Pſalmus
ꝑ ancillā ⁊ filiū ſuū intelligit̉. ſynagoga q̄ eccleſiā ꝑſequit̉q̄ nō ē cōſecuta hereditate ſacre ſcpͥture. Matthei. xxj. auferet̉ a vobis regnū dei. nec hereditatē eternā vn̄ in perſona iudeoꝝ ꝯquerit̉ Iere. Tren̄. iiij. Hereditas nr̄a verſaad alienos. ꝑ liberā ⁊ filiū eius ītelligit̉ eccl̓ia. q̄ plures filios gignit ꝑ gratiaꝫ qͣꝫ ꝑ naturā: ⁊ eiecto filio ancille .i. ſꝫnagoge. filiꝰ libere .i. eccleſie manebit in domo ineternum:Ioh̓. viij. Eſt ergo ſenſus tituli. Pſal. iſte dirigēs nos ī finē .i. in xp̄m ē ſcriptus ꝓ ea honoranda q̄ ꝯſequit̉ heredtatē eternā. hec ē eccleſia psͣ. iſte triꝑtitus ē ẜm CaſſiodorIn pͥma ꝑte on̄dit ꝑ q̄ acquirit̉ hec hereditas ibi: (verbamea ⁊cͣ.) In ſecūda petit auxiliū ꝯͣ impedimēta q̄ ei emula ingerit: ibi: (dn̄e deduc) In tercia on̄dit q̄ ſit hereditaibi (⁊ letēt̉) Primū gͦ ē ꝑ qd̓ acquirit̉ hͨ hereditas .ſ. oratōvn̄ docet nos orare eccl̓ia exemplo ſuo dicēs (v̓ba me. ⁊cͣ.Noͣ ꝙ pͦ on̄dit orationē ſuā eē multiplicē: ibi (ꝟ̓ba mea.Scd̓o intentā. ibi (intelligit cla. mn.) Tercio deuotā ibi (itende voci or̄o. m.) Quarto ꝑſeuerantem ibi. Quoniā adte orabo dn̄e. q̄nto efficacē ibi. (exaudies vocē meā) Hocergo ſigillatim videamus¶ Uerba mea auribus percipe domine. iijtellige clamorem meum.¶ Oſtedit orationē ſuā eē multiplicē ꝑ hoc qd̓ dicit in plurali verba: ⁊ hoc neceſſariū ē cū hō multas habeat infirmitātes qꝛ vt dicit Iero. Nō ſanat oculū qd̓ ſanat calcaneūdicit ergo: o dn̄e (v̓ba mea) .i. oris pſalmodiā (auri. ꝑci..i. p̄ſentia tue maieſtatis: ⁊ ē antropoſꝑatos. Aures eī noſunt in deo ẜm ꝙ deꝰ: ⁊ dicit (auribꝰ) pl̓r. qꝛ deꝰ duas hꝫbet aures .ſ. interiorē quā dr̄ audire qn̄ dat bona ſpūalia ⁊exteriorē qua dr̄ audire qn̄ dat tꝑalia: ⁊ qꝛ ꝟba oris nō ꝓſt̓ niſi aſſit clamor. ⁊ ītētio cordis: addit: (intel. cla. m.)cordis. potiꝰ qͣꝫ oris. ſic̄ clamabat moyſes tacēs Exo. xxii⁊ ſuſanna Dan̄. xiij. ⁊ hͦ hr̄ ex vi ꝟboꝝ q̄ ponit̉. dicit eī (airibꝰ ꝑciꝑe ꝟba ītellige clamo. m.) Vocalis .n. clamor aureꝑcipit̉. ſpūalis intelligit̉ nec ſolū intellige. vl̓ audi: ſꝫ etiam(intēde) qd̓ plꝰ ē (voci ora. m.) h̓ on̄dit orationē ſuā eē deuotā. Et noͣ ꝙ h̓ tria notant̉ q̄ cōcurrūt in vera or̄oē .ſ. ip̄avocalis pſalmodia. ſꝫ hec nō ē or̄o. ſꝫ potius carmē vl̓ narratio niſi qd̓ ꝓfert̉ in ore verſet̉ in corde. Un̄ dic̄ Amosſi. v. Auferat a me tumultū carminū ſuoꝝ ⁊ iō ſcd̓o neceſſaria eſt cordis applicatio. Itē ⁊ ſi ſit vocalis pſalmodia inore: ⁊ etiā verſet̉ in corde qͣꝫtū ad intellectū ſolū nō pōt recte dici oratō ſꝫ potius lectio vnde tercio neceſſaria ē ibi cūintellectu affectus deuotio. Ꝙͣtū ad pͥmū dicit (v̓ba mea⁊cͣ.) Ꝙtū ad ſecundū (intellige ⁊cͣ.) Qtū ad terciuꝫ.¶ Intende voci orationis mee: rex meus ⁊deus meus.¶ Intende) ⁊ ē oratio piꝰ affectus mētis in deū tendens. plerūqꝫ ne pigritet̉ in vocē ꝓrumpēs. In hac diffinitiōnotant̉ iſta tria ſꝫ retrogrado ordine ẜm .