De ſancta Iuſtina
ACXXXVII¶ Deſancta Iuſtina.Uſtina a iuſticiadicta eſt. Ip̄a enī ꝑ iuſticiā vnicuiqꝫ qḋ ſuū eſt reddidit .ſ. deo obediētiā. ſuꝑiori p̄lato reuerentiā. pari ꝯcordiā. inferiori diſciplinā. inimicis patiētiaꝫ. miſeris⁊ afflictis cōpaſſione operoſaꝫ. ſibi ſanctimoniā ⁊ ꝓximis caritate.BUſtina v̓go de ciuitate antiochiefilia ſacerdotis idoloꝝ qͦtidie ad feneſtrā ſedens. prelū dyacone euangeliū legentē audiebat. a qͣ tandē ꝯuerſa eſtQd̓ cū mater patri ī lecto retuliſſet ⁊ ambodormiſſent. xp̄s cū angelis apparuit eis dicēſUenite ad me ⁊ dabo vobis regnū celoruꝫ.Qui euigilātes ſtatim cū filia ſua ſe baptizari fecerunt. Hec ergo iuſtina v̓go a ciprianō pl̓im moleſtata. ip̄m tāde ad fidē ꝯuertitCiprianꝰ eī a ſua puericia magus extiteratNā cū. vij. ānoꝝ eēt a ꝑentibꝰ diabolo cōſecratꝰ ē. Hic igͦr magice arti inẜuiebat ⁊ matronas in iumēta ꝯuertere videbat̉ ⁊ multaalia p̄ſtigia exercebat. Ardes igͦr ī amore iuſtine v̓ginis. ad magicas artes ſe cōtulit. vtip̄aꝫ ꝓ ſe vl̓ ꝓ viro q̇dā acladio q̇ ſil̓r in eiusamorē exarſerat poſſet hre. Aduocat iḡr̄ demone vt ad ſe veniat ⁊ iuſtinaꝫ ꝑ eū valeathrē. Adueniēs demon dixit ei. Quid me vocaſti. Cui ciprianꝰ. Amo v̓gine de galileis.potes ne facere vt ip̄am habea ⁊ voluntatēmeā ſecū ꝑficiā. Cui demo. Ego q̇ hoīem deꝑadiſo eijcere potui. cayn frēm ſuuꝫ occidere ꝓcuraui. iudeos xp̄m occid̓e feci. hoīes ꝑturbaui. ⁊ nō potero facere vt vnā puellamhabeas. ⁊ ea iuxta tuū placitū fruaris. Ungͣuētū hͦ accipe ⁊ circa domū eꝰ deforis ſparge. ⁊ ego ſuꝑuenies cor eiꝰ ī tuū amorē incedā. ⁊ tibi eā aſſentire cōpellaꝫ. Seq̄nti noctedemon ad ea ingredit̉. ⁊ cor eiꝰ ad amorē illicitu incitare conat̉. Qd̓ illa ſentiēs deuote ſedn̄o cōmedauit. ⁊ totū corpꝰ ſuū ſigno crucis muniuit. Ad ſignū aūt ſctē crucis dyabolꝰ territꝰ fugit. ⁊ ad Ciprianū veniēs anteeū ſtetit. Cui ciprianꝰ dixit. Quare nō addu
xiſti ad me v̓ginē illā. Cui demon. Uidi ī eoqͥddā ſignū ⁊ ꝯtabui. ⁊ oīs v̓tus ī me defecit.Ciprianꝰ aūt eū dimiſit ⁊ aliū fortiorē vocauit. Cui demon. Audiui tuā iuſſionē ⁊ vidiilliꝰ impoſſibilitatē. Sꝫ ego emēdabo ⁊ tuaꝫcōplebo volūtate. Aggrediar eaꝫ ⁊ cor eiusvulnerabo in amorē libidinis. ⁊ ea iuxta deſideriū tuū ꝑfrueris. Ingrediēs igit̉ diabolus nitebat̉ ei ꝑſuadere. ⁊ aīm eiꝰ ad amorēillicitū inflāmare. Illa aūt ſe deo deuote recōmēdans ſigno crucis omnē temptationērepulit. ⁊ inſufflans in demonē ꝓtinꝰ eā abiecit. Demon at ꝯfuſus abijt ⁊ aufugit ⁊ an̄ciprianuꝫ ſtetit. Ad quē ciprianꝰ. Et vbi eſtv̓go ad quā te trāſmiſi. Et demon. Uictuꝫme fateor ⁊ qͣliter dicere ꝑtimeſco Quoddāenī ſignū terribile in ea vidi. ⁊ ꝯtinuo roburomne amiſi. Tūc ciprianꝰ eū deridēs dimiſit. ⁊ ip̄m p̓ncipē demonū aduocauit. Cūqꝫveniſſet ad euꝫ dixit. Que eſt v̓tus veſtra tāmodica vt vicat̉ ab vna puella. Dixit d̓mōEcce egrediēs varijs febribꝰ eam vexabo. ⁊aīm eius ardentiꝰ inflāmabo. ⁊ totuꝫ corpꝰeius vehemēti ardore reſpergaꝫ ⁊ freneticaꝫillā faciā. ⁊ varia ſibi fanta ſmata offeram. ⁊media nocte eā adducā tibi. Tūc diabolusin ſpeciē vniꝰ v̓ginis ſe trāſfigurauit. ⁊ ad v̓ginem veniēs dixit. Ecce ad te venio. qꝛ tecūin caſtitate viuere cōcupiſco. Uerūtn dic qͥſo te. q̄ naꝫ certamis noſtri merces erit. Cuiſancta virgo rn̄dit. Merces q̇deꝫ multa. labor modicus. Dicit ei demon. Quid ē ergoqd̓ deus p̄cepit. Creſcite ⁊ multiplicamini ⁊replete terrā. Timeo ergo bona ſocia ꝙ ſi invirginitate māſerimus. v̓bū dei irritū faciemus. ⁊ velut ꝯtēnētes et inobediētes in gͣueiudicium decidemꝰ. ⁊ vn̄ videbamur ſperare pͥmiū graue incurremꝰ tormentuꝫ. Cepitaūt cor vginis grauibꝰ cogitatōibus ꝑ immiſſioneꝫ demonis cōcuti. ⁊ ardore cōcupiſcentie fortiꝰ inflāmari. ad̓o vt iā ſurgēs abire vellet. Tūc ſciā v̓go ad ſe reuerſa et quiseſſet q̇ ſecū loqueret̉ intelliges. ꝯtinuo ſe cruce muniuit. et in diabolū ſufflās ip̄m inſtarcere ꝓtinꝰ liquefecit. ⁊ ab oī tēptatiōe ſtatimliberatā ſe ſenſit. C ¶ Poſtmodū diabolꝰ