OctauusXIIII
XIIII
In terra viuoꝝ eſt ſūma felicitas. In t̓ra mortuoꝝ ſūmaīfelicitas. In t̓ra viuētiū ⁊ moriētiū ꝓſꝑitas ⁊ aduerſitas.¶ Qm̄ eleuata ē magnificētia tua ſuꝑ celos¶ Cōtinuatio admirabile eſt ⁊cͣ. ⁊ ecce in quo p̄cipue .ſ. inaſcēſione (magnificētia. t.) O pr̄ .i. filiꝰ tuus ꝑ quē magnficatꝰ es: ⁊ q̄ magnificaſti. Io. xiij. Nūc clarificatꝰ eſt filiꝰhoīs: ⁊ deꝰ clarificatꝰ eſt in eo: ⁊ ita ꝑ hͦ qd̓ dicit: magnificētia notat̉ in xp̄o vtraqꝫ naͣ. Notat em̄ actionē ⁊ paſſionē ẜm ꝙ hō magnificatꝰ ⁊ clarificatꝰ eſt a pr̄e: ẜm ꝙ deuꝫclarificauit ⁊ magnificauit pr̄em hic (magnificentia eleuta eſt) in aſcēſione: ẜm illud Abac̄. iij. Alia lr̄a. eleuatꝰ eſſol .i. xp̄s ⁊ luna .i. eccīa ſtetit in ordine ſuo (ſuꝑ celos) aclr̄am: vel (ſuꝑ celos) .i. apl̓os ⁊ viros ſpūales q̄ dicunt̉ ceili ml̓tis rōnibꝰ. Primo: qꝛ ſūt alti. ad Phil̓. iij. Noſtra cōuerſatio ī celis eſt. Iob. vij. Suſpēdiū eligit anīa mea ⁊cͣ.Scd̓o: qꝛ ſꝑ voluunt̉ ⁊ nunqͣꝫ retrocedūt. ad Phil̓. iij. poſterioꝝ oblitꝰ ad anteriora me extēdo. Eze. j. Aīalia ibar3⁊ nō reuertebant̉ ecōtrario mali facti ſunt retrorſuꝫ ⁊ nōan̄ Hiere. vij. Tercio qꝛ lꝫ moueant̉ nūqͣꝫ tn̄ laſſant̉ Eſaxl. Currēt ⁊ nō laborabūt: ambulabūt ⁊ nō deficiēt. Quato: qꝛ mouent̉ ordinate. j. Coꝝ. xiiij. Oīa honeſte ⁊ ẜm ordine fiant. Iob. xxxviij. Nūqͥd noſti ordinē celi ⁊cͣ. Quirto: qꝛ ab eis deſcendit pluuia doctrine. Eſa. xlv. d. Rorateceli deſuꝑ. Deut̓. xj. Ne claudat dn̄s celū ⁊ pluuie non deſcendāt: vel (ſuꝑ celos) .i. ſuꝑ oēs rōnales creaturas angelicas .ſ. hūanas j. Pe. iiij. Prouectꝰ in celū ſb̓iectis angelis ſibi ptātibꝰ ⁊ ꝟtutibꝰ: vl̓ (ſuꝑ ce.) .i. ſcpͥturas: qꝛ excedit eloq̄a oīm ſcpͥturaꝝ q̄ dicūt̉ celi: qꝛ declant diuīa ſecreta ⁊ qn̄qꝫ reuelāt Eſa. xxxiiij. Cōplicabūt̉: ſicut lib̓ celi.¶ Ex ore infantiū ⁊ lactentium ꝑfeciſti laudem propter inimicos tuos: vt deſtruasinimicum ⁊ vltorem.