De ſancta Barbara

mētia. vt ꝑtꝑal̓ regni faſtigia ad culmē regni celeſtꝭ ꝑtiget. Cūqꝫ p̄dictꝰ rex hericꝰ necdū ceſarꝭ vl̓ īꝑatorꝭ obtieret digͥtatē apꝑuiei ratiſbōs. b. wvolfgāgꝰ ep̄s tali viſiōe. Uiſūnāqꝫ ē ei ꝙ manēs ī eccl̓a ſctī emmerāmī ep̄i⁊ martirꝭ. acced̓et orādi grā ad bt̄ wolfgāgi ſepulcꝝ ī ead̓ baſilica ſitū. Cūqꝫ ibid̓ dn̄ꝫ⁊ ſctuꝫ īolfgāgū ītimis p̄cibꝰ conaret̉ exorare. ſb̓ito videbat̉ ei ip̄e ſct̄s wvolgāgꝰ aſtareeūqꝫ hmōi v̓bis appellare. Intuere diligēt̓lrās ī muro q̇ ē ſecꝰ tumulū ſcpͥtas. Erat ātſic̄ ſibi videbat̉ ſcpͥtū ſolūmo. poſt ſex. Euigilās āt rex retractatōne diut̓na ſecū reuoluitpauciſſima bꝰ viſiōis ſcpͥta. In pͥmis gͦ arbitratꝰ ꝙ poſt ſex dies eēt moriturꝰ ml̓ta diſpēſat pauꝑibꝰ. Qūqꝫ deeꝝ ſex nūerꝰ p̄teriſſꝫ⁊ nihil ī ſe rex moleſtie corꝑal̓ ſēſiſſꝫ. putauitp̄dictā viſionē ad ſex mēſes ꝑtiere. Trāſactꝭv̓o ſex mēſibꝰ cū nihil īfirmitatꝭ ī ſe pat̓et̉ arbitratꝰ ē hūc nueꝝ ad ſexūnos ꝑtīere. iōqꝫ q̄⁊ ſupra cepit timere. Cūqꝫ ſex ānoꝝ nūerꝰ īteger ꝑtrāſiſſꝫ ⁊ ſeptimi ani dies reuolutꝰ veniſſꝫ. ip̄o die ꝑ apl̓icā bn̄dictōꝫ ſuſcepit ceſaris digͥtatē Tc̄ tādē ſentiēs qͣlis eēt ſua viſiogrās egit d̓o ſctōqꝫ wolfgango ep̄o q̇ ſibi talē reuelare digͣtꝰ eſt digͥtatē. Unctꝰ gͦ in regēbtīſſimꝰ d̓i famulꝰ heinricꝰ tꝑal̓ regni nō cōtētꝰ anguſtijs ꝓ adipiſcēda īmortalitatꝭ cōrona ſūmi reg. cui ẜuire regre ē. militare diſpōſuit. Sūma eteī diligētiā in āplificandocultu religionis adhibuit. eccl̓as dei ditarepoſſeſſiōibꝰ ⁊ īmēẜornatibꝰ augͥe cepit. Sedes qͣꝫ ep̄ales hildenſheim vicꝫ vbi a puerofuerat enutritꝰ ⁊ lris edoctꝰ magdeburgetargētinā. Miſnā ⁊ merſenburg q̇ barbarica imanitate adiacētiū ſclauoꝝ vaſtate fuerat reſtaurauit. ⁊ tā ip̄is qͣꝫ alijs ep̄atibus ꝑvniuerſū regnū ī poſſeſſiōibꝰ ⁊ ornam̄tꝭ īnumera dona diſtribuit. Dēiqꝫ ꝯſūmatis hꝰvite laboribꝰ poſtqͣꝫ boe opīoīs odorē lōgelateqꝫ r̄dol̓e fecerat. locūqꝫ ſibi dilectū ⁊ cetamoaſteria ditādo et ornādo ⁊ excolēdo adꝑfectū adduxerat. ad ꝑcipiēdā īmarceſſibilē coronā a dn̄o vocatꝰ ē ab ergaſtl̓o carnisQui cernēs diē mortꝭ ſibi īminere. vocatisad ſe ꝑentibꝰ btīſſime iꝑatrici kunegundis.

necnō ēt qͥbuſdā regni pͥoribꝰ manu eā app̄hēdit ⁊ ꝯmēdauit eā illis hmōi v̓bis memoria digͥſſimis. Hāc ecce inqͣͦt mihi a vob̓īmo a xp̄o ꝯſigͣtā. ip̄i xp̄o dn̄o nr̄o ⁊ vob̓ reſigno v̓gine imaculatā. In eiꝰ v̓o trāſitū terra plorante celū exultauit. ſic̄ etiā dn̄s ꝑ ſuāmiſcd̓iaꝫ reuelauit. ¶ In ip̄a etei hora exitꝰilliꝰ cuidā ẜuo dei ī ſolitudīe ꝯmorāti diabolus ī hūana ſpē fert̉ apꝑuiſſe. Que vir d̓i ꝑſpūꝫ ꝓtinꝰ agnouit ⁊ ait ad euꝫ. Quo ꝑgīs.At ille rn̄dit. Ad exeq̇as īꝑatorꝭ ꝑgo Cui iſle ait. Uade ⁊ ꝯple negociū tuū qͣꝫtū a dn̄otibi ꝑmittit̉. Ueruntn̄ ꝯſūmato officio tuoadiuratꝰ ꝑ deū viuū ad me reuerte. vt per terei exitu poſſim cognoſcere. Poſt modicūv̓o reuerſus corā ſeruo dei gemebundꝰ aſtitit. ⁊ voce q̄rula cū ingenti eiulatū dixit. heuheu deluſi ſumꝰ. īuanuꝫ laborauimꝰ. qn̄ etab angel̓ dri ꝯfuſi diſceſſimꝰ. De hͦ reqͣre inlegēda ſctī Laurētij martiris.CLAXXIX¶ De ſancta BarbaraRat tempore maximiani iꝑatoris vir q̇dā gētilis innichomedia nobilitate generis p̄clarꝰ ac tēporaliū reꝝ abūdātia ſūmꝰ noīe dioſcorus.cui erat filia ſpecioſiſſima nomīe barbara.Ip̄a āt qꝛ erat corꝑe pulcerrima. eā pr̄ plurimū diligebat. qͣ ꝓpt̓ recluſit eā in tͣri altiſſima quā eid̓ edificari fecerat. ne ab aliqͣ hoīevid̓et̉. Erat āt biā barbara ingenioſa. ⁊ a tenera etate vanas cogitationes relinq̄ns. cepit diuīa cogitare. Cū eī ſemel tēplū ītraret.vidēs ſimulacra ꝑentibꝰ ſuis ait Quid ſibivolūt he ſimilitudīes hoīm. Rn̄dēt ꝑentes.Taceas nō hoīm. ſꝫ deoꝝ ſunt ⁊ volūt adorari ꝑ illud qḋ neſcit̉ ⁊ qḋ non videt̉. Barbara dixit. Fuerūt qͣndā hoīes qͣs nūc colimus. Rn̄dent. ita. Ex hoc biā barbara dienoctuqꝫ replicabat tacita dicens. Si hoīesfuerūt dij noſtri. ergo nati ſūt vt hoīes. mortui ſūt vt hoīes. Si dij eſſent nec nati fuiſſētnec mortui. quia deitas vt michi videt̉ neccepit nec deſinit eſſe. Homo etiaꝫ habet originē terre. qꝛ terra eſt materia eiꝰ. Si ergo