ſ. qd̓ magis deplacēt. plus eī deo placet affectus deuotio q̄ notāt̉ ibi: ꝑus affectus ⁊cͣ. qͣꝫ intellectꝰ applicando q̄ notat̉ ibi in deitendēs. ⁊ plus placet deo cordis applicatio qͣꝫ vocū prolatio q̄ notat̉ ibi plerūqꝫ in vocē ꝓrumpens. ⁊ ponit h̓ triaalia verba .ſ. (dn̄e rex ⁊ deꝰ) dn̄o debet̉ timor. regi honordeo amor. ad timorē ꝑtinet vocalis laudatio psͣ. Qui timetis dn̄m lau. e. ad honorē reg. ſpectat. ītellectus applicatōProuerbio xv. Acceptus ē regi mīſter intelligēs ad amerē dei ꝑtinet affectō. Itē ꝑ hoc qd̓ ē h̓ trina or̄o .ſ. (pcipe⁊cͣ. (ītellige). intēde ⁊cͣ. Nota ꝙ in fide trinitatis ē orādiIaco .j. Poſtulet in fide nihil heſitās q̄ trinitas notatur īhis tribꝰ ꝟbis (dn̄e rex deꝰ) ꝑ dn̄m intelligimꝰ ſpiritūſanctū. ꝑ regē filiū. ꝑ deū patre. ad dn̄m ⁊ regē ⁊ deum dirigitorationē ſuā qꝛ ad totā trinitatem dirigēda: ⁊ lꝫ dicat dn̄e⁊ rex ⁊ deꝰ q̄ pl̓a noīa ſūt. non tn̄ dicit: ꝑcipite vel intelligte ⁊cͣ. (ſꝫ ꝑcipe ⁊cͣ.) ī qͦ notat̉ vnitas eſſentie ⁊ pl̓itas ꝑſonarū: ⁊ iō recte ter ponit̉ ⁊ ſingulariter ponit̉ ſicut ibi: Bn̄dicat nos deꝰ deus nr̄ bn̄di. nos deus. vn̄. Ioh̓. x. dicit xp̄sEgo ⁊ pr̄ vnū ſumus ꝑ hoc qd̓ dicit: ſumus elidit erroremſabellij. ꝑ hoc qd̓ dicit vnū elidit errorem arrij.¶ Qm̄ ad te orabo domine mane exaudies
vocem meam.¶ Hic on̄dit or̄onē ſuā eē ꝑſeuerantē ꝯtinuo bn̄ dico (intēde vo. ora. m. qm̄ ad te) vnū hn̄dū nō tꝑalia (orabo) ꝑſeuerant̉ etiā ſi ſemel vl̓ pl̓ies repulſus fuero. j. Theſ. iiij. Oratiōi inſtate. Lu. xj. Si ꝑſeuerauerit pulſans: ⁊ poſt petitedabit̉ vo. q̄rite ⁊ inue. pul .ſ. ꝑſeuerant̉ ⁊ ape. vob̓. Iob. xiijEtiā ſi occiderit me in ip̄o ſperabo. ⁊ iō ſequit̉ (mane ex.vo. m. Hic on̄dit or̄onē eē efficacē ⁊ notabilit̓ dicit (mane)ad lr̄am. tūc em̄ p̄cipue ē tp̄s or̄onis. Un̄ aug. turpe ē xp̄iano ſi radiꝰ ſolis eū inuenerit ocioſū in lecto: ſed pn̄t aſſigͣri ſex mane vt ita loquar. Eſt em̄ mane tꝑis ſicut iam expoſuimꝰ. de qͦ Gen̄. j. Factū eſt veſ. ⁊ ma. dies vnꝰ. Eſt ēt mane hoīs qd̓ ē duplex .ſ. mane hoīs viridis ⁊ nō florentis qd̓tit.eſt in puericia. ⁊ mane hoīs florētis qd̓ eſt ī adoleſcētia. psMane ſicut her. trāſe. ma. flo. ⁊. t. veſꝑe deci. indu. ⁊ a. qd̓d̓r de miſero hoīe. qͥ aliqn̄ in puericia trāſit ī peccatū vl̓ inmortē. Aliqn̄ cū viret ⁊ floret .ſ. in adoleſcētia. Aliqn̄ ꝑuenit vſqꝫ ad veſperū .ſ. ſenectutē ⁊ nccͣio cadit in morte dureſcit ī cadauer areſcit in puluerē ⁊ hͦ mane eūdū eſt ⁊ operandū. Eccl̓s. xj. Mane ſemina ſemen. t. Eſt mane pctōrꝭqd̓ ē inchoatō fidei de quo p̄t exponi qd̓ h̓ d̓r. Mane aſtabo tibi. Itē ē mane dn̄ice reſurrectiōis in qͣ reſurrexit dn̄sPsͣ. Ad veſpeꝝ demorabit̉ fletꝰ ⁊ ad ma. le. Nā in veſpere paſſiōis apl̓i flebāt: ſꝫ in mane reſurrectiōis fuerūt ī gaudio. Ioh̓. xx. Gauiſi ſt̓ diſci. viſ. dn̄o. Itē ē mane meridial̓ꝓſperitatꝭ. psͣ. Ad annunciandū ma. miſ. t. ⁊ ve. t. ꝑ noc. ꝑmane .