De ſancto Iohanne chriſoſcomo

iohāni tanqͣꝫ hoꝝ defenſori detrahere cepit.Cui ioh̓es mādauit. Cōtra regl̓as ml̓ta feciſtio ēpiphani. Primū qꝛ ordīatōeꝫ feciſtiin ecc̄ia ſub meo iure ꝯſtituta. Deinde qꝛ inea autoritate ꝓpͥa ſacra celebraſti. Et rurſꝰqꝛinuitatꝰ excuſaſti. ⁊ nūc denuo qꝛ ī teip̄mꝯfidis. Quaꝓpt̓ obẜua ne in ppl̓o ſeditio oriat̉. ⁊ hꝰ rei ꝑiculū ip̄e ſuſcipias. Hoc āt audiens epiphaniꝰ diſceſſit. Qui cū ad cipruꝫreuerſurus eēt. mādauit iohāni. Spero qꝛep̄s nō morieris. At ille remādauit. Speroqꝛ ad patriā tuaꝫ nō redibis. Qd̓ ſic euenitNā epiphaniꝰ ī via obijt Et ioh̓es poſtmodū de epatu depoſitꝰ in exilio vitā finiuit.E ¶ Ad ſepulcꝝ aūt hꝰ epiphanij viri ſctītſimi demōes expellūt̉. Fuit at vir mire liberalitatis ad pauꝑes. Qui cū qͣdā vice totaꝫeccl̓ie pecuniā erogaſſet ⁊ nihil ſibi remāſiſſꝫq̇dā ſubito veniēs ſacculū ml̓taꝝ pecuniaꝝſibi obtulit ac diſceſſit. Nec vn̄ venerit aūt q̇abierit ſcitū fuit. ¶ Pauꝑes q̇daꝫ volentesepiphaniū deciꝑe vt aliq̇d eisdaret. vnꝰ eorū ſupinū ſe in tra ꝓſtrauit. alt̓ ſuꝑ eū ſtansqͣi mortuū flebat. ⁊ ꝙ nihil vn̄ eū ſepelire poſſet hrēt. q̄rul̓ vocibꝰ clamabat. Epiphaniusig̓r ſuꝑueniēs vt in q̇ete dormiret orauit. etſepulture neceſſaria mīſtrauit Hoīemqꝫ cōſolatꝰ abijt. Ille āt ſociū pulſās dicebat. ſuige hodie tuis laboribꝰ epulemur. Queꝫ cūcrebro pulſaſſet. ⁊ mortuū agnouiſſꝫ. ad epiphaniū cucurrit. ⁊ q̇d accid̓it nūciauit. ac vteū reſuſcitaret. rogare cepit. Ille āt benigneeū ꝯſolatꝰ ē. n̄ tn̄ eū reſuſcitare voluit. ne miniſtris dei facile illudat̉. ¶ Uerū cū epiphaniꝰ diſceſſiſſꝫ relatū ē ioh̓i ꝙ eudoxia auguſta ꝯ eū epiphaniū incitaſſet. Qui ſolito zelo accēſuſ ẜmonē ad ppl̓m fec̄. qͥ cūctaꝝ ml̓ierū vituꝑatōeꝫ oīmodā ꝯtīebat. Hic ſermoab oībꝰ ē acceptꝰ vt qͣi ꝯͣ auguſtā ſit ꝓlatusQd̓ cū auguſta cognouiſſet īꝑatori ꝯq̄ſtaeſt dicēs ꝯtumeliā illatā vxori in eū potiꝰ redūdare. Motꝰ ad hͦ imꝑator ꝯͣ ioh̓eꝫ precepit ſinodū celebrari. Theophilꝰ igit̉ feſtineep̄os ꝯuocabat. Oēſqꝫ iohānis inimici alacrit ꝯfluebāt. ſuꝑbū ⁊ impiuꝫ eum vocātes.Uniuerſi igit̉ ep̄i apud ꝯſtātin opolim ꝯſti

tuti nō iam de libris origenis tractabāt. ſedꝯtra iohānē ſe manifeſtiꝰ erigebāt. Mittentes igit̉ ꝓ iohāne ip̄m citauerūt. q̇ eos velutinimicos vitare cenſuit. ac vniuerſalē ſinodū fieri ꝓclamauit. Illi v̓o quater eum denuo citauerūt. Qui cū eos refugeret ⁊ ſinodū fieri ꝓclamaret. dānauerunt eū. in nulloeū culpantes niſi ꝙ vocatus noluit obedireQd̓ ppl̓s audiens ad ſeditōes maximas excitatꝰ eſt. ⁊ eū trahi ab eccl̓ia nō ſinebat. ſꝫ vthoc ad maiꝰ referret̉ ꝯciliū ꝓclamabat. Iuſſio aūt pͥncipis cōpellebat euꝫ velocit̉ eijci. ⁊ īexiliū deportari. Ioh̓es aūt timēs ne in ppl̓oſeditio oriret̉. neſciēte ppl̓o ſemetip̄m tradiditin exiliū deferendū. Qd̓ cū ppl̓s cognouiſſetimportabilis ſeditio ē exorta. ita vt etiā multi inimicoꝝ eiꝰ ad miſcd̓iaꝫ mouerent̉ dicentes eū calū niā paſſuꝫ quē paulo ante deſiderabāt videre depoſitū. F ¶ Seuerianꝰ ātde qͦ ſupra ẜmo habitꝰ ē. in ecc̄ia docēs iohāni detrahebat dicēs. Et ſi nullū aliud crimēhaberet. eiꝰ tn̄ ſuꝑbia depoſitōis eiꝰ cā ſufficiens eſſe poſſet. Orta igr̄ ꝯtra imꝑatoreꝫ ⁊ep̄os immēſa ſeditōe in ppl̓o. auguſta imperatorē rogauit vt iohāne de exilio reduci faceret. Terremotꝰ qͦꝫ maximꝰ ciuitatē inuaſit dicentibꝰ cūctis hoc accidere ꝓpter iniuſtā eiectionem iohānis. Miſſi ſūt igit̉ legatiad iohannē rogātes. vt cito rediret. ⁊ ciuitati pereūti ſuis orōnibꝰ ſubueniret. et in ppl̓oſeditionē excitatā ſedaret. Alij qͣꝫ poſt illos.⁊ rurſus alij deſtinati ſunt q̇ eum cito redire cōpellerent. Qui eū redire nolentē ad ꝓpria cito reduxerūt. eideꝫ cū cereis ⁊ lampadibꝰ vniuerſo populo occurrente. Ip̄e aūtin ep̄ali ſedē reſidere nolebat. dicens oportere hoc fieri iudicio ſinodali. ⁊ eos qui damnauerant ſuam ſententiam reuocare. Populus autem miro modo accendebatur eūin epiſcopali ſede reſidentem videre. et verba doctoris audire. Preualuit igitur populus. coactuſqꝫ eſt ſermoneꝫ facere ad populum. ac in ſua cathedra reſidere. Theophilus igit̉ aufugit. Qui cum ierapolim adueniſſet mortuꝰ ē eiuſdeꝫ ciuitatis ep̄s. ⁊ ibi lamon ſanctiſſimꝰ monachus eſt electus. At