De ſancta Lucia

A¶ IIII¶ De ſancta Lucia v̓gineUcia dicitur a luce. Lux enī hꝫ pulcritudinē in aſpectiōe. qꝛ vt d̓t Amb̓. Lucis naturaheſt vt oīs ī eiꝰ aſpectu grā ſit. hꝫ etiā diffuſionē ſine coinq̇natōe. qꝛ ꝑ qͦcūqꝫ īmuda diffuſa nō coinq̇nat̉. rectu inceſſum ſine curuitate. lōgiſſima linea ꝑtrāſit ſine moroſa dilatiōe. Per hͦ on̄dit̉ ꝙ btā v̓go Lucia habuitdecorē v̓ginitatis ſine aliqͣ corruptōe. diffuſionē caritatis ſine aliqͣ īmudo amore. rectūinceſſum intētiōis ī deū ſine aliqua obliqͥtate longiſſimā lineā diurne oꝑatōnis ſine negligentie tarditate. Uel Lucia d̓r quaſi lucis via.Ucia v̓go ſyracuſana nobil̓ genere. audies famā ſctē agathe ꝑtotaꝫſiliciā diuulgari ſepulcꝝ eius adijtcū mrē ſua euthicia ānis qͣttuor fluxū ſanḡnis incurabilit patiēte. Int ip̄a igit̉ miſſarūſolēnia ꝯfigit vt illd̓ euāgeliū legeret̉ in qͣ dn̄ſml̓ierē ab hac paſſiōe ſanaſſe narrat̉ TuncLucia matri dixit. Si crredis his q̇ legūturcrede agathā illū ſꝑ hrē prīte ꝓ cꝰ noīne ſuſtinuit paſſionē Si ergo eiꝰ ſepulcꝝ credēs cōtigeris. ꝑfecta ꝯtinuo ſanitate gaudeb̓ Igit̉recedētibꝰ cūctis ⁊ mr̄e ⁊ filia irixta ſepulcꝝ īoroe exiſtētibꝰ Luciā ſomnꝰ arripuit. viditqꝫ agathā in medio angl̓oꝝ gēmis ornataꝫſtantē ⁊ dicētē ſibi. Soror mea Lricia v̓godeo deuota. qd̓ a me petis qḋ ip̄a poteris p̄ſtare ꝯtinuo mr̄i tue. Nā ecce ꝑ fidē tuā ſanata ē. Euigilās at lucia mr̄i ſue dixit. Mater mea ecce ſanata es. Per ip̄am ergo te d̓p̄cor q̄ ſuis orōibꝰ te ſanauit ne mihi d̓ cetero noīes ſpōſū. Sꝫ q̇cq̇d mihi datura erasꝓdote pauꝑibꝰ elargire. Cui matait. Tegepus oculos meos ⁊ qͥcq̇d volueris d̓ facultatibꝰ facito. Ad quā lucia. Qd̓ mories daſIdeo das qꝛ tecū ferre nō potes. da igit̉ dumviuis ⁊ mercedē habebis. Cum ergo rediſſent fit qͦtidie diſtractio reꝝ ⁊ dant̉ in neceſſitatibꝰ paupeꝝ. Interea dū patrimoniū diſtribuit̉ ad ſponſi nonciā ꝑuenit. Requirit

ſponſus a nutrice d̓ his. Rn̄dit illa caute ꝙvtiliorē poſſeſſionē ſpōſa ſua īueniſſet quaꝫſuo volebat noīe cōꝑare. ⁊ iō videbat̉ aliqͣntā diſtrahere. Credidit ſtultꝰ carnale ꝯmertiū. ⁊ cepit autor eſſe vendentiū. Uēditis ātomībꝰ ⁊ pauꝑibꝰ erogatis. ſpōſus trahit eācora paſcaſio ꝯſulari dicēs eā xp̄ianā eſſe. etꝯleges agere auguſtoꝝ.C ¶ Inuitateigit̉ eam paſcaſio ad ſacrificia idoloꝝ rn̄ditSacrificiū placēs deo ē viſitare pauꝑes. eteis in neceſſitatibꝰ ſubuenire ⁊ qꝛ iā ampliꝰnō bēo qd̓ offerā meip̄aꝫ ſibi tribuo offerendā. Cui paſcaſiꝰ. Iſta v̓ba tibi ſil̓i ſtulto xp̄iāno narrare poteris. mihi aūt q̇ pͥncipū decreta cuſtodio iſta fruſtra ꝓſeq̄ris. Ad quēlucia. Tu p̓ncipū tuoꝝ decreta cuſtodis etego dei mei legē cuſtodiā. Tu p̓ncipes tīes.⁊ ego deū timeo. Tu illos offendere nō vis⁊ ego deū offendere caueo. Tu illis placeredeſideras. ⁊ ego vt xp̄o placcā concupiſco.Tu ergo fac qd̓ tibi vtile eē cognoſceſ. ⁊ egofaciā qd̓ vtile mihi eē ꝓſpexero. Cui paſcaſius. Patrimoniū tuū cum corruptoribusexpendiſti. ⁊ iō quaſi meretrix loq̄ris. CuiLucia. Patrimoniū meū in tuto loco ꝯſtitui. corruptores āt mētis ⁊ corꝑis nūqͣꝫ ſciuiRn̄dit Paſcaſiꝰ. Qui ſūt corruptores mētis ⁊ corꝑis. Lucia dixit. Corruptores mentis vos eſtis q̇ ſuadetis vt aīe ſuū deſerāt creatore. Corruptores v̓o corꝑis ſunt q̇ corꝑalem delectatiōeꝫ p̄ponūt epulis ſempiternisPaſcaſiꝰ dixit. Ceſſabūt v̓ba cū ꝑuentū fuerit ad verbera. CuiLucia dixit. Uerba d̓rceſſare nō poſſunt. Cui paſcaſiꝰ. Tu ergodeꝰ es. Reſpōdit Lucia. Ancilla dei ſum q̇dixit Cū ſteteritis an̄ regēs ⁊ p̄ſides ⁊cͣ Nō eivos eſtis ⁊cͣ. Paſcaſiꝰ dixit. In te ergo ſpūſſanctꝰ eſt. Cui Lucia. Qui caſte viuūt templum ſpūſſancti ſunt. Cui paſcaſiꝰ. Ego faciam te duci ad ſupanar. vt ibi violatōeꝫ accipias. ⁊ ſpūmſanctū ꝑdas. Cui lucia. Nōinquinat̉ corpus niſi de ꝯſenſu mētis. Naꝫſi me inuitā violari feceris caſtitas mihi duplicabitur ad coronā. Nunqͣꝫ aūt volūtatēmeā ad ꝯſenſum poteris ꝓuocare. Ecce corpus meum ad omne ſupplicium eſt paratū