¶ Hoc ad lr̄am factū eſt qn̄ pueri hebreoꝝ cū ramis palmaꝝ obuiā xp̄o venerūt cātantes: bn̄dictꝰ qͥ ve. in no. do.Math. xxj. Un̄ dn̄s ꝯͣ iudeos murmurātes ꝓpoſuit hunverſuꝫ dicēs. Nū legiſtis: qꝛ ex ore infan. ⁊ lac. per. lau. ꝓpter inimi. t. cōfundēdos. vn̄ dix. eis Lu. xix. Si hij tacuerint lapides clamabūt (vt deſtrū. ini.) phariſeū: iudeū: (vltorē) emulatorē le. moſayce. Gal̓. j. Abūdātiꝰ emulatoexiſtēs paternaꝝ meaꝝ traditionū. Un̄ alia lr̄a hꝫ defenſorē Miſt. (ex ore infan. ⁊ lac.) .i. ſimpliciū qͥ ſugunt duovbera q̄ ſunt duo teſtamenta: de qͥbus Can̄. vij. Duo vbora ſicut duo hinnuli gemelli capree (perfe. lau. ) .i. ꝑficie:hͦ impletuꝫ fuit qn̄ apl̓os viros ſimplices miſit p̄dicare: ⁊implet̉ qͦtidie: qꝛ tales ſimplices cōuertūt anīas ad deū. j.Coꝝ. j. Placuit deo ꝑ ſtulticiā p̄dicatiōis ſaluos face̓ credētes. Eſa. xxxij. Cor ſtultoꝝ intelliget ſapīam ⁊ līguā balboꝝ velocit̉ loq̄t̉ (ꝓpt̓ ini. t.) cōuertēdos qͦſdā ⁊ qͦſdā cōfundēdos. inimici dn̄i ſt̓ ſuꝑbi. ps. Suꝑbia eoꝝ qͥ te. odeaſ. ſꝑ. ipſi enī dei gloriā volūt auferre: de qͣ Eſa. xlviij. Gloriā. in. alteri nō dabo: volūt auferre illi. Iob. xv. Tetēditaduerſus deū ma. ſuā ⁊ ꝯͣ oīpotentē roboratꝰ eſt occurritaduerſus deū erecto collo. Itē inimici dei ſunt mūdi amatores: de qͥbus dixit Iac. iiij. Quicūqꝫ voluerit amicꝰ eſſehuiꝰ mūdi inimicꝰ dei cōſtituit̉: vt (deſtruas ini. ⁊ vlto) .i.antixp̄m qͥ anthonomatice dicet̉ inimicꝰ dei: ⁊ ꝓpter ſubiā: de qͣ. ij. Theſ. ij. Qui aduerſat̉ ⁊ extollit̉ ſupra oē qd̓dr̄ deꝰ aūt qd̓ colit̉ ita vt in tēplo dei ſedeat on̄dens ſe tāqͣꝫ ſit deꝰ: ⁊ ꝓpter amorē mūdi quē ipſe maxīe hēbit. Ultoraūt dr̄ antixp̄s: qꝛ ꝓpt̓ pctā hoīm .i. exigētibꝰ pctīs veniet.Iob. xxxiiij. Regnare fecit hoīem ꝓpt̓ pctā ⁊c̄. Propter gͦdixit finē gnͣalem ⁊ ꝓpinquū (vt deſtruas) dixit fine ſpēalē ⁊ remotū: vel inimicū appellat antixp̄m ⁊ cōplices eiꝰ.Ultorem ꝟo dixit herodem qͥ pueros interfecit.¶ Qm̄ videbo celos tuos ope ra digitoruꝫtuorū: lunam ⁊ ſtellas que tu fundaſti.¶ Cōtinuo dico ꝑfe. lau. ⁊ vere ꝑficiet̉ (qm̄ vide.) intellectu fidei dixit dauid in ꝓpria ꝑſona vl̓ in ꝑ. electoꝝ (celostuos) .i. apl̓os: de qͥbꝰ Iob. xxvj. Spūs dn̄i ornauit celosſcꝫ ī die penul. (celos) dico qͥ ſunt (opa digitoꝝ. t.) .i. totius trinitatꝭ. Eſa. xl. Qui appēdit. tribꝰ digitꝭ moleꝫ terre .i.
