De ſancto Iohanne

penitētiā agite. int̓ qͦs orate vt v̓ge ⁊ lapidesad naturā pͥſtinā reuertant̉. Qd̓ cū factumeſſꝫ ait eis. Ite ⁊ vn̄ tuliſtis v̓gas ⁊ lapidesd̓feratis. Qd̓ cū feciſſent et v̓ge ⁊ lapides inſui naturā reuerſi fuiſſent. oīm v̓tutū grāmquā pͥus habuerāt receperūt F ¶ Cumaūt btus Ioh̓es ꝑ totam aſiā p̄dicaſſꝫ cultores idoloꝝ ſeditōꝫ ī ppl̓o ꝯcitātes Ioh̓eꝫ adtēplū dyane trahebat cogētes eū ſacrificiuꝫofferre. Quibꝰ ioh̓es hac diſtinctō: ꝓpoſuit. vt aut ip̄i ad inuocatōꝫ dyane ecciam xp̄ieuerterēt ⁊ ip̄e idolis ſacrificaret. aut ip̄e adanuocatōꝫ xp̄i tēplū dyane euerteret ⁊ ipſi inxp̄m crederet. Huic ergo ſnīe cuꝫ maior ꝑsppl̓i ꝯſenſiſſet exeūtibꝰ cunctis d̓ tēplo. orauitapl̓us. ⁊ funditꝰ tēplū corruit. ⁊ dyane imago penitꝰ cōminuta eſt. Ariſtodemꝰ āt pontifex idoloꝝ ī ppl̓o ſeditiōꝫ maximā ꝯcitauit.ita vt vna ꝑs ꝯ aliam ad p̄liū pararet̉. Cuiapl̓s. Quid tibi vis faciā vt placeris. Cui ille. Si vis vt credaꝫ in deū tuū dabo tibi venenū bibere. ⁊ ſi nullā in te leſionē tulerit. verus deꝰ dn̄s tuꝰ apparebit. Cui apl̓s. Fac vtlocutꝰ es. Et ille. Uolo vt alios inde morientes videas vt ſic ampliꝰ ꝑtimeſcas. Pergēsigit̉ ariſtodemꝰ ad ꝓcōſulē duos viros d̓capitādos petijt. ⁊ eis corā oībꝰ venenuꝫ deditQui mox vt venenū biberūt ſpūm exalarūtTūc apl̓us calicē accipiēs ⁊ ſigno crucis ſemuniēs totū venenū bibit ⁊ nullā leſionē incurrit. Quapropt̓ deū oēs laudare ceperūtAriſtodemꝰ aūt dixit Adhuc mihr in eſt dubietas. ſed ſi veneno mortuos ſuſcitaueris.abſqꝫ dubio v̓e credā. Tūc apl̓us ei tunicāſuā tribuit. Cui ille. Cur mihi tunicā tuā dediſti. Cui apl̓s. Ut ſic ꝯfuſus a tua infidelitate diſcedaſ. Cui ille. Nūq̇d tunica tua credere me faciet. Et apl̓s. Uade ⁊ mitte eā ſuper corꝑa defunctoꝝ dicēs. Apl̓s xp̄i me miſit ad vos vt i xp̄i noīe exurgatis. Qd̓ cū feciſſet ilico ſurrexerūt. Tūc apl̓s pontificē etꝓconſulē credentes cū oī parētela ſua in xp̄inoīe baptizauit. Qui ī honorēbtī Iohāniſeccl̓iam ꝯſtruxerūt G ¶ Refert beatusclemēs ſic̄ in quarto libro eccl̓iaſtice hiſtorieinuenit̉ ꝙ qͦdam tꝑe apoſtolꝰ quēdam iuue

nē pulcꝝ ⁊ ferocē ꝯuertit. ⁊ eū cuidā ep̄o ſubdepoſiti noīe cōmēdauit. Poſt aliqd̓ autētꝑs iuuenis d̓reliq̇t ep̄m. ⁊ factꝰ ē p̓nceps latronū. Apl̓s itaqꝫ ad ep̄m veīt ⁊ ſuū d̓poſitūreq̇ſiuit. Cūqꝫ ille d̓ pecunia ītelligeret ⁊ ex hͦvehemēter ſtuperet. dixit ei a pl̓s. Iuuenē illū a te repeto quē tibi tā ſtudioſe recōmēdaui. Cui ille. Pat̓ ſctē in aīa mortuꝰ eſt. ⁊ ī tali mōte cū latronibꝰ degit. qͦꝝ ip̄e p̓nceps exiſtit. Quibꝰ auditis veſtē ſuaꝫ ſcidit ⁊ caputſuū pugnis feriēs. bonū inq̇t te cuſtodē frīsaīe dereliq. Confeſtim igit̉ equū ſibi parareiuſſit. ⁊ ad illū montē intrepidꝰ cūcurrit. quēcū iuuenis inſpexiſſet p̄ pudore nimio ſtatiꝫequū aſcēdit ⁊ velociꝰ aufugit. Apl̓s autemetatis oblitꝰ vrget calcaribꝰ equū ⁊ poſt tergū clamitat fugientis. Ut qͥd fili dulciſſimefugis patrē ſenē ⁊ inernē. ne timeas fili. q̇a ꝓte xp̄o ratōꝫ reddā. ⁊ certe ꝓ te libēter moſicut xp̄s ꝓ nobis ē mortuꝰ Reuertere fili reuertere qꝛ deꝰ me miſit. Qui audiēs cōpunctus redijt ⁊ amariſſime fleuit. Apoſtolꝰ ātad pedes eiꝰ ꝓcidit. ⁊ manū eꝰ tāqͣꝫ ꝑ pnīamiam purgatā oſculari cepit. Ieiunate igit̉ ⁊orante ꝓ eo apoſtolo veniā impetrauit. ip̄mqꝫ poſtmodū in ep̄m ordinauit ¶ Legit̉ qͣꝫin eadē hiſtoria eccl̓iaſtica. ⁊ habet̉ in glo. ſuper ſcd̓am canonicā Ioh̓is. ꝙ cū Iohanesapud epheſum balnea lauādi gratia introiſſet. ⁊ ibidē cherinthū hereticū vidiſſet. protinus exilijt dicens. Fugiamꝰ hinc ne balneaſuꝑ nos corruāt in q̇bꝰ lauat̉ cherintꝰ v̓itatis inimicꝰH ¶ Cū auis q̄ perdix d̓r. vtait Caſſianꝰ in libro collationū. viua beatoIohāni a qͦdam oblata fuiſſet. ⁊ ille eā qͣi demulcēdo tageret ⁊ ꝯtrectaret. q̇dā adoleſcēſhoc vidēs ad coeuos ſuo. ridēdo dixit. Videte quō ille ſenex cuꝫ auicula ſicut puer ludit. Qd̓ beatꝰ Iohannes ꝑ ſpūm recognoſcēs iuuenē ad ſe vocauit. cui dixit adoleſcēſTu ne es Iohānes q̇ talia agis ⁊ tā ſctūshaberis. Quē Ioh̓es q̇d in manu tenerꝫ req̇ſiuit. Cui cū ſe arcū diceret tenere ait. quidinde facis. Et iuuenis. Aues inde ac beſtiaſſagittamus. Cui apoſtolus. Qualit̓ Tunciijuenis arcum cepit tendere ⁊ tenſum in