De ſancto Andrea
ip̄am conſequeris. ſi autem vt me deponasſcias quia ego viuus de cruce nō deſcēdaꝫ.Iam enim video rege meum q̇ me expectatEt cū vellent euꝫ ſoluere. nullo modo poterant ad eum ꝑtingere. quia ſtatim eoꝝ brachia ſtupida reddebant̉. Uidens autē Anoreas ꝙ plebs volebat eum deponere. hancorōem in cruce fecit. vt dicit Auguſtinꝰ in libro de penitentia. Ne me ꝑmittas dominedeſcēdere viuū. ſed tempus eſt vt cōmendesterre corpus meū. tam diu enim iā portaui.iam tamdiu ſuꝑ commendatū vigilaui ⁊ laboraui ꝙ vellem iam ab ip̄a obedientia liberari. ⁊ iſto grauiſſimo indumento ſpoliari.Recordor quantū in portando oneroſumin domādo ſuperbū. in fouendo infirmumin coercendo laſciuū laboraui. Scis domine quotiens a puritate contemplationis retrahere me contendebat. quotiens a dulciſſimo quietis tue ſomno me excitare obtēdebat. quantū ⁊ quotiens laborem ingerebat.Qui igit̉ tamdiu vt potui pater benigniſſimadugnanti reſtiti. ⁊ tua ope ſuperaui. a tetubo remuneratore ⁊ pio poſco ne mihi idvltra cōmendes. ſꝫ depoſitū reddo Cōmenda alij ꝙ illo vltra nō impediar ⁊ reſurrecturum ſeruet ⁊ reddat. vt ⁊ ip̄m quoqꝫ merituſurlaboris recipiat Terre id cōmēda vt meampliꝰ vigilare non oporteat. ⁊ libere ad tefonte indeficiētis gaudij tendere anxiate iaꝫnō retrahat nec impediat. Hec Auguſtinꝰ.His dictis ſplendor nimius de celo venienſdimidia hora eum circūdedit. ita vt nulluseū videre poſſet. Et abſcedente lumine ſil̓ cūip̄o lumine ſpūm tradidit. Maximilla v̓ovxor egee tulit corpus apl̓i ſancti ⁊ honorifice ſepeliuit. Egeas v̓o anteqͣꝫ domū ſuā rediſſet arreptus a demone in via coram omnibus expirauit. Ait quoqꝫ de ſepulcro ſācti andree manna in modum farine. ⁊ oleuꝫcum odore ſuauiſſimo emanare. a qͦ que ſitanni futuri feruilitas incolis regionis on̄dtur. Nā ſi exiguū ꝓfluit. exiguū terra exhibꝫfructū. ſi copioſe copioſum. Hoc forte antiquitꝰ veꝝfuit. Sꝫ modo eius corpus apudconſtantinopolim trāſlatū eſſe perhibetur.
H ¶ Ep̄s quidā religioſam hn̄s vitābeatum andreā inter ceteros ſcōs ī veneratōehabebat. ita ꝙ in cūctis ſuis oꝑbꝰ hūc ſemper titulū p̄ponebat. Ad honorē dei ⁊ beatiAndree. Inuidēs igit̉ viro ſctō hoſtis antiquuſ ad eū decipiendū tota calliditate ſe cōtulit. ſeqꝫ in formā mulieris pulcerrime trāſformauit. Uenit igit̉ ad palatiū ep̄i aſſerenſſe velle confiteri eidem. Mandat epiſcopꝰvt ſuo penitētiali cōfiteat̉. cui plenitudinemtradiderat poteſtatiſ. Renunciat illa ꝙ nulli hominū niſi ſibi ſecreta ſue conſcientie reuelabit. Sicqꝫ conuīctus ep̄s eam ad ſe venire p̄cepit. Cui illa. Obſecro dn̄e miſereremei. Ego enim in annis puellaribus vt cernitis conſtituta. ⁊ a puericia delicate nutrita. necnon ⁊ regia ſtirpe ꝓgenita. huc ī peregrino habitu ſola veni. Nam pater meꝰ rexvtiqꝫ valde potens cuidaꝫ magno principime volebat in coniugium ſociare. Cui rn̄di ꝙ omnē thorū abominarer maritaleꝫ. qͥavirginitatem meā xp̄o in perpetuū dedicaui. ⁊ ideo nunqͣꝫ poſſem in carnalē copulaꝫꝯſentire. Deniqꝫ ſic artata ꝙ oportebat meeius volūtati duriſſime obedire. aut certe diuerſa ſubire ſupplicia. latenter fugā inii. magis eligens exulare qͣꝫ ſponſo meo fidem infringere. Audiēs v̓o veſtre ſanctitatis p̄coniū. ſub alas veſtre ꝓtectiōis ꝯfugi ſperansme apud vos locū reꝑire quietis. vbi poſſeꝫcōtemplatiōis carꝑe ſecreta ſilentia. pn̄tiſqꝫvite vitare naufragia. ⁊ ꝑturbatōem mūdifugere ꝑſtrepentis. Admirans in ea epiſcopus nobilitatē generis. pulcritudinē corꝑistam immēſum feruorē ⁊ tante eloquētie venuſtatē. placida ⁊ benigna voce reſpondit.Eſto ſecura filia. ne formides. qꝛ ille ob cuiꝰamorem te ⁊ tuos ⁊ tua tam viriliter cōtempſiſti. tibi ob hoc in p̄ſenti cumulū gratie. ⁊ īfuturo plenitudinem glorie largietur. Sꝫ ⁊ego ſeruus eius me ⁊ mea tibi offero. Eligaſqꝫ vbi tibi placuerit manſionem. Uoloautem vt hodie mecum prandere debeas.¶ Cui illa. Noli inquit pater. noli de hacre me rogare. ne forte ex hoc aliqua mali ſuſpicio proueniat. ⁊ nitor fame veſtre deni-