De ſancto Benedicto

ligatis brachijs ruſticꝰ an̄cedēs duxit ad ſācti viri mōaſteriū. eūqꝫ an̄ īgreſſū cellule ſolū ſedētē reꝑit ⁊ legētē. Eidē at ſubſequenti ⁊ſeuiētizalle ruſticꝰ dixit. Ecce iſte ē de qͣ dixerā bn̄dictꝰ pat. Que dū feruido ſpū cū peruerſe mētis inſania fuiſſꝫ intuitꝰ eo errore qͦꝯſueuerat actuꝝ ſe exiſtimās. magnis cepitvocibꝰ clamare dicēſ. Surge ſurge ⁊ res iſtius ruſtici redde qͣs accepiſti. Ad cuiꝰ voceꝫvir dei ꝓtinꝰ ocl̓os leuauit ⁊ a lectōe ceſſauiteūqꝫ intuitꝰ mox ruſticū q̇ ligatꝰ tenebat̉ atiendit. Ad cuiꝰ brachia dū ocl̓os deflexiſſetmiro mō tāta celeritate ceperūt alligata brachia lora diſſoluere. vt diſſolui tam concitenulla hominū feſtinatiōe potuiſſent. Cūqꝫqͥ ligatꝰ venerat cepiſſet ſubito aſtare ſolutad tāte ptātis vim tremefactus zalla ad trācorruit ⁊ ceruice crudelitatis rigide ad eiusveſtigia inclinās. or̄onibꝰ ſe illiꝰ cōmēdauitUir aūt ſctūs a lectōe mime ſurrexit. ſed vocatis fratribꝰ eū introrſus tolli vt bn̄dictōeꝫacciꝑet p̄cepit. Quē ad ſe reductum vt a tāta crudelitatis īſania qeſcere deberet admonuit. Qui refectꝰ recedēs nihil vlteriꝰ repetere a ruſtico p̄ſumpſit. quē vir dei nō tagēdoſꝫ reſpiciēdo ſoluerat ¶ Quodā tꝑe ī capanie regione fames incubuerat magna. queoēs alimētoꝝ indigētia coanguſtabat. iāqꝫin bn̄dicti moaſterio triticū deerat. pāes v̓opene oēs ꝯſumpti fuerāt vt nō plꝰ qͣꝫ quīqꝫad refectōis horā fratribꝰ inuenire potuiſſent. Cūqꝫ eos venerabilis pat̓ ꝯtriſtatoſ cerneret eoꝝ puſillanimitatē ſtuduit modeſtaincrepatōe corrigere. ⁊ rurſum ꝓmiſſiōe ſb̓leuare dicēs. Quare de panis īopia veſteranimꝰ ꝯtriſtat̉. hodie q̇dē minꝰ eſt ſꝫ craſtīaabūdant habebitis. Sequēti āt die ducentifarine modij an̄ fores celle in ſaccis īuēti ſūtqͣs oīpotēs d̓s q̇bꝰ deferētibꝰ trāſmiſiſſꝫ. nūcvſqꝫ manet incognitū. qd̓ cū fratres cernerent. dn̄o grās referētes. didicerūt iā d̓ abundantia nec in egeſtate dubitare ¶ Legit̉ qͣꝫꝙ q̇dā habebat filiū morbo elephantino corruptū. ita vt iā pilis cadētibꝰ cutis ītumeſceret. atqꝫ increſcētē ſaniē occultare nō poſſet.q̇ ad viꝝd̓i ab eodē prē eꝰ miſſꝰ ſaluti pͥſtine

ſub oī celeritate reſtitutꝰ eſt ⁊ de hͦ immēſasgrās dn̄o obtulerūt. ⁊ poſtmodū dictꝰ puerin bonis oꝑbus ꝑſeueras ī dn̄o feliciter obdormiuit. ¶ Cū q̇ſdā ex frībꝰ ad qͣndā locūmitteret vt ibidē monaſteriū ꝯſtruerēt. ꝯſtituta die ſe ad eos vētuꝝ dixit ⁊ qͣlit̓ ꝯſtrui deberet indicare. nocte v̓o eadē qͣ ꝓmiſſus illuceſcebat dies. monacho quē illic p̄poſueratatqꝫ eius p̄poſito in ſomnis apparuit ⁊ locaſingula vbi queqꝫ edificari d̓buiſſent ſubtiliter deſignauit. Cū aūt viſioni fidē nō darēt⁊ adhuc ip̄m expectarēt. tandē ad eū reuerſidixerūt. Expectauimꝰ pater vt venires ſicutꝓmiſeras nec veniſti. Cui ille. Quare frēsiſta dicitis. Nūq̇d nō vobis apparui. et locaſingula deſignaui. Ite ⁊ ſicut ꝑ viſione vidiſtis oīa ordinate F ¶ Nō lōge ab eꝰ monaſterio due ſanctimoniales femīe ex nobili genere erāt q̄ linguā nō reſtringebāt. ſꝫ eūq̇ eis p̄erat incautis ẜmonibꝰ ſepe ad iracūdiā ꝓuocabant. Qui cū hͦ viro dei retuliſſet.mādauit eis dicēs. Reſtringite linguā vr̄aꝫalioq̇n excōmunicabo vos. Quā excōmunicatōis ſnīam nō ꝓferēdo itulit. ſꝫ intentādo. Ille aūt nihil mutate. infra paucos dieſdefuncte ſunt ⁊ in eccleſia ſepulte. Vbi dummiſſe celebrarent̉. ⁊ dyaconꝰ ex more diceretq̇ nō cōmunicat exeat foras. nutrix earū q̄ ꝓeis ſpoblatōem offerebat eas de ſepulchrisſuis ꝓgredi ⁊ exire eccīam videbat. Cunqꝫſctō Bn̄dicto nūciatū eſſꝫ. ille manu ſua oblationē dedit dicēs. Ite ⁊ hāc oblatōem proeis offerte. ⁊ vlteriꝰ excōmunicate non eruntQuod cū factū fuiſſet. ⁊ dyaconus ex moreclamaret. ab eccl̓ia de cetero exire viſe n̄ ſunt¶ Monachus q̇dam cū ad viſitādos parentes exiſſet ſine bn̄dictione ⁊ ea die qua adeos ꝑuenit defunctus fuiſſet ⁊ ſepultū ſemel⁊ bis terra reieciſſet. parētes eiꝰ ad eum venerunt. ⁊ vt ei ſuam bn̄dictōem impēderet rogauerūt. Qui corpus dn̄i accipiēs ait. Ite⁊ hoc ſuꝑ pectus eius ponite. eūqꝫ ſic ſepulture tradite Quod cum factuꝫ fuiſſet. ſepultum corpus terra retinuit. nec vltra proiecit¶ Quidam monachus in monaſteriomanere non valens. viro dei tantum inſtitu