De ſancto Friſto fero.

baculū pauꝑis. quos ī via adiuuerā. ita vtburdonē ꝓ lācea ⁊ ſacculū ꝓ ſcuto haberꝫ ⁊demōēs qͣſi iratꝰ aggredīes eleuato baculotruit ⁊ ī fugā ꝯuertit. Nūc ergo ecce b. iacobi gr̄ā me lib̓auit ⁊ loq̄lā reſtituit Vocate ergo ſacerdotē ad me qꝛ diu ī hac vita eē nonpoſſuꝫ. ⁊ ꝯuerſus vni eoꝝ dixit. Amice noliamodo dn̄o tuo militare qꝛ v̓acit̉ ē dānatꝰ⁊ mala morte īꝓxio moriturꝰ. Sepulto atſocio cū ille dn̄o ſuo hͦ dixiſſꝫ. ille ꝓ nihilo hͦducēs. ⁊ ſe emēdare ꝯtēnēſ. pꝰ modicū lāceaībello ꝯfoſſꝰ interijt. G ¶ Cū cuidā viro d̓vizilaco vt ait calixtꝰ papa ad .s. iacobū ꝓperati pecuīa d̓feciſſꝫ. ⁊ ille mēdicare erubeſceret. ſub q̇dā reqͥeſcēſ arbore ſōniabat ꝙ .s. iacobꝰ eū paſcebat Euigilās igr ſubcinericiūpanē ad caput reꝑit. de qͣ. xv. diebꝰ vixit quſqꝫ ad ꝓpͥa remeauit. Singul̓ enī diebꝰ ſufficiēter bis d̓ eo comedēs ſeq̄nti die ip̄m ī ſacͣculo ītegꝝ īueniebat ¶ Refert calixtꝰ papaꝙ ciuis q̇dā barchinone vrbis circa annuꝫdn̄i. M. c. ad ſanctū iacobū veniens hͦ ſolūpoſtulaſſe d̓r. ne deinceps ab aliq̇bꝰ hoſtibꝰcaꝑet̉. Rediens igr ꝑ ſiciliā ī mari a ſaracenis capit̉ ⁊ pluries ab eis ꝑ nundinas vendit̉. ſꝫ tn̄ ſꝑ cathene qͥbꝰ ligatus fuerat ſoluebant̉. Cūāt iam. xiij vicibꝰ vēditꝰ fuiſſꝫ. ⁊ duplicibꝰ cathenis aſtrictꝰ eēt. ⁊ ille beatū ia cobum īuocaret. ſctūs iacobꝰ eidē apparuit dicēs. Quoniā ī eccl̓ia mea ꝯſiſtēs poſtpoſita ſalute aīe. liberatōꝫ tantū corꝑis poſtulaſti. deo ī hͨ ꝑicl̓a īcidiſti. Sꝫ qꝛ dn̄s miſericors eſt. miſit me vt te redimā. Statiqꝫ ruptis cathenis ꝑ t̓ras ⁊ caſtella ſaracenoꝝ ꝑtēqͣndam cathene ī teſtimoniū hꝰ miraculi ferens ad t̓rā ſuā cūctis videntibꝰ ⁊ ſtupentibus redijt. Cū enī eū aliqͦs caꝑe volebat. viſa cathena tritꝰ ꝓtinꝰ fugiebat. Sꝫ cū leōesalieqꝫ fere ī eū ꝑ deſerta gͣdientē vellent īſuigere mox viſa cathena ꝯcutiebāt̉ terrore nimio ⁊ ī fugā ꝓtinꝰ v̓tebāt̉. ¶ Anno dn̄i. M.ccxxxviij. ī vigilia ſctī iacobi ī q̇dā caſtro qd̓dr pratuiter florentiā ⁊ piſtoriū ſito. iuueniſqͥdā ruſtica q̇dam ſimplicitate d̓ceptꝰ ī ſegetes tutoris ſui ignē appoſuit eo ꝙ hereditātem ſuā ſibi vſurpare volebat. Tentꝰ igͦr et

ꝯfeſſus ad caudā equi trahēdꝰ incēdio adiudicatꝰ eſt. Qui peccatū ꝯfitens et .s. iacobo ſe deuouēs. cū ſuꝑ terrā petroſam ī ſolacamiſia diutiꝰ tractꝰ fuiſſꝫ. nec ī corꝑe nec incamſia ſenſit aliquā leſionē. Tande ad palū ligat̉. ligna vndecūqꝫ ꝯgerunt̉ igne ſuꝑpoſito ligna ⁊ vincula comburunt̉. ſed ip̄oſemꝑ beatū Iacobū inuocante. nec ī camiſia nec in corꝑe aliqͣ leſio reꝑit̉. Quē dum īignē vellēt iterato iactare a ppl̓o eripit̉. ⁊ deꝰī apl̓o ſuo magnifice collaudat̉.ſXQVA¶ De ſancto Criſtofero.Riſtōferꝰ ante baptiſmū dicebat̉ reprobꝰ. ſꝫ poſtmodū xpoferꝰ dictꝰ eſt qͣſi xp̄m ferensex eo ſcꝫ ꝙ xp̄m qͣtuor modis portauit. ſcꝫ inhueris ꝑ traductōeꝫ. ī corꝑe ꝑ maceratōemī mēte ꝑ deuotōeꝫ. ī ore ꝑ ꝯfeſſionē ſiue p̄dicationēBRiſtoferꝰ genere chananeꝰ ꝓceriſſime ſtature. vultūqꝫ tribilis erat.⁊. xij. cubitos ī lōgitudīe poſſid̓batQui vt ī q̇buſdaꝫ geſtis ſuis legit̉ cū ſtaretcū q̇dā rege chananeoꝝ. venit ſibi ī mētē vtmaiorē p̓ncipē q̇ ī mūdo eēt q̄reret. ⁊ ad eūdē ſecū moraturꝰ accederet. Uenit igit̉ adqndā maximū regē. d̓ qͣ generalis fama habebat̉ ꝙ maiorē mūdꝰ pͥncipē nō hrēt. Quērex videns libenter recepit. ⁊ ī ſua curia manere fecit. Quādā aūt vice ioculator q̇daꝫcantioneꝫ corā rege cantabat in qͣ freq̄nterdiabolū noīabat. Rex aūt cū fidem xp̄i haberet. qn̄cūqꝫ diabolū noīari audiebat protinꝰ in faciem ſua crucis ſignaculū impͥmebat. Qd̓ videns criſtoferꝰ plurimū admirabat cur hoc rex ageret. ⁊ qd̓ nāͣ hmoi ſignū ſibi vellet. Cū autem de hac re regem interrogaret. ⁊ ille hoc ſibi manifeſtare nollet.Rn̄dit xpoferꝰ. Niſi hoc mihi dixeris tecūvlteriꝰ nō manebo. Quapropter coactusrex dixit ei. Qn̄cūqꝫ diabolū noīari audiohoc ſigno me munio. timens ne in me poteſtatē accipiat mihiqꝫ noceat Cui criſtoferꝰ