De ſancto Egidio
tem omnem ſedauit. Applicantibꝰ autemnautis audito ꝙ romā tenderet gratias eiꝰmeritis egerunt. ⁊ ꝙ eū ſecum gratis veherent ꝓmiſerunt. Cum igͦr arelatē veniſſet. ⁊biennio cum ſancto Ceſario eiuſdem ciuitatis epiſcopo manſiſſet. et ibidem quendātriennio febricitantē curaſſet. heremum cūpiens clam diſceſſit. et cum Ueredonio heremita ſanctitate cōſpicuo diu manſit. vbiſterilitatem terre ſuis meritis fugauit Seddum vbiqꝫ miraculis choruſcaret. humane laudis timens periculū relicto eo interiorem heremū penetrauit. vbi quoddā antrū⁊ quendā fonticulū reperiens. quādam nihilominus diuinitus ceruā preparatā ibidem habuit in nutrice. que certis horis lactis alimoniā ſibi prebebat. Sed cum ibideꝫregis pueri venarent̉. predictā videntes ceruam ceteris feris cōtemptis hanc cum canibus inſequunt̉. A quibus cum vehemēter vrgeretur. ad pedes ſui cōfugit alumni.Ille vero admirās cur preter ſolitū ſic mugiret. exiens ⁊ venatores audiens dn̄m exorauit. vt quā ſibi tribuerat nutricē ſeruaret.Canū aūt nullus infra lapidis iactum ſibiappropinquare auſus eſt. ſed cum nimiovlulatū ad venatores reuertebant̉. Nocteigͦr ſuperueniente domū redeunt. et ſequenti die illuc reuertentes caſſo labore domumiterū redierūt. Quod cum rex audiſſꝫ remvt erat ſuſpicatꝰ. cū ep̄o ⁊ multitudine venatoꝝ illuc ꝓperauit. Sed cum canes vt prius accedere nō preſumerent. ſꝫ omēs vlulādo redirent. locum veprium denſitate inacceſſibilem in girum circūdederunt. Unusautem incaute ſagittā dirigens vt inde cerua expelleret. viro dei pro ceruo oranti graue vulnus inflixit. Sed milites ſemitaꝫ ferro aperiētes ad ipſiꝰ deuenerunt ſpeluncāEt vidētes ſenem habitu monachali veſtitum. canicie autē ⁊ etate venerabilē ceruamqꝫ ad eius genua prouolutā ſolus epiſcopͥus ⁊ rex eū pedites adierūt. ceterꝭ retro ſtare iuſſis. Et interrogauerūt eū quis eſſet. vl̓vnde veniſſet. aut cur tam denſam heremivaſtitatē petiſſꝫ. ſeu quis eū vulnerare tam
grauiter preſumpſiſſet. Quibus cū ad ſingula reſpondiſſet. et illi ab eo humiliter veniam poſtulaſſent. medicos ſanando vulneri ſpōponderūt ⁊ multa donaria obtulerūt. Sꝫ ip̄e nec medicinā adhibere voluit. ⁊munera ꝯtemnēs. ad ip̄a etiam nō reſpexitqn potius ſciens virtute ī infirmitate ꝑfici.dn̄m exorauit. ne qͣꝫdiu viueret ſanitati priſtine redderet̉. Sed cum rex eum frequentviſitaret. ⁊ pabulū ſalutis ab eo reciperet imēſas diuitias obtulit. ſed eas ille recipererecuſauit. admonēs vt inde monaſteriū cōſtrueret. vbi monaſtici ordīs diſciplina vigeret. Qd̓ cum rex feciſſet. victus Egidiuslacrimis ⁊ p̄cibus regis poſtqͣꝫ plurimū renuiſſet. illius monaſterij curam ſuſcepit.B ¶ Huius ſancti famā rex Karolus vtaudiuit eius impetrato aduentu reuerētereum ſuſcepit. Inter cetera ſalutis colloq̇ͥarex eum rogauit. vt pro eo dignaret̉ orarequia quoddā facinꝰ enorme cōmiſerat. qd̓nulli vnqͣꝫ nec ip̄i ſancto confiteri auderet.Sequēti igitur dominica dū egidius celebras ꝓ rege oraret. angelus domini eide appares cedulam ſuper altare poſuit. in quaſcriptū erat ꝑ ordinem ⁊ regis peccatum. etEgidij p̄cibꝰ dimiſſum. ſi tamen penitens ⁊ꝯfitens ab illo deinceps abſtineret. Adiunctūqꝫ erat in fine vt qͥſqꝫ ſanctuꝫ Egidiumꝓ quocūqꝫ cōmiſſo inuocaret ſi tamen abillo deſiſteret. eius meritis ſibi remiſſum nōdubitaret. Oblata igͦr regi cedula peccatoſuo rex agnito veniā humiliter poſtulauit.Egidius aūt cū honore rediens apud neumaſenſem vrbē filiū p̓ncipis qͥ tūc obieratſuſcitauit ¶ Poſt aliqͣntulū vero tempusp̄nuncians monaſteriū ſuū non longe abhoſtibus euertendū romam adijt. et priuilegium eccl̓e ſue duoqꝫ hoſtia cypreſſina inquibus ſculpte erat imagines apoſtoloꝝ apapa impetrans. dimittenſqꝫ ea in tiberimdiuino regimini cōmendauit. ⁊ ad monaſterium rediens cuidam contracta apud tiberone greſſum reſtituit. Tūqꝫ ad monaſteriū rediſſet p̄dicta hoſtia ī portū īuenit. etgrās agēs deo ꝙ inter tot marꝭ ꝑicula illeſa