ſ. ꝓſperitatis ⁊ ꝑ noctē aduerſitatis. Eſa. xxj. Uenitmane ⁊ nox ſi q̄ritis .ſ. mane ꝓſperitatꝭ q̄rite .ſ. in nocte aduerſitatis vl̓ ecōuerſo: ⁊ in hoc mane orandū ē maxime neꝓſperitas extollat in elationē. Item eſt mane eternitatis:de qͦ d̓r h̓ ẜm vnā expoſitōꝫ. mane aſtabo tibi oriet̉ vob̓ ti.no. m. ſol iuſticie iuxta hūc modū in ſeptimana ſingulis ferijs cantant̉ in laudibꝰ matutinalibꝰ ſinguli pſalmi in quibus ponit̉ hoc nomē mane vel eiꝰ eqͥpollens. Feria ſecunda cantat̉. Verba. m. in quo ponit̉. mane exaudies vo. m.Feria tercia cantat̉. Iudica me deꝰ. in qͦ ponit̉. Emitte licē tuā. qd̓ eqͥpollet huic voci mane. Feria quarta cantat̉.Te decet. in quo ponit̉ exitꝰ matutini qd̓ eqͥpollet illi ſil̓r.Feria. v. cantat̉. Dn̄e refugiū vbi d̓r mane ſicut herba trāſeat. Feria. vj. cantat̉. Dn̄e exaudi: vbi dr̄. Auditā fac mihi ma. mi. t. In ſabbato cantat̉. Bonū ē ꝯfite. do. vbi dicitur. Ad annunciandū ma. mi. t. Dic̄ gͦ (mane exa. vo. m.)mane .ſ. tꝑis .i. cito: vel etiam in ortu gratie.¶ Mane aſtabo tibi ⁊ videbo: quoniam nō 4deus volens iniquitatem tu es:¶ Supra on̄dit qualis ſit eiꝰ or̄o. hic aūt on̄dit q̄ bona ſequant̉ ex or̄one. Primū ē iuge ẜuitiū dei. Scd̓m cognitioꝟitatis. de prīo dicit (mane) .i. ꝑ totā noctē aduerſitatꝭ vſqꝫ ad mane releuatiōis. mane em̄ iūgit noctē ⁊ diē in qͦ notat̉ ꝙ ⁊ nocte ⁊ die orat eccl̓ia (aſtabo tibi) .i. corā te ſtaboparatꝰ ad ſeruitiū: vel myſtice ſignat infuſionē gr̄e in quahō dꝫ aſtare deo. ſicut p̄dictū ē. vn̄ Eſa. xxvj. De mane vigilabo a te. Ecccl̓i. xxxix. Iuſtꝰ cor ſuū tradet ad vigi. dilu.ad de. qͥ fe. il. Et d̓r infuſio gr̄e mane ꝓpt̓ multas cās. Prima eſt qꝛ ſicut in mane fugiūt latrones ſic in infuſiōe gr̄efugiūt demōes. Exo. xiiij. Iā aduenerat vigilia matutinal ⁊ ecce dn̄s reſ .ſ. ca. egyp. ⁊ exer. e. int̓fec̄ ⁊ ſubuertit rotascurruū: ferebant̉qꝫ ī ꝓfundū. dixerūt gͦ egyptij. Fugiamꝰiſraelē. dn̄s em̄ pugnat ꝓ eis ꝯͣ nos. ⁊ Iob. xxiiij. Si ſubito apꝑuerit aurora arbitrant̉ vmbrā mortis Scd̓a rō ē qꝛfere tūc ſe abſcōdūt .i. praue cogitatiōes. Pſal. Ortꝰ ē ſol.⁊ cōgregati ſūt ⁊ in cubilibꝰ .ſ. reuer. Item psͣ. Poſuiſti tenebras ⁊ facta eſt nox ⁊cͣ. Tercia eſt qꝛ ſicut mane alleuiantur infirmitates: ſic in ortu gratie tentationes mitigantur. Eſa. xxxviij. Sperabā vſqꝫ ad mane. Iob. viij. Si diluculo cōſurrexeris ad deū ⁊ oīpotentē fueris deprecatusſi mūdꝰ ⁊ rectꝰ inceſſeris. ſtatim euigilabit ad te ⁊cͣ. Quarta quia mane cantant aues ſic in ortu gratie turtur contritionis. Cantic. ij. Uox turturis audita eſt in terra noſtra.Item philomena leticie. Iob. xxxviij. Ubi eras cū me laudarent aſtra matutina. Quinta quia mane excitantur homines a ſomno corporis. Canticoꝝ. vij. Mane ſurgamꝰ
Tria neceſſaria ad orationem veram.
u391 3quō deꝰ hr̄edicitur
Diffinitioorationis.
Mane ſemōis accipitur.