De ſancto Marcello

me ad illos duxeritis in eos ſicut frater meꝰexufflabo ⁊ corruēt. B ¶ Excolebat autſanctꝰ felixortū. Quidā v̓o olera eius raꝑecupiētes. dū furtū ſe facere cogitabant. totanocte ortū diligētiꝰ excolebāt. Mane autē aſctō felice ſalutati. pctūm ſuū ꝯfitētes ad ꝓpria redierūt. Ueniētes aūt gētiles vt ſctūmfelicē tenerēt. manꝰ eoꝝ dolor nimiꝰ app̄hēdit. Qui cū vlularēt dixit eis. Dicite xp̄s eſtdeꝰ ⁊ dolor ꝯtinuo vos dimittet. Quibꝰ dicētibꝰ ſanati ſūt ¶ Potifex idoloꝝ ad eū venit dicēs. Dn̄e ecce deꝰ meꝰ vt te venientemvidit ꝯtinuo fugā arripuit. Cui dū dicere q̄re fugiſ ait. Uirtutē huiꝰ felicis ferre nō poſſum. Si ergo deꝰ meꝰ ita te timet. qͣnto magis ego te timere debeo. Quē cū felix in fideinſtruxiſſet baptizari ſe fecit. Adorātibꝰ appollinē dixit felix. Si v̓e deꝰ appollo ē. dicatmihi qͥd̓ eſt qḋ in manu nūc clauſum teneoHabebat aūt in manu cedulā ī qua oratiodn̄ica erat ſcripta. Quo nihil rn̄dente gētiles ꝯuerſi ſunt. Tādē miſſa celebrata ⁊ populo data pace ī pauimētuꝫ ī orōe ſe ꝓijciēsmigrauit ad dn̄m.AX8¶ De ſancto Marcello.Arcellus dictꝰ eſtqſi arces malū a ſe. Vl̓ d̓r marcellꝰqͣſi maria p̄cellēs .i. mūdanas aduerſitatesꝑcutiēs ⁊ ꝯculcās. Aſſimilat̉ ei mūdꝰ mari.qꝛ ſic̄ d̓t Chryẜ. ſuꝑ Mat. In mariē ſonuſꝯfuſus. timor ꝯtinuꝰ. imago mortis. vndaꝝꝯtētio infatigabil̓. incōſtantia iugis.Arcellꝰ cū rome ſummꝰ potifex eēt⁊ maximianū imꝑatorē de nimia īxpianos ſeuicia īcreparet. ⁊ ī qͣdaꝫdomo cuiuſdā matrone in ecc̄īam ꝯſecratamiſſam ageret. iratꝰ imꝑator domū illā fec̄ſtabulū iumentoꝝ. ⁊ eundē marcellum ibid̓ad ſeruitiū cū cuſtodia aīalium deputauit.In qͣ ſeruitio poſt multos annos in dn̄o reqeuit circa annos dn̄i. cclxxxvij.¶ XXIA¶ De ſancto Anthonio

Nthoniꝰ diciturab ana qḋ ē ſurſum ⁊ tenēs qͣi ſuꝑna tenens ⁊ mundana deſpiciens.Deſpexit aūt md̓m. qꝛ īmudꝰ. inqͣetꝰ. tranſitoriꝰ. d̓ceptiuꝰ. ⁊ amarꝰ. De his d̓t Aug. Omūde īmude qͥd ꝑſtrepis qd̓ auertere nosconaris. tenere nos vis fugies. qd̓ faceres ſimaneres. que nō deciꝑes dulcis q̇ amarusdulcia alimēta mētiris. Eiꝰ vitā anaſtaſiusſcripſit.Nthoniꝰ cū. xx. eſſet anoꝝ ⁊ audirꝫlegi ī eccīa. Si vis ꝑfectꝰ eē vade etvede oīa q̇ habes ⁊ da pauꝑibꝰ. oīaſua vendes pauꝑibꝰ erogauit ⁊ heremiticāvitā duxit. Hic īnumerabilia demonū temptamēta ſuſtinuit. Quadā vice dūſpuꝫ fornicatōis v̓tute dei ſuꝑaſſet. diabolꝰ ī ſpēpueri nigri an̄ eū ꝓſtratꝰ apparuit. ⁊ ſe ab eo victu ꝯfeſſus ē. Nā ⁊ hͦ p̄cibꝰ īpetrauit. vt videret fornicatiōis demone iuuenibꝰ inſidiateꝫQue cū in p̄dicta forma vidiſſꝫ dixit. Uiliſſima mihi apparuiſti ſpē. te vltro nō timebo¶ Alia vice dū in qͣdā tumulo latitaret ml̓titudo demonū eū adeo lacerauit ꝙ mīſtereiꝰ qͣſi mortuū eū ꝓprijs humeris aſportarꝫCūqꝫ eū oēs q̇ ꝯuenerāt qͣſi mortuū ploraſent. dolētibꝰ cūctis ſubito anthoniꝰ reuiuiſcit. ⁊ a mīſtro ad p̄dictū tumulū ſe iteꝝ portari fec̄. Qui cū ibi ex dolore vulneꝝ ꝓſtratꝰiaceret. ex v̓tute aī ad ꝯflictū d̓mōes excitabat. Tūc illi ī formis varijs feraꝝ apꝑuerūt⁊ eū iteꝝ dētibꝰ cornibꝰ ⁊ vnguibꝰ crudeliſſime lacerauerūt. Tc̄ ſubito ſplēdor mirabil̓ibi apꝑuit ⁊ d̓mōes cūctos fugauit Anthoniꝰ āt ꝯtinuo ſanatꝰ ē. ibiqꝫ xp̄m adeſſe ītelligēs ait. Ubi eras bone ih̓u vbi eras. qͣre ap̓ncipio nō fuiſti h̓ vt me adiuuares ⁊ vulnera mea ſanares. Cui dn̄s. Anthoī hͦ eraꝫſꝫ expectabā vid̓re certamē tuū Nūc at qꝛ virilit dimicaſti. ī toto orbe te faciā nominari.¶ Tāti at feruoris erat ꝙ cū maximianꝰ īEtor xp̄ianos occid̓ret. ip̄e martires ſeq̄bat̉vt cū eis martir fieri mereret̉. ⁊ vehemet triſtabat̉ eo ꝙ ſibi martiriū n̄ daret̉. ¶¶ Cūaūt in alterā heremū ꝑgerēt. argēteū diſcuꝫ