De ſancto Silueſtro

liū ꝙ abrenūciaſſet ſimulacris idoloꝝ. ſꝫ dure increpat ꝙ relicto d̓o iudeoꝝ crucifixū hominē deū colat. Reſcribit aūt auguſtꝰ vt iudeoꝝ igros ſecū adducat. ⁊ ip̄e xp̄ianoruꝫdoctores ꝓferret. vt ſic ex diſputatione mutua appareat fides v̓a. Adduxit igr ſctā helena cētū qͣdragintaunū doctiſſimos iudeoꝝInt qͣs duodecī erāt q̇ ſapīa ⁊ eloquētia preceteris rutilabāt. Cū igit̉ ſilueſter cū clericisſuis ⁊ p̄dicti iudei ad diſputandū coram imperatore inſiml̓ ꝯueniſſent. d̓ cōi ꝯſenſu duos iudices gētiles ſapientiſſimos ⁊ ꝓbatosnoīe crathon ⁊ zenophilū ſtatuerunt. ad qͦsꝑtineret ſnīa dicēdoꝝ. Qui lꝫ gētiles erat. tn̄iuſtiſſimi ⁊ fideles. Taliqꝫ int̓ eos ſnīa ē firmatu vt vno ſtāte ⁊ loq̄nte aliꝰ non loquat̉.¶ Incipiēs igit̉ pͥmꝰ d̓ illis duodecim noīeabiathar ait. Cuiſti tres deos dicat. patre etfiliū ⁊ ſpūmſanctū. manifeſtū eſt eos contralegē agere que dicit Uidēte qꝛ ego ſū ſolꝰ d̓s⁊ nō eſt aliꝰ d̓s p̄ter me. Deniqꝫ ſi dicūt xp̄ꝫdeū eē qꝛ ml̓ta fecit ſigna. In nr̄a etiam legeml̓ti fuere q̇ miracula pl̓ima fecerūt. ⁊ tamēnūqͣꝫ ex hoc deitatis nomē ſibi vſurpare auſi ſūt ſic̄ iſte ih̓s quē iſti adorāt. Ad quē Silueſter. Nos vnū deū colimꝰ ſꝫ nō in tāta ſolitudine eū dicimꝰ vt gaudiū filij non haberet. Ex veſtris aūt libris vob̓ trinitatē ꝑſōarū demoſtrare valemꝰ. Nā patrē dicimꝰ d̓qꝓpheta ait. Ip̄e inuocauit me pater meuſes tu ⁊cͣ. Filiū de qͦ idē. Filius meꝰ es tu egohodie genui te. Spumſanctū de quo idem.Spū oris eiꝰ oīs virtꝰ eoꝝ. In hͦ etiā qḋ dixit. Faciamꝰ hoīem ad imagine ⁊ ſil̓itudīeꝫnoſtrā. euidēter ⁊ ꝑſonaꝝ pluralitatē. ⁊ diuinitatis vnitatē demonſtrat. Licet autē ſinttres ꝑſone vnꝰ tamē deꝰ eſt. Qd̓ exemplo viſibili aliqͣtenꝰ demonſtrare valemꝰ. Et accipiens purpurā imꝑatoris tres ſibi plicas fecit dicēs. Ecce videtis tres plicas. Et explicans eas ait. Ecce qꝛ tres plice ſūt vnꝰ pannus. ita tres ꝑſone ſūt vnꝰ deꝰ. De hoc qꝫ qd̓d̓r ꝙ ex miraculis d̓s credi non dꝫ. cum alijplures ſancti miracl̓a fecerūt. nec tn̄ ſe deosdixerūt ſic̄ xp̄us deū ꝑ hoc ſe aſſerere voluit.Terte deꝰ ſuꝑbientes contra ſe nūqͣm paſſꝫ

eſt ſine pena acerrima p̄terire. ſic̄ patet in dathan ⁊ abyron alijsqꝫ qͣꝫ pl̓ibꝰ. Quo ergomentiri potuit ⁊ ſe deū dicere qd̓ nō erat. cūeū ſe deū dicentē nulla pena ſecuta fuerit. ſꝫvirtutū efficacia comitabatur. Tunc iudices dixerūt. Conſtat abiathar a ſilueſtro ſuperatū. Nam ⁊ rō hoc docet. quia ſi deꝰ noeſſet ⁊ ſe deū dixiſſꝫ. conferre vitam mortuīsnon valeret. ¶ Tūc illo amoto ſecūdꝰ qui ⁊Ionas dicebat̉ ad conflictum accedēs aitAbraā a deo circumciſionē accipiēs iuſtificatꝰ fuit. ⁊ etiā oēs filij abrahe ꝑ circūciſionēiuſtificabant̉. Igit̉ q̇ non fuerit circūciſus.non erit iuſtificatꝰ. Ad quē Silueſter. Conſtat abraā an̄ circumciſioneꝫ d̓o placuiſſe. ⁊amicū dei appellatū eſſe. Igit̉ nō circūciſioip̄m ſanctificauit ſꝫ fides ⁊ iuſticiā ip̄m deoplacere fecit. Non igit̉ accepit circūciſioneꝫin ſctīficatōem ſꝫ in diſtinctōem. ¶ Iſto ſuperato tertiꝰ q̇ ⁊ godolias accedēs ait Qūoxp̄s veſter poteſt eſſe deꝰ. cum aſſeratis euꝫeſſe natū. temptatū. traditu. nudatū. felle potatu. ligatū. crucifixū. ſepultū. cum hͨ omniain deo eſſe non poſſint. Ad hoc Silueſter.De veſtris libris hͨ omnia ꝓbamꝰ d̓ chriſtofuiſſe p̄dicta. Nam de eius natiuitate dixitIſaias. Ecce virgo concipi. ⁊cͣ. De eiꝰ temptatione Zacharias. Uidi Ieſum ſacerdotem magnum ſtantē coram angelo ⁊ ſathāſtabat a dextris eius ⁊cͣ. De eius traditionepſalmiſta Qui edebat panes meoſ magnificauit ſuꝑ me ſupplantatōem ⁊cͣ. De eiꝰ nudatione idē Diuiſerūt ſibi veſtimēta mea ⁊cDe eius potatione fellea ideꝫ. Dederunt ineſcam meā fel ⁊cͣ. De eius ligatōe HeſdrasUinxiſtis me non ſic̄ prem q̇ liberaui vosde terra egypti clamantes an tribunal iudicis humiliaſtiſ me. ſuſpendētes in ligno tradidiſtis me. De eius ſepultura HieremiaſIn ſepultura eius reuiuiſcent mortui. Cuergo gōdolias quid reſponderet nō haberet. data ſnīa remotus eſt F ¶ Quartꝰqui ⁊ Annas accedens ait. Ea que de alijsdicta ſunt Silueſter iſte de ſuo xp̄o p̄dictafuiſſe firmat. Unde ſuꝑeſt vt probet hec deſuo chriſto dicta fuiſſe. Ad quem Silueſter6 S