xxxiij

euꝫ. Hec ibi. Glo. dicit Multa fieri nondebent facta tn̄ tenēt. xxvij. di. ſi vir Secundo modo nō ē iurandum per falſosdeos vt pꝫ Exodi xxiij Per nomē extͣneoꝝ deorū non iurabitꝭ qꝛ iurare ē actlatrie qui nullo modo ē exhibendus idolis Item non pn̄t eſſe teſtes veritatis. ſꝫcuꝫ iuramꝰ illū ꝑ quē iuramus in teſteminuocamꝰ. ſic ſaraceni iurant ꝑ machometū. gentiles ꝑ deos ſuos falſos ¶ Documentū primū. Quāuis ꝑ nomē falſoꝝdeoꝝ nō ſit iurandū ſi tn̄ aliqͥd licitū iurat̉ ꝑ noīa eorundē. eſt oīno ſeruandumvt ptꝫ. xxij. q. i. c. monet te. Utrū eiꝰ fidevtendū ſit. qͥ vt eā ſeruet. ꝑ demonia iurauerit. Ubi te volo pͥus ꝯſiderare. vtꝝſi qͥſpiam ꝑ deos falſos iurauerit. ſe fidēſeruatuꝝ. et eā nō ſeruauerit. nō tibi videtur bis peccaſſe. Sequit̉ ibidē. Nūcvero iurauit ꝑ qͦs non debuit. et contrapollicitā fideꝫ fec̄ q̄ nō debuit. bis vtiqꝫpeccauit. Hec augꝰ. ad publicolaꝫ. Idemtenet mgr̄ ſen. li. iij. diſt. xxxix. ſub eiſdeꝫverb̓. qꝛ licet peccauit iurando ꝑ falſosdeos tn̄ fidē quā ꝓmiſit id eſt pactuꝫ dꝫſeruare. ꝙ fides hoſti ſeruāda eſt vt pꝫxxiij. q. i. Nolite. ¶ Secundū documentu. Si chriſtiani et alij pͥncipes chriſtianoꝝ nō pn̄t aliter inire pacta aut recipeiuramenta ſaracenoꝝ niſi ꝑ noīa falſoꝝdeorū licite et ſine pacto pn̄t recipere iuramenta ꝑ noīa idoloꝝ. vt patꝫ. in. c. monet. xxij. q. i. vbi dicit̉. Qui vtitur fide illiꝰ quē ꝯſtat iuraſſe ꝑ falſos deos et vtit̉nō ad malū. ſꝫ ad bonū ⁊ licitū. nō pactoilliꝰ ſe ſociat qd̓ ꝑ demonia iurauit ſꝫ bono pacto eius quo fidem ſeruat. Seqͥt̉infra Cui qōi poſſunt illa teſtimonia ſuffragrari. q̄ ip̄e ꝯmeōraſti de laban et abimelech Si tn̄ abyme lech ꝑ de os ſuos iurauerit. ſicut labā ꝑ deū ſuū ſochoth. qd̓iuramentū recepit iacob. gen̄. xxxi. qui tn̄ſanctus fuit Sic in li. machabeoꝝ. c. viij.Romani pace formaſſe cū iudeis ītelligēdi ſūt ꝑ falſos deos ſicut iudei iuraue

runt per verū deum Tertio modo iuratur per creaturā. ſcꝫ ſibi aliquid malumvel penā imprecando et hoc iuramentoDe qͦ mgr̄ ſentꝭ li. iij. diſ. xxxix. dicit. Eſtqͦddaꝫ genꝰ iuramenti grauiſſimū qd̓ fitper execratiōeꝫ vt homo dicit Si illudfeci. patiar hec. et illud ꝯtingat filijs meis. ſi illud iuramentū falſuꝫ e. tunc ē ꝑiculoſum. qͣle fuit iuramentū petri cū cepitiurare ⁊ anatheātizare. Mat. xxvi. qͦ iuramento hoīes cōiter vtunt̉ in ira et furore. De illo modo iurandi dicit ſanctusthomas ſecūda ſcd̓e. q. lxxxix. ar. vi. Aliꝰmodus inquit ē ꝑ execratiōeꝫ et in hociuramento adducit̉ creatura aliqua in qͣdiuinū iudicium exerceatur. Sic ſolꝫ hoiurare ꝑ caput ſuum. ꝑ filium ſuuꝫ. aut ꝑaliam reꝫ quam diligit. Sic iurauit apoſtolus. ij. ad corith̓. i. dicēs Ego teſtē deūinuoco in aīam meā. Hec thomas Et ſūtmulti modi iurandi ꝑ execratiōeꝫ. Aliqͥdicunt Nūqͣꝫ ab oculis viuꝰ recedam ſimētior. Uel deꝰ nūqͣꝫ miſereatur aīe meeſi non fecero. vel plaget me igne vel lepͣſi non fecero qd̓ iuro. Et ẜm augꝰ. ꝑ q̄ ſiciurās ſe obligat valde terribile ē. ſe velſuos ſic mēdaciter obligare. vl̓ etiam incā vera Immo ſtultū ē ſine magnā nc̄ itate. Exēplum legit̉ ꝙ vſurariꝰ qͥdā ī morte ꝯpunctus rogauit duos amicos ſuosvt pecuniā quā traderet eis reſtituerēt.Et pͥmus obligauit ſub pena lepre Aliꝰſub pena cecitatis. Qui poſt obitū ipſiꝰnegligentes fuerūt. Uolentes pͥmitꝰ cuꝫiſta pecunia lucrari aliqͥd et poſtmodū reſtituere Et moxͣ in illis iufirmitatibꝰ cōſūpti ſūt ābo ꝓut ſe obligauerūt Tertijſunt qui peccant ꝯͣ illud p̄ceptū ⁊ ſunt. qͥplena volūtate ſe diſponūt ꝑiurare ⁊ anqꝫ iurent vident̉ ꝑiuri cēſendi. ꝙ deꝰ nōiudicat ex oꝑibꝰ ſꝫ excogitatōibꝰ Id̓o dr̄ī decret̉. xxij. q. v. c. Qui ꝑiurare ꝑatꝰ eſtanqꝫ iuret ꝑiurus eſſe videt̉. qꝛ deꝰ nonex oꝑibus ſꝫ ex cogitationibus iudicat ⁊corde. Hec ibi Ergo ſi vnqꝫ ad iudiciuꝫ