De ſancto Remigio
Cū aūt clodoueꝰ rex frācie tūc tꝑis gētil̓ eſſꝫnec ab vxore ſua xp̄ianiſſima cōuerti poſſetvides ꝙ infinitꝰ exercitꝰ alemanorum ſuꝑ ſeveniſſet. dn̄o d̓o quē vxor ſua colebat votūvouit ꝙ ſi de alemanis ſibi victoriā ꝯcederetmox fide xp̄i reciꝑet Qd̓ cū fuiſſꝫ ad libitumꝯſecutus beatu remigiū adijt ⁊ ſe baptizaripopoſcit. Cūqꝫ ad fontē baptiſmatis adueniſſent. nec ibidē ſacꝝcriſma haberēt. ecce colūba q̇dā ampullā cū criſmate ī roſtro d̓tulit. de qͦ regē pontifex liniuit. Hec aūt āpullain remēſi eccl̓ia ꝯſeruat̉. ⁊ inde vſqꝫ hodie reges frācie inungunt̉. C ¶ Poſt longumtꝑs cū Genebaldꝰ vir ꝓuidꝰ neptē beati remigij in vxorē haberet ⁊ ſe religionis cāmutuo abſoluiſſent. p̄dictu Genebaldū beatuſRemigiꝰ laudunēſem ep̄um ordinauit Atgenebaldꝰ cū vxorē ſuā cauſa inſtruendi adſe ſepiꝰ venire ꝑmitteret. ex frequēti colloq̇oanimꝰ eiꝰ in ꝯcupiſcentiā inflāmat̉ ⁊ vſqꝫ īpctūm ſecū ꝓlabit̉. Que ꝯcipiēs ⁊ filiū pariens hoc ep̄o intimauit. Et ille ꝯfuſus ad eāremādauit dicēs. Quoniā puer de latrocinio acq̇ſitus eſt. volo vt latro vocet̉. Ne aūtſuſpitio aliqua oriret̉. vxorē ſuā ſicut pͥꝰ adſe venire ꝑmiſit. Uerūtamē poſt pͥmi peccati fletū ſecū ruit iteꝝ ī p̄ctum. Que cū filiampeꝑiſſet ⁊ hͦ ep̄o retuliſſet. ille rn̄dit. Illā filiāvulpeculā noīate. Tandē ad ſe reuerſus beatū remigiū adijt. ⁊ ad pedes ſuos ꝓcidensſtolā de collo ſuo deponere voluit. Qd̓ cuꝫſanctꝰ Remigiꝰ ꝓhibuiſſꝫ ⁊ ab eo q̇d acciderit audiuiſſꝫ. blāde eū ꝯſolās ip̄m in quādācellula ꝑua ꝑ ſeptē annos recluſit. ⁊ ip̄e interim eiꝰ eccl̓iam gubernauit. Septimo igit̉anno cū in cena dn̄i in or̄one ꝑſiſteret. angelus dn̄i eidē aſtitit ⁊ pctūm ſuū ſibi dimiſſuꝫꝑhibuit. ac vt foras exire debeat imperauit.Cui cū rn̄diſſet n̄ poſſū quiā dn̄s meꝰ remigiꝰ hoſtium hͦ clauſit ⁊ ſigillo ſuo muniuit.Angelꝰ ait. Ecce vt ſcias celū tibi aꝑtum eē.hͦ etiā hoſtiū ſaluo ſigillo nūc aꝑit̉. Statinqꝫ vt dixerat eſt aꝑtū. Tūc Genebaldug. actans ſe in mediū hoſtij in modū crucis aitEtiā ſi dn̄s meꝰ ih̓s xp̄s ad me veniret huc.hinc nō egrediar niſi dn̄s meus Remigius
26132 5huc veniat q̇ me recluſit. Tūc ſanctꝰ Remigius ad ammonitionē angeli laudunū venit ⁊ ip̄m in locū ſuū reſtituit. Qui vſqꝫ adobitū ſuū in ſctīs oꝑbꝰ ꝑſeuerauit. ⁊ latro filius eiꝰ in eꝑatū eidē ſucceſſit q̇ etiā ſctūs fuit. Tandē ſanctꝰ remigiꝰ multis clarꝰ v̓tutibus in pace q̇euit circa ānū dn̄i qͥngēteſimūEodē die celebrat̉ natalis ſancti Hylarij pictauoꝝ vrbis ep̄i.XVIIA¶ De ſancto HylarioIlariꝰ dictus eſtqͣſi hylaris. qꝛ in ẜuitute dei valdehylaris fuit. Ul̓ d̓r hilariꝰ qͣi alarius. ab altꝰ ⁊ ares v̓tꝰ. qꝛ fuit altꝰ in ſcīa ⁊ v̓tuoſus ī vita. Ul̓ hilariꝰ d̓r ab ile qd̓ eſt qͣſi pramordialis materia q̄ obſcura fuit ⁊ ip̄e ī dictis ſuis magnā habꝫ obſcuritatē ⁊ ꝓfunditatem.BIlariꝰ pictauoꝝ vrbis ep̄s. regiōisaqͣtanie oriūdꝰ qͣſi lucifer refulgēsint aſtra ꝓceſſit. Hic vxorē pͥmituſhn̄s ⁊ filiā in laycali habitu monaſticā vitāducebat. Tāde ī vita ⁊ ſcīā ꝓficiēs in ep̄m ēelectꝰ. Cū igit̉ beatꝰ hilariꝰ nō ſolū ciuitateꝫſuā ſꝫ totā frāciā ab hereticis defenſaret adſuggeſtionē duoꝝ ep̄oꝝ q̄ ab hereſi fuerantdeprauati ab imꝑatore q̇ hereticorū fautorerat. cū btō Euſebio vercellen̄. ep̄o eſt ī exiliūrelegatꝰ. Deniqꝫ cuꝫ vbiqꝫ arriana hereſispullularet. ⁊ ab imꝑatore licētia data eſſꝫ vtoēs ep̄i ꝯueniret ⁊ d̓ v̓itate fidei diſputarentcū ſanctꝰ hilariꝰ adueniſſet ad petitiōem dictoꝝ ep̄oꝝ q̇ eius eloquentiā ferre non poterant. pictauiā redire cōpellit̉. ¶ Cum āt adinſulā gallinaria que tota erat plena ſerpentibꝰ ꝓpinquaſſet. ⁊ in ip̄am deſcendiſſꝫ. oēsſerpētes ex ſui viſione fugerūt ⁊ in medio inſule palū fixit. nec ampliꝰ libertas data eſt illis occupare qd̓ vetuit tanqͣꝫ ꝑs inſule nonſit terra ſꝫ pelagꝰ. ¶ Cū ergo pictauis eſſetquendā infantē ſine baptiſmo defunctū ſuis or̄onibꝰ ad vitā reſtituit. Nā tādiu iacuitin puluere donec pariter ſurgerent ſenex deoratōne ⁊ infans de morte Cū aūt filia eiusd 3