De ſancto Ambroſio
A¶ De ſancto Ambroſio.Abroſiꝰ diciturab ambra qḋ eſt ſpēs vald̓ redolēſ⁊ p̄cioſa. Ip̄e ei eccīe valde p̄cioſꝰextitit. ⁊ in dictis ⁊ in factis ſuis valde redoluit. Ul̓d̓r ābroſiꝰ ab ambra ⁊ ſyos qḋ ē deꝰqͣi ambra dei. Deꝰ nāqꝫ ꝑ eū qͣi ꝑ ambra vbiqꝫ redolet. Fuit ei ⁊ eſt bonꝰ odor xp̄i ī oī loco. Ul̓ d̓r ab ābor qd̓ eſt pat̓luīs. ⁊ ſyor qd̓ ēꝑuulꝰ. qꝛ pat ī ml̓toꝝ filioꝝ ſpūali generatone. luioſus ī ſacre ſcpͥture expoſitōe. ⁊ ꝑuulꝰin ſua hūili ꝯuerſatōne. Ul̓ ſic̄ d̓r ī gloſario.ambroſiꝰ odor vl̓ ſapor xp̄i celeſtis. ābroſiaeſca angl̓oꝝ ambroſiū celeſte mellis fauuꝫ.Fuit ei celeſtiſ odor ꝑ odoriferā famā. ſaporꝑ ꝯtēplatōꝫ īternā. celeſte mellis fauū ꝑ dulcē ſcpͥturaꝝ expoſitōꝫ. eſca angl̓ica ꝑ gl̓ioſaꝫfrutōꝫ. Eiꝰ vitā ſcp̓ſit paulinꝰ nolanꝰ ep̄s ad¶ BAuguſtinū.Mbroſiꝰ filiꝰ ambroſij p̄fecti romecū ī cunabul̓ ī atrio p̄torij eēt poſitꝰ⁊ dormiret. examē apu ſubito veniens faciē eiꝰ ⁊ os ita ꝯpleuit vt qͣi ī alueoluꝫſuū intrarēt ꝑit ⁊ exiret. qͥ poſtea euolantesītātā aeris altitudinē ſb̓ſeuate ſūt vt hūanisocul̓ mīme vid̓ent̉. Quo ꝑacto tritꝰ pat̓ ait.Si vixerit īfantulꝰ iſte aliqd̓ magni erit. pꝰea cū adoleuiſſꝫ ⁊ videret mr̄em ⁊ ſorore ſacrā v̓ginē manꝰ ſacerdotibꝰ oſculari. ip̄e ludes ſorori dexterā offerebat. aſſeres ⁊ ſibi idab ea fieri oportere. illa v̓o vt adoleſcēte ⁊ neſciētē q̇d diceret reſpuebat. Rome igit̉ lriseruditꝰ cū cās p̄torij ſplēdide ꝑoraret. a valētiniano imꝑatore ad regēdū liguriā emiliāqꝫ ꝓuincias directꝰ eſt. Cūqꝫ mediolanū veniſſꝫ. ⁊ ibid̓ tūc ep̄s deeſſꝫ. ꝯuenit ppl̓s vt ſibide ep̄o ꝓuid̓ret. ſꝫ cū int̓ arrianos ⁊ catholicos d̓ eligēdo ep̄o ſeditio n̄ modica oriret̉. illuc amb̓. cā ſedāde ſeditōnis ꝑrexit. ⁊ ſtatimvox infantis inſonuit dicēs ambroſiū ep̄m.Cuiꝰ voci oēs vnanimes ꝯſenſerūt. ābroſiūep̄m acclamātes. Quo ille cogͦro vt eos a ſeterroribꝰ remoueret ecc̄īaꝫ exiēs tribunal cōlcēdit ⁊ ꝯͣ ꝯſuetudinē ſuā tormēta ꝑſonis ad
hiberi iuſſit. Qd̓ cū faceret. ppl̓s nihilominꝰacclamabat. Pctūm tuū ſuꝑ nos. Tūc illeturbatꝰ domū redijt ⁊ ph̓iam ꝓfiteri voluitqd̓ vt ne faceret reuocatꝰ ē. Publicas mulieres publice ad ſe īgredi fec̄ vt his viſis ab eꝰelectōe ppl̓m reuocaret. Sꝫ cū nec ſic ꝓficerꝫſꝫ ſꝑ populū. peccatū tuū ſuꝑ nos acclamare videret fugā media nocte petijt. Cunqꝫ ticinū ꝑgere ſe putaret. mane ad portā ciuitatis mediolanēſis q̇ romana d̓r inuenit̉ Quiinuētus cū cuſtodiret̉ a ppl̓o miſſa eſt relatoad clementiſſimū imꝑatore valentinianumQui ſūmo gaudio accepit ꝙ iudicēs a ſe directī ad ſacerdotiū peterent̉. Letabat̉ enī ꝓbus p̄fectꝰ ꝙ v̓bū ſuit fuerat ī eo adimpletūDixerat enī cū ꝓficiſcēti mandata donaret.Uade age nō vt iudex ſꝫ vt ep̄s. Pedēte relatōe iteꝝ abſcōdit̉. ſꝫ inuētꝰ cū adhuc eſſꝫ cathecuminꝰ baptizat̉. ⁊ octauo die in ep̄alemcathedrā ſublimat̉. Cū aūt pꝰ annos qͣttuorromā iuiſſet ⁊ ſoror ſua ſacra virgo eiꝰ dextera oſcularet̉. ſubrides ait. Ecce vt dicebaꝫ tibi ſacerdotis manu oſcularis. C ¶ Cuꝫaūt in qͣndā ciuitate ꝓ q̇daꝫ ep̄o ordinandoiuiſſet. ⁊ eiꝰ electōi iuſtina imꝑatrix ⁊ alij heretici ꝯtradiceret volentes vt aliqͦs de ſua ſecta ordinaret̉. vna de arrianoꝝ vitginibꝰ impudentior ceteris tribunal cōſcēdit ⁊ beatuꝫambroſiū ꝑ veſtimentū apprehedit. volensip̄m ad ꝑte mulieꝝ trahere. vt ab eis ceſus d̓eccleſia cū iuiuria pelleret̉ Cui ambroſiꝰ aitEt ſi ego indignꝰ ſuꝫ tāto ſacerdotio. tibi tamen nō ꝯuenit in qualēcūqꝫ ſacerdotē manus inijcere. Un̄ timere debuiſti iudiciū d̓i.ne tibi aliq̇d̓ ꝯtingat Qd̓ dictū exitꝰ cōfirmauit. Nā die alio mortuā ad ſepulcrū vſqꝫ deduxit gr̄am ꝓ ꝯtumelia repedens. Qd̓ ſcūꝫoēs ꝑterruit ¶ Poſt hͦ mediolanū reuerſꝰinnumeras inſidias a iuſtina imꝑatrice ꝑtulit. muneribꝰ ⁊ honoribꝰ aduerſus eū populos excitate. Cū ergo multi eū in exiliumpellere niterent̉ vnꝰ eoꝝ ceteris infelicior ī tātu furore excitatꝰ ē vt iuxta ecciam domū ſibi locaret ac ī ea qͣdriga ꝑatā hret qͥ ꝓcuranteiuſtina facilius raptum ad exilium deportaret. Sꝫ dei iudicio ip̄o die quo eū rapere