De ſancto Paulo heremita

xp̄iani ꝯp̄hendunt̉ qͦꝝ vnꝰ toto corꝑe melleꝑungit̉. ⁊ ſub ardore ſolis aculeis muſcaꝝ ⁊ſcabronū ⁊ veſparū lacerandꝰ exponit̉. Alt̓v̓o molliſſimo lectō imponit̉. ⁊ in loco a meniſſimo collocat̉. vbi aeris erat tēperies. riuoꝝ ſonitꝰ cantꝰ auiū. ⁊ floꝝ olfactꝰ. funibꝰtn̄ floreis coloribꝰ obtectis ſic iuuenis cingit̉vt manibꝰ vel pedibus ſe iuuare non poſſetAdeſt quedā iuuecula corꝑe pulcerrima etimpudica. ac impudice tractat iuuenem deiamore repletū. Cū aūt ille in carne motꝰ cōtrarios rōi ſenſiſſet nō hn̄s arma qͥbꝰ ab hoſte ſe eruat linguā ꝓpriā dētibꝰ ſuis incidit. ⁊in faciē impudice exꝑuit. ⁊ ſic tēptatiōeꝫ dolor fugauit. ⁊ tropheū laude dignū ꝓmeruit. Hoꝝ ⁊ alioꝝ penis ſanctꝰ paulꝰ territꝰ heremū petijt. B ¶ Eotꝑe cū anthoniꝰ pͥmū ſe int̓ monachos heremicolā cogitaret.in ſomnis aliū ſe multo meliorē heremū incolere edocet̉. Qui dū eū ꝑ ſiluas inquirer:obuiā habuit īpocentauꝝ hoīem eqͥ mixtuꝫqui ei viā dextrā demōſtrauit. Poſtmodūobuiū habuit aīmal ferēs fructꝰ palmaꝝ ſupra imagīe hoīs inſignitū. deorſum vero capre formā hn̄s. Qui dū ip̄m ꝑ deū ꝯiuraretvt ſibi diceret q̇s eſſꝫ. rn̄dit ſe eſſe ſatiꝝ deumſiluaꝝ ẜm errore gētiliū. Poſtremo obuiauit ei lupꝰ. q̇ eū ad cellā ſancti pauli ꝑduxit.Paulꝰ aūt anthoniū p̄ſentiēs. hoſtiuꝫ ſeraclauſit. Anthoniꝰ v̓o rogat vt ſibi aperiat.aſſerēs ſe nūqͣꝫ inde receſſuꝝ ſꝫ ibi potiꝰ morituꝝ. Uictꝰ paulꝰ ei aperuit. ſtatimqꝫ āboin amplexꝰ ruūt. Cūqꝫ hora prādij adeſſet.coruꝰ duplicatā panis ꝑtē attulit. Cūqꝫ d̓ hͦanthoniꝰ miroret̉. rn̄dit paulꝰ ꝙ deꝰ ſibi omni die talit̓ miniſtrabat. ⁊ p̄bēdam ꝓpter hoſpitē duplicauerat. Pia lis orit̉ qͣs magisdignꝰ eſſet panē diuidere. Defert paulꝰ hoſpiti ⁊ anthoniꝰ ſeniori. Cadē vterqꝫ manūapponūt ⁊ in eqͣs ꝑtes panē diuidūt. Cū aūtanthoniꝰ rediēs iā celle ſue appropinquaretvidit angl̓os pauli aīam deferētes. q̇ velociter rediēs inuenit corpꝰ pauli flexis genibꝰ īmodū orātis erectu ita vt ip̄m viuere eſtīaret. Sꝫ cū ip̄m mortuū didiciſſet ait. O ſancta aīa qd̓ gerebas ī vita. in morte monſtra

ſti. Cū aūt nō haberet vn̄ ſepulturā faceret.ecce duo leones aduenerūt ⁊ foueā ꝑauerūtſepultoqꝫ eo ad ſiluā redierūt. Anthoniꝰ āttunicā pauli ex palmis ꝯtextaꝫ aſſūpſit. quapoſtmodū in ſolēnitatibꝰ vtebat̉. Obijt aūtcirca annū dn̄i. cclxxxvij.XVIA¶ De ſancto RemigioEmigiꝰ dicitur aFremi qd̓ eſt paſcēs. ⁊ geos qd̓ ē terra. qͣi paſcēs terrenos doctrīa. Ul̓ Remigius d̓r a remi qḋ eſt paſtor. ⁊ gyon qd̓ eſt luctatio. qͣi paſtor ⁊ luctator. Pauit ei gregeꝫſuū v̓bo p̄dicatōis. exemplo ꝯuerſatōis. ſuffragio or̄onis. Eſt etiā triplex genꝰ armorū.ſcꝫ defenſiōis vt ſcutū. pugnatōis vt gladimunitōis vt lorica ſiue galea. Luctatꝰ ē igͥꝯͣ diabolū ſcuto fidei. gladio v̓bi dei ⁊ galeaſpei. Eiꝰ vitā igmarꝰ remēſis archiepiſcopꝰſcripſit.Emigiꝰ doctor egregiꝰ ⁊ confeſſordn̄i gl̓ioſus a qͦdaꝫ heremita naſciUtalit̓ eſt p̄uiſus. Cū enī ⁊vandaloꝝꝑſecutio totā frāciā deuaſtaſſet. q̇dā recluſꝰvir ſanctꝰ q̇ lumen oculoꝝ amiſerat ꝓ paceeccl̓ie gallicane crebris oronibꝰ dn̄m exorabat. Et ecce angelꝰ dn̄i in viſu ei aſtitit eiqꝫdixit. Scito ꝙ mulier illa noīe cilina filiumnoīe remigiū generabit. q̇ gentē ſuā a malorū incurſibꝰ liberabit. Cūqꝫ euigilaſſꝫ ſtatiꝫad domū ciline venit ⁊ qḋ vid̓rat enarrauitTūqꝫ illa nō crederet eo ꝙ anꝰ iā eſſꝫ. ille rn̄dit. Scias ꝙ cū pueꝝ ablactaueris. oculosmeos de lacte tuo punges ⁊ ꝯtinuo mihi viſum reſtituet. Cūqꝫ ꝑ ordinē hͨ oīa ꝯtigiſſetremigius mūdū fugit ⁊ recluſoriū intrauit.Creſcēte aūt eius fama. cū eſſet. xxij. annoꝝab oī ppl̓o archiep̄s remēẜ ē electꝰ. Tāte ātmāſuetudīs fuit ꝙ etiā ad mēſam eiꝰ paſſeres veniebāt ⁊ d̓ manu eius reliq̇as ciboruꝫcomedebāt. Quodā tꝑe cū in domo cuiuſdꝫ matrone hoſpitatꝰ fuiſſet. ⁊ illa modicuꝫvini hrēt. remigiꝰ cellariū introiuit. ⁊ ſuꝑ dolium crucē fecit Cūqꝫ ibidē oraſſꝫ mox d̓ſuꝑvinū egredit̉ ita ꝙ ꝑmediū cellariū fū d̓bat