lū oꝑadei vl̓ oꝑa manuū dei ſꝫ digitoꝝ: ſunt em̄ oꝑa dei coīa om̄screature: de qͥbꝰ ſolū dixit ⁊ facta ſt̓ oꝑa. ꝟo manuū eiꝰ. q.ſpālia ſūt hoīes ⁊ angeli (oꝑa aūt digitoꝝ). q. ſingl̓aria etdiſcreta ſunt apl̓i in qͥbus fuit maxīa gr̄e ⁊ diſcretiōis diſtributio: ꝑ digitos em̄ diſcretio deſignaꝰ (lunā) .i. eccl̓iaꝫvl̓em q̄ a ſole xp̄o. illumīat̉ (⁊ ſtellas) .i. ſingulas eccl̓iasvl̓ quaſlibꝫ fideliū aīas (q̄ tu fūdaſti) ⁊ h̓ ſupra teip̄m: qͥaſicut dr̄. j. ad Coꝝ. iij. Nemo pōt aliud fundamētū pone̓p̄ter id qd̓ poſitū eſt qd̓ eſt xp̄s ieſus. Ipſe em̄ eſt fundamētū fundamētoꝝ .i. apl̓oꝝ: qͥ ⁊ dicūt̉ fundamēta. Eccl̓i.xxvj. Fūdamēta et̓na ſuꝑ petrā ſolidā .i. ſuꝑ xp̄m fundamētū. Myſt. (qm̄ vide. ce.) ⁊cͣ. Celi dicūt̉ viri ſpūales: vtſupradictū eſt q̄ ſūt oꝑa digitoꝝ dei. Deus em̄ hꝫ qͥnqꝫ digitos ꝑ qͦs facit hoīes (celos) .i. celeſtes. Primꝰ ē pollex qͥhꝫ duos articl̓os ſiue duas lucturas ꝑ qd̓ ſignificat̉ fortitudo q̄ cōſiſtit in duobꝰ .ſ. in patīa aduerſoꝝ ⁊ conſtāti agtgreſſiōe arduoꝝ. Scd̓s eſt index qͥ hꝫ tres articl̓os: ꝑ quē qprudētia deſignat̉ q̄ cōſiſtit in tribꝰ .ſ. in mēoria p̄teritoꝝ:⁊ circūſpectōe pn̄tiū ⁊ in ꝓuidētia futuroꝝ. Apoc. iiij. aīalia in circūitū ⁊ intꝰ plena erāt ocl̓is. Tertiꝰ ē mediꝰ hn̄stres articulos: ꝑ queꝫ deſignat̉ iuſticia q̄ ꝯſiſtit in tribꝰ. inobediētia p̄latoꝝ: in ſb̓ſidio pariū: in caſtigatiōe inferioꝝ.Quartꝰ eſt mediꝰ. hn̄s tres iūcturas: ꝑ quē ſignificat̉ tēperātia q̄ cōſiſtit in tribꝰ .ſ. ſobrietate victꝰ ⁊ hītus ⁊ incōtinētia affectꝰ ⁊ in modeſtia inceſſus. Quītus eſt auricularis: hn̄s tres articl̓os ⁊ ſignificat hūilitatē q̄ cōſiſtit in tribus .ſ. in intellectu in affectu: in exteriori cōuerſatiōe. Hicdigitus hūilitatꝭ dr̄ auricularis: qꝛ aperit intellectū. Prouer. xj. videt̉ Humilitas ibi ſapīa ⁊ qꝛ aperit aures dei vinos exaudiat. Eccl̓i. xxxv. Oratio hūiliātis ſe nubes penetrabit: horū qͥnqꝫ digitoꝝ (ſunt oꝑa celi) .i. viri ſpūales.¶ Quid eſt homo ꝙ memor es eius aut filius hominis: qm̄ viſitas eum.¶ Secūda ꝑs in qͣ agit de liberatiōe generꝭ hūani ⁊ exaltatiōe hūane nature: vt aūt gratior apꝑeat liberatio: pͦ oſtendit miſeriā liberati: qꝛ vt dicit Greg. Tūc miſcd̓ie dei ī nobis multe on̄dunt̉ cū nr̄e miſerie ad mēoriaꝫ reuocant̉: ⁊iō on̄dens hoīs miſeriā dicit (qͥd eſt hō) .