De ſancto Elemente

pelrꝰ manū eꝰ ip̄aꝫ ad nauē vbi erat clemēsducebat. Uides v̓o clemēs petꝝ manu mufierē ducēte ridere cepit. Mox āt vt mulieriuxta clemētē fuit. ſe ꝯtinere nō potuit. ſꝫ ſtatim ī amplexꝰ eiꝰ ruit. ⁊ crebro oſculari cepitQuā ille tāqͣꝫ īſanientē ml̓ierē cū indigtiōerepellebat. ⁊ aduerſus petꝝ īdigtōe nō modica mouebat̉. Cui petrꝰ. qͥd agis o fili clemēs. Noli repell̓e matrē tuā. Qd̓ cū audiſſet clemēs. lacrīs īfuſus ſuꝑ mrēꝫ iacētē ꝯcipit ⁊ eā recognoſcere cepit. Tūc ad p̄ceptūpetri hoſpita ſua q̄ ꝑalitica iacebat adducit̉⁊ ab eo ꝯtinuo lib̓at. Tc̄ mat clemētē d̓ prēint̓rogauit. Cui ille. Ad te qͣrendū iuit. ⁊ vltra nō redijt. At illa audiēs ſolūmō ſuſprrauit. gͣnde eī ꝓfilio īuēto gaudiuꝫ hn̄s. reliqͥsꝯſolabat̉ merores. D ¶ Intea cū Niceta⁊ aqͥla deeſſent. ⁊ redeūtes mulierē cū petrovidiſſēt. q̄ nā ſit hͨ ml̓ier ꝑcūctant̉. Quibꝰ clemēs ait. Mat mea ē. quā mihi d̓s redonauit ꝑ dn̄m meū petꝝ Poſt hͦ petrꝰ oīa eis ꝑordinē enarrauit. Que cū audiſſēt Niceta⁊ aqͥla ſubito ſurrexert̉. ⁊ obſtupefacti turbari ceperūt dicētes. Dn̄ator dn̄e d̓s v̓a neſūt hͨ. an̄ ſomniū ē qd̓ audimꝰ Tūc petrus.Fllij nō inq̇t nos īſanimꝰ. ſꝫ hͨ v̓a ſūt. At illifacie ꝯfricātes aiūt. Nos ſumꝰ fauſtinus ⁊fauſtꝰ qͦs maturā eſtīat ī mari int̓iſſe. Et accurrētes ī ꝯplexꝰ mrīs ruūt. ⁊ eā crebriꝰ oſculant̉. At illa ait. Quid vult hͦ eē. Ad quampetrꝰ. Iſti ſūt filij tui fauſtinꝰ ⁊ fauſtꝰ qͦs inmari ꝑiſſe putabas. Hec audiēs mat̓ p̄nimio gaudio velut amēs effecta corruit ⁊ pꝰad ſe reuerſa ait. Obſecro vos dulciſſimi filij narrate mihi qūo euaſiſtꝭ. Qui rn̄derūtCū nauis fuiſſet reſoluta ⁊ nos ſuꝑ qͣndaꝫtabulā veheremʳ. q̇dā pirate nos īueniētesī ſuā nauiculā poſuert̉ ac mutatꝭ noībꝰ cuidā nos honeſte vidue iuſtine noīe vēdidert̉q̄ tāqͣꝫ filios ſuos nos habuit. ⁊ lib̓alibꝰ artibꝰ nos erudiri fecit. Tādē ph̓ie oꝑaꝫ dedimꝰ. ⁊ ſymoni cuidā mago nobiſcū educato adheſimꝰ. Cūqꝫ eiꝰ fallaciā cognouiſſemus. ip̄ꝫ oīno deſeruimꝰ ⁊ petri diſcipuli ꝑzacheu effecti ſumꝰ Seq̄ntiāt die aſſūptisvetrꝰ tribꝰ frībꝰ .ſ. Tlemēte. aq̇la. ⁊ nicēta ad

q̄ndā ſecretiorē locū orōnis grā deſcēdit. qͦsvenerandꝰ q̇dā ſenex ſꝫ tn̄ pauꝑ alloq̇ cepitdi. Miſereor vrī frēs qꝛ ſub ſpecie pietatisvos gͣuit̉ errare ꝯſidero. Neqꝫ ei d̓s ē. neqꝫcultꝰ hͨ aliqͦs ē. neqꝫ ꝓuidētia ī mūdo. ſꝫ fortuitꝰ caſus ⁊ geneẜ oīa agūt. ſic̄ ⁊ ego ex meipſo maīfeſte ꝯperi ī diſciplīa matheẜ p̄ ceteris eruditꝰ. nolite gͦ errare. ſiue eī oretis ſiuenō. qd̓ vrā geneẜ ꝯtinet vob̓ erit. Clemēs ātin eū reſpiciēs anio pulſabat̉. ⁊ ſibi ſe eū al̓svidiſſe videbat̉. Cūqꝫ de mandato petri clemens aqͥla ⁊ niceta cū eo diutius diſputaſſent ⁊ ꝓuidentiā aꝑtis rationibus oſtendiſſent. eumqꝫ ob reuerentiā crebro prem vocarent. dixit Aquila. Quid neceſſe eſt vt eūprem vocemꝰ cū in mādatis habeamus neminē ſuꝑt̓rā prēꝫ vocare. Et poſt hͦ reſpiciens ad ſenē ait. Nō iniurioſe accipras pat̓ꝙ frēm meū culpaui. qꝛ te pr̄eꝫ vocauit. habemꝰ eī tale mādatū. ne alique iſto noīe vocemꝰ. Cūqꝫ aqͥla hͨ dixiſſꝫ. riſit oīm aſtātiūcetꝰ vna cū ſene et petro. Et cū ille cāꝫ riſusinqͣreret. dixit ad eum Elemens. Quia facꝭid de qͦ alios culpas. ſenem patreꝫ vocandoAt ille negabat dicēs. Uere neſcio ſi eū patrem vocauerim. Uerū cū ſatis de ꝓuidentia diſputatū eēt. dixit ſenex. Credereꝫ vtiqꝫꝓuidentiā eſſe. ſed a ꝓpͥa ꝯſcīa ꝓhibeor huicfidei accomodare ꝯſenſum. Noui emī meā⁊ ꝯiugis mee geneſim. ⁊ ſcio ea que vnicuiqꝫ noſtꝝ dictabat geneſis accidiſſe. Auditeigitur cōiugis mee thema ⁊ inuenietis ſcema cuiꝰ exitus accidit. Habuit nanqꝫ martem cū venere ſuꝑ centꝝ. lunā v̓o in occaſuī domo martis ⁊ finibus ſaturni. quod ſcema adulteras facit. ⁊ ſeruos ꝓprioſ amare⁊ ꝑegre ꝓficiſci. ⁊ in aquis defungi. Quodet ita factū eſt. Incidit nanqꝫ in amore ſerui ⁊ ꝑiculum atqꝫ opprobriū metuens cumip̄o aufugit. ⁊ in mari perijt. Nam ſicut frater meꝰ retulit. ip̄m pͥmo adamauit. Sꝫ cuꝫip̄e aſſentire ſibi nollet. in ſeruum ſue libidinis amorē retorſit. Nec tamen ei imputandū eſt. qꝛ eam geneẜ hoc facere ꝯpulit. Narrauitqꝫ quo ſomniū finxerit. ⁊ quo cū liberis athenas vadeijs naufragio perierit.