De ſancto Anthonio

reperit. ⁊ ītra ſe ſic dicere cepit Un̄ hͨ argēteꝰdiſcꝰ. vbi hoīm veſtigia nulla vidēt̉. Si enīviatori cecidiſſet. vtiqꝫ ꝑ ſui magnitudine latere nō poſſꝫ. Hoc diabole artificium tuu ēvolūtate tn̄ meanūqꝫ poteris īmutare Et hͦdicēs diſcꝰ vt fumꝰ euanuit. Poſtmodū ingentē maſſam veri auri repperit. ſꝫ vt incendiu auꝝ fugit. Sicqꝫ ad mōtē fugiēs. xx. annis ibi ꝑmaſit. inumeris coruſcās miraculiſ¶ Quādā vice dū in ſpū raptꝰ eēt totū mūdū laq̄is ſe inuicē ꝯnectentibꝰ plenum vidit.Qui exclamans ait. O qͣs iſtos euadet laq̄os. Et audiuit. hūilitas. ¶ Aliqn̄ dū ab angel̓ in aere eleuaret̉ aſſūt demōes ⁊ eiꝰ trāſitū ꝓhibēt. pctā eiꝰ ab exordio natiuitatis eiꝰobijciētes. Quibꝰ angl̓i. nō debetis illa narrare q̄ xp̄i iā pietate ſūt deleta. Si q̄ at ſcitisex qͦ factꝰ ē monachꝰ illa ꝓferte. Et cū ī ꝓbatiōe deficeret. liber anthoniꝰ ī ſublime tollit̉ ⁊liber deponit̉ D ¶ Narratāthoniꝰ de ſedicēs. Uidi aliqn̄ diabolū celſum corꝑe q̇ ſed̓i v̓tutē ⁊ ꝓuidētiā auſus ē dicere ⁊ ait. quidvis vt a me tibi det̉ anthoni. At ego ſputa īos eiꝰ ꝯgeminas totū me ī eū xp̄i nomīe armatꝰ ingeſſi. ⁊ ſtatī euanuit. Huic diabolꝰaliqn̄ ī tāta ꝓceritate apparuit ꝙ capite celūtāgere videret̉. ¶ Que cū anthonꝰ qͣs eſſeinterrogaſſet. ⁊ ip̄e ſe ſathanā eſſe dixiſſꝫ. addidit ſathanas. cur me ſic īpugnāt moachi⁊ maledicūt xp̄iani. Cui anthonius. Iuſtehoc faciūt qꝛ tuis ſepe inſidijs moleſtāt̉. Etille. Ego eos neq̄qꝫ moleſto ſꝫ ip̄i inuicem ſeꝯturbat. Ego ei ad nihilū ſū redactꝰ. qꝛ iā īcūctis ꝑtibꝰ regͣt xp̄s ¶ Quidā ſagittariusbeatū anthoniū gaudēte cū frībꝰ qͣdaꝫ viceꝯſpexit ⁊ ei diſplicuit. Cui athoniꝰ. Pōe ſagittā ī arcū ⁊ trahe. Qd̓ ⁊ fecit. Cunqꝫ ſcd̓o⁊ tertio hͦ fieri mādaſſet dixit ſagittariꝰ. Tātū trahere poto ꝙ d̓ eiꝰ fractōe dolebo. Cuianthoniꝰ. Sic ē in oꝑe dei. quiā ſi ſupra mēſurā tēdere vellemꝰ citiꝰ frāgeremur. Expedit ergo rigorē aliqn̄ relaxari. Hoc audieille edificatus receſſit.E ¶ Interrogauit q̇dā anthoniuꝫ dicēs. Quid cuſtodiensplacebo d̓o. Et rn̄dēs dixit. Quocūqꝫ vadiſſꝑ deū p̄oculis habeas. In his q̄ agis teſti-

moniū ſacraꝝ ſcpͥturaꝝ adhibeas. In qͣcūqꝫ loco ſederis nō inde cito recedās. Hec tacuſtodi ⁊ ſaluꝰ eris. ¶ Abbas q̇dā interrogauit anthoniū dicēs. Quid faciā. Cui an̄thoniꝰ. Nō ꝯfidas ī tua iuſticia. Uentris ⁊lingue ſit tibi ꝯtinētia. Et ne penitearis d̓ retrāſacta. Dixit iteꝝ anthoniꝰ. Sic̄ piſces ſi īſicco tardauerint moriūt̉. ita ⁊ monachi extra cellā tardātes aūt cū viris ſecularibꝰ immorātes. a qͣetis ꝓpoſito reſoluunt̉. Iteꝝ dixit anthoniꝰ. Qui ſedet ī ſolitudine ⁊ q̇eſcita tribꝰ bellis eripit̉ .ſ. auditꝰ. locutōis. ⁊ viſuſ⁊ ꝯͣ vnū tantūmodo pugnā habebit. ſcꝫ cordis. F ¶ Quidaꝫ frēs cū q̇dam ſene adabbatē anthoniū viſitandū iuerūt. Dixitqꝫanthoniꝰ frībꝰ. Bonū comitē habuiſtis ſenē hūc. Deinde dixit ſeni. Bonos frēs inueniſti tecū abba. Cui ille. Bonos q̇dē inueniſꝫ habitatio eoꝝ nō habet ianuaꝫ. Quicūqꝫet vult itrat ī ſtabulū ⁊ ſoluit aſinuꝫ. Hoc ātdicebat. quiā oīa q̄ erāt ī cord̓ eoꝝ ſtatī eratin ore. ¶ Dixit abbas anthoniꝰ. Scire ꝯuenit quiā ſūt tres motꝰ corꝑales. Unꝰ q̇demnat̉e. aliꝰ ex ciboꝝ plenitudīe. tertiꝰ ex d̓mone¶ Frat q̇dā renūciauerat ſeculo. ſꝫ n̄ pleneqꝛ qͥdā adhuc ſibi retinebat. Cui anthoniꝰ.Uade ⁊ eme carnes. Qui vades emit carnes. ⁊ portans eas dū veniret lacerabāt euꝫcanes. Cui anthoniꝰ. Qui renūciant ſecl̓o⁊ volūt hrē pecunias. ita impugnati a d̓monibꝰ diſcerpunt̉. ¶ Anthoniꝰ dū ī heremotedio afficeret̉ dixit. Dn̄e volo ſaluꝰ fieri. ⁊nō ꝑmittūt me cogitatōes mee. Et ſurgensexiuit foras ⁊ vidit qͣndā ſedentē atqꝫ oꝑatē.⁊ deinde ſurgētē ⁊ orantē. Erat at angelꝰ dn̄i⁊ dixit ei. Sic fac ⁊ ſaluꝰ eris. ¶ Cū qͣdā vicefrēs de ſtatu aīaꝝ ab Anthonio qͣſiſſent. ſequēti nocte vox vocauit eū dicēs Surge exi⁊ vide. Et ecce vidit quendā longū ⁊ terribilem caput vſqꝫ ad nubes tollente qui quoſdam pennatos ad celum volare cupientesextēſis manibꝰ ꝓhibebat. ⁊ alios libere ꝑuolantes retinere nō poterat ⁊ maximū gaudium mixtū cū nimio dolore audiebat. Et intellexit aīaꝝ illū eſſe aſcēſum ⁊ dyabolū ꝓhibentem. q̇ quaſdam obnoxias retinerꝫ ⁊ de