dux fuiſti in miſeī corbia tua pōpulo quē redemiſti. ¶ Secundo ponitur memorie motis vtilitas magna. cum dicitur. Et in eternum nō peccabis. nec peccato ſuperbie. nec peccato luxur̓enec peccato auaritie. Superbus em̄ ſi aliquasgratias. habet inde extollitur. Si aliqua ſibiproſpera ſuccedunt inde eleuatur. Si vero aliqͣbus aduerſis deprimitur: inde eleuatur. Sedmemoria mortis compeſcit ne homo extollat̉ingratus. Eccle. decimo. Quid ſuperbis terra ⁊⁊ cinis. Si enni pauo in extēſione caude gloriatur. Sediconſiderando pedes ad humilitatēreducitur. Sit homo ex conſideratione aliquarum gratiarum. animos extollitur: Conſiderādo pedes id eſt finem ad humilitatem reducitur ⁊ reuocatur. Vnde Grego. in mora. deſpecti iacent in putredine. quia prius intumeſcebant in vanitate. Compeſcit etiā ne homo aniretur in ꝓſperis. Sicut enim aues cauda ſe regunt̓ volando per aerem: ſic memoria mortisregit hominem ne eleuētur in proſperis per ſuperbiam. Et ſicut yinum purum cito inebriatmixtum vero ſobrietatē facit. Sic etiam leticiamundana cito hominē reſoluit ⁊ euis animūMixta vero cum mortis memoria animuꝫ temperatum facit Prouer. xiiij. Riſus doloe̓ miſcebit̓ ⁊ extrema gaudij luctus oecupat. Compeſcit etiam nc homo indlignetur. vel frangatur in aduerſis. Sicut enim piſces ragua natando cum cauda ſedirigunt. ſic ⁊ homines inaquis tribulationum ne per impacientiaꝫ deiergantur: per memoriā mortis ſe regunt. Secundo expellit peccatū luxurie. Sicut em̄ am̄alcū cauda expellit muſcas. Sic ⁊ homo cū mortis memoria debet a ſe expellere cogitation esimmundas. Vnde Gregorius. Quid enim ſitcarnis ſubſtantia teſtantur ſepultue̓. nihilqꝫſic ad domandū carnis deſideria valet ꝙͣ vt qͥſqꝫ hoc qd̓ diligit quale ſit mortuuꝫ penſet. Magna ſiquideꝫ ſtulticia eſt corpꝰ ſuum delicijsimpingnare carnalibus. ꝙ poſtmodum cibꝰfuturus eſt vermibus. aſſotīatū ſerpentibus⁊ ſubiectum beſtijs ambulantibus. Iſtam autē tripliceꝫ hereditateꝫ corpus habituꝝ eſt. ſcilicet vermes ad corrodendū. ſerpentes ad aſſociandū. beſtias ad conculcandū. Ecele. xi. Cuꝫem̄ morietur homo hereditabit ſerpētes beſtias ⁊ vermes ¶ Tertia memoria mortis expellitpeccatum auaritie Nullus enim ſapiens debetdiuitias appetere cum poſtmodū de corpore exiturus ſit nudus Iob. j. Nudus egreſſus ſumde vtero matris mee. ⁊ nudus reuertar illuc.⁊ ceterā. Exiturus ſit ſac̓co vel cilicio regēdusIob .xvi. Saccum conſui ſuper cutem meā. Exiturus ſit omnibus diuicijs ſpoliādus. Vndede hoc ait psͣ. Ne timueris cū diues factus furit homo Exiturus ſit cito in vermem ⁊ putredinem reſoluendus. Iob. xvij. Putredini dixipater meus es: mater mea ſoror mea vermibꝰExiturus ſit cito in cinerem ⁊ pulred inēteuertendus ⁊ redigendus. Eccle. x. Quim ſuperbisterra ⁊ cinis: cuius ꝯceptus culpa. naſci miſeria. viu ere pena ⁊ mori angultia.¶ Edem die al̓ius ſermo.Ve parate erant intrauerunt cumeo ad nupcias. Mat̓. xxv. Animefidelium vt ad celeſtes nupcias intrare poſſint qn̄ de hoc mundo decedunt debent ſe preꝑare ⁊ in vita ⁊ in morte. invita ſiquidē preꝑare ſe debent faciendo bona opera in terris ex quibꝰ domuni ſibi valeāt edificare in celis. Sdificantium aūt quidam ſuntvalde boni. q̄tudam ſunt valde mali. quidamvero mediocriter boni ⁊ mediocrit̉ mali. Valde boni ſunt viri ꝑfecti qui domum in celis edificant de auro. argento ⁊ lapidibus precioſisij. Choꝝ. iij. Si quis ſuꝑedificat ſuꝑ fundamētum hoc auꝝ. argentum ⁊ lapides precioſos⁊cͣ. Per aurum ſiquidēi celligitur dilectio deique eſt incorruptibilis ſicut auꝝ. Fides auteꝫcorrumpitur ex eo ꝙ ſibi ſuccedit melius .ſ. aperta ⁊ manifeſta viſio. Spes cūacuatur. qꝛ ſibi ſuccedit melius .ſ. eterna poſſeſſio. Caritasaūt non enacuatur. qꝛ caritate nichil qd̓ melits eſt ſuccedere p̄t: ꝙͣ ipſa caritas que deꝰ eſtPer argentum ſiquidē intelligitur dilectio ꝓrimi. Sicut em̄ poſt aurum precioſius metalum eſt metallum: ſic poſt mandatum de dilectione dei: mandatū de dilectione proximi melius eſſe cenſetur. Math̓. xxij. diliges dn̄m deum tuum ⁊cͣ. Hoc namqꝫ eſt maximum ⁊ ſummum mandatū. Secundum aūt mandatumquod mandato predicto dicitur merito ſimile fore: eſt. diliges proximū tuum ſicut teipfūPer lapides precioſos intelligunt̉ bona oꝑaque debent eſſe lucida ꝑ intentionem rectam⁊ ſolida ꝑ ꝑſeuerantiā. ⁊ virtuoſa ꝑ caritatēveram. Alias em̄ nullius virtutis eſſent: niſiin caritate fierent. Illi ergo edificant domumde auro. argento ⁊ lapidibꝰ precioſis qui habent caritatem dei ſuccenſam preximi dilectionem ſinceram ⁊ oꝑationem ſollicitam. Talesem̄ deuaſtata ⁊ deſtructa domo corꝑis: moxingrediuntur domum celeſtis claritatis ⁊ adChoꝝ. v. Scimus quoniā ſi terreſtris domusnr̄a huius habitationis diſſoluatur ⁊cͣ. Sunt