De ſanctoNico lao

⁊ flagell̓. Quadā igͦr vice dū ille abeſſꝫ fureſadueniūt. cūcta rapiūt. ſolā imagine derelinquūt. Iudeꝰ āt redies ⁊ ſe ſpoliatū videns.imagine alloq̇t̉. talibꝰ vel ſil̓ibꝰ vſus verbis.Dn̄e nicolae none in domo mea vos poſuera vt res meas a latronibꝰ ẜuaretis. Cur hͦfacere noluiſtis ⁊ latrōes qͣre nō ꝓhibuiſtilIgit̉ dira tormēta recipiēs ⁊ ꝓ latronibꝰ penaluēs. Sicqꝫ dānū meū ī tuis recōpēſabotormetis ⁊ furore meū in tuis refrigerabo v̓beribꝰ ⁊ flagellis. Accipiēs ergo iudeꝰ imagmnē dire eā v̓berat. direqꝫ flagellat. Mirareę ꝓrſꝰ ⁊ ſtupēdā. diuidētibꝰ furibꝰ q̄ rapuerāt. ſāctꝰ dei tāqꝫ ī ſe v̓bera recepiſſꝫ apparuit. hͨ vl̓ ſil̓ia v̓ba dicēs. Cur tā dire ꝓ vob̓ flagellatꝰ ſum. cur tā crudelit v̓beratꝰ. cur tormenta tot paſſus. Ecce quo corpꝰ meum liuet. Ecce qͣlit effuſiōe ſanguinis rubꝫ. Pergite citiꝰ ⁊ cūcta reddite q̇ tuliſtis. Alioquind̓i oīpotetis ī vos ira deſeuiet. ita vt ſcelꝰ veſtrum in mediū publicet̉ ⁊ q̇libꝫ veſtꝝ ſuſpediu patiat̉. Ad que ille. Quis es tū q̇ nobistalia loqueris. Et ille. Ego ſum nicolaꝰ ẜuꝰih̓u xp̄i quē iudeꝰ ille ꝓ rebꝰ ſuis q̇s tuliſtistā crudelit flagellauit. Territi illi ad iudeuꝫveniūt. miraculuꝫ referūt. ab eo q̇d̓ imaginifecerat audiūt. cūcta reddūt. Sicqꝫ ⁊ latrones ad viā redeūt rectitudīs ⁊ iudeꝰ fidē amplectit̉ ſaluatoris ¶ Uir q̇daꝫ ꝓ amore filijſui lras addiſcētis feſtū ſancti nicolai annuatim ſolēnit celebrabat. Quadā igit̉ vice pater pueri ꝯuiuiū ꝑꝑauit ⁊ multos clericos īuitauit. Uenit aūt diabolꝰ ad ianuā in hituꝑegrini. petens elemoſynam ſibi dari. Et iubet qͥntotius pater filio vt det elemoſynamꝑegrino. Proꝑat puer ſꝫ ꝑegrinū nō īueniens inſeq̇t̉ abeunte. Cūqꝫ ad qḋdā copitu ꝑueniſſꝫ apprehēdens diabolꝰ pueꝝ eū ſtragulauit. Qd̓ audies pater vehement ingemuit. corpꝰ tulit. ī thalamo collocauit. Cepitqꝫp̄ dolore clamare ⁊ dicere. Fili dilectiſſimequō eſt tibi. Sancte nicolae heccine eſt merces honoris que vobis tādiu exhibui. Et cūhec ⁊ ſil̓ia pat diceret. ſtatim puer qͣſi d̓ ſomnō euigilās oculos aperuit ⁊ ſurrexit ¶ GUir q̇dā nobilis rogauit beatū nicolaū vt

ſibi filiū a dn̄o impetraret. ꝓmittēs ſe filiumad eccl̓iam eiꝰ ductuꝝ ⁊ cyphū aureū oblatuꝝ. Filiꝰ ergo naſcit̉ ⁊ ad etatē ꝑducit̉. ⁊ cyphus fieri iubet̉. Qui dū ſibi valde placeretſuis eū adaptauit vſibus ⁊ aliū eque valentem fieri p̄cepit. Nauigantibꝰ itaqꝫ ad eccleſiā ſancti nicolai iubet pater filio vt in illo cypho quē pͥmo fieri fecit aquam ſibi afferret.Puer aūt cū vellet aquā haurire cū cyphoin mare cecidit. ⁊ ſtaum diſparuit. Pat autamare flens nihilominꝰ votū ſuū ꝑfecit Ueniens igit̉ ad altare ſancti nicolai cū obtuliſſet ſcd̓m cyphū tanqͣꝫ ꝓiectꝰ cecidit de altariCum aūt eū eleuaſſet ⁊ ſuꝑ altare iteꝝ poſuiſſet. rurſus de altari longiꝰ eſt ꝓiectus. Mirantibꝰ oībꝰ ad tā grande ſpectaculum eccepuer ſanꝰ ⁊ incolumīs aduenit. pͥmū cyphūin ſuis geſtās manibꝰ. Narrauitqꝫ coramomnibꝰ ꝙ qn in mare cecidit ſtatim beatusnicolaꝰ affuit ⁊ eū illeſum ẜuauit. Sicqꝫ pater eius letꝰ effectꝰ vtrūqꝫ cyphū beato nicolao obtulit. ¶ Quidā vir diues meritis beati nicolaifiliū habuit que adeodatū vocauit. Hic ſancto dei capellā in domo ſua cōſtruēs. oī anno feſtū eiꝰ ſolēniter celebrauit.Erat aūt locꝰ ille ſitus iuxta terrā agarenorū. Adeodatꝰ ergo quādā vice ab a gareniſcapit̉ ⁊ in ſeruitute regis eoꝝ deputat̉. Sequēti anno dū feſtū ſctī nicola i pat eiꝰ deuote celebraret. ⁊ puer cyphū p̄cioſum tenēs regi aſſiſteret. recolit ſua captiōeꝫ parentū dolorem. ⁊ gaudiuꝫ qd̓ in ſua domo ea die fiebat. cepitqꝫ altiꝰ ſuſpirare. Quoꝝ ſuſpirioꝝcauſam dū rex minis extorſiſſet ait rex. quicqd̓ tuꝰ nicolaꝰ agat tu hic nobiſcū manebiſ⁊ ſubito facto vēto vehemēti totāqꝫ domuꝫꝯcutiēte puer cū cypho rapit̉ ⁊ an̄ fores eccleſie vbi ꝑentes agebāt ſolennia collocatur⁊ magnū gaudiū oībꝰ generat̉. Alibi tn̄ legitur ꝙ p̄dictꝰ iuuenis fuit de normandia q̄ vltra mare ꝑgēs a ſoldano capit̉ ⁊ an̄ eū ſepev̓berat̉. Qui dū in feſto ſctī nicolai v̓beraretur. aī carcere īcluſus fleret. ⁊ ꝓ ſua liberatone ⁊ ꝓ leticiā quā tūc hrē ꝯſueuerat parētesſubito obdormiuit. ⁊ euigilās in capella patris ſui ſe inuenit.