De ſancto Moīſe abbate
A¶ CCXXI¶ De ſctō Iohāne abbatePhānes abbascū epiſiꝰ ꝑ ānos. xl. ī hemo hītaſſꝫint̓rogauit eū qͣntū ex hͦ ꝓfeciſſet.Et ille dixit. Ex qͣ cepi ſolitariꝰ eē nūqͣꝫ viditme ſol māducantē. Et ioh̓es. Nͨ me iraſcēteꝫ. ¶ Sil̓e fere legit̉ ibid̓ ꝙ cū epiphaniusep̄ūs abbati hylarioni daret carnes. ille ait.Ignoſce mihi. qꝛ exqͣ accepihabitū hūc nōmāducaui q̇cqͣꝫ occiſuꝫ. Cui ep̄s. Exqͣ accepi hītū hūc nō dimiſi aliquē dormire q̄ aduerſuꝫ me aliq̇d hrēt neqꝫ dormiui hn̄s aliqd̓ aduerſus aliquē. Cui ille Ignoſce mihiqꝛ melior es qͣꝫ ego. Uolēs ioh̓es ad ſil̓itudinē āgeloꝝ nihil oꝑari. ſꝫ d̓o ſine ītermiſſione vacare. ſeip̄m expoliauit ⁊ vnam hebdomādā ī hemo fuit. Cū aūt fame ꝑiclitaret̉ ⁊aculeis muſcaꝝ ⁊ veſparū totꝰ vulneraret̉.reuerſus ad oſtiū frīs ſui pulſauit. Ad quēille. Quis es tu. Et ille. Ego ſum iohānes.Frater āt dixit ei. Nequaqꝫ. ioh̓es ei āgelꝰfactꝰ ē. ⁊ int̓ hoīes vltra nō ē. Et ille. vere egoſū. Et nō aꝑiens ei. dimiſit eum affligi vſqꝫmane. poſtea aꝑiēs dixit. Si hō es opꝰ hēsiteꝝ oꝑari vt paſcaris ⁊ viuas. Si at āgelꝰes q̇d qͣris ītrare cellā. Et ille dixit. Ignoſcemihi frater qꝛ peccaui Cū āt moraret̉ rogauerūt eū frēs vt aliqd̓ v̓bū ſalutare ⁊ cōpendioſū loco hereditatis ſibi relinq̄ret. Qui igemiſcēs ait. Nunqꝫ feci ꝓpriam volūtateꝫnec aliqͦd docui qḋ pͥus ip̄e nō fecerim. Hin vitaſpatrum.CLXXIIA¶ De ſctō Moyſe abbateUiſes abbas dixitfratri petēti a ſe ẜmonē. Sede īcella tua ⁊ docebit te vniuerſa. ¶ Cum q̇dāſenex infirmatꝰ ī egyptū ire vellet ne frēs nimis gͣuaret. dixit ei abbas Moyſes. Nonvadas qͦniā ī fornicatōeꝫ caſurꝰ es. Qui cōtriſtatꝰ dixit. Mortuū ē corpꝰ meū. ⁊ tū mihi iſta dicis. Cū ergo iuiſſet. ⁊ q̄daꝫ v̓go exdeuotōe ſibi ſeruiret. ille ꝯualeſcēs eā piola-
uit. Que cū filiū peꝑiſſet. ſenex pueꝝ ī vlnisaccipiēs in die magne feſtiuitatis q̇ erat inſixti eccl̓a corā multitudine fratrū intrauit.Cū āt oēs flerēt dixit. Uidetꝭ īfantem huncFiliꝰ eſt inobediētie. Cauete ergo vob̓ frēsqꝛ ī ſenectute hͦ feci ⁊ orate ꝓ me. Et ꝑgēs adcellā ad pͥſtinū ſtatū reuerſus ē ¶ Alius qꝫſenex cū dixiſſꝫ alteri. mortuꝰ ſū. ille ait. Nonꝯfidas ī te donec exeas de corꝑe. Nā ſi dicisqꝛ mortuꝰ es. ſathanas tn̄ mortuꝰ non eſt.¶ Cū frater q̇dā peccaſſꝫ miſerūt ad abbate moyſen. Qui accepta ſporta plēa arenavenit ad eos. Quē cū frēs q̇dnā hͦ eēt int̓rogarēt. dixit. Pct̄ā mea ſūt poſt me currētia⁊ nō video ea. ⁊ veni hodie aliena iudicarepeccata. Illi āt hoc audiētes. fratri peꝑcert̉.¶ Sil̓e legit̉ de abbate paſtore. Nā cū frēsde q̇dā fratre culpabili loquerēt̉. ille tacebatCū ergo accepiſſet ſacculū plenū arena retro. ⁊ de eadē arena modicū an̄ ſe ferret. iterrogatꝰ qͥd hͦ eēt dixit. Multa arena ſūt pctāmea q̄ pꝰ me ferēs ipſa nō ꝯſidero nec ꝓ eisdoleo. Modica v̓o arena ſūt pctā frīs anteme poſita. q̄ ſemꝑ ꝯſidero ⁊ ip̄a video. cumtn̄ pctā mea an̄ me ſemꝑ portare debereꝫ. ⁊de ipſis cogitare. ⁊ pro ipſis deum rogare.¶ Cum abbas Moyſes factus fuiſſꝫ clericus ⁊ impoſuiſſent ei ſuꝑhumerale. dixitei ep̄s. Abbas factus eſt candidatꝰ. Et ille.Afforis domine purpura. vtinā intus. Volens aūt ep̄s eum probare dixit clericis ſuisvt quando ad altare accederet ip̄m cum iniuria expellerēt. deinde eum ſequentes quidloqueret̉ audirēt. Proijciētes aūt eū forasdixerunt. Exi foras ethiops. Qui egrediēsdicebat. Bene tibi fecerunt cinerate ⁊ cacabate. quia cum homo non ſis quare te inmedio hominū dare p̄ſumpſiſti. Hec in vitaſpatrum.ACLXXIII.¶ De ſancto Arſenio abbate.Rſeniꝰ cū adhucin palatio conſiſteret. ⁊ vt ad ſalutē dirigeretur oraret audiuit. Arſeni fuge homines ⁊ ſalu aberis. Accedens