Druckschrift 
Legenda aurea
Einzelbild herunterladen
 

De ſancta Sarbara

de tra ē. d̓s ē. aliqͦd̓ p̄ceſſit qd̓ eiꝰorigo d̓r. ſic aptiꝰ dicerēꝰ trā deuꝫ. Sꝫ qꝛ nectra a ſe ē. nec celū a ſe. nec aer a ſe. nec aqͣ a ſeEx qͥbꝰ qͣtuor elemētꝭ ꝯſtat. ſꝫ create ſūt.neceſſe ē his creatorē. Ecce qͣnta ſapīa īiuuenili puella Tādē tradita ſtudijs lib̓alibꝰ alta trāſcēdebat. ſꝫ d̓fuit ei noticia veri d̓ivanos aut deos occulte ſpreuit. Et viditdijs ſcꝫ lignis lapidibꝰ flecte genua ſenſibilia inſenſibilibꝰ mutꝭ aīo vald̓ correxit. Idcirco vēit rumor laudis nichomediam clamās. ſapiētiſſimū viroꝝ alexādrie fore .ſ. origenē. cuiꝰ facūdia totā trā ꝑfund̓et verꝭ indicijs daret cognoſcere vera deitatē. idolo ꝯfund̓et vanitatē. Hec audiēs btā Barbara ml̓tū gauiſa ē ī domo pectorꝭ ſui. cepit ſedule tractare genere poſſꝫ eum adireErat ei pr̄ eiꝰ nobil̓ valde potēs. myſteriū ſuū ei reuelauit. neminē curato hrēt recurrit ad ꝯſiliū vt lrās eidē ſapiētiſſimo origeni diriget ſecretū ei patefaceret in v̓ba. Uiro alexādrie nobilitatege lateqꝫ ꝯſꝑſo origeni Barbara nichomedie tua ancilla. Decꝰ honorē deſiderij meiaccepi fore te v̓e diuītatꝭ on̄ſorē. A pͥma enīſcintilla īgenij mei toto corde ꝯcupiui. vtad veri dei noticiā ꝑuenire. mēte ꝯcepi nul deitatē īeſſe lignis lapidibꝰ. hūana arte ꝯpoſita ſūt recipiūt ſenſibilitatē.loq̇ nec audire pn̄t. vn̄ ſꝑ ꝑtractaui eſſe falſos deos. nec hoīes poſſe deos. qꝛ incipit deſinit eſſe. d̓s at an̄ tꝑa fuit. vnqͣꝫdeos credere potui qͣs hoīes mortales cognoui In multꝭ motibꝰ poſita ſꝑ deū nob̓ignotū ꝓculdubio putaui. ſolꝰ cūcta fecit. quē ſꝑ amaui. huic me ſꝑ deuoui. a ſūid qd̓ ſū. niſi me ſnīa fallit. cuiꝰ ſpū animatāme ſentio. nec deſiſtā donec ad ꝑtingamQua ꝓpt̓ fame tue tumultū ꝑcuſſa. pat venerabil̓. mentē meā his aptiꝰ voluere cenſuiIllū deū ſolūmodo veſtigare cuiꝰ cogͦtōeꝫapd̓te cognoui Un̄ ſi ita ē vt fama refertſupplices offero p̄ces qͣtenꝰ diſcute dignerisnocte ignorātie chaos ꝯfuſionis ab ancillatua. inducere ſolē iuſticie lumenqꝫ diſcretiōis. Appcto ei veꝝ deū ſcire fecit viſibilia

inuiſibilia. vtꝝ v̓e vnꝰ ſit vt ip̄a nūc dui mecū argumētata ſū ⁊cͣ. Hac epl̓aꝫ direxit alexandriā ad origenē p̄ſbyteꝝ. ē ī ꝑtibꝰaffrice caput regiōis illius lōge diſtās a nichomedia. Ne at pͥuaret̉ legatōe quā legauerat. ad deū que nouerat ī cubiculo cordiſſui lacrimas fudit dicēs. Dn̄e firma pedeꝫeius quē ad famulū tuū miſi. ne aut me autillum mors ꝑueniat. vſqꝫ relegatio veniat.His alijs poſtulatōibꝰ qͥbꝰ deuote pot̓atnūcius alexandriā ingredit̉. Origenē repperit ī palatio Māmee matris alexandrie ceſaris. vbi occupat̉ in docēdo xp̄ianā religionem. Qui leticia magͣ lrās Barbare accepit. laudas deū ej hmoi ſemen ſuſcitabat ettalia oꝑat̉. Et ſtarim origenes doctor p̄ſtātiſſimꝰ accelerat edidit deſideriū Barbare in hūc modū. Origenes veri dei indignꝰſacerdos vt poſſibile ē oſtēſor eius. adhucetiā alexandrie nūc degēs Barbare barbarice gētꝭ adoptōem filioꝝ dei ieſu xp̄i verāſalutē. Sic̄ ſcpͥſeras ſcire te velle verū deuꝫq̇s ſit. Scire debes vnus eſt verꝰ deus inſub̓a trinꝰ in ꝑſonis. ſcꝫ pater filiꝰ ſpūiſctus qͥcūqꝫ oīa credit oīno hꝫ ad deuꝫꝑtinge poſſit. Tu āt ītellige intellectā crede. ſi quid defuerit ad plenitudinē deſiderij ī legato require qui te legē ſanctā erudiet libros qͦs ſecū defert tibi leget. etiā dubites te pro noīe xp̄i multis tormētis tradi.Ip̄e enī dicit voce euangelica. Qui perdiderit aīaꝫ ſuā in hoc mūdo ꝓpter me. ī vitāeternā cuſtodiet eam. Origenes miſit vnuꝫex pluribus nūcio Barbare ad barbarāqui modū magno deſiderio eiꝰ daret. Proceſſit nūcius Barbare nunciauit nunciūviri dei adeſſe. fecit ꝑmiſit eum foris ſtarevtꝝ ꝯueniēs eēt intrare Tunc illa hoīemaduocari fecit. Qui ingreſſus offerēs ſalutatōꝫ in xp̄o. Illa aſſurges inclinat̉. deinomen qͣꝫ hoīem venerat̉. Pater eius grāviſitationis ad venit. videns virū ignotum tremēs inquit. Quis cur. Rn̄ditalexandrinꝰ medēdi arte ꝑitꝰ. ſpōdet magiſtꝝ ſe bre alexandrie. qui ꝯͣ vſus medicoꝝenā animas curat. Pater audieijs receſſit