De ſctō Iacobo apl̓o maiori

⁊ ereptū ad thronū iudicis deduxit. ⁊ accuſantibꝰ demōibꝰ vt vite reſtitueret̉ obtinuit.¶ Quidā iuuenis d̓ t̓ritorio lugdun̄. vt narrat hug. abbas cluniacen̄. q̇ ad .s. iacobumfreq̄nt cū d̓uotōe magͣ ire ſolebat. qͣdā vicedū illuc tēdere vellet. nocte illa in fornicatōꝫlapſus ē. Pergēti iḡr nocte qͣdā diabolꝰ inſpecie .s. iacobi apparuit di. Noſti q̇ ſū. Negāti illi dixit diabolꝰ. Ego ſum iacobꝰ apl̓squē ſingul̓ ānis viſitare ꝯſueuiſti Scias ꝙml̓tū d̓ deuotōe tua gaudebā. ſꝫ nuꝑ de domo tua egrediēs ī fornicatōꝫ īcidiſti ⁊ n̄ cōfeſſus ad me accd̓e p̄ſūpſiſti. qͣi tua ꝑeg̓natio d̓o ⁊ mihi placere poſſit. Nō ſic expedit.ſꝫ q̇cūqꝫ ad me ꝑeg̓nūdo vēire deſiderat pͥpctā ſua ꝑ ꝯfeſſionē dꝫ pādere ⁊ pꝰ ꝑegrinādo eadē ꝯmiſſa punire. Et his dictis demōeuanuit. Tūc iuuenis āxiatꝰ domū ſuā redire ⁊ pctā ſua ꝯfiteri. deinde iter reinciꝑe diſponebat. Et ecce diabolꝰ apparēs iteꝝ ī ſpēapl̓i hͦ oīno diſſuaſit. aſſerēs ꝙ peccatū illd̓nll̓o mō ſibi remitt̓et̉. niſi penitꝰ genitalia ſibi mēbra ſecaret. beatior āt foret ſi ſe vellet occidere. ⁊ ꝓ eiꝰ noīe martir eſſe. Iuuenis igit̉nocte ſocijs dormiētibꝰ gladiū accipiēs genitalia ſibi p̄cidit. Deinde eodē cultro ſe ꝑvētrē trāſfixit. Exꝑgefacti ſocij hͦ vidētes etplurimū formidātes ꝓtinꝰ aufugerūt ne ſuſpecti de homīcidio haberēt̉. Ueꝝ cū foueaei pararet̉. qͥ fuerat defunctꝰ reuixit. ⁊ cūctisfugiētibꝰ ⁊ ſtupentibꝰ q̄ ſibi acciderāt enarrauit dicēs. Cū me ad ſuggeſtiōeꝫ demōisoccidiſſeꝫ. demōes me capiētes v̓ſus romādeducebāt. Et ecce poſt nos btūs Iacobꝰꝓtinꝰ cūcurrit ⁊ demōes de fallacia pl̓imuꝫincrepauit. Cūqꝫ ad inuicē diutiꝰ diſceptarēt. cogēte btō iacobo ad q̇ddā pratū venīꝰ.vbi v̓go btā cū ml̓tis ſanctis colloq̄ns reſidebat. Cui cūbtūs iacobꝰ ꝓme ꝯq̄ſtꝰ fuiſſilla plurimū demōes increpauit. ⁊ me vitereſtitui p̄cepit. Btūs iḡr iacobꝰ me ſuſcipiens vite reddidit vt videtis. Pꝰ triduū ergo ſol̓ in illo cicatricibꝰ remanentibꝰ iter arripuit. et inuētis ſocijs oīa ꝑ ordinē enarrauit. F ¶ Frācus q̇dā vt ait calixtꝰ papacirca annū dn̄i. M. c. cū vxore ⁊ filijs ad s.

iacobum ibat. tū volēs mortalitatē q̄ erat īfrācia fuge. tū ſanctū iacōbū cupiēs viſitare. Qui cū ad vrbē popilonā veniſſet vxoreiꝰ ibidē obijt. ⁊ hoſpēs totā illiꝰ pecuniā ſibi cū iumēto q̇ vehebāt̉ pueri vſurpauit. illeāt deſolatꝰ incedens. pueros qͦſdā in hūerisportauit. qͦſdaꝫ ad manū trahebat. Cui vircū aſino cōpaſſiōe cōmotꝰ occurrēs ſibi aſinū cōmodauit vt ſuꝑ illum pueri veherēt̉.Qui cū ad .s. iacōbū ꝑueniſſꝫ eidē vigilāti⁊ orāti .s. iacobꝰ apparuit. ⁊ an ſe cognoſcerreqͥſiuit. Cui negati ait. Ego ſū iacobꝰ apl̓sq̇ tibi meū aſinū cōmodaui ⁊ iteꝝ accōmodo reuertēti Sꝫ ſcito p̄noſcēs ꝙ hoſpes tuꝰd̓ ſolario corruēs moriet̉. ⁊ oīa q̄ tibi abſtulerat rehabebis. Que cū oīa cōtigiſſent. illedomū letꝰ redijt ⁊ pueris d̓ aſino depoſitisaſinꝰ ſtatī diſparuit ¶ Quidā mercator aq̇dā tirāno iniuſte ſpoliatꝰ in cuſtodia tenebat̉ q̇ d̓uote .s. iacobū in ſui auxiliū inuocabat. Cui .s. iacobꝰ vigilātibꝰ cuſtodibꝰ apparuit. ⁊ vſqꝫ ad tͣris ſūmitatē ip̄m ꝑduxit. ſtatimqꝫ turris adeo ſe inclinauit ꝙ ip̄iꝰ ſūmitas tre eqͣlis fuit. de qͣ ſine ſaltū deſcēdēs ſolutꝰ receſſit. Quē cuſtodes inſeq̄ntes lꝫ iuxta eum ꝑgerēt tn̄ ipſum videre nō poterāt.¶ Dū tres milites vt ait Ubertꝰ byſuntinꝰlugdun̄. dioc̄. ad ſanctū iacōbū ꝑgerēt. vnꝰeoꝝ a qͣdaꝫ muliercula rogatꝰ ſacculū ipſiꝰamore ſācti iacobi ſuꝑ equū ſuū portabat.Deinde qͣndā infirmū in via deficientē inueniēs ip̄m ſuꝑ equū poſuit. ⁊ infirmi buridonē cū ſacrlo mulieris accipiēs equumparit̓ ſeq̄bat̉. Sꝫ feruore ſol̓ ⁊ labore itineris fractꝰ cū galiciam adueniſſet īfirmitategͣuiſſima laborauit. Cūqꝫ a ſocijs d̓ ſaluteaīe rogaret̉. ille tribꝰ diebꝰ extitit mutꝰ. ſꝫ qͣrto die ſocijs eiꝰ mortē expectātibꝰ gͣuit̉ ſuſpirās ait. Grās deo ⁊ ſctō Iacobo qꝛ eius ſūmeritis liberatꝰ. Cum enī qd̓ monebatis facere vellē demones ad me venerūt me tamgrauit ꝯſtringētes vt nihil qḋ ad ſalutē anime ꝑtineret aliqͣtenꝰ loq̇ poſſem. Uos q̄ppeaudiebā ſed ꝓrſus reſpondere non potera.Nūc āt ſctūs iacobꝰ huc intrauit. ferens inſiniſtra manu ſacculū mulieris. in dextera