De ſancta Iuſtina
i ſpeciē iuueniſ pulcerrimi ſe trāſfigurauit⁊ thalamū eiꝰ ingredīes cū ip̄a in lectulo iaceret. impudent̓ in eiꝰ lectulū ꝓſiliuit. ⁊ in eiꝰamplexꝰ ruere voluit. Qd̓ videns iuſtina ⁊malignū ſpūꝫ adeſſe cognoſcēs. mox ſignuꝫcrucis edidit. ⁊ inſtar cere diabolum liq̄fecitTūc diabolꝰ ꝑmittēte deo febribꝰ eam fatigans. ⁊ plures cū gregibꝰ ⁊ armētis occidesmaxima mortalitatē in tota antiochia futurā ꝑ demoniacos p̄dicebat. niſi iuſtina cōiugio ꝯſentiret. Quaꝓpt̓ tota ciuitas morbolanguēs ad ianua ꝑentū iuſtine ꝯuenit. clamans vt iuſtinā ꝯiugio traderēt. ⁊ ſic ciuitatē a tāto ꝑiculo liberarēt. Sꝫ cū iuſtina nullatenꝰ ꝯſentiret ⁊ ex hͦ mortē eideꝫ oēs minarent̉. vij. āno mortalitatis ip̄a ꝓ eis orauit ⁊oēꝫ peſtilētiā ꝓpulſauit. Uidens diabolꝰ ꝙnihil ꝓficeret. in formā iuſtine ſe trāſformauit vt famā iuſtine pollueret. ⁊ cip̓anū deludens ſe iuſtinā ad ſe duxiſſe iactabat. Pergens igͦr diabolꝰ ad cip̓anū in ſpecie iuſtinead ip̄m cucurrit. ⁊ eū qͣſi q̄ eiꝰ amore lāgueret oſculari voluit. quā ciprianꝰ vidēs ⁊ iuſtinā eē credēs. gaudio repletꝰ ait. Bn̄ vēiſtiiuſtina oīm feīarū decora. Mox vt ciṗannomē iuſtine noīauit. diabolꝰ nomē illd̓ ferre nō potuit. ſꝫ ad eiꝰ ꝓlationē īſtar fumi ſtatim euanuit. Quaꝓpt̓ cip̓anꝰ deluſuꝫ ſe vidēs triſtis remaſit. Un̄ ⁊ apliꝰ in amorē iuſtine eſtuās ad oſtiū v̓ginis diu vigilauit. etqn̄qꝫ in feīaꝫ qn̄qꝫ in auem vt videbat̉ artemagica ſe cōmutas. cū veniſſet ad oſtiū v̓ginis neqꝫ femina neqꝫ auis ſꝫ ciprianꝰ ꝓtinꝰapparebat ¶ Acladiꝰ qͣꝫ arte diabolica mutatꝰ in paſſere cū ad feneſtrā iuſtine volaſſetmox vt v̓go eū aſpexit. nō paſſer ſꝫ acladiusapparuit. anguſtiariqꝫ nimis cepit. ac tremere. qꝛ nec fuge poterat nec ſalire. Times v̓oiuſtina ne caderet ⁊ creparet. eū ꝑ ſcalā d̓poni fecit. ⁊ admonēs vt a ſua veſania ceſſaretne iuxta leges tāqͣꝫ maleficus puniret̉. Iſtaoīa ẜm figmēta diabolicā ad qͣndā apparentiā fiebant. D ¶ Uictꝰ igr p oīa diabolad ciprianū redijt ⁊ an̄ eū ꝯfuſus ſtetit. Cuidixit ciprianꝰ. Nūq̇d ⁊ tu victꝰ es. Que eſtmiſer p̄tus vr̄a vt vnā puellā nō poſſitis vin
cere. nͨ ptātē ī eā hrē. ſꝫ ecōuerſo ip̄a vos vincat. ⁊ tā miſerabil̓r vos ꝓſternat. Dic in̄ mihi obſecro in qͦ eſt eiꝰ tā maxima fortitudo.Cui demon ait. Si mihi iuraueris vt a meneq̄qꝫ recedas v̓tutē eiꝰ victorie tibi pandaꝫCui ciprianus. Per qd̓ tibi iurabo. Cui demon. Iura mihi ꝑ v̓tutes meas magnas ꝙa me nūqͣꝫ diſcedās. Dicit ei ciprianꝰ. Perv̓tutes tuas magͣs tibi iuro ꝙ a te nūqͣꝫ diſcedā. Tūc diabolꝰ qͣi ſecurꝰ ei dixit. Puella illa ſignū crucifixi edidit. ⁊ ſtatim ꝯtabui⁊ oēm v̓tutē amiſi ⁊ qͣi cera a facie ignis effluxi. Dicit eī cip̓anꝰ. Ergo crucifixꝰ maiorte eſt. Et demon. Uqꝫ maior oībꝰ ē. ⁊ nos⁊ oēs qͣs hic decipimꝰ tradet igni inextinguibili cruciādos. Cui ciprianus. Ergo ⁊ egoamicꝰ debeo fieri crucifixi. ne tantā aliqn̄ penā incurrā. Cui diabolꝰ. Iuraſti mihi ꝑ v̓tutes mei exercitꝰ ꝑ qͣs nemo ꝑiurare valetꝙ a me nunqͣꝫ diſcēderes. Ad que ciprianꝰ.Te ⁊ oēs fumigātes tuas v̓tutes ꝯtēno. ⁊ tibi ⁊ oībꝰ diabolis tuis abrenūcio ⁊ crucifixiſalutari ſigno me munio. Statimqꝫ ab eodiabolꝰ ꝯfuſus diſceſſit. Tūc ciprianus adep̄m iuit. Quē videns ep̄s ⁊ credens eū veniſſe vt xp̄ianos ī errorē mitteret. ait ei. Sufficiāt tibi cipriane hi qͥ foris ſunt. nihil ei poteris aduerſus eccl̓iam dei. Inuicta eſt enīv̓tus xp̄i. Cui ciprianꝰ certus ſuꝫ qꝛ inuictaeſt v̓tus xp̄i. Narranſqꝫ q̄ ſibi acciderat. abeo ſe baptizari fecit. Qui poſtmodū tā in ſcientia qͣꝫ in vita valde ꝓficiens. mortuo ep̄oip̄e in ep̄m ordinatꝰ eſt. Beata v̓o v̓gine iuſtinaꝫ in monaſterio poſuit. ⁊ multis ſacrisv̓ginibꝰ eā ibidē in abbauiſſaꝫ p̄fecit. Sctusaut ciprianꝰ martyribꝰ ſepe epl̓as mittebat⁊ eos in certamine roborabat. Comes autēregionis illius audiēs famā cipriani ⁊ iuſtine. eos ad ſe pn̄tari fecit ⁊ an ſacrificare vellent. req̇ſiuit. Qui dū in fide xp̄i ꝑſiſterēt firmi iuſſit eos ī ſartaginē plenā cera pice ⁊ adipe poni. Que tn̄ eis mirū refrigeriū preſtititnec aliqd̓ ſuppliciū irrogauit. Sacerdos atidoloꝝ prefecto dixit. Iubeas me ante ſartaginē ſtare ⁊ ꝯfeſtim vincā omnē v̓tutē eorū.Cū ergo iuxta ſartaginē veniſſet dixit. Ma