurge dn̄e). Quīta ꝑs in qua ſub voce nauicule Petri inter ꝓcellas fluctuatis .ſ. eccl̓ie laborantis: maxīe tꝑeantixp̄i qͣſi dn̄m in naui dormientē ſuſcitās exclamat (exurge dn̄e deus) a ſomno quo videris dormire qͥ ſinis pauperes tribulari. psͣ. Excitatꝰ eſt tanqͣꝫ dor. dn̄s: excitat̉ aūtclamore paupeꝝ. ps. ꝓpter miſeriā inopū. ⁊ ge. pau. nūc exur. dicit dn̄s (exurge) ergo qͣſi de ſomno: inſurge ad vindictā ⁊ cōſurge ad auxiliū (⁊ exaltet̉ manꝰ. t.) .i. mōſtreturpotētia tua ī iudicio. Eſa. ij. Exaltabit̉ dn̄s ſolus ī die illaqꝛ dies illa dn̄i exerci. ſuꝑ. o. ſuꝑ ⁊ ex. ⁊cͣ. ⁊ loqͥt̉ hͨ ꝑ ſil̓e cūdicit (exurge ⁊ exal. ma. t.) ſic̄ qn̄ aliqͥs vult alique ꝟberare fortit̉ exurgit ⁊ manū leuat vt fortiꝰ poſſit ꝑcutē (ne obliuiſcaris pau.) ſicut putāt impij: vn̄ ſupra dixit in cordeſuo oblitus eſt deꝰ. Eſa. xlix. Nūquid pōt obliuiſci mulierinfan .ſ. vt nō miſereat̉ filio vteri ſui. Uidēs aūt eccl̓ia ſe īillo iudicio liberandā exultat ⁊ ꝑſecutori inſultat dicens.¶ Propter quid irritauit impius deum: dixit enim in corde ſuo non requiret.¶ Propter qͥd irritauit impius deū) .i. antixp̄s ⁊ complices eius ꝑſequēdo ſanctos .i. qͥd profuit ei tanta mala fa-

c 2

De malicia antixp̄i

30

35

33

36

34