De ſancto Iohāne apl̓o et euā.
manu tenere. Sꝫ cū nil ei apl̓s diceret. iuuenis arcū diſtēdit. Cui ioh̓es. Quare fili arcū diſtēdiſti. Et ille. qꝛ ſi diutiꝰ tēſus teneret̉ad iaciēda iacula infirmior redderetur. Etapl̓s ad hͦ. Sic ⁊ hūanā fragilitas ad ꝯtemplatōꝫ minꝰ valida fieret ſi ſꝑ in ſuo rigore ꝑſiſtēs fragilitati ſue interduꝯdeſcēdere recuſaret. Nā ⁊ aqͣla cūctis auibꝰ celſiꝰ volat. etſolē clariꝰ cōſpicit. ⁊ tn̄ nature neceſſitate adima deſcēdit. Sic ⁊ hūanꝰ animꝰ cū ſe modicū a ꝯtēplatōe retrahit. crebra innouatōeardētiꝰ ad celeſtia tēdit ¶ Beatꝰ igit̉ iohesvt teſtat̉ Hiero. cū ip̄e vſqꝫ ad ip̄am ſuā vltimā ſenectutē epheſi moraret̉. ⁊ vix int̓ diſcipuloꝝ manꝰ ad ecc̄iam deferret̉. nec pl̓a verba dicere poſſet ad quālibet pauſam hͨ dicebat v̓ba. Filioli diligite alterutrū. Tandemfrēs q̇ cū eo erāt admirātes ꝙ ſpeadē v̓ba direrūt ei. Magiſter qͣre ſꝑ loq̄ris heccev̓ba. Qutndii. Quia p̄ceptū dn̄i eſt. ⁊ ſi ſolum hͦ fiat ſufficit ¶ Refertqꝫ Helinādusꝙ cū Ioh̓es euāgeliſta emāgeliū ſcribere deberet pͥus indixit ieiuniuꝫ vt orarēt ſe dignaſcriptuꝝ. Fert̉ aūt ip̄m ꝓ illo loco ſecretiſſimo. in qͣ diuina ſcripturꝰ ſeceſſerat oraſſe vtnullas huic inſiſtēs ibi oꝑi vētoꝝ aūt ībriuꝫiniurias pateret̉. Hācqꝫ eidē loco vſꝫ hodiereuerētiā elemēta ẜuare dicūt̉. Hec Helinādus. I ¶ Cū igit̉ eēt nonagītanouē annoꝝ ⁊ a paſſiōe dn̄i ẜm Iſi. āno. lxvij. apparuit ei dn̄s cū diſcipul̓ ſuis dicēs. Veni dilectemi ad me. qꝛ tꝑs ē vt ī mēſa mea cuꝫ tuisfrībꝰ epuleris. Surgēs āt Ioh̓es cepit ire.Cui dn̄s. Dn̄ica die ad me venies. Ueniēteigit̉ dn̄ica vniuerſus ppl̓s ꝯuenit ī eccleſiamq̄ fuerat ī ip̄iꝰ noīe fabricata. Qui a primopulloꝝ cātū p̄dicauit eiſdē. hortas eos vt ī fide eſſent ſtabiles ⁊ ī mandatis dei feruentesPoſt hͦ foueā qͣdratā iuxta altare fec̄ fieri ⁊terrā extra eccl̓iam iactari. Deſcēdenſqꝫ īfoueā expāſis ad deū manibꝰ dixit. Inuitatuſad ꝯuiuiū tuū dn̄e Ieſu xp̄e ecce venio gratias agēs. qꝛ dignatꝰ es me ad tuas ep̄ alasinuitare ſciēs ꝙ ex toto cord̓ meo deſiderarē.te. Cūqꝫ orōem finiſſꝫ tāta lux ſuꝑ eū emicu⁊ ꝙ nullꝰ in eū reſpicere potuit. Recedēte āt
lumīe. māna fouea plena inuenit̉. qd̓ ī locoillo vſqꝫ hodie generat̉. ita vt ī fundo foueeinſtar minute arene ſcaturire videat̉. ſicut īfontibꝰ fieri ꝯſueuit. ¶ Sanctꝰ edmūdꝰ rexanglie nulli petēti in nomīe ſctī Ioh̓is euangeliſte aliqͥd denegabat. Un̄ ꝯtigit ꝙ q̇damꝑegrinꝰ abſente camerario ī noīe ſctī Ioh̓iſeuangeliſte importune a rege elemoſynampoſtularet. Cui rex p̄cioſum anulū cum nilaliud in ꝓmptū haberet dedit. Sꝫ poſt plures dies q̇dā miles anglie in trāſmarinis ꝑtibus ꝯſtitutꝰ ab eodē ꝑegrino anuluꝫ regireferendū in hͦ verba recepit. Ille cui ⁊ ꝓ cuius amore ānulū hūc dediſti tibi remandatUn̄ liq̇do patuit ꝙ beatꝰ Iohānes eideꝫ informa apparuit ꝑegrini. ¶ Iſidorꝰ ī libro d̓ortu vita ⁊ obitu ſctoꝝ patꝝ Mutauit Iohānes in auꝝ ſilueſtres frondiū v̓gas. littoreaqꝫ ſaxa in gēmas. gēmaꝝ fragmina in ꝓpriā reformauit naturā viduā p̄cepto populi ſuſcitauit. ⁊ rediuiuū corpꝰ iuuenis remeante aīa reꝑauit. bibēs letiſerū hauſtū euaſit ꝑiculū. ⁊ eodē poculo ꝓſtratos in vite reparauit ſtatū. Hec Iſidorus.XA¶ SeumocerhusQnocentes dictiſūt triplici rōe .ſ. rōe vite. rōne penerōe īnocētie aſſecute Rōe vite dicti ſūt innocētes. ex eo ꝙ vitā innocētē .i. nō nocentē habuerūt. Nulli enī vnqͣꝫ nocuerūt. nec deo ꝑinobedientiā. nec ꝓximo ꝑ iniuſticiā. nec ſibiꝑ alicuiꝰ pctī maliciā. Et io d̓r in pſal. Innocētes ⁊ recti adheſerūt mihr. Innocētes ī vita ⁊ recti in fide. Rōne pͥene qͦniā innocēt̓ etiniuſte paſſi ſunt. Un̄ pſal. Effuderunt ſanguinē innocētē ⁊cͣ. Rōne innocētie aſſecutequiā in ip̄o mariyrio aſſecuti ſūt baptiſmalē innocentiā .i. ab originali pctō mūdiciciaꝫDe qͣ innocētia d̓r in pſal. Cuſtodi innocentiam ⁊ vide eqͥtatē .i. cuſtodi innocētiam baptiſmatis. ⁊ poſtmodū vide equitatē boneqpanonis.BNnocētes ab herode aſcalonita īterfecti ſunt Tres eī herodes ſacrac 2