ſ. pctōr deſpectiue ⁊ cū graui accētu ꝓnūciandū ē. q. d. vile qͥd eſt ſic q̄ritadmirādo: ⁊ poſtea ſb̓dit cām admiratōis (ꝗd) tu .ſ. (memor es) eiꝰ miſerēdo (aut filiꝰ hoīs) .i. qͥ innouat vita ſuādepoſita vetuſtate (qͥd eſt) repete: diſiūgit inter hoīem etfiliū hoīs. Nā nō oīs hō eſt filiꝰ hoīs. Noīe gͦ hoīs intelligit̉ qͥcūqꝫ portās imaginē veterꝭ hoīs .ſ. ade: de qͦ gr̄a ꝑiente naſcit̉ nouꝰ filiꝰ hoīs portans imaginē celeſtis homīs.(qͥd eſt) inquā (qm̄ viſitas euꝫ) nō ſolū mēor es eiꝰ vt abſentis ⁊ ꝓcul. poſiti: ſꝫ viſitas eū: vt pn̄teꝫ qͥ ꝓpe eſt ꝑ vitemūdiciā: ⁊ iō (viſitas eū) .i. lumīe vultꝰ tui illuſtras. vel ꝑhoīem intelligit̉ gnͣalit̓ qͥlibet hō: ꝑ filiꝰ hoīs xp̄s: vt dicat̉qͥd eſt hō q̄libꝫ qͣꝫ miẜ. ⁊ vilis (qd̓ me. es eiꝰ) hic nō mutatur aut filiꝰ hoīs .i. v̓ginis .ſ. xp̄s (qͥd eſt) repete .i. quātus⁊ eſt cū maxīo pondere ꝓnūciandū (qm̄ viſi. eū) hoīem ⁊hoc ꝑ (eū) .ſ. qn̄ verbū caro factū eſt. Moral̓r (qͥd eſt hō)id eſt cū ſit tā fragilis. Gen̄. vj. Nō ꝑmanebit ſpūs meusin hoīe qꝛ caro eſt. Itē tam breuis vite. Iac. iiij. Quid eſtvita noſtra vapor eſt ad modicū parens. Pſal. tanqͣꝫ olera herbarū cito decident. Itē putridus ꝑ internā corruptionē. Iob. xxv. Homo putrēdo ⁊ filius ho. ꝟmis. Itē fetidus ꝑ pctm̄. Ioh̓. xj. Quatriduanꝰ em̄ eſt iā fetet. Itemimbecillis ad reſurgendū. psͣ. Spūs vadens ⁊ nō rediensItē vanꝰ in oꝑe: vanior in ſermōe: vaniſſimꝰ in cogitatione. psͣ. Uniuerſa van. oīs hō vi. Itē ſeruꝰ dyaboli per peccatū. Hiere. xiij. Seruietis dijs alienis qͥ nō dabūt vobisrequiē die ac nocte. Io. viij. Oīs qͥ facit pctm̄ ſeruꝰ ē pctī(ꝙ mēor es eius) filiū incarnādo: qꝛ an̄ incarnatione videbat̉ oblitus homīs. Un̄ in ꝑſona antiquoꝝ patrū dr̄ inPſal. Vſqꝫ quo dn̄e obliuiſceris me in finē. vſqꝫ quo auerfa. t. in fi. a me. ⁊ in alio loco. Memēto noſtri dn̄e in benepla. populi tui .i. in filio ⁊cͣ. quare aūt oblitus eſſet determinat Eſa. xxxiij. Diſſipate ſunt vie ceſſauit trāſiens ꝑ ſemitā: irritū factū eſt pactum. ⁊ ex hoc ſequit̉: proiecit ciuita-
Apl̓i et viri ſpūalesdicunt̉ celi multꝭ rationibus
MyſticelNota deqͥnqꝫ digitis dei perquos facithoīes celeſtes.
Moralit̓.de miſeriahominis.
De viſita-