De ſancto Mamertino

dormiſſet. apparuit ei viſio q̄daꝫ mirabilis.ꝙ q̇dā ſcꝫ vir venit ad oſtiū celle. vocauitqꝫſanctū concordianū vt veniret ad feſtū qd̓ſctūs ꝑegrinꝰ ⁊ ſctūs Amator cū alijs ep̄isfaciebāt. Cui ille de tu mulo rn̄dit. Nō poſſum mō venire qꝛ hoſpitē q̄ndaꝫ me cuſtodire oportet. ne a ſerpentibꝰ q̇ hͦ habitāt occidat̉. Abiēs ille q̄ audierat nūciauit. Reuerſuſqꝫ ait. Sācte concordiane veni ⁊ adductecū iuuianū ſubdiaconē ⁊ iuuianū acolitu vt officiū ſuū faciāt. Alexander auteꝫ hoſpiē tuū cuſtodiet. Uiſumqꝫ eſt igr Mamertino ꝙ ſctūs Cōcordianꝰ apprehēſa manū duceret eū ſecū. Cūqꝫ ad eos veniſſꝫ. dixit ei ſctūs Amator. Quis eſt iſte q̇ tecumingreſſus eſt. qui ait. Hoſpes meꝰ eſt. Et illeExpelle eū. qꝛ pollutꝰ ē ⁊ nobiſcū nō p̄t eſſe.Qui cū expelleret̉ ꝓſtratꝰ corā eis ſctī amatoris gr̄aꝫ īpetrauit. Qui iuſſit eū vt ad ſanctū Germanū ꝑgere feſtinaret. Euigilansiḡr ad ſanctu Germanū venit. ⁊ corā eo ꝓſtratꝰ veniā poſtulabat. Qui cum ea q̄ ſibiꝯtigerāt enarraret. ꝑrexerūt ambo ad tumbābt Cōcordiani. ⁊ remoto lapide vidert̓plures ſerpētes q̇ decē pedū lōgitudinē excedebāt. Tūqꝫ oēs diffugerēt. btus Germāꝰeis imperauit. vt ad talē locū ꝑgāt vbi de cetero nemini p̄ſumat nocere. ſicqꝫ Mamertinꝰ baptizatꝰ eſt ⁊ ſanatꝰ. factuſqꝫ ē monachus mōaſterij ſctī Germani. vbi pꝰ ſctūmAllodiū abbas factꝰ fuit. B ¶ Huiustꝑe in eiꝰ mōaſterio ſctūs Marinus extitit.cuiꝰ obedientiā ſctūs mamertinꝰ ꝓbare volēs viliꝰ officiū monaſterij ei cōmiſit. paſtorē ſcꝫ eū faciēs bubaloꝝ. Cū igͦr ī ſilua q̇daꝫboues ⁊ vaccas libēter cuſtodiret tāta ſctītate pollebat ꝙ etiā aues ſilueſtres ad ſe venientes manu ꝓpͥa nutriebat. Nā ⁊ aprumq̄ ad cellā eiꝰ ꝯfugerat a canibꝰ eripuit ⁊ abire fecit. Latrones q̇daꝫ cū eū expoliaſſent⁊ veſtes eiꝰ ſecū ferētes abirēt. ſolū ei palliūdimiſerunt. Qui ſtatim poſt eos clamauitdicens. Reuertimini dn̄i mei. ecce denariūcolligatū ī medio pallio inueni. q̇ vobis forſitā neceſſariꝰ erit. Qui ꝓtinꝰ reuertētes palliolū cū denario abſtulert̉ ⁊ nūdū penitꝰ di

miſerunt. Sꝫ cū feſtināter ad ſuas latebrasꝓperarēt. tota nocte euntes in ip̄o crepuſculo ad eius cellulā ſūt reꝑti. qͣs ille ſalutās incellā ſuā benigne recepit. pedeſqꝫ eoꝝ lauāsneceſſaria qͣntū potuit mīſtrauit. Qui ſtupefacti de eo qͦd fecerāt doluerūt. ⁊ vnuſqͥſqꝫ eoꝝ ad fidē ꝯuerſus eſt. ¶ Quadā vicecū q̇dā iuniores monachi ſecū manētes vrſe cuidā q̄ ouibꝰ inſidiabat̉ laqueos tetēdiſſent. illa in laqueos nocte irruēs capta tenebat̉. Qd̓ ſctūs Mamertinꝰ p̄ſciēs de lectoſurrexit ⁊ eā inueniēs dixit illi. q̇d facis omiſera. fuge cito ne capiarꝭ. Eamqꝫ diſſoluēsdimiſit. Ueꝝ cū mortuꝰ fuiſſet ⁊ corpus eiꝰantiſiodoꝝ deportarēt. ⁊ cū fuiſſent in qͣdaꝫvilla nullo mō illud inde mouere potuerūtq̄aduſqꝫ qͦdā incarceratꝰ ſubito fractꝭ vinculis liber exiliens venit ad corpꝰ ⁊ cū alijsvſqꝫ ad vrbem portauit. Ubi in eccl̓a ſanctiGermani honorifice eſt ſepultꝰ.¶ XVA¶ De ſancto Egidio.Gidius dicit̉ able quod eſt ſine. ⁊ geos qd̓ eſt tra. etdyan qd̓ eſt clarū ſiue diuinū. Ip̄e nāqꝫ fuit ſine terra ꝑ terrenoꝝ deſpectiōem. clarꝰ ꝑſciētie illuſtratōeꝫ. diuinꝰ ꝑ amorē q̇ aſſimilat amantē amato.Gidius athenis ex regia ſtirpe ꝓgenitꝰ ⁊ ſacris lr̄is ab infantia eruditus dū qͣdaꝫ die ad eccl̓iaꝫ ꝑget.cuidam egro in platea iacenti ⁊ elemoſynāpetenti tunicā ſuā tribuit. qͣ indutꝰ ſanitateꝫintegrā mox recepit. Poſt hoc parentibusſuis in dn̄o quieſcentibus. patrimonij ſuixp̄m fecit heredem Quadam vice dum abeccl̓ia rediret. quidam vir a ſerpente ꝑcuſſus eidem obuius extitit. Sed oratōne fuſaEgidius ꝓtinus virus fugauit. Quendaꝫdemoniacū in eccleſia cum ceteris exiſtentē⁊ fideles clamoribꝰ ſuis turbantē Egidiusdemone fugato ſanauit. Uerū humani fauoris formidans periculū. clam littus maris petijt. ⁊ nautas quoſdam in mari periclitantes conſpexit. ⁊ facta orōne tempeſta-