Druckschrift 
Postilla super psalteriu[m] domini Hugonis Cardinalis sancte Sabine
Seite
XIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Pſalmus

truerūt iu. in ſter. ſuo. Quarto ꝓpter exeundi difficultatēProuerb̓. ij. Oēs qui ingrediunt̉ ad reuer. nec app̄hen. ſe. vite. iſtū (lacuꝫ aperit) qn̄ incipit peccare (effodit) qn̄ pctā ml̓tiplicat (incidit ī foueā) qn̄ morit̉ in pctīs Conuertet̉ dolor eius in caput eius: inverticē ipſius iniquitas eius deſcendet. Cōtinuo ſupra diximꝰ ꝯcepit dolo. (cōuertet̉ do. e.id eſt appetitꝰ ille dolor dr̄: vt ſupradictū eſt (in ca. e.) i.in mente eiꝰ qn̄ pro eo puniet̉ (in vert. ip.) i. in rōnē (iniqui. eius deſ.) .i. eterna pena pro iniqͥtate. em̄ maxīe piniet̉ in īferno: qꝛ duplici pena igne verme. de qͥbus Eſvlti. Vermis eoꝝ mo. ⁊cͣ. caro aūt tm̄ igne. eſt em̄ qͣſi regula maximū maxīe puniet̉. Sap̄. vj. Potētes po. tor.pa. recte aūt verticē deſignat̉. vertex enī vt dicit Caſiodorus dr̄ eo capillos dextera leuaqꝫ vertat: officiirōnis eſt diſcernere. ꝓprie aūt dr̄ (cōuertet̉ ⁊cͣ.) pctm̄ en̄ab interiori ad exterius egredit̉: qꝛ pͥmo a corde. Mathxv. A corde exeūt pena aut ecōuerſo ab exteriori ad interius ingredit̉: dicit hic de pena (cōuertet̉ ⁊cͣ.) ſꝫ cuꝫ vetex etiā ſint in ſūmo videt̉ male dicat. (in verticeip̄ius deſ.) qꝛ deberet dice̓ aſcēdet. Solutio innuit naturā pctī: eo in pctō cadit ſubmittit ſe ſenſualitacui deberet p̄eſſe. ſpūal̓r aūt hic notat̉ modus dānationimaloꝝ p̄latoꝝ: qꝛ (cōuertet̉ dolor). in caput eccl̓ie ſi malepreeſt ( in verticē eiꝰ) .i. in p̄latū (iniqui.) .i. pena pro iiquitate (deſ.) p̄latus em̄ caput vertex eſt eccl̓ie: niſolū pro ſuis: ſꝫ pro pctīs alioꝝ punient̉. vn̄ in Nūe. xxv.Fornicatꝰ eſt ppl̓s ⁊cͣ. iratus dn̄s dixit ad moy. Tollcūctos pͥn. ppl̓i ſuſ. ę. ad ſolē: vt p̄tactū eſt bn̄ dicit (dſcendet in verticē) qꝛ tūc mali p̄lati ſunt ſupra alios in honoribꝰ: tūc erunt infimi in cruciatibꝰ: vn̄ dr̄ O ſex. Cōgregabunt̉ ſuꝑ eos ppl̓i ecce infimi erunt qn̄ corrpient̉ .i. punient̉ ꝓpter duas iniqͥtates ſuas: duas em̄ in8 quitates hꝫ malus p̄latus ꝓpter qͣs puniet̉. ꝓpriā. ſquaa. geſſit: ſb̓ditoꝝ quā correxit: hic modus dānatōniCeoꝝ hr̄ ab ipſo dn̄o dicēte Eſa. xxij. Uade dic ad ſobnanip̄po.. ecce dn̄s aſportari te fa. ſicut aſportat̉ pallus galinaceꝰ .ſ. pedes ſurſuꝫ caput deorſuꝫ: ẜm illud Eſa. xiiUeruntn̄ det̉ in ꝓfundū laci. Hiero. vn̄ incepit pctm̄ indeſuppliciū fuerunt pͥmi in ppl̓is pͥmi punient̉ in penis Confitebor dn̄o ẜm iuſticiaꝫ eius: et pſallam nomini domini altiſſimi. Quīta ꝑs vbi pro his oībus ꝓmittit ſe laudare deuꝫon̄dit maͣm laudis. ibi (ẜm iuſticiā) modū. ibi (pſallā)finē. ibi (noī dn̄i) cām. ibi (altiſſimi). Dicit rgo (confitbor dn̄o) cōfeſſiōe laudis pctī. em̄ ſunt hec ꝟba pnitētis: ſꝫ ꝑfecti (ẜm iuſti. eiꝰ) .i. ꝓpter iuſticiā iuſtostegit malos punit: ſolū cōfitebor ore ſed ( pſallaoꝑe qꝛ vox ſine oꝑe placet nec ad gl̓iaꝫ. m. ſꝫ (noī tuoid eſt ad honorē noīs dn̄i. j. Coꝝ. x. Omīa in gl̓iam dei facite iuſtū: quia altiſſimi. Luc. ij. Gloria in altiſſimis deo. Pſalmus VIIIOmīe dn̄s nr̄) Titulus. In finē psͣ. Dauidtorcularibꝰ. Senſus huiꝰ tituli talis eſt. ps. iſtd dirigēs nos ī finē .ſ. xp̄m eſt dauid ꝓphete ſcriptus torcularibꝰ .i. cōſtitutiōibꝰ eccl̓ie ſignificatis torculari .i. qꝛ ſicut in torculari ſunt duo .ſ. vinuꝫ acinū. ad vltimū vinū reponit̉ ī cellario: acinū extraproijcit̉: ſic in eccl̓ia ſunt boni mali: qͦs in fine ſeꝑabitdn̄s reponet bonos in cellaria ſua: ſicut dr̄ Cant̓ .j. Introduxit me rex in cellaria ſua. mali ꝟo foras mittenturApoc. vl. Foris canes venefici ⁊cͣ. recto ordīe in psagit de ꝯſtitutiōe eccl̓ie: poſtqͣꝫ in p̄cedēti ps egit de xp̄i paſione in fundata eſt eccl̓ia. ẜm dicit aug. Dormit advt fiat eua. morit̉ xp̄us vt fiat eccl̓ia. Hec eſt pͥncipalismateria huiꝰ pſalmi .ſ. cōſtitutio eccl̓ie: hac agit de exaltatiōe xp̄i ẜm duas naturas. Intentio eſt cōfutare erro iudeoꝝ dicentiū deū tm̄ in iudea notū eſſe: ſicut tangit̉in glo. loquit̉ ꝓpheta in vltīo verſu p̄cedētis pſalmiꝓmiſerat ſe laudatuꝝ deū .ſ. ibi: (cōfitebor ⁊cͣ.) Hic autēſoluit ꝓmiſſum laudās dicēs. (dn̄e dn̄s nr̄ ⁊cͣ.) Due

maieſtatē. In ſcd̓a ab exaltatiōe hūane nature. ibi: (quideſt) In pͥma ꝑte pͥmo ꝯmēdat a potētia. ibi (one)Scd̓o a largitatē: (dn̄s nr̄) Tercio ab excellētia cognitionis eiꝰ. ibi: (qͣꝫ admirabile). Quarto a dilatatiōe cognitiōis. ibi: (in vni. terra) Quīto oſtēdit cām excellētie dilatatiōis cognitiōis eius .ſ. aſcenſionē dn̄i. ibi: (qm̄ eleuata eſt). Sexto oſtēdit quos facta eſt dilatatio qm̄ ſimplices ydiotas. ibi: (ex ore infantium). Septimo octauo loco on̄dit duo ſecuta ſunt .ſ. cōfuſio iudeorū. ibi: (vtdeſtruas). Et ecōuerſo gentiū quorundā iudeoꝝ: in quibus cōſtituta eſt eccl̓ia. ibi: (qm̄ videbo ⁊cͣ.) Dicit ergo. Domine dominus noſter: qͣꝫ admirabile eſt nomen tuum in vniuerſa terra. O (dn̄e) Oīm potētiaꝫ creationē. ſupple es (dn̄snr̄) cultū recreationē. (qͣꝫ admirabile ē nomē tuū) iupple in infinitū. (in vni. terra) in iudea tm̄ ſicut dicebatiudeus. Hiero. aūt ſic legit (nomē tuū eſt admirabile)priū nomē: vn̄ Eſa. ix. Uocabit̉ nomē eiꝰ admirabilisſiliariꝰ ⁊cͣ. iſtud admirabile repete (qͣꝫ admirabile eſt invni. ter.) qͣſi dicat in infinitū. Dicit etiā Hiero. vbi habemꝰ dn̄e: hebreus hꝫ nomē dn̄i tetragrāmaton ineffabile: vbi hēmus dn̄s nr̄: hebreꝰ hꝫ adonay. Myſt. vt ſupradiximꝰ dicit (dn̄e) cōmendat̉ a potētia creatiōe oīmqꝛ oīpotens eſt in ſe: debemꝰ ei timorē: qꝛ creator nr̄ eſt: debemꝰ ei honorē: de his duobꝰ .i. mala. ſi ego pr̄ ſum vbi honor meꝰ: ſi dn̄s ego ſum vbi timor meꝰ: et bn̄ ei debemꝰhonorē inqͣꝫtum creator qꝛ in creatione hoīem honorauitin tribꝰ. In eo fecit deliberatōne. vn̄ dicit faciamꝰ ſicut alias creaturas dixit facta ſūt Scd̓o in eofecit ad imaginē ſil̓itudinē dei. Tercio in eo p̄poſuit oībus creaturꝭ: vn̄ dicit Gen̄. j. Faciamꝰ hoīem ad imaginē ſil̓i. no. p̄ſit piſcibꝰ marꝭ volatilibꝰ celi beſtijsvniuerſe terre: oīqꝫ reptili qd̓ mouet̉ in terra. Timorē au ei debemꝰ inqͣꝫtuꝫ eſt oīpotens: ſicut dicit dn̄s Math.x. timete pōt aīaꝫ corpꝰ ꝑdere in gehēnā (on̄s nr̄)In vt tactū eſt cōmendat̉ a largitate maxime apꝑuiin creatiōe vbi vere dn̄s oīm nr̄ fuit. Eſa. ix. Filiꝰ datꝰ eſtnobis Io. iij. Sic deꝰ dilexit mundū vt filiū ſuuꝫ vnigeni daret. Et in verbo notat̉ largitas dei in qͣttuor. Primo qꝛ dicit deus. Qui bonoꝝ nr̄oꝝ eget. Iob. xxxviij.Si peccauerꝭ qͥd ei nocebis. porro ſi iuſte egeris: qͥd donabis ei. Scd̓o qꝛ dicit mūdus indignꝰ eſt. Math. v. Quifacit ſolē ſuuꝫ oriri ſuꝑ bonos malos. Tercio in dicit vnigenitū. Ro. viij. Qui etiā ꝓprio filio ſuo peꝑcit:ſed pro nobis oībus tradidit illū. quō etiā illo omīanobis donauit. Quarto qꝛ dicit daret venderet vel accōmodaret. Iob. xxviij. Neſcit p̄ciū eius ⁊cͣ. (qͣꝫ admirabile eſt no. tu.) Nomē dn̄i filius pr̄is eſt. Eſa. xxx. Eccenomē dn̄i venit de longinquo. Itē ptās. Iohā. v. Oꝑaego facio in noīe pr̄is mei teſtimoniū ꝑhibēt de me. Itemfama. Can̄. v. Oleū effuſum nomē tuū (admirabile eſt no) filius ꝓpter humilitatē. Phil̓. ij. Exinaniuit ſemetipſum forma ſerui accipiens. Un̄ Loq̄bant̉ Moyſes Helyas tanqͣꝫ admirātes de exceſſu eius qm̄ cōpleturus eratin hierl̓m. Math. xviij. (admirabile eſt nomē) poteſtasꝓpter operū magnitudinē: multitudinē: pulcritudinē. psͣ.Mirabilia oꝑa tua (admirabile eſt nomē) fama ꝓpter dilatationē. Psͣ. In oēm terrā exiuit ſonꝰ eoꝝ (in vniuerſatetra) eſt terra viuoꝝ .ſ. celū. psͣ. Portio mea ſit in terra viuentiū. Iob. xv. dr̄. De bonis qͥbus ſolis data eſt terra: de malo ſubdit̉. mittet in terra radicē ſuā. Et terramortuoꝝ .ſ. infernus. Iob. x. Terrā tenebroſam opertāmor. cali. ⁊c̄. Eſt terra morientiū viuentiū .ſ. mundusiſte: in oībus his eſt nomen dn̄i admirabile: qꝛ in celo ẜmillud Eſa. lxiij. a. Quis eſt iſte qui venit de edō ⁊c̄. (eſt admirabile) in inferno: ẜm illud. psͣ. Quis eſt iſte rex glorię.( eſt admirabile) in mūdo. Math. vij. Admirabant̉ turbe ſuꝑ doctrinā eius. Math. vj. Admirabant̉ in doctrinaeius dicentes. Un̄ huic hec oīa que eſt ſapientia que data eſt illi: virtutes tales que manus eius efficiunt̉ ⁊c.

Prelatusmalus habet duasmalas inquitates

Pſal̓. viij.

17

18

De tripliciterra.

BLargitadei notat̉ īquattuor.

Quare debemꝰ timo honorem deo.