Druckschrift 
Legenda aurea
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto Ambroſio

arbitrabat̉ in eadē qͣdriga eadē domo ī exiliū pulſus ē. Cui tn̄ amb̓. reddes bona promalis. ſūptꝰ neceſſaria mīſtrauit Cātꝰ officiū in eccl̓ia mediolanēſi pͥmū celebrari inſtituit. Erāt tūc tꝑis mediolam multi ademonibꝰ obſeſſi ſe torq̄ri ab ambro. magnis vocibꝰ clamabāt. Iuſtina aūt multiarrianoꝝ ſil̓ habitaret. dicebāt amb̓. pecunia hoīes cōꝑare ſe ab īmūdis ſpiritibꝰ vexari mētirēt̉. ab amb̓. dicerēt ſe torq̄ri. Tūcſubito vnꝰ ex illis arrianis aſtabāt arreptus a demonio ī mediū ꝓſilijt atqꝫ clamarecepit. Vtinā ſic torq̄rent vt torq̇or non credunt ābroſio. At illi ꝯfuſi in piſcinā dimerſūhoīem necauerūt. Quidā hereticꝰ acerrimus diſputator. durꝰ incōuertibilis adfidē. audiret ambroſiū p̄dicante vidit angelū ad aures eiꝰ loq̄ntem v̓ba ppl̓o p̄dicabat. Quo viſo fide quā ꝑſeq̄bat̉ cepit defendere D Quidā aruſpex demones aduocabat ip̄os ad nocēdū ambroſio tranſmittebat. Sꝫ reuerſi demōes renūciabāt ſolū ad ip̄m ſꝫ nec etiā ad fores domꝰ ſueappropinqͣre valebāt. qͦniā ignis inſuꝑabilis illud edificiū cōmuniret vt etiā lōge poſiti vrerēt̉. Predictꝰ v̓o aruſpex a iudicepter quedā maleficia torq̄ret̉. clamahatampliꝰ ab ambro. ſe torq̄ri Quendā demoniacū mediolanū ingrediente demo dimiſitegredientē inuaſit. Interrogatꝰ de demōait ambroſiū ſe timuiſſe Aliꝰ q̇daꝫ nocteeiꝰ cubiculū adijt vt gladio ip̄m necaret. p̄ceac p̄cio a iuſtina inductꝰ. Sꝫ dextera gladiū eleuaſſꝫ vt ip̄um ꝑcuteret ꝯtinuo arruitmanꝰ eiꝰ. viri theſſalonice ciuitatis iꝑatorialqͥd deliqͥſſent eis ip̄ator p̄cibꝰ btīamb̓ īdulſiſſꝫ. clā agēte curialiū malicia periuſſū īꝑatoris neſciēte ābro. pl̓imi ſunt occiſQd̓ vt amb̓. ꝯꝑit īꝑatori copiā ītrādi eccl̓iādenegauit. Cui imꝑator diceret dauidadulteriū homīcidiū cōmiſiſſꝫ rn̄dit. Quiſecutꝰ es errātē ſeq̄re corrigētē Qd̓ audiſſet clemētiſſimꝰ īꝑator. ita granter ſuſcepitpurā pnīam agere negauit. Quidā a demonio arrepiuſ clamare cepit ab ābroſio ſetorq̄ri. Cui ambro. Obmuteſce diabole. qͥa

te torquet ambroſiꝰ. ſꝫ tua īuidia. qꝛ illuchoīes aſcēdere ꝯſpicis. vn̄ tu turpit̓ corruiſti ambro. neſcit inflari. At ille ſtatī obmutuit. E Quadā vice beatꝰ ambͦ. ꝑciuitatē ꝑgeret caſu q̇dā lapſus ē īt̓ra ꝓſtratus iacebat. qd̓ vidēs alt̓ rid̓e cepit. Cui ambro. Et tu ſtas vide ne cadas. Quo dictoſtatī lapſū ſuū doluit riſerat alienū. Qua etiā vice amb. ad palatiū macedonij magiſtri officioꝝ vt q̇ͣdā ītercederꝫ venit. Sꝫ fores clauſas īueniſſꝫ. nec ītradi copiamhrē potuiſſet ait. Et tu q̇dē venies ad eccl̓iaꝫ clauẜianuis ſꝫ aꝑtis itrare valeb̓. Elapſo aliqͣ tꝑe metuēs inimicos macedoniusad eccl̓iaꝫ fugit. patētibꝰ ianuis aditu reꝑire potuit Fuit etiā tāte abſtinētie qͣtidie niſi ī ſabbato die dn̄ico feſtis p̄cipuiſieiunabat. Tāte etiā largitatis erat oīahre poterat eccl̓ijs pauꝑibꝰ nil ſibi retinēstribuebat. Tāte ꝯpaſſiōis vt aliqͥs lapſūſuū ſibi ꝯfitebat̉ ſic a mariſſime fleuit illuꝫſil̓r flere cōpellebat. Tāte hūilitatis ac laboris vt libros qͣs dictabat ꝓpria manu ſcriberet. niſi infirmitate corꝑis gͣuaret̉. Tāteāt pietatis dulcedis vt alicꝰ ſctī ſacerdotis vl̓ ep̄i ſibi obitꝰ nūciaret̉. ſic amariſſimeflebat vt vix ꝯſolari valeret. āt īterrogaret̉ cur viros ſctōs ad gl̓am ꝓficiſcebātur.ſic flerꝫ aiebat. Ne putetis me flere receſſerint. ſꝫ qꝛ me p̄ceſſerint. qꝛ difficile inuenit̉ tam dignꝰ eiꝰ officio habeat̉. Tāte etiamꝯſtātie fortitudīs imꝑatoris vl̓ pͥncipuꝫvicia palpabat. ſꝫ eos voce libera ꝯſtantiſſime arguebat q̇dā vir qd̓daꝫ flagiciū ꝑpetraſſet. cora eo adductꝰ fuiſſet dixit ambro. Oportet illū tradi ſathane ī interitū carnis ne talia deinceps audeat ꝑpetrare. Que eodē momēto cuꝫ adhuc ẜmo eſſetmore eiꝰ immūdus ſpūs diſcerpere cepitQuadā vice vt aiūt beatꝰ amb. romāꝑget. in qͣdā villa tuſcie apd̓ quendā homine nimiū locupletē hoſpitatꝰ fuiſſet. illū hominē ſuꝑ ſtatu ſuo ſolicite req̇euit. Cui illern̄dit. Statꝰ meꝰ dn̄e ſꝑ felix extitit gl̓oſusEcce ei diuitijs īfinitis abūdo ẜuos famulos qͣꝫ pl̓es habeo. copioſaꝫ filioꝝ nepotuꝫ