De ſancto Bricio
ACLXXII¶ De ſancto Bricio.RRiciꝰ ſancti martini diaconꝰ. eiuſqꝫ pl̓imū emulꝰmulta eideꝫ ſctō ꝯuīcia inferebat.Nā cū q̇daꝫ pauꝑ martinū reqͥreret dixit eibriciꝰ. Si illū delirū qͣris ꝓſpice eminꝰ. ille ēenī q̇ qͣſi amēs celuꝫ reſpicit. Cū igit̉ pauꝑ amartino q̇ petierat accepiſſet vir ſctūs Briciū ad ſe vocans dixit. An ego tibi delirꝰ videorbrici. Qd̓ cū ille p̄ v̓ecūdia ſe dixiſſe negaret. Ait martinꝰ Nōne aures mee ad ostuū erāt. qn̄ hoc eminꝰ loq̄baris. Amē dicotibi. qꝛ a dn̄o obtinui vt roibi in ep̄atū ſuccedas. ſꝫ ſcias ml̓ta te in eꝑatu aduerſa paſſurū. Qd̓ briciꝰ audiēs irridebat di. Nōne verū dixi iſtū deliruꝫ eſſe. Poſt morteꝫ igit̉ ſctīmartimi briciꝰ ī ep̄m ē electus. Qui deicepsoroni vacabat. Et licꝫ adhuc ſuꝑbꝰ tn̄ corꝑecaſtꝰ erat. Anno aūt ep̄atꝰ ſui triceſimo mulier q̄dā religioſe veſtita q̇ eius veſtimēta lauabat ꝯcepit filiū ⁊ peꝑit. Tūc oīs ppl̓us cūlapidibꝰ ad eiꝰ ianuaꝫ ꝯgregatꝰ eſt di Diupietate ſctī martini luxuria tuā diſſimulauimus. ſꝫ iā neq̄qꝫ pollutas manꝰ oſculari valemꝰ. Illo aūt virilit̓ hoc negāte ait. Adducite ad me infantē. Quo allato cū. xxx. eēt dierū dixit ad eū briciꝰ. Adiuro te ꝑ filiū d̓i vtdicas corā oībꝰ ſi ego te genui. Et ille. nō tuinqͣtes pat̓ meus. Populo aūt vrgēte vt q̇seſſet eiꝰ pat requireret. ille ait. Nō ē hoc meum. feci qd̓ ad me ꝑtinuit. Populus āt hoctotū magicis artibꝰ attribuebat dicens. Nequaqͣꝫ nobis falſo paſtoris noīe dn̄aberis.Tūc ille ꝓſui purgatōe prunas ardētes vſqꝫ ad tumbā ſancti martini cūctis vidētibꝰdeportauit. Proiectiſqꝫ prunis. veſtis eiꝰ illeſa apparuit. Et ait. Sicut hoc meum veſtimentū a prunis māſit illeſum. ſic corpꝰ meum a cōfactu ml̓ieris ē md̓m. Populo aūtadhuc nō credēte. ſanctū briciū ꝯtumelijs ⁊iniurijs afficiūt. et a ſua dignitate eijcuit. vtv̓bū qd̓̇ ſcūs martinꝰ dixerat impleret̉. Tūcbricius flens papā adijt. ⁊ ſeptē annis ibideꝫꝑmanens ȧcq̇d in ſanctū marninū deliq̄rat
penitēdo deleuit. Populus aūt Iuſtinianū p̄fecit. ⁊ romā ꝯtra briciū miſit. vt epiſcopatū ſibi ꝯtra briciū defenſaret. Quo cū tenderet. in ciuitate vercellen̄. vitā finiuit. et armeniū loco eius ppl̓s omīs p̄fecit. Septimoigit̉ anno bricius cū autoritate pape rediēsſexto ab vrbe miliario hoſpiciū accepit. ⁊ armenius eadē nocte ſpūm exalauit. Qd̓bricius ꝑ reuelationē cognoſcēs. ait ſuis vt ſurgerent. ⁊ ſecū ad tumulandū turonēſem ep̄iſcopū ꝓperarēt. Cū ergo Briciꝰ ꝑ vnā portam ciuitatē ingrederet̉. ille ꝑ aliā mortuꝰ eſferebat̉. Quo ſepulto ſanctꝰ bricius ſedē ſuam accepit. ⁊ ſeptē poſtmodū annis p̄ſides⁊ vitam laudabilem ducens. xluiij. anno epiſcopatus ſui in pace quieuit.ACLXIII¶ De ſancta Elizabeth.Lizabeth interpretat̉ deꝰ meus cognouit. veldei mei ſeptima. vl̓ dei mei ſaturitas. Dicit̉ ergo pͥmo elyzabeth deꝰ meꝰ cōgnouit. qꝛ deꝰ eā cognouit .i. ſuo bn̄placitoapprobauit. vl̓ cognouit .i. noticiā ſue cognationis ſibi infudit. Scd̓o d̓r elyzabeth. i. demei ſeptia. ip̄a eī habuit ſeptimā dei vl̓ ſeptēoꝑbꝰ miſcd̓ie ſe exercuit. qꝛ nūc ē in ſeptimaetate q̇eſcentiū. ꝑuētura tandē in octauā reſurgentiū. vl̓ ꝓpter ſeptē ſtatꝰ in quibꝰ fuit.Ip̄a nāqꝫ fuit in ſtatu v̓ginali. ſcd̓o in ſtatuꝯiugali. tercio in ſtatu viduali. qͣrto in ſtatuactiuo. qͣnto in ſtatu ꝯtēplatiuo. ſexto in ſtatu religioſo. et nūc ſeptimo e in ſtatu gl̓ioſo.Et iſti ſeptē ſtatꝰ manifeſte ꝯtinent̉ in legēda ſua vt poſſet dici de eā qd̓ d̓r in Danielede nabuchodonoſor. ſeptem tꝑa mutabunt̉ſuꝑ eā. Tercio d̓r dei mei ſaturitas. deꝰ enīmodo eā ſatiauit ⁊ repleuit ſplēdore veritatis. dulcedine ſuauitatis ⁊ vigore eternitatiſUn̄ Augꝰ. in li. de ciui. dei. agēs de ciuitateceleſti dicit. In et̓nitate dei viget. in v̓itate d̓rlucet. in bonitate dei gaudet.Lizabeth illuſtris vngarie regis filia. genere nobil̓. ſꝫ fide ac religionenobilior. ſtirpem tā nobileꝫ nobili-