De ſancto Arſenio

igͦr ad mōa chalē vitā ⁊ ibidē orās audiuit.Arſeni fuge tace ⁊ q̇eſce. Legit̉ ei ibideꝫ dehac qͣete appetēda. ꝙ tres frēs cū fct̄ī fuiſſentmoachi. vnꝰ elegit diſcordantes ad pacē reducere. ſcd̓s īfirmos viſitare. tertiꝰ ī ſolitudidīe q̇eſcere. Primꝰ igͦr laborās ꝓpt̓ lites hominū nō potuit oībꝰ placere. ⁊ tedio victusvēit ad ſcd̓m. quē inuēit aīo deficiētē ⁊ manpatū ꝑficere nō valētē. Et ꝯcordātes ad tertiū q̄ erat ī ſolitudīe venert̉. Cui cū tribulatōes ſuas narraſſent ille miſſa aqͣ ī cipho dirit. Attēdite ī aquā. ⁊ erat ꝯmota ⁊ t̓bulēta.Et rurſus dixit. Attēdite mō quo qͣeta ⁊ līpida fcā eſt. Qui cū ītēderēt ⁊ vultꝰ ſuos viderēt ait. Sic q̇ ī medio hoīm ꝯſiſtūt. p̄ t̓banō vidēt pctā ſua Cū āt q̇euerit tūc pciā ſuavid̓e valebūt. ¶ Quidā etiā cū iuēiſſꝫ q̄ndāī hemo velut beſtiā herbas māducātē ⁊ nudū. currebat pꝰ ip̄m fugiēteꝫ dicēs. Expectame qꝛ ꝓpt̓ deū ſeqꝛ te. Et ille Et ego ꝓpt̓ deūfugio te. Cū āt veſtē ꝓieciſſꝫ. expectauit euꝫdicēs Quoniā materiā mūdi ꝓieciſti a te expectaui te. Cui ille. Dic mihi quo ſaluꝰ efficiar. Qui rn̄dens ait. Fuge homīes ⁊ tace¶ Matrona q̇daꝫ ⁊ nobil̓ ⁊ ſenex venit vtabbatē arſeniū ex deuotōe vid̓et Qui rogaius a theophilo archiep̄o vt ſe videri ꝑmitteret nullatēꝰ acqͣeuit. Tādē illa ad eiꝰ cellāꝓperās ip̄ꝫ forꝭ an̄ hoſtiū celle inuēit. ⁊ ſe adeiꝰ pedes ꝓſtrauit. Ille āt cū īdigͣtōe nimiacleuauit eā dicens. Si faciē meā vdiere visvide Illa āt faciē eiꝰ p̄ ꝯfuſiōe ⁊ v̓ecūdia nōꝯſiderauit. Cui ſenex. Qūo cū mulier ſis tāiā nauigatōꝫ facere p̄ſūpſiſti. Ecce ei romāredibis ⁊ ꝙ abbatē arſeniū videris alijs mulieribꝰ enarrab̓. ⁊ ille ſil̓r veniēt vt videāt meEt illa. Si deo dāte romam rediero. nullaꝫhūc vēire ꝑmittā. ſed ſaltē obſecro vt ores ꝓme. ⁊ mei memor ſis ſꝑ. Cui ille Oro deumvt deleat memorā tuā de corde meo. Et illaaudiēs t̓bata nimiū vēit ī ciuitatē. et p̄ triſticia febricitare cepit. Qd̓ archiepus audiēsad eā ꝯſolādā acceſſit. Illa at dicebat. Ecceego ꝯtriſtata morior Qui archiep̄s Neſcisqꝛ mulier es. ⁊ inimicꝰ ſctōs ꝑ mulieres impugnat. ⁊ ꝓpt̓ea ſenex hͦ dixit. Nā ꝓ aīa tua

ſꝑorat. Et ſic ꝯſolatōne recepta cū gaudioad ꝓpͥa remeauit. ¶ De q̇dā alio prē legit̉. ꝙcū diſcipulꝰ eius ſibi diceret. ſenuiſti abba.accedamꝰ parū iuxta mūdū. Ille ait. Ubinō eſt mulier ibi eamꝰ. Dixit ei diſcipulus.Et vbi ē locꝰ nō hn̄s muliere niſi forte ſolitudo. Et ille. Ergo in ſolitudinem me tolle.¶ Aliꝰ etiā frater cū matreꝫ ſuā vetulā trāsfluuiū portare deberet. ille māꝰ ſuas pallioiuoluit. Cui illa. Ut qͥd ſic operuiſti manꝰtuas fili. Et ille. Corpꝰ mulieris ignis eſt. etex eo ꝙ te ꝯtingebā. aliaꝝ feīaꝝ memoria inmeo aīo veniebat. B ¶ Arſeniꝰ autē ꝑtotuꝫ tꝑs vite ſue ad opus ſedēs manuumſuaꝝ. pannū habebat in ſinu ꝓpt̓ lacrimasq̇ crebro de oculis eiꝰ currebant. Tota noctem inſomnē ducebat. Mane āt facto cuꝓpter nature laſſitudinē dormire vellet. dicebat ſomno. Ueni ſerue male. Et ſurripiebat parū ſomni ſedendo. ⁊ ſtatim ſurgebatDicebat qꝫ. Sufficit moa cho ſi dormieritvna hora. ſi eſt tn̄ pugnator. ¶ Cūqꝫ paterſancti Arſenij nobiliſſimꝰ ſenator vitam finiēs ⁊ teſtamentū faciens magnā hereditatem Arſenio dimiſiſſet. Magiſtrianꝰ p̄dictu teſtamentū ad ip̄m detulit. Qd̓ ille accipiēs voluit illud ſcindere. Magiſtrianꝰ āteius pedibus reuolutꝰ rogauit ne hoc faceret. qꝛ caput eiꝰ p̄ſcideret̉. Cui arſeniꝰ Priꝰmortuus ſum qͣꝫ ille. Ip̄e igͦr cū mō mortuus ſit quo me fecit heredē. Et remiſit teſtamentū nihil reciꝑe volēs. ¶ Quadaꝫ vicefacta eſt vox ad eū di. Ueni ⁊ oſtendaꝫ tibioꝑa hoīm Et eduxit eū in qͣndam locū. oſtēditqꝫ ei ethiopem incidentē ligna ⁊ faciētemſarcinam grandem quā portare nō potat.Deinde iteꝝ lingna incidebat ⁊ ad ſarcinaꝫaddebat. ⁊ hoc faciebat diutius. Oſtenditqꝫ ei rurſum hominē haurientem aquamde lacu. ⁊ effundentē aquā ī ciſternā ꝑtuſaꝫq̇ aquā refundebat ī lacū. ⁊ ip̄aꝫ ciſternamimplere volentē. Et oſtendit ei iterum templū. ⁊ duos viros ſedentes in equis portantes lignū tranſuerſuꝫ. volentes aūt introirein templū non poterant eo ꝙ lignuꝫ ī tranſuerſo portarēt. Et expoſuit dicēs. Hij ſunt.