De ſancto Benedicto

rēs corꝑalibꝰ eiꝰ oculis teterrimꝰ apparebat.⁊ in eū ore oculiſqꝫ flāmantibꝰ viſibilit̓ ſeuiebat atqꝫ dicebat. Bn̄dicte bn̄dicte. Sꝫ cū illenihil ſibi rn̄deret dicebat. Maledicte maledicte. nō bn̄dicte q̇d me ꝑſeq̄ris. ¶ Quadādie lapidē quēdā in terra iacente frēs in edificiū leuare volebant. ſꝫ nequaqͣm valebantCūqꝫ viroꝝ ml̓titudo adeſſet. ⁊ ab eis leuari nō poſſꝫ. adueniēs vir dei bn̄dictōꝫ dedit.⁊ tūc maxīa celeritate leuatꝰ eſt. Ex q̇ ꝑpēderūt ꝙ dyabolꝰ illi inſidebat. q̇ eū moueri nōꝑmittebat. Cūqꝫ frēs pariētē paulo altiꝰ edificarēt. antiquꝰ hoſtis viro dei apparuit ⁊ qꝛad laborātes fratres ꝑgeret indicauit. Quiꝓtinꝰ eis nūciū miſit dicēs. Frēs caute vosagite. qꝛ ad vos ſpūs malignꝰ venit. vix aūtnūciꝰ v̓ba cōpleuit. ⁊ ecce parietē antiquushoſtis euertit. ⁊ quendā pueꝝ monachū ruina ꝯtriuit Sꝫ vir dei pueꝝ mortuū ⁊ laceratū in ſacͣco ad ſe adduci fecit. ⁊ orōe ſua ip̄mreſuſcitas oꝑi p̄dicto reſtituit. D ¶ Larcus q̇dā honeſte vite ſingulis annis ad viſitandū viꝝ dei ieiunꝰ venire ꝯſu euerat Quadā igr die dū illuc iret ſe illi alt̓ viator adiunxit. q̇ ſumēdos ī itinere cibos portabat. Cūqꝫ iā tardior hora excreuiſſꝫ dixit. Ueni fratſumamꝰ cibū ne laſſemur ī via. Quo rn̄dēte ꝙ nullatenꝰ cibū ī via guſtaret. ad horamille ſubticuit. Poſtmodū ad hocip̄m inuitauit. ſꝫ ille ꝯſentire noluit. Deniqꝫ cuꝫ horaiā p̄terijſſꝫ ⁊ eos longū fatigaſſꝫ iter pratuꝫ ⁊fontē ⁊ qͣcūqꝫ corpꝰ ad reficiēdū d̓lectare poterāt inuenerūt. Tūc viator hoc ei oſtēdensrogauit vt paululū guſtaret ⁊ ibidē q̇eſceretCu igr̄ v̓ba auribꝰ ⁊ loca ocul̓ blādirent̉ eid̓ꝯſenſit. Cūqꝫ ad bn̄dictū veniſſꝫ. dixit ei virdei. Ecce frat malignꝰ hoſtis ſel̓ tibi ꝑſuadēre nō potuīt. ſcd̓o nō valuit. ſꝫ tertio ſuꝑauitTūc ille pedibꝰ eiꝰ aduolutꝰ ſe deliq̇ſſe ingemuit. ¶ Totila rex gothorū exꝑiri volensvtꝝ vir dei ꝓphetie ſpūm hret. cuidā ſuo ſpatario veſtimēta regalia tribuit. eūqꝫ cum orapparatu regio ad monaſteriuꝫ deſtinauit.Quē ille venientē ꝯſpiciens dixit. Pone filipone hͦ qd̓ portas. nō eſt tuū. Qui ꝓtinus īterrā cecidit. ⁊ qꝛ tāto viro illudere p̄ſumpſiſ

ſet expauit. ¶ Clericꝰ q̇dā q̇ a diabolo vexabat̉. ad viꝝ dei vt ſanaret̉ adductꝰ eſt. Cūqꝫab eo diabolū expuliſſet ait. Vade ⁊ de cētocarnes nō comedas. nec ad ſacros ordinesaccedās. Quacūqꝫ ei die ad ſacros ordineaccedere p̄ſūpſeris. iuri diaboli mancipaberis. Cū v̓o hͦ aliqͦ tꝑe cuſtodiſſꝫ. ſꝫ mīores ſuos ſibi p̄poni in ſacris ordinibꝰ cernerꝫ. verba viri dei qͣi ex lōgo tēꝑe oblitꝰ poſtpoſuit.atꝫ ad ſacꝝ ordinē acceſſit. Quē mox is q̇ eūreliq̄rat diabolus tenuit eūqꝫ vexare quſqꝫaīam eiꝰ excuteret nō ceſſauit E ¶ Uir q̄dā duos flaſcones vini ꝑ qͣndā pueꝝad euꝫmiſit. Sꝫ ille vnū ī viā abſcōdit ⁊ aliū d̓tulitUir aūt dei cū grāꝝactione accepit vinū. etdiſcedentē pueꝝāmonuit dicēs. Fili vid̓ nede illo flaſcone quē abſcōdiſti bibas. ſꝫ inclina illū caute. ⁊ inuenies q̇d intꝰ habeat Quiꝯfuſus valde ab eo exiuit. Et reuerſus volēſadhuc ꝓbare qd̓ audierat. cum flaſconem īclinaſſet ꝓtinus de eo ſerpens egreſſus eſt.¶ Quadā vice cū vir dei ī ſero cenaret monachꝰ q̇dā filiꝰ defenſoris ei aſſiſtēs. ⁊ lucernā tenes. ꝑ ſpūꝫ ſuꝑbie itra ſe cogitare cepit.Quis eſt hͦ cui ego māduiſto. lucernāͣ teneo. ẜuitiū impēdim ego vtiſti ſeruiā. Cui ſtatī vgna cor t.frat̓ ſigna cor tuū. Gq̄ris. Uocatiſqꝫ fratribꝰ. luceruibꝰ eiuſtolli. ip̄m v̓o iuſſit adccedere ⁊quietū ſedere. ¶ Gothla noīeꝑfidie fuit arriane. q̄ totile regꝯſepiꝰ q̇ ca¬ltholice eccl̓ie religioſos viros ardore īmaniſſime crudelitatis exarſit. ita vt q̇ſq̇s ei clericꝰ monachꝰ ve an̄ faciē veniſſꝫ. ab eiꝰ māibus viuꝰ nullo mō exiret. Quadam v̓o dieauaricie ſue eſtū ſuccēſus ī rapīa reꝝ ihianſdū q̄ndā ruſticū crudelibꝰ tormētis affligeteūqꝫ ꝑ ſupplicia diuerſa laniaret. victꝰ penisruſticꝰ ſeſe ⁊ res ſuas bn̄dicto dei faml̓o comēdaſſe ꝓfeſſus ē. Et dū hͦa torq̄nte credit̉ſuſpēſa interī crudelitate ad vitā interi reꝑatur. Tūc idē Zalla ceſſauit ruſticū tormentis affligere. ſꝫ eiꝰ brachia loris fortibꝰ aſtringens an̄ equū cepit īpellere vt qͣs eſſet ille benedictꝰ q̇ eiꝰ res ſuſceꝑat d̓mōſtraret. Quē