MartinoDe ſancto

nauigio ad vrbē turonicā cuꝫ magno gaudio deportat̉. ¶ Btus aūt ſeuerinꝰ coloniēẜep̄s cū die dn̄ica loca ſct̄ā pꝰ matutinas more ſolito circūiret illa hora qͣ vir ſcūs obijt angelos cantātes in celo audiuit. Uocāſqꝫ archidiaconē introgat ſi aliq̇d audiret. Et cuꝫſe nil audire diceret. ⁊ archiep̄s vt diligēt̓ auſcultaret moneret. cepit ſurſū collū extēdereaures erigere. ⁊ ſuꝑ ſummis articul̓ baculoſuſtentāte ſtare. Sꝫ dū archiep̄s ꝓ eo oraſſꝫqͣſdā in celo voces audire ſe dixit. Cui archiep̄s. Dn̄s meꝰ martinꝰ ē. q̄ migͣuit e mūdo.⁊ nūc angeli eū in celū deferūt. Demōes autaffuerūt q̇ eū retinere voluerūt. ſꝫ nihil ſuuꝫin eo reperiētes ꝯfuſi receſſerūt. Archidiaconus igit̉ die ⁊ horā notauit. ⁊ tūc martinummigraſſe cognouit. Seuerꝰ etiaꝫ monachꝰq̇ vitā eiꝰ ſcp̓ſit cū poſt matutinas leuit̓ obdormiſſet. ſic̄ ip̄e in qͣdā epl̓a teſtat̉. ſcūs martinꝰ albis indutꝰ. vultū igneo. ſtellātibꝰ oculis. crine purpureo tenēs librū in māu dextera quē de vita eiꝰ idē ſeuerꝰ ſcripſerat. eideapparuit. Cunqꝫ poſt bn̄dictionē in celū cōſcendere ip̄m videret ⁊ cū eo aſcēdere cupeteuigilauit. Poſt hͦ aūt nūcijs veniētibꝰ eadē nocte ſanctu martinū migraſſe audiuit.F ¶ Eo qꝫ die .s. ambro. mediolanēſis ep̄smiſſaꝫ celebrās ſuꝑ altare inter ꝓphetiam ⁊epl̓am obdormiuit. Et cū nullꝰ eū excitare p̄ſumeret ⁊ ſubdiaconꝰ niſi ip̄o innuēte epl̓aꝫnō auderet legere. trāſactis d̓uaꝝ vl̓ triū horarū ſpacijs excitauerūt eū dicentes. Iā hora p̄terijt. ⁊ ppl̓s valde laſſus expectat. iubeatdn̄s noſter vt clericꝰ epl̓am legat. Ad qͣs illeNolite turbari. frater ei meꝰ martinꝰ ad deum miguit. et ego eiꝰ funeri interfui ⁊ obſequiū p̄bui. ſꝫ vltimā or̄oneꝫ vobis excitātibꝰexplere nō valui. Tūc illi die ⁊ horā notatesinuenerūt ſanctū martinū tūc migͣſſe ad celū ¶ Cappa eiꝰ vt ait mgr Ioh̓es beleth reges francie in p̄lijs portare cōſueuerūt. Un̄ip̄ius cappe cuſtodes capellam dicebantur.¶ Poſt morte aūt eius anno. lxiiij. cū beatus ꝑpetuus eiꝰ eccl̓iaꝫ magnifice ampliaſſet ⁊ in ea corpus eiꝰ tranſferre vellet ſemel ⁊bis ⁊ tercio ieiunijs et vigilijs inſiſtentes. ſe-

pulchrū eiꝰ nullatenꝰ mouere potuerūt. Cūqꝫ vellēt dimittere. q̇dā ſenex pulcerrimꝰ eisapparuit dicēs. Uſqꝫ q̇ tardatis. Nō vidētiſſanctū martinū paratū iuuare vos ſi manꝰapponitis. Tūc ille cū eis manus appoſuit. ⁊cū ſūma velocitate ſepulchꝝ leuauerūt. ⁊ inloco vbi nūc colit̉ poſuerūt. Senex aut ē illepꝰ hoc nuſqͣꝫ cōparuit. Hec trāſlatio in mēſe iulij celebrat̉. Refert odo abbas clūia cenſis ꝙ tūc oēs cāpane in oībꝰ eccl̓ijs nll̓o tangente pulſabant̉. ⁊ oēs lāpades diuinitꝰ accendebant̉. ¶ Fert̉ qͦꝫ ꝙ tūc duo ſocij erantqͦꝝ vnꝰ erat cecus ⁊ alter ꝯtractꝰ. Cecꝰ autēꝯtractu ferebat. ⁊ ꝯtractꝰ ceco viā demoſtrabat. Sicqꝫ tal̓r mēdicātes ml̓tā pecuniā acq̄rebāt. Audiētes ho ꝙ ad corpꝰ ſct̄ī martini ml̓ti ſanabant̉ infirmi. cū in trāſlatiōe eiꝰcorpꝰ extra eccl̓iaꝫ ꝓceſſional̓r duceret̉. timere ceperūt ne p̄dictuꝫ corpꝰ iuxta domū vbimanebat duceret̉. ⁊ ſic ip̄i forſitan curarent̉.Nolebat enī ſanitatem ꝯſequi ne deperiretmateria q̄ſtus ſui. Quaꝓpter de illa ſtratafugiētes ſe ad aliā trāſferebāt. ꝑ quā corpusnequaqꝫ duci putabat. Duꝫ ergo fugerentcorꝑi eius ex improuiſo ꝓtinꝰ obuiaueruntEt qꝛ deus multa bona p̄ſtat inuitis. amboꝯeoꝝ voluntatē ꝯtinuo ſūt curati. licꝫ d̓ hocpl̓imū triſtarent̉. ¶ Ambro. at de ſctō martino ſic att. Beatus martinus ꝓphani erroris tēpla deſtruxit. vexilla pietatiſ erexit mortuos ſuſcitauit ab obſeſſis corꝑibus demonia ſeua excluſit ac varijs laborātes lāguoribꝰ ſalutis remedio ſubleuauit. q̇ ita ꝑfectꝰinuētus eſt. vt xp̄m texiſſet in pauꝑe. ⁊ veſtequa egenus acceꝑat mundi dn̄m induiſſet.O felix largitas qua diuinitas oꝑit̉. O clamidis gl̓ioſa diuiſio q̇ militem texit ⁊ regemO ineſtimabile donū. qd̓ veſtire meruit diuinitatē. Digne huic dne ꝯfeſſionis tue premia cōtuliſti. Digne ei arrianoꝝ ſubiacuitferitas. Digne amore martyrij. ꝑſecutoristormēta nō timuit. Quid erit ꝓ oblatiōe integri corꝑis recepturꝰ. qui ꝓ qͣntitate veſtisexigue deū veſtire meruit ⁊ videre. Sic ſperantibꝰ ꝯtulit medicina. vt alios ſupplicationibus. alios viſu ſaluaret.D 5