De ſancto Iohanne chriſoſtomo

ille cū crebro refuget ei theophilꝰ ſuadebat.vt ſue electiōi ꝯſenſum p̄beret. Tūc ille ꝓmiſit dicēs. Cras qḋ dn̄o placet implebit̉. Craſtina gͦ die veniētes ad cellā ſuā eū vt ep̄atuſuſciꝑet inſtant̓ rogabāt. Qui ait. Oremꝰ pͥmo ad dn̄m Qui dū oraret. mox cū ip̄a orone t̓minū vite ſue ſuſcepit. Ioh̓es itaqꝫ doctrine ſedule īſiſtebat. Eo at tꝑe ſtatua argētea clamide circūamicta. in platea iuxta eccleſiaꝫ ſctē ſophie ad honorē eudoxie auguſte ꝯſtituta erat. vbi milites ⁊ ꝓceres luſꝰ publicos exercebāt. Qd̓ q̇dē iohi pl̓imū diſplicebat cū videret hͦ ad eccl̓ie ſpectare iniuriā.G ¶ Cōſueta igͦr fiducia rurſꝰ linguā ſuāarmauit. Et cū oporteret p̓ncipes ſupplicationis v̓bo deflectere vt a tali luſū recederēt. hͦnō fecit. ſꝫ impetu ſui vſus eloquij iubētes fieri talia maledicebat. Auguſta v̓o rurſꝰ adſuā hoc trahebat iniuriam. ⁊ denuo laborabat vt aduerſus eū ſinodꝰ iteꝝ celebraretur.Hoc ſentiēs iohes illā famoſiſſimā in ecc̄iaꝓtulit omeliā cuiꝰ initiū eſt. Rurſus herodias inſanit. rurſus turbatur. denuo ſaltat. denuo caput ioh̓is in meſſorio ꝯcupiſcit accipere. Qd̓ factū ad iracūdiaꝫ plus incitauitauguſtā. Dū aūt q̇dā iohānē vellet occidere a ppl̓o eſt cōprehēſus. ⁊ ad iudicādū traditus. Sꝫ a p̄fecto ne occideret̉ ereptꝰ ē. Quidā etiā ẜuus cuiuſdā p̄ſbyteri in eū impetūfaciēs ip̄m occidere molitꝰ eſt. Qui dū a qͣdā teneret̉. ip̄m q̇ tenebat. ⁊ aliū aſtātē ⁊ tercium ꝑcuſſit. Tūc clamore facto ml̓tis cōcuirentibꝰ plurimos interfecit. Ex illo tꝑe ppl̓eiohānē cuſtodiebat. eiꝰ domū diebꝰ ac noctibus muniēs Suadente igit̉ auguſta ep̄icōſtantinopolim ꝯuenerunt ⁊ accuſatoresiohānis fortit̉ inſiſtere ceperūt. Cū aūt feſtiuitas natalis dn̄i ſuꝑueniſſet mandauit imperator iohāni. qꝛ niſi pͥus criminibꝰ exueretur nō cōicaret eidē. Ep̄i aūt nihil ꝯtra eū repererūt niſi ꝙ poſt depoſitōnē reſidere in ſede epiſcopali ſine decreto ꝯcilij p̄ſumpſiſſet.Et ſic dānauerūt eū ¶ Appropinquate tandē ſolēnitate paſcali mādauit ei imꝑator nōpoſſe ſecū in eccl̓ia manere cū eū duo concilia ꝯdemnaſſent. Uacabat igit̉ iohannes ⁊

nequaqͣꝫ in eccl̓iam deſcēdebat. Illi qui iohanni fauebāt iohannite dicebant̉. Poſt hͦaūt imꝑator iohannē de ciuitate expelli fecitac duci in exiliū in quandā ciuitate paruaꝫvbi fines ſunt ponti imperijqꝫ romani. q̄ loca crudelibꝰ barbaris ſunt vicina. Sed clemens dn̄s nō ꝑmiſit diu in locis talibꝰ athletam ſuū fideliſſimū cōmorari. Hoc innocentius papa audiens moleſte ferebat. volenſqꝫ conciliū celebrare ſcripſit clero ꝯſtantinopolitano ne iohanni ſucceſſoreꝫ aliquēordinarent. ¶ Cuꝫ igit̉ longo fuiſſet itinerefatigatus ⁊ dolore capitis vehementiſſimecruciatus. necnō ⁊ ardorē ſolis intolerabilēpateret̉. ſancta illa anīa in cumanis. xiiij. diemēſis ſeptēbris ē carne ſoluta eſt. Quo defuncto gndo vehemēs in ꝯſtantinopolim ⁊oīa ſuburbana deſcēdit dicētibꝰ cūctis hocdei iracūdia geſtū eſſe. eo ꝙ iniuſte iohānesfuerit ꝯdemnatꝰ. Quibꝰ verbis fidem fecumors auguſte ꝓtinꝰ ſubſecuta Quarta nāqꝫ die poſt grādineꝫ eſt defuncta. Mortuoqͣꝫ omniū doctore terraꝝ. occidētales ep̄i cūorientalibꝰ nullatenꝰ cōicare voluerunt. donec illiꝰ ſacratiſſimi viri nomē int̓ p̄deceſ ſores ep̄os poneret̉. Uerū theodoſiꝰ xp̄ianiſſimus filiuſ p̄dicti archadij. q̇ aui ſui nomen⁊ pietatē tenebat. ſacras hꝰ doctoris reliqͥasin menſe ianuario in regiā ciuitatē trāſferrifecit. Cui fideliſſimꝰ ppl̓s cū lampadibꝰ ⁊ cereis obuiauit. Theodoſiꝰ autem ſupplicitereius adorans reliquias. pro archadio ⁊ eudoxia genitoribꝰ ſupplicauit. vt ignorant delinquentibꝰ veniā cōdonaret. Dudū enimparentes eius mortui fuerāt. Hic theodoſiꝰclementiſſimꝰ fuit. adeo vt nullū ſe ledentiūmorti adiudicaret dicēs. Utinaꝫ eſſet mihipoſſibile ad vitaꝫ etiam mortuos reuocare.Eius curia monaſterium videbat̉. matutinas laudes agebat. cōdices diuīos legebat.Huic erat vxor nomīe eudoxia que heroyco metro poemata multa ꝯfecit. Habuitqꝫfiliā noīe eudoxiā quā valētiniano quē imperatorē fecerat dedit vxorē. Hec oīa de hyſtoria tripartita extracta ſunt. Mortuꝰ eſtaūt circa annd̓s dn̄i. cccc.