enim valde mali miſeri peccacores qui edificātAbi domum ſpinoſam ⁊ ideo in ea ꝯburenturVſa. xxxiij. Spine ꝯgregare igitur ꝯburenturLuxurioſi edificant ſib. domum lutoſam. ⁊cc̄ix. Omnis mulier que eſt fornicaria quaſi lutum in vi a ꝯculcabitur. Quia igitur ſibi edificauerunt domuni luteam. ideo in ipſa domo luiea a demonib̓us conculcabunt̉. Vſay. x. Mittam eam ſcilicet aſſur ⁊. dyabolum contra populum furoris mei: vt ponam illum in conculcationem ſicut lutum p̄latee. Superbi autemedificabunt ſibi domū lapidoſam. Superbiaem̄ ad inſtar lapidis facit cor durum. Iob. xliCor eius indurabitur quaſi lapis Et quia edificauit vt domum lapidoſam: ideo cum ipſislapidibus a demonibus debent lapidari. ⁊cc̄.xxiiij. In lapide luteo lapidatus eſt piger. nemō enim pigrior ꝙ ſuperbus. dedignatur eīipſum pauperem recipere. Erubeſcit ad ipſamcccleſiam ire. verecundatur ieiunia obſeruareMediocriter autem boni ⁊ mediocriter maliſunt viri imperfecti: qui licet ſuper fundamentum fidei edificent aurum. argentū ⁊ lapidesprecioſos: edificauerunt tamen nichilominꝰlignum. fenū ⁊ ſtipulam idē peccata venialiaquoꝝ quēdam ſunt in vſu ⁊ conſuetudine. etiſta ſunt lignum. quedā vero in quadā aſſuetudine. ⁊ iſta ſunt fenum. Quedam autem etiam accidunt ex quadam ſurreptione. Et iſtaſunt ſtipula Quamuis autem ſtipula ſit groſlior ꝙ fenui: cum fenum plus habeat de humore. Et ideo difficilius concrematur. vel poteſt dici ꝙ ꝑ iſtā tria intelligitur. Amor domēſticorum vxoris ⁊ filiorum. Amor etiam diuiītiarum ⁊ amor honorum. Qui ergo ad iſta intēti ori affectione ⁊ amore inclinantur plus habentes vel minus vel minimum de humiditatecarnalitatis vel cupiditatis. vel ambitiōis plꝰvel minus. vel citius cremabuntur ¶ Secūdofidelium anime debent ſe preparare in morte.Quatuor namqꝫ ipſe anime de corpore exeuntes timere cōſueuerunt .ſ. laqueos demonum.multitudinem peccatoꝝ ⁊ penaꝝ acerbitatem⁊ viarum ignorantia. Contra igitur laqueoꝫdemonū ſe debent armare per elemoſinaꝝ largitionem. Elemoſina em̄ tanꝙͣ lancea ad feriendū ⁊ ſcutum ad defendendū antecedit. Vnde de elemoſina d̓r Eccleſi. xxxix. Super ſcutumpotentis ⁊ ſuper lanceam aduerſus immicumtuum pugnabit. Contra multitudineꝫ peccatoꝝ debent ſe armare ꝑ veram confeſſionemEccleſi. xvij. Ante mortem confitere. Eccle. xix.Ante iudicium interroga teipſum ⁊ in ꝯſpectudei inuenies ꝓpiciationem. Contra timorempenarum debent ſe armare ꝑ extremamvnctionem. Que quideꝫ vnctio valet ad tria vt habetur Iac̄. v.ſ. ad celeriorē de pena purgatorijſaluationem: ad ipſius pene aliqualem mitigationē. Vnde ſubdit. Et alieuabit eum dn̄sValet etiam vnctio extrema ad peccatoruꝫ dimiſſionem. Vnde ait. Et non in peccatis ſic dimittent̉ ei. Contra ignorantiam viaꝝ debentſe armare ꝑ corporis chriſti p̄ceptionem. Filius em̄ dei ſcit viam que ducit ad infernum.ſicut viam que ducit ad limbum. Et ſcit viaꝫque ducit ad purgatorium. etiam ſcit viamque ducit ad celū. ⁊ ideo anime ſanctoꝝ errāre non pn̄t que habent talem ductorem. Io.xiiij. ego ſum via. veritas ⁊ vita. Ipſe em̄ aniniā in via recta ponit qꝛ eſt via. ⁊ poſitam perviam rectam deducit. qꝛ eſt veritas. ⁊ deductāin ꝑadiſum introducit deducens eā ad ſe quieſt vita ⁊ bt̄ītudo noſtra.eodem die alius ſermo.Emor eſto iudicij mei. Sic enim eſt⁊ tuum. michi heri ⁊ tibi hodie. Ecc̄xxviij. Recte mortuus viuo ad memoriā mortis reducit ex eo ꝙ ipſamortis memoria eſt multum vtilis ⁊ neceſſaria. adeo ꝙ ipſi ph̓i multū mortis inemoriam ꝯmendauerunt. Vnde dicit Iheroꝰ. Platonisſentētia eſt oīm ſapientū mectitationem eſſemortis. Alius etiam ph̓s dixit. Summa ſapientia eſt aſſidua mortis meditatio. Valet ātmemoria mortis ad quinqꝫ. Primo ad on̄dendum ꝙ vita nr̄a multe ſit breuitatis. Et iſtudpꝫ in illo rege potentiſſimo. de quo dicit Iher̓.in epiſtola ad hellodo. x. Terſes ille potentiſſimus rex qui ſubuertit montes mariaqꝫ conſtrauit. cum de ſublimi loco infinitam cernerꝫmultitudinē exercitus. fleuiſſe dicitur etiaꝫ deeo ꝙ poſt. C. ainos nullus eoꝝ quos tunc cernebat ſuꝑuicturus eſſet deus namqꝫ tres terminos humāe vite impoſuit. Primus fuit ante diluuium .ſ. mille ainoꝝ. licet tamen millenarium nullus attingit. Secundus fuit poſtdiluuiū. ⁊ durauit vſqꝫ ad dauid ſ. C. ⁊. xx.aīoꝝ. Gen̄. vj. Eritqꝫ dies vire illius centū ⁊xx. amioꝝ Tercius incepit a dauid ⁊ durautvſqꝫ ad modo .ſ. lxx. vel. lxxx. aioꝝ. Psͣ. diesanoruꝫ noſtrorum in ipſis. lxx. anni ⁊cͣ. Necmiꝝ ſi tam breuis eſt vita. qꝛ ſicut dicit barlaam etiā quaſi quedā arbor cꝰ radices duo mures: vnus albus ⁊ alius niger. id eſt dies etnox ſemper eam corrodūt. Et quia tam breuiseſt vita: conſuetudo erat antiquitus